ENTROIDO
 |
|
|
|
 |
 |
|
|
 |
|
||
 |
 |
|
|
 |
 |
|
|
 |
|
||
 |
|
||
 |
|
||
 |
|
||
Este ano o tempo estivo a piques de facernos supender o desfile. Os nubarróns e un sirimiri intermitente case aconsellaban non saír. Finalmente deunos unha pequ na tregua e alá fomos non sin preocupación.
Como sempre grande variedade de disfraces e comparsas, pero os que espertan maior admiración son os máis pequenos.
O meco que estivo exposto toda a semana ordenou a todo o persoal vir o mércores cos calcetíns por fóra e a chaqueta ó revés e o xoves emulando a Adriá, Ruscalleda, Arquiñano ou Toñi Vicente.
O venres de Entroido tódolos alumnos e mestres saen coa súa comparsa polo paseo marítimo da ría do Burgo no tramo máis próximo ó centro. Nesta ocasión fixemos un percorrido máis curto debido á ameaza da choiva e despois, colocados nas gradas do paseo, unha sesión de fotografías.
O xoves, á volta das vacacións, fixemos o noso particular Enterro da Sardiña. Queimamos o Meco despedíndonos del con grandes mostras de dor e tristura e amosando o noso loito con panos, cravatas, brazaletes e prendas negras de todo tipo.
Carlos, pendente de todo, vixiou o lume e controlou a "ceremonia" coa mangueira.
