|
NOIA
FURNA SON DE SAN PAIO |
| Campanas que
tocades
Palpas os tempos.
Furna son de San Paio. |
| todas do mesmo
xeito,
Lambes as terras. |
| unhas
chegádesme á alma
Trillas os días
A ponte de San Paio |
| e outras ó
pensamento.
e vas andando,
veome nun vello cantar. |
|
sin parar andando.
Via pombiñas nela, |
| Pobos donde eu
vivín!
Coxeas no outono -meu arranque-.
vía o río cabalgar |
| Algúns eran
máis feitos
Alóngaste no estío -miña morte-.
por entre redondas pedras |
| e queríanme
engañar,
Á primaveira dáste,
de espellado bon mirar. |
| mais eu nunca
sentín
daste a todos que logo de ti se chaman.
Tiña casiñas brancas |
| neles o meu
fogar.
cas tellas colorear. |
|
[...]
Tolle o inverno o teu nome,
Foise o cantar en vello. |
| Ribeiras de mar
enxoito!
o teu nome -morno lume -,
A ponte en min a brilar... |
| Ribeiras de
pleamar!
o teu nome farto i esquecido, |
| Quedas, vellas
ribeiras,
esquecido
|
| agardan un mar
i outro mar.
entre muros lentos, |
|
entre pozas, terras -miñocas, |
| Os seráns nas
Rías Baixas
entre mundo de sapos |
| ollan con luz
de aurora,
e calexas de lúa. |
| ca súa mirada
queda, |
| silencio
daquela hora. |
