Antonio Losada Dieguez naceu en Boborás, Ourense, no pazo de Moldes. Por ámbalas dúas ramas procedía de familias fidalgas, da nobreza galega do Antigo Réxime.
Influido polo ambiente carlista conservador e católico no que se desenvolveu, será esta a ideoloxía que marcará a súa traxectoria política de nacionalista galego.
Estudiou Letras na universidade de Deusto. Volve a Galicia e desenvolve unha actividade académica a carón de Cotarelo Valledor, do que foi profesor axudante, ó tempo que da os seus primeiros pasos políticos, na Estrada, nas campañas agrarias (1918 e 1919) deste distrito.
Unha constante do seu pensamento e actividade foi a tendencia a crear organizacións no seo das clases populares. Toma contacto cos intelectuais galeguistas da época, á volta de Madrid, cando se instala en Ourense como catedrático de Instituto. Relacionouse coas Irmandades da Fala influindo notablemente en moitos dos seus próceres.
Losada Dieguez cría firmemente que a transformación da sociedade haberíase de facer na conciencia mesma dos homes para que así cambiase o sistema.
O seu pensamento político aséntase en tres pilares: Agrarismo, supón centra-la producción e a vida sobre bases naturais, devolvendo a liberdade, e a dignidade ó pobo. Galeguismo, para impedir que o pobo perda a súa lingua, as súas institucións e a súa historia, Catolicismo, porque a finalidade última do home é espiritual, por iso ten tanto empeño en galeguiza-la Igrexa ou cristianiza-lo galeguismo.
En 1924 ingresa no "Seminario de Estudios Galegos" cun traballo titulado "Ouservacións encol da Prosa Galega". En relación coa súa intensa vida política e cultural publicou moi pouco en canto a poesía se refire, pero si compre destacar os ensaios filosóficos e literarios, "Os Camiños do Agrarismo Galego" e "A significación profunda do Galeguismo".
Losada Dieguez tivo un inmenso afán
por galeguizar ó máximo tódolos ámbitos da vida
desde o artístico ata o deportivo acadando un alto prestixio entre
os intelectuais do seu tempo.![]()