Manuel Lago González naceu en Tui, estudiou a carreira sacerdotal nesta vila e doutorouse en Teoloxia na Pontificia de Santiago. Tiña unha moi boa formación clásica e un grande interese pola investigación histórica e a Paleografía.
Poeta en galego e en castelán, desde moi novo foi membro da Xunta Rexionalista de Tui e participou nos Xogos Florais, celebrados en 1891.
Despois de pasar polo Bispado de Burgo de Osma, foi nomeado arcebispo de Santiago. O nomeamento foi moi celebrado polos galeguistas da época porque un galego e galeguista ocupara a sede Compostelá, non se debe esquecer que era o tempo das Irmandades da Fala, da revista Nós e do Seminario de Estudios Galegos.
Lago González era un poeta notable , algún dos seus poemas foron musicados como o de "Alborada". Merecen ser salientados: "San Campio" e "Fror Nova" entre outros.
É autor de pezas de teatro breves como "Calabazas" sainete en verso e en galego no que trata de cómo o Tio Xan, vello de 70 anos, teme suspender por non ser quen de darlle a doutrina ó cura. É unha ironía sobre o costume de da-la doutrina co que Lago non está moi de acordo.
Compre dicir que foi un dos dous fundadores
da Real Academia Galega e que o seu discurso de ingreso titulábase
"Elogio de la Lengua Gallega". ![]()