Arnoia.Arnoia.Mónica Otero

De Wiki Aller

Non ten os permisos necesarios para editar esta páxina, pola seguinte razón:

Pode ver e copiar o código fonte desta páxina:

Este libro conta as aventuras de Nmógadah dende o seu inicio, mentres se encontra encarcerado ata que regresa á súa terra de Arnoia. En primeiro lugar, cóntanos como trasladan o protagonista ata os territorios de Tagen Ata onde é encarcerado nunha '''celda''' xunto cun castrón chamado Mestre Lionel; este comunícase con el mediante o pensamente e '''axúdalle''' a fuxir de alí. Así chegan a un palacio onde se entrevistan '''con un''' xigante chamado Hannak Oberzen para que '''lles''' axude a chegar á terra de Arnoia, pero este enfádase e crea un enorme caos xa que cos seus ollos destrúe todo o que ten ao seu redor sen o poder evitar. Milagrosamente logran saír vivos dese "inferno" e chegan '''a o''' bosque de Brocelianda onde Nmógadah se namora dunha dona esculpida nunha estatua; así mesmo un fillo dun vello Deus dille que mire na fonte, onde atopa a espada Milmanda. Tanto Mestre Lionel coma el continúan o seu camiño para '''saires''' do bosque, pero caen nunha tramapa dos Grou. Son escravizados e obrigados a traballar (escavar) en busca da Trabe de Ouro dos Profundos, porén mediante unha revolución iniciada por outros escravos logran saír. Así abandonan o bosque e chegan ata Lee Poeirento '''donde''' se entrevistan con Brandaberis que lle di que siga cos Sen Nome se quere volver á súa terra. Ao chegar '''a''' costa sepáranse deles e contratan un barco e a tripulación. No entanto o segundo comandante '''aprobeitando''' unha treboada faise co poder do barco e abandónaos nunha barca xunto a un mariñeiro chamado Xamirás Kaebr. De súpeto encóntranse salvados por unha enorme ave chamada Lira Mascato que os conduce ata un palacio onde Nmógadah coñece en persoa á dama que estaba esculpida na fonte de Brocelianda, Calpurnia Abana,que o seduce mediante unha flor para así quitarlle a vida xa que ela está morta. Pero os Hirr Henn Ys axúndanlles, a Mestre Lionel e a Xamirás Kaebr, a salvar a Nmógadah e todos xuntos vencen '''ás''' doncelas e volven rumbo cada un '''da''' súa terra. Os tres chegan a unha taberna e ao entrar nunha mesa cun mantel de tres cores atopan tres camelias, cada un colle unha e mediante unha porta regresan á súa casa. De novo en Arnoia, Nmógadah cumpre 17 anos e ve como todas as aventuras vividas '''foron''' un soño. En conclusión, o libro remata dicíndonos indirectamente que todas as aventuras vividas por Nmógadah foron froito da súa imaxinación. '''(Corrixe o seleccionado en negriña)''' [[Categoría:Literatura galega.Lecturas opcionais]]

Volver a "Arnoia.Arnoia.Mónica Otero".