|
|
|
|
O NOSO MESTRE : MANUEL RODRIGUEZ POMBO Profesor que se xubila este curso
Cantos anos leva de mestre? Pois eu calculo que 40. En cantos colexios ou escolas deu clase? No Caurel, en moitas. En Baralla, en Celeiro e cerca de Cee, en Mazaricos. Onde fixo os estudos superiores e maila carreira? En Lugo. Vostede deu clases en escolas unitarias, como funcionaban estas? Coincidiume estar só. Eu sempre estiven só e había que dar tódolos cursos. Ían alumnos de 14, 15 e 16 porque como no inverno non había tanto traballo, os alumnos aproveitaban. Dábanse tódolos temarios, francés..., inglés non porque non era obrigatorio. Resultáballe moi difícil dar clase a alumnos de distinto nivel xuntos? Si, era moi difícil telos a todos traballando pero axudábanche os maiores. En Visuña, tiña máis de 35 alumnos. En que idioma impartía as clases? En castelán ata o 80 e despois en galego. Que medio de transporte utilizou para desprazarse? No Caurel usei de todo: o cabalo e vehículos todoterreo. Había lugares onde non chegaba calquera coche. Era frecuente cando empezou o maltrato físico ós nenos?
Desde o seu punto de vista, que vantaxes e que desvantaxes tiñan as escolas unitarias con respecto ós centros actuais? Como vantaxes, estaban moi cerca da unidade familiar, en cada lugar acostumaba haber unha escola. Pero tiña un gran inconveniente, non había especialista, agora isto está moi regrado e é mellor. Cantos anos leva impartindo clases en Seoane? Pois 24. Estiven o 1º ano que se iniciou o colexio, o curso 82/83 ou 83/84, non recordo moi ben, ata hoxe. Lévase un bo recordo deste centro? Si, levo un bo recordo dos compañeiros, dos alumnos e de todo.
ENTREVISTA A JUAN, PROFESOR DE EDUCACIÓN FÍSICA DE E.S.O
Os alumnos de 2º de ESO fixémoslle unha entrevista a Juan, profesor de Educación Física de Secundaria e asemade adestrador de baloncesto. Aí vos vai.
Como se chama o equipo de balonceto que está dirixindo neste momento? C.B. Sarria ,Río Calcio.
Canto tempo leva adestrando este equipo? En este equipo, un año y medio, una temporada y media.
Cando comezou a exercer de adestrador? De entrenador profesional, hará unos veinte años y de amateur empezaría con diecisiete años.
Que o levou a ser adestrador de baloncesto? Pues bueno, yo ya fui jugador y mi hermano también, jugó en el Real Madrid, Pabesa Valencia y fue internacional con la selección española. Entonces, bueno, lo seguí un poco. Estudié la carrera de E.F , me hice entrenador durante la carrera y me puse a trabajar como entrenador profesional, incluso antes de ser profesor.
Que lle pareceu á súa familia a decisión súa de ser adestrador? Bien, todos mis hermanos se han dedicado al baloncesto, mi hermano y mi hermana, que es licenciada en Derecho. Es algo que desde pequeños lo estamos haciendo, mis padres su tiempo libre lo han dedicado a seguir las pistas de baloncesto de España, siguiendo a mis hermanos o a mi. Es una parte más de la vida cotidiana de mi familia.
Participou como xogador nalgún equipo de baloncesto? Sí, en todas las ligas de baloncesto estatal, excepto en la A.C.B.
Canto tempo dedica ó día a preparar o seu equipo? -Durante la liga hai dos momentos: la pretemporada podemos entrenar seis horas diarias y durante la liga dedicamos a los entrenamientos tres o cuatro horas diarias y luego preparar los partidos me lleva mucho tiempo. Son muchas horas de ver vídeos, jugadores, buscar en Internet… Puedes pasarte todo un domingo preparando la semana o incluso dedicarle el mes de julio a buscar jugadores. Estuve buscando un jugador extranjero para venir a Coruña, pues vi 60 jugadores. Imaginaos: cada jugador extranjero lo veía hora y media, alguno lo veía tres veces, multiplicad hora y media por sesenta. O sea, estás todo el día viendo cosas, en Internet, partidos, viendo jugadores, viajando a distintas ligas… No paro.
En que categoría se atopa o equipo que adestra? Ahora es EBA. En el baloncesto nacional hay ACB, LEB1, LEB2 y EBA Luego 1º nacional y las ligas autonómicas. Pues esto sería la liga EBA.
Está contento cos resultados do equipo? Sí, este año sí, hemos jugado los play off por el ascenso, un equipo que nunca habría pasado de la 5º plaza. Nos eliminó un equipo de Toledo, que por cierto ha quedado campeón de España.
Ten moito apoio por parte dos seguidores o seu equipo? Sí, hay mucho ambiente, incluso en el play off la grada se quedó pequeña. Y este año fue importante para el club y para el pueblo porque nunca se había llegado a donde llegamos este año.
Cre que o seu equipo ten uns bos xogadores? Depende del presupuesto. Nadie ficha lo que quiere sino lo que puede. En función del presupuesto que tengas has de buscar jugadores que se ajusten a ese presupuesto. Y luego tener suerte en acertar con jugadores que no son muy conocidos pero que tú crees que tienen un buen futuro, apostar por chicos jóvenes… Este año el equipo es una mezcla de jugadores jóvenes y jugadores muy expertos. Los jugadores jóvenes salieron muy buenos y los expertos ya sabes lo que te van a dar. Hemos acertado en lo que hemos fichado. Para el presupuesto que teníamos ha salido muy bien.
Como é a súa relación cos xogadores? -Cordial, no somos amigos. De alguna manera soy el jefe de ellos y yo tengo otros jefes que me exigen. Tenemos una buena relación profesional, nos respectamos mucho pero mi círculo de amistades no son los jugadores.
Cre que o seu equipo chegará a onde está o Breogán? -Eso va a depender mucho del presupuesto que se consiga. Si tú tienes mucho dinero para fichar jugadores podrás fichar mejores jugadores y tendrás opciones en dos o tres años para poder llegar donde está el Breogán. El Breogán es un club muy fuerte. Las diferencias fundamentales las marca el dinero. Es como comprar una bici, una bici de 100 € o una bici de 1.200 €. Evidentemente, con la bici de 1.200€ harás más cosas que con la de 100€. Pues esto es algo parecido.
Gustaríalle seguir neste equipo por máis tempo? -Sí, ellos quieren, estamos de acuerdo para seguir un año más, y también puede haber otras opciones de otros equipos a lo mejor de categoría superior, de LEB o de LEB2. Estoy muy contento aquí, si sigo en Sarria tengo la ventaja de seguir dando clase en este colegio, con lo cual también estoy contento. Si me quedo en Sarria, dos cosas buenas que consigo: estar otro año en este equipo que me gusta y dar clase en este instituto que también me gusta.
Requírelle esta ocupación moito esforzo e moita preparación física? A mi no. Yo hago deporte porque siempre hice deporte pero para entrenar no lo necesito, son los jugadores los que corren y saltan. La preparación física no la necesitas para entrenar, la necesitas para jugar. Yo desde siempre he hecho deporte y hago deporte pero no porque entrene un equipo. Tendo en conta o seu labor de profesor e adestrador, dispón de tempo libre? Muy poco. Entre semana o cuando estoy en el equipo no voy al cine, no salgo al teatro, no voy a discotecas, no voy a pubs. Lo único que hago es dar clases y entrenar. Cuando acaba la liga tengo más tiempo y puedo salir a algún pub de noche o ir a algún cine. Normalmente a partir de mayo que es cuando acaban las ligas. El mes de julio lo dedico a descansar, a ir a la playa, a estar en mi casa... Que lle gusta máis: ser preparador físico de baloncesto ou profesor de E.F.? Es distinto ser entrenador que ser profesor. Las dos cosas me gustan mucho. No me veo sin hacer una de las dos cosas. Me he dedicado sólo a ser profesor y me he dedicado sólo a ser entrenador y siempre echas de menos la otra parte. Si tuviera que elegir porque te dicen: “tienes que elegir entre las dos, por obligación”, tendría bastante problema porque me gustan las dos. Gustaríalle “traballar” algún outro deporte? No. Tengo la suerte de trabajar en el baloncesto y me apasiona. Hago muchos deportes: practico natación, atletismo, voleibol..., pero dedicarme como entrenador, sólo al baloncesto. Que significa o baloncesto para vostede? Es mi vida, lo es todo. He renunciado a muchas cosas por el baloncesto. La gente de mi edad está casada, tiene hijos, vive con su familia..., y yo estoy solo porque viajo mucho, salgo muy temprano de casa y no vuelvo hasta muy tarde de noche. Es mi trabajo, pero va mucho más allá de ser un trabajo, no es como cualquier trabajo que sales de tu sitio y te olvidas. Aquí tú eres entrenador desde que te levantas hasta que te acuestas. Es un trabajo que te absorbe mucho, no tienes mucho tiempo para hacer amigos ni para tener una familia. Es una vida un poco estresante a veces, pero estoy muy a gusto siendo entrenador.
ALUMNOS DE 2º DE ESO
|
|
|