O noso corpo non pode almacenar osíxeno, polo que é imprescindible respirar día e noite para que o aire entre e saia dos pulmóns.
A velocidade e
profundidade da respiración é algo relativo, que controlan -especificamente-
procesos involuntarios no tronco cerebral. Como xa che
contamos anteriormente, este
proceso
é absolutamente automático e
involuntario,
ó punto de poder adaptarse ás necesidades do teu organismo.
A acción de respirar consiste en transportar o aire ós pulmóns para que o sangue se nutra de osíxeno e se purifique, para logo expulsar o anhídrido carbónico do corpo.
Cada vez que respiras se producen dous movementos que xa coñeces: inspiración e espiración; é dicir, entra e sae o aire. Nesta etapa intercambiase máis de medio litro de aire.
Inspiración
Ó inspirar e espirar realizamos lixeiros movementos que fan que os pulmóns se expandan e o aire entre neles mediante o tracto respiratorio.
O diafragma -que tamén intervén neste proceso- fai que o tórax aumente o seu tamaño, e é ahí cando os pulmóns se inflan realmente. Neste momento, as costelas levantanse e separanse entre sí. Isto é a inspiración.
Espiración
Polo contrario, na espiración, o diafragma sobe, presionando os pulmóns e facéndolles expulsar o aire polas vías respiratorias. Aquí, as costelas descenden e quedan menos separadas entre sí e o volume do tórax diminúe.
volver a inicio
