Naceron do amor,
pero medraron e comeron
da inferioridade do
seu xénero.
Sempre loitaron pola igualdade,
pero non o conseguiron ó longo dos séculos.
A cousa non acababa aí,
sempre había alguén que ó
chegar á casa lles dicía:
Non vales nada, aparta de aí!
Prantos afogados, noites en soidade,
todo por que?
Polos fillos. Son pequenos.
Precisan amor e unha familia estable.
Os fillos xa son homes,
xa teñen o seu fogar,
ela xa non ten motivos
para ter que aturalo máis.
Orde de alonxamento,
unha frase que non da tranquilidade.
Ela vivía con medo,
sabía que o verdugo era todo frialdade.
Sete coiteladas nas costas,
chegou o fin sinalado.
De despedida un bico na boca,
por que matar ó ser amado?
|
