O proceso comenza coa elección dos materiais.

Don Manuel utiliza normalmente vimbios ou médula de xunco.

O vimbio é o máis doado para traballar, cultívase en Castela e no País Vasco. Ven en pezas de ata 2,5 metros de longo. O cambio da cor conséguese mediante a cocedura. É preciso mollalo previamente para que acade máis flexibilidade.

Móllase durante duas horas porque se non "rompe coma o cristal".

O artesán utiliza un pozo para este proceso e pon un peso por riba do cesto, para asegura-lo mollado por tódalas partes do mesmo.

Diferentes cestos de vimbio. Ás veces barnízanse para darlle máis consistencia e duración, xa que todos teñen unha utilidade dentro da casa.

Cesto da merenda, feito coas costelas de vimbio e o entramado con láminas feitas ó secciona-lo vimbio á metade.

Feixes de láminas de vimbio cortado lonxitudinalmente.

Algúns cestos precisan dun molde para darlles forma. Este é un exemplo do molde utilizado para face-lo cesto da merenda. O artesán ten tamén un taller de carpinteiria para face-los moldes e ferramentas que precisa no seu traballo.

Un exemplo son os mangos, das ferramentas, feitos á medida.

Aqui podemos ver un momento da confección dun cesto co molde anterior.

Máis exemplos de tapas e fondos e unha obra mestra: o cesto para garda-lo peixe. A perfección do deseño e a resistencia son algunhas das súas virtudes.

Outro material, máis limitado no uso, é o vimbio do país. É un arbusto, Salix viminalis, con ramas longas e flexibles, propias para atar.

Aínda que é usado en cesteiría as ramas teñen moitas ramificacións, iso fai máis difícil traballalo.

Hai que corta-las ramiñas para poder traballalo, isto deixa unhas marcas. Os traballos son moito máis irregulares e rústicos. Un exemplo destes é o "goxo betanceiro" e tamén a "paxeta betanceira", dos que o noso artesán é un especialista.

Un exemplo do uso do vimbio do país, para ata-las vides, na época da poda. É tan flexible que permite anudalo usando as propias ramiñas.

O "goxo" é moi usado na vendima e a "paxeta" é unha cesta para vender nas feiras.

Un dos materiais máis usados é a médula de xunco. É moi doada para traballar porque é moi flexible. Procede de árbores orixinarias do sudeste asiático. Alcanza moita altura, as súas ramas poden ter ata 17 ou 18 metros de longo. Vén cortada en varas de 6 metros e diferentes grosos desde 1 ata 18 mm.

Tínguese con caoba e nogalina. É o material máis doado para iniciarse na cesteiría.

A médula de xunco ponse a remollo 10 ou 15 minutos e xa está preparada para traballar. Recupera a flexibilidade aínda que leve tempo seca.

Volta ó inicio