Cando o coñecín tiña 14 anos, fomos presentados nunha festa por un "rapaz" que dicía ser o meu amigo.
Foi amor a primeira vista, el toleábame.
O noso amor chegou a un punto onde xa non podía vivir sen el, pero era un amor prohibido.
Os meus pais non o aceptaban. Fun expulsada do colexio e empezamos a vernos ás agachadas, pero xa non aguantei máis, virei tola. Eu queríao pero non o tiña ao meu carón. Eu non podía permitir que me afastaran del.
Eu amábao, necesitábao, pero non conseguía telo preto de min.
Non o quererei toda a vida, querereino para sempre.
Non existirá no mundo xamais un amor coma este.
A el débolle o meu amor,
a miña vida e o
meu sufrimento... |
