CASTELAO
Irmán,
olla por nós.
dende o vento do alén,
olla por nós, irmán Irmán,
sigue dando hoxe,
como cando vivías,
un rir que estale en lóstregos,
de libertade e de xusticia.
Irmán,
olla por nós,
danos hoxe tamén as forzas enxebre
para loita xerminal de cada día.
Até que a nosa sangue acenda
labradas en guerra contra a
morte,
lumieiras que canten nos outeiros
os poderes da fouce i-os poderes
da frol,
os poderes do pranto, do traballo
e do pan,
i-os poderes da pólvora viva
que nos arreventan no corazón.
Irmán,
dende a nova semente dos teus
eidos
a mocedades d'ouro que soñaras,
olla por nós, irmán, irmán.

ATRÁS (PORTADA)
|