|
POESÍAS DA AUGA |
|
|
A NOSA AUGA Da auga mariña aliméntase a saliña. A auga do manantial, para beber non vén mal. Da auga fría dos polos debemos de huír todos. A auga a todos nos alimenta, e tamén nos refresca. A auga limpa e pura sempre nos axuda: ¡a fregar e lavar, a regar e duchar! A auga que cae do ceo utilízase para o rego. ¡Nin no ceo nin no mar, a auga pode faltar! Alba Fernández Fuertes
A AUGA A auga é necesaria para sobrevivir e o seu malgaste non debes consentir. A auga dos ríos e dos mares non debemos malgastar, por que se non ímonos sentir mal. Se queres ter un mundo mellor, de auga potable fai un gasto menor para que poidas facelo, unhas regras terás que cumplir: -Dúchate, non te bañes -Pecha o grifo mentras te lavas as mans e os dentes -Utiliza o lavavaixelas. E moitas regras máis! A auuga é vital se quedamos sen ela a humanidade pasarao mal. Non o esquezas!! Sofía
|
A AUGA A auga pura coma o cristal ten máis vida que unha tartaruga mariña das que viven na auga con sal Aínda que sería máis cristalina Si se portase máis tranquila, choca contra unha rocha coma se fose unha foca E salta polo trampolín coma se fose un delfín porque é tan xoguetona como se fose unha mona Jorge Díaz Seoane
O MAR O mar é unha nube xigante ,encubridora da Terra. Ao chegar a noite todo perde a nobreza mais a Luna Luneta chega pronto e perde a presa. O mar é un manto azul ao que todo o mundo semella agradecer o seu querido sal mariñeiro. O mar é unha nube xigante ,encubridora da Terra. Ao chegar a noite todo perde a nobreza mais a Luna Luneta chega pronto e perde a presa. O mar é un manto azul ao que todo o mundo semella agradecer o seu querido sal mariñeiro. Laura Estévez Fernández |