|
As castañas son pequenas, de cor marrón oscuro e son do castiñeiro. O venres temos o magosto no colexio de Lobios. A él irán os profesores e os nenos. Faráse no San Roque e de menú haberá chourizos asados, bica e castañas. Todolos anos facemos o magosto. As castañas pódense comer asadas ou sin asar, das dúas maneiras saben ben, pero unhas están asadas e outras non. A castaña por dentro é dunha cor amarela. Un día antes collo as castañas, ábroas para que non estoupen. Teño moitas e cómoas tódolos días asadas e sen asar. Ós meus pais gústanlles moito e ós meus irmáns tamén. Cando alguén da miña familia ven comer á miña casa por estas datas, temos de postre castañas. Na escola fixemos un mural con castañas, aramio e moitas cousas máis.
A min como máis me gustan son con leite e asadas. O outro día foi o Magosto no colexio, pero eu non puiden ir. As castañas veñen no outono. As árbores botan unha especie de bola amarela con pinchos que se chama ourizo. Dentro do ourizo están as castañas. As árbores polo outono cáenlles as follas, secan e póñense de cor marrón. O outro día fixemos en plástica un mural con follas secas, castañas, tela, caixas pequenas, bolas de papel hixiénico... Pasámolo moi ben facéndoo, anque nos comemos algunha das castañas. (Texto: Yago e Jonathan. 6º de Primaria. Debuxos: Claudia e Alex)
O Nadal deste curso 2002-2003 foi un nadal de moito traballo. Participamos en
actividades moi divertidas, pero o que máis nos gustóu é o seguinte: Fixemos un fermoso
festival coas nosas propias actuacións. Os nenos e nenas de Educación Infantil 1
vestíronse para a ocasión e ofreceron ó público unha actuación musical chea de cor,
interpretando a canción “Mi estrella”. Os de Infantil 2 vestíronse de pastorciños de Belén
para ofrecer ós asistentes unha fermosa obra de teatro chamada “O belén”. Despóis os de
5º e 6º tocamos coas nosas frautas e moita ilusión a panxoliña “Noite de paz”. Logo, os
cursos 1º, 2º, 3º e 4º fixeron outra obra de teatro moi bonita chamada ¿Llegará la
Navidad?. Seguidamente os profesores animáronse e cantaron para todos nós e ós
asistentes a fermosa panxoliña “Adeste Fideles”. E como fin de festa xuntámonos todos
no escenario (moi bonito, por certo) a cantar a marchosa panxoliña “En navidad”.
Fixemos entre todos un precioso Belén no que cada un de nós colocóu unha peza no sitio correspondente. Buscamos terra e coios polo patio e fixemos uns camiños polos que discorrían os pastorciños e os reis magos. Despóis, como nos foi imposible atopar musgo, puxemos un fermoso papel verde que imitaba á herba. Foi unha experiencia moi divertida.
O ENTROIDO 2003
O DÍA DA PAZ
Debemos ayudarnos en las dificultades para que todos podamos vivir en equilibrio armónico y
pacífico. Hoy en día somos verdaderamente, una familia mundial. Lo que ocurre en una parte del globo
puede afectarnos a todos, por eso debemos afrontar cualquier situación con calma y de modo razonable, lo
que nos proporcionará una paz interior, sin la cual por muy confortable quesea nuestra vida materialmente se
puede estar inquieto, molesto e infeliz, pero ¿qué podemos hacer los niños para conseguir la paz?, os
preguntáis todos; pues bien, mis compañeros os van a decir algunas cosas que si las hacéis, sin duda, estáis
contribuyendo a hacer un mundo mejor. (A clase de 4º de Primaria).
LETRAS GALEGAS 2003
A súa obra poética iniciouse con As moradías do vento (1955), e A frauta y o garamelo (1959).
Durante a súa estadía americana non tivo máis contacto co mundo literario galego ca algunha
correspondencia con Salvador García-Bodaño, que fixo publicar en Gríal (1971) algúns seus
novos poemas precedidos dunha noticia. Volto en 1980, publícase dous anos despois O tempo no
espello, incluíndo os dous libros xa éditos e tres inéditos. En 1985 edítanse os Cantos caucanos,
en 1989 As torres no ar, e -xa póstumo- "Última fuxida a Harar".
Poeta de verso férreo e cristalino, épico e elexíaco, Avilés de Taramancos constrúe unha poesía
poderosísima, grandiosa e coral. O amor, a ira nacionalista, a nostalxia imposible do home de
dous mundos, flúen cunha forza arrebatadora nos poemas dun home rabiosamente vital que amou
sen mesura a vida, a patria, a liberdade, a
materia. (Quitado de internet polos nenos de
6º).
DEPORTE ESCOLAR 2002-2003
GÚSTANOS FACER TEATRO
Comenzamos polo Nadal, este ano no Nadal os nenos e nenas de E.I., representaron a obra: “O
BELÉN”. A obra conta que unha noite en Belén, cando todos están a durmir, escoitase de súpeto
unha suave melodía, uns afirman que sí outros que non hai tal música, a confusión é moita nas
xentes de Belén , ata que aparece o Anxo do señor para anunciarlles a Boa Nova.
Tamén lles tocou a representación os de 2º Ciclo de E.P. a súa obra “¿CHEGARÁ O NADAL?”,
cóntanos como tódalas persoaxes protagonistas do Nadal (A ledicia, a felicidade, o ano novo, os
Reises Etc...), pérdense aparecendo pechados nos muros de Todoparamín (o egoismo). Non poden
escapar e temen que este ano non chegue o Nadal. Falan entre eles contando o que pasará si non
consiguen escapar e leva-las súas mensaxes a xente.
Todoparamín tratará de que non cumplan a súa misión. Pero non no coseguirá. O final duas nenas
derribarán os muros do egoismo.
Os outros cursos participaron amenizando e complementando o festival con diferentes Panxoliñas
e bailes.
Continuamos co teatro, estamos a traballar preparando duas novas obras, de cara a participación
no Certame de teatro do Concello de Bande. Participará o noso centro con dúas obras que serán
representadas polos nenos e nenas de E.I. de 4 e 5 anos, e polos nenos e nenas de 3º e 5º Curso de
E.P.
Os nenos/as de E.I. representarán “A treboada”. Na que contarán a historia de cómo chega a
primavera e a ledicia que se produce entorno a ela. Pero esa ledicia verase empañada pola
discusión entre o sol e a lúa . Pensan que cada un é mais importante despreciando o outro,o enfado
do sol é tal que decide non volver sair, entón hai que buscar solucións para o detrastre que se
aveciña.
Os alumnos/as de 3º e 5º , están a preparar unha adaptación teatral de teatro lido e o mesmo
tempo representado por mímica, da obra de Antoine de Saint-Exupery, “O Principiño”. Nela van
representa-lo momento en que ,o autor e narrador da obra, ten unha avería no deserto do Sahara a
mil millas do lugar habitado mais cercan, polo que vai ser grande a súa sorpresa cando o esperta
unha graciosa bocina, que lle pide que lle pinte un año. No seu aturdimento decobre a un
pequeño mociño, que non anda perdido, nin ten fame, nin ten frio,só quere un año. A través del logra coñece-la súa flor, o
seu planeta de orixe , e o seu raposo. E decobre algo demasiado importante o valor da
amistade.
Remataremos así o noso traballo de teatro por este curso, pero podedes estar seguros que
o vindeiro curso vcoltaremos con esta actividade, e teremos mais cousas que contarvos da
mesma. ¡Ata logo!!!!!!!!!!!!!!!!!. (Conchita, titora de 3º).
¿CÓMO FACER CARETAS PARA O ENTROIDO?
CARTEIS E LEMAS
Os nenos de 3º e 4º co lema de “TELO NA PUNTO DA LÍNGUA”, que foi
representado por Mikael de 4º de Primaria.
Os nenos de 5º e 6º co lema “QUE NON SE CHE TRABE, ¡FALA
GALEGO!”, representado por Rosana. Cada grupo e cartel foi representado por o nome de un
rapaz ou rapaza que participóu no mural. Os materiais empregados foron os seguintes: papel de seda,
cartulinas, papel pinocho,,, (Rosana, Noelia, Diego, 6º).
|