María Lado - Historial de revisións

Paio en 07:47, 30 de maio de 2011

2011-05-30T07:47:54Z

Noelia en 15:45, 27 de maio de 2011

2011-05-27T15:45:23Z

← Revisión máis antiga		Revisión como estaba o 27 de maio de 2011 ás 15:45
Liña 16:		Liña 16:
	Ademais de poeta é narradora. Varios dos seus relatos pódense atopar en revistas e colaboracións, coma no volumen Narradoras, editado po '''por''' Xerais no 2000. Tamén se dedica ao teatro e realiza traballos profesionais como actriz.		Ademais de poeta é narradora. Varios dos seus relatos pódense atopar en revistas e colaboracións, coma no volumen Narradoras, editado po '''por''' Xerais no 2000. Tamén se dedica ao teatro e realiza traballos profesionais como actriz.
	Traslada aos seus poemas un imaxinario do femenino '''feminino''' no que se reivindican ademais figuras habitualmente marxinalizadas na sociedade como as bruxas, as prostitutas, as lesbianas, etc.. Unha sensibilidade e visión do mundo novas (soliradariedade '''solidariedade''', comuñón coa natureza, tenrura, afán de liberdade, erotismo); unha linguaxe sexualizada a unha propositada reconstrucción '''reconstrución''' e relectura dos mitos e metáforas tradicionais da cultura androcéntrica.		Traslada aos seus poemas un imaxinario do femenino '''feminino''' no que se reivindican ademais figuras habitualmente marxinalizadas na sociedade como as bruxas, as prostitutas, as lesbianas, etc.. Unha sensibilidade e visión do mundo novas (soliradariedade '''solidariedade''', comuñón coa natureza, tenrura, afán de liberdade, erotismo); unha linguaxe sexualizada a unha propositada reconstrucción '''reconstrución''' e relectura dos mitos e metáforas tradicionais da cultura androcéntrica.
-
	Esta poeta conxuga fantasticamente, en toda a súa obra, a modernidade e as tradicións; os seus poemas mesturan marabillosamente todo o sufrimento deste país, o amor, as paixóns, a revolución, o sexo... Xa no seu primeiro poemario,'' A Primeira Visión'', María Lado amósanos o seu particular punto de visto do mundo no que lle gustaría ter vivido; un mundo		Esta poeta conxuga fantasticamente, en toda a súa obra, a modernidade e as tradicións; os seus poemas mesturan marabillosamente todo o sufrimento deste país, o amor, as paixóns, a revolución, o sexo... Xa no seu primeiro poemario,'' A Primeira Visión'', María Lado amósanos o seu particular punto de visto do mundo no que lle gustaría ter vivido; un mundo
	ordinario e mitolóxico onde a autora era a espectadora principal desa visión.		ordinario e mitolóxico onde a autora era a espectadora principal desa visión.
-
-	''Berlín'' é un libro de poemas de amor. ''Berlín'' é o nombre '''nome''' do protagonista da obra que vive un amor imaxinado, creado. Hai un 'eu poético' que escribe para Berlín e desta forma establécese unha relación entre o poeta e a ciudade.. '''cidade''' Nesta obra podemos apreciar '''unha que a autira''' agocha en cada recanto da cidade todo a amor e todo o odio que albergan as urbes do mundo. Este pequeno itinerario de verdades que nos mostran a verdadeira esencia da(s) cidade(s). A autora non ceñece a cidade; non coñece a cidade mellor que o topógrafo das rúas agochadas, que o urbanista dos falsos trazados, que o camiñante de adoquíns '''lastros''' erráticos... Esta grandísima poeta só coñece a súa cidade; a cidade das '''verdadeiras''' e dos medos; cidade do amor e as luces, a cidade da paisxón e as antenas... Móstranos a súa cidade dende a sinceridade do habitante que sofre a cidade. Pola crueza de cada palabra que se agocha nas rúas e nas prazas, atrás do casino ou diante do cine, é polo que todo se converte na cidade na cal habitamos cada un de nós. E por iso que en cada verso sabemos da nosa dor como se fora única. E é por iso polo que nós tamén formamos parte deste "Berlín".

-	Formalmente este poema presenta unha estrutura totalmente estéticista: '''presenta unha estrutura en canto a forma moi desigual'''; a división dos poemas pode ser moi variada, o xogo esteticista fai posible a existencia de páxinas cun verso fronte a páxinas con longos poemas. Presenta unha métrica na que destaca un predominio do verso de arte maior (versos de dezaseis sílabas) pero con presencia '''presenza''' da arte menor(versos de dúas sílabas).	+	== Bibliografía ==
-		+
-		+
-	== ~~Ligazóns~~ ==	+

	''Literatura Galega do século XX''. Rosário Fernández Velho e Xesús Sambade Soneira, editorial ''A Nosa Terra''(2006). Páxina 153.		''Literatura Galega do século XX''. Rosário Fernández Velho e Xesús Sambade Soneira, editorial ''A Nosa Terra''(2006). Páxina 153.
Liña 31:		Liña 25:
	''Literatura Galega do século XX''. Carlos L.Bernández, Emilio X. Insua, Xosé M. Millán Otero, Manuel Rei Romeu, Laura Tato Fontaña, editorial ''A Nosa Terra'' (2001). Páxina 336.		''Literatura Galega do século XX''. Carlos L.Bernández, Emilio X. Insua, Xosé M. Millán Otero, Manuel Rei Romeu, Laura Tato Fontaña, editorial ''A Nosa Terra'' (2001). Páxina 336.

-	www.~~wikipedia~~.es/~~MaríaLado~~	+	== Ligazóns ==
		+
		+	http://www.bvg.udc.es/ficha_autor.jsp?id=MarLado+1&alias=Mar%EDa+Lado

	www.aelog.org/centrodoc/getauthorById.do?id=autor214		www.aelog.org/centrodoc/getauthorById.do?id=autor214

	http://ifc.dpz.es/recursos/publicaciones/21/89/_ebook.pdf.		http://ifc.dpz.es/recursos/publicaciones/21/89/_ebook.pdf.

Paio en 08:31, 26 de maio de 2011

2011-05-26T08:31:22Z

← Revisión máis antiga		Revisión como estaba o 26 de maio de 2011 ás 08:31
Liña 13:		Liña 13:
	== Traxectoria ==		== Traxectoria ==

-	Comezou a escribir no núcleo do Batallón Literario da Costa da Morte, no que publicou os seus primeiros textos en tres libros colectivos, ''Nós, Mar por medio'' e ''Rumbo ás illas''. Ten participado en máis volumes colectivos e antoloxías poéticas, e colaborado tamén en prensa co xornal dixital Vieiros, coa revista Dorna e coa revista portuguesa Comentário, entre outras; así coma en diversas publicacións galegas e peninsulares. É muller de humildade asombrosa e de extraordinacapacidade '''extraordinaria capacidade''' poética e recitadora. O seu primeiro libro ''A primeira visión''(1997) é publicado en Letras'''???''', editorial orixinaria dun feixe de poetas dos noventa onde publicarán moitos deles. Seguirá con ''Casa Atlática Casa Cabaret'' (2001) e con ''Berlín''(2005).	+	Comezou a escribir no núcleo do Batallón Literario da Costa da Morte, no que publicou os seus primeiros textos en tres libros colectivos, ''Nós, Mar por medio'' e ''Rumbo ás illas''. Ten participado en máis volumes colectivos e antoloxías poéticas, e colaborado tamén en prensa co xornal dixital Vieiros, coa revista Dorna e coa revista portuguesa Comentário, entre outras; así coma en diversas publicacións galegas e peninsulares. É muller de humildade asombrosa e de extraordinacapacidade '''extraordinaria capacidade''' poética e recitadora. O seu primeiro libro ''A primeira visión''(1997) é publicado en Letras'''???''', editorial orixinaria dun feixe de poetas dos noventa onde publicarán moitos deles. Seguirá con ''Casa Atlática Casa Cabaret'' (2001) e con ''[[Berlín]]''(2005).
	Ademais de poeta é narradora. Varios dos seus relatos pódense atopar en revistas e colaboracións, coma no volumen Narradoras, editado po '''por''' Xerais no 2000. Tamén se dedica ao teatro e realiza traballos profesionais como actriz.		Ademais de poeta é narradora. Varios dos seus relatos pódense atopar en revistas e colaboracións, coma no volumen Narradoras, editado po '''por''' Xerais no 2000. Tamén se dedica ao teatro e realiza traballos profesionais como actriz.
	Traslada aos seus poemas un imaxinario do femenino '''feminino''' no que se reivindican ademais figuras habitualmente marxinalizadas na sociedade como as bruxas, as prostitutas, as lesbianas, etc.. Unha sensibilidade e visión do mundo novas (soliradariedade '''solidariedade''', comuñón coa natureza, tenrura, afán de liberdade, erotismo); unha linguaxe sexualizada a unha propositada reconstrucción '''reconstrución''' e relectura dos mitos e metáforas tradicionais da cultura androcéntrica.		Traslada aos seus poemas un imaxinario do femenino '''feminino''' no que se reivindican ademais figuras habitualmente marxinalizadas na sociedade como as bruxas, as prostitutas, as lesbianas, etc.. Unha sensibilidade e visión do mundo novas (soliradariedade '''solidariedade''', comuñón coa natureza, tenrura, afán de liberdade, erotismo); unha linguaxe sexualizada a unha propositada reconstrucción '''reconstrución''' e relectura dos mitos e metáforas tradicionais da cultura androcéntrica.

Paio en 06:43, 25 de maio de 2011

2011-05-25T06:43:49Z

Paio en 08:03, 24 de maio de 2011

2011-05-24T08:03:53Z

← Revisión máis antiga		Revisión como estaba o 24 de maio de 2011 ás 08:03
Liña 6:		Liña 6:
	Na década dos noventa revitalízase o panorama coa chegada de novos autores ó espacio '''espazo''' da escritura poética. Estas novas voces nútrense das fontes abertas polos autores dos oitenta nun maxisterio recoñecido por eles mesmos pero que non implica un seguidismo epigonal a respecto dos modelos senón a busca da creación dunha liña persoal que varía na adopción de temas e formas. Os autores que comenzan a publicar nos noventa, malia compartiren en gran medida as características do movemento dos oitenta, presentan algúns trazos individualizadores como a modernización dos campos léxicos e a incorporación o '''ao''' verso de vocabularios específicos que lle eran alleos: a linguaxe da burocracia, os termos do doméstico, as vertentes do mito... Malia todo, apréciase en certos poetas un empobrecemento léxico buscado para lograr a inmediatez e a efectividade do discurso.		Na década dos noventa revitalízase o panorama coa chegada de novos autores ó espacio '''espazo''' da escritura poética. Estas novas voces nútrense das fontes abertas polos autores dos oitenta nun maxisterio recoñecido por eles mesmos pero que non implica un seguidismo epigonal a respecto dos modelos senón a busca da creación dunha liña persoal que varía na adopción de temas e formas. Os autores que comenzan a publicar nos noventa, malia compartiren en gran medida as características do movemento dos oitenta, presentan algúns trazos individualizadores como a modernización dos campos léxicos e a incorporación o '''ao''' verso de vocabularios específicos que lle eran alleos: a linguaxe da burocracia, os termos do doméstico, as vertentes do mito... Malia todo, apréciase en certos poetas un empobrecemento léxico buscado para lograr a inmediatez e a efectividade do discurso.
	Formalmente algúns autores recuperan formas métricas clásicas malia ser habitual a procura de novos camiños poéticos con menor preocupación formal. Dáse unha desbarroquización xeral das formas, expresada en poemas máis curtos e menos herméticos, nun intento de regresar ó lector evidenciado xa na importancia que dan á organización de recitais públicos.		Formalmente algúns autores recuperan formas métricas clásicas malia ser habitual a procura de novos camiños poéticos con menor preocupación formal. Dáse unha desbarroquización xeral das formas, expresada en poemas máis curtos e menos herméticos, nun intento de regresar ó lector evidenciado xa na importancia que dan á organización de recitais públicos.
-
	Podemos, en resumo, definir provisoriamente a obra dos novos poetas galegos pola contención expresiva ligada á preocupación pola comunicabilidade co lector, pero cun rigor lingüístico herdado dos anos oitenta; pola asunción dos temas poéticos universais desde a revisión crítica dos modelos e mitos patriarcais por parte das poetas; por un maior intimismo ligado á poesía vivencial e, máis que nada, pola procura dunha voz poética persoal desde o cultivo de temas e formas clásicos.		Podemos, en resumo, definir provisoriamente a obra dos novos poetas galegos pola contención expresiva ligada á preocupación pola comunicabilidade co lector, pero cun rigor lingüístico herdado dos anos oitenta; pola asunción dos temas poéticos universais desde a revisión crítica dos modelos e mitos patriarcais por parte das poetas; por un maior intimismo ligado á poesía vivencial e, máis que nada, pola procura dunha voz poética persoal desde o cultivo de temas e formas clásicos.
-
	Aparecen colectivos poéticos, carentes dunha poética común pero si moi unidos pola vertente externa que rodea a poesía, é dicir, movilizarse para comunicar, crear iniciativas capaces de levar a poesía a todos os rincóns. Polo tanto, existe un claro individualismo na intimidade da propia obra, pero activismo colectivo no momento de canalizar a forma de expresión da mesma. Esta vai ser a metáfora que defina a toda unha nova xeración poética galega: unidos na acción, distantes na poética.		Aparecen colectivos poéticos, carentes dunha poética común pero si moi unidos pola vertente externa que rodea a poesía, é dicir, movilizarse para comunicar, crear iniciativas capaces de levar a poesía a todos os rincóns. Polo tanto, existe un claro individualismo na intimidade da propia obra, pero activismo colectivo no momento de canalizar a forma de expresión da mesma. Esta vai ser a metáfora que defina a toda unha nova xeración poética galega: unidos na acción, distantes na poética.
-
	O activismo poético, outro dos fenómenos máis salientables da última poesía galega, vai tratar de buscar novos ámbitos e crear novos públicos para a lírica. E máis concretamente vai facelo a través desa volta ao recital poético como fórmula de comunicación da propia obra. É a nova ética que acompaña á nova estética. Trátase de comunicación directa co público, de palabra viva ''in situ'', de romper vellos tópicos.		O activismo poético, outro dos fenómenos máis salientables da última poesía galega, vai tratar de buscar novos ámbitos e crear novos públicos para a lírica. E máis concretamente vai facelo a través desa volta ao recital poético como fórmula de comunicación da propia obra. É a nova ética que acompaña á nova estética. Trátase de comunicación directa co público, de palabra viva ''in situ'', de romper vellos tópicos.
-		+	Polo tanto, podemos falar dunha certa volta á expresión máis direta '''directa'''; a un intimismo de ton existencial que sente preferencia polo detalle cotián e a anécdota persoal; un ton máis realista que, ás veces remata nun "realismo sucio" ou tamén nun antilirismo; nunha naturalidade apaixonada e unha mairo'''???''' parquedade expresiva, que ás veces cae nun minimalismo. Os temas continuarán sendo os mesmos, xunto con aportacións das renovadoras autoras femininas; un maior cultivo da metapoética e unha certa recuperación das temáticas sociais, hoxe vistas dende novas ópticas máis acordes coa época (antimilitarsimo '''antimilitarismo''', ecoloxismo, independentismo, solidariedade coas causas políticas, etc.).
-	Polo tanto, podemos falar dunha certa volta á expresión máis direta '''directa'''; a un intimismo de ton existencial que sente preferencia polo detalle cotián e a anécdota persoal; un ton máis realista que, ás veces remata nun "realismo sucio" ou tamén nun antilirismo; nunha naturalidade apaixonada e unha mairo'''???''' parquedade expresiva, que ás veces cae nun minimalismo. Os temas continuarán sendo os mesmos, xunto con aportacións das renovadoras autoras femininas; un maior cultivo da metapoética e unha certa recuperación das temáticas sociais, hoxe vistas dende novas ópticas máis acordes coa época (antimilitarsimo '''antimilitarismo''', ecoloxismo, independentismo, solidariedade coas causas políticas, etc.).	+
-		+

	== Traxectoria ==		== Traxectoria ==

Paio en 15:02, 23 de maio de 2011

2011-05-23T15:02:55Z

← Revisión máis antiga		Revisión como estaba o 23 de maio de 2011 ás 15:02
Liña 4:		Liña 4:
	== Contexto ==		== Contexto ==

-	Na década dos noventa revitalízase o panorama coa chegada de novos autores ó espacio da escritura poética. Estas novas voces nútrense das fontes abertas polos autores dos oitenta nun maxisterio recoñecido por eles mesmos pero que non implica un seguidismo epigonal a respecto dos modelos senón a ~~búsqueda~~ da creación dunha liña persoal que varía na adopción de temas e formas. Os autores que comenzan a publicar nos noventa, malia compartiren en gran medida as características do movemento dos oitenta, presentan algúns trazos individualizadores como a modernización dos campos léxicos e a incorporación o verso de vocabularios específicos que lle eran alleos: a linguaxe da burocracia, os termos do doméstico, as vertentes do mito... Malia todo, apréciase en certos poetas un empobrecemento léxico buscado para lograr a inmediatez e a efectividade do discurso.	+	Na década dos noventa revitalízase o panorama coa chegada de novos autores ó espacio '''espazo''' da escritura poética. Estas novas voces nútrense das fontes abertas polos autores dos oitenta nun maxisterio recoñecido por eles mesmos pero que non implica un seguidismo epigonal a respecto dos modelos senón a busca da creación dunha liña persoal que varía na adopción de temas e formas. Os autores que comenzan a publicar nos noventa, malia compartiren en gran medida as características do movemento dos oitenta, presentan algúns trazos individualizadores como a modernización dos campos léxicos e a incorporación o '''ao''' verso de vocabularios específicos que lle eran alleos: a linguaxe da burocracia, os termos do doméstico, as vertentes do mito... Malia todo, apréciase en certos poetas un empobrecemento léxico buscado para lograr a inmediatez e a efectividade do discurso.
		+	Formalmente algúns autores recuperan formas métricas clásicas malia ser habitual a procura de novos camiños poéticos con menor preocupación formal. Dáse unha desbarroquización xeral das formas, expresada en poemas máis curtos e menos herméticos, nun intento de regresar ó lector evidenciado xa na importancia que dan á organización de recitais públicos.

-	~~Formalmente algúns autores recuperan formas métricas clásicas malia ser habitual~~ a ~~procura de~~ novos ~~camiños poéticos con menor~~ preocupación ~~formal. Dáse unha desbarroquización xeral~~ das ~~formas~~, ~~expresada en poemas~~ máis ~~curtos e menos herméticos~~,	+	Podemos, en resumo, definir provisoriamente a obra dos novos poetas galegos pola contención expresiva ligada á preocupación pola comunicabilidade co lector, pero cun rigor lingüístico herdado dos anos oitenta; pola asunción dos temas poéticos universais desde a revisión crítica dos modelos e mitos patriarcais por parte das poetas; por un maior intimismo ligado á poesía vivencial e, máis que nada, pola procura dunha voz poética persoal desde o cultivo de temas e formas clásicos.
-	~~nun intento~~ de ~~regresar ó lector evidenciado xa na importancia que dan á organización de recitais públicos~~.	+

-	~~Podemos~~, ~~en resumo~~, ~~definir provisoriamente~~ a obra ~~dos novos poetas galegos pola contención expresiva ligada á preocupación pola comunicabilidade co lector~~, pero ~~cun rigor lingüístico herdado dos anos oitenta; pola asunción dos temas poéticos universais desde~~ a ~~revisión crítica dos modelos e mitos patriarcais por parte das poetas; por un maior intimismo ligado á poesía vivencial e, maís~~ que ~~nada~~, ~~pola procura dunha voz~~ poética ~~persoal desde o cultivo de temas e formas clásicos~~.	+	Aparecen colectivos poéticos, carentes dunha poética común pero si moi unidos pola vertente externa que rodea a poesía, é dicir, movilizarse para comunicar, crear iniciativas capaces de levar a poesía a todos os rincóns. Polo tanto, existe un claro individualismo na intimidade da propia obra, pero activismo colectivo no momento de canalizar a forma de expresión da mesma. Esta vai ser a metáfora que defina a toda unha nova xeración poética galega: unidos na acción, distantes na poética.

-	~~Aparecen colectivos poéticos~~, ~~carentes dunha poética común pero si moi unidos pola vertente externa que rodea á~~ poesía,~~é dicir, movilizarse~~ para ~~comunicar, crear iniciativas capaces de levar~~ a ~~poesía~~ a ~~todos os rincóns. Polo tanto, existe un claro individualismo na intimidade~~ da propia obra~~, pero activismo colectivo no momento de canalizar a forma de expresión da mesma~~. ~~Esta vai ser~~ a ~~metáfora~~ que ~~defina a toda unha~~ nova ~~xeración poética galega: unidos na acción~~, ~~distantes na poética~~.	+	O activismo poético, outro dos fenómenos máis salientables da última poesía galega, vai tratar de buscar novos ámbitos e crear novos públicos para a lírica. E máis concretamente vai facelo a través desa volta ao recital poético como fórmula de comunicación da propia obra. É a nova ética que acompaña á nova estética. Trátase de comunicación directa co público, de palabra viva ''in situ'', de romper vellos tópicos.

-	O activismo poético, otro dos fenómenos máis salientables da última poesía galega, vai tratar de buscar novos ámbitos e crear novos públicos para a lírica. E máis concretamente vai facelo a través desa volta ao recital poético como fórmula de comunicación da propia obra. É a nova ética que acompaña á nova estética. Trátase de comunicación directa co público, de palabra viva ''in situ'', de romper vellos tópicos.	+	Polo tanto, podemos falar dunha certa volta á expresión máis direta '''directa'''; a un intimismo de ton existencial que sente preferencia polo detalle cotián e a anécdota persoal; un ton máis realista que, ás veces remata nun "realismo sucio" ou tamén nun antilirismo; nunha naturalidade apaixonada e unha mairo'''???''' parquedade expresiva, que ás veces cae nun minimalismo. Os temas continuarán sendo os mesmos, xunto con aportacións das renovadoras autoras femininas; un maior cultivo da metapoética e unha certa recuperación das temáticas sociais, hoxe vistas dende novas ópticas máis acordes coa época (antimilitarsimo '''antimilitarismo''', ecoloxismo, independentismo, solidariedade coas causas políticas, etc.).
-		+
-	Polo tanto, podemos falar dunha certa volta á expresión máis direta; a un intimismo de ton existencial que sente preferencia polo detalle cotián e a anécdota persoal; un ton máis realista que, ás veces remata nun "realismo sucio" ou tamén nun antilirismo; nunha naturalidade apaixonada e unha mairo parquedade expresiva, que ás veces cae nun minimalismo. Os temas continuarán sendo os mesmos, xunto con aportacións das renovadoras autoras femininas; un maior cultivo da metapoética e unha certa recuperación das temáticas sociais, hoxe vistas dende novas ~~ópyicas~~ máis acordes coa época (antimilitarsimo, ecoloxismo, ~~indepondentismo~~, solidariedade coas causas políticas, etc.).	+


	== Traxectoria ==		== Traxectoria ==

-	Comezou a escribir no núcleo do Batallón Literario da Costa da Morte, ~~onde~~ publicou os seus primeiros textos en tres libros colectivos, ''Nós, Mar por medio'' e ''Rumbo ás illas''.Ten participado en máis volumes colectivos e antoloxías poéticas, e colaborado tamén en prensa co xornal dixital Vieiros, coa revista Dorna e coa revista portuguesa Comentário, entre outras; así coma en diversas publicacións galegas e peninsulares. É muller de humildade asombrosa e de extraordinacapacidade poética e recitadora. O seu primeiro libro ''A primeira visión''(1997) é publicado en Letras, editorial ~~orixinario~~ dun feixe de poetas dos noventa onde publicarán moitos deles. ~~Sequirá~~ con ''Casa Atlática Casa ~~CAbaret~~'' (2001) e con ''Berlín''(2005).	+	Comezou a escribir no núcleo do Batallón Literario da Costa da Morte, no que publicou os seus primeiros textos en tres libros colectivos, ''Nós, Mar por medio'' e ''Rumbo ás illas''. Ten participado en máis volumes colectivos e antoloxías poéticas, e colaborado tamén en prensa co xornal dixital Vieiros, coa revista Dorna e coa revista portuguesa Comentário, entre outras; así coma en diversas publicacións galegas e peninsulares. É muller de humildade asombrosa e de extraordinacapacidade '''extraordinaria capacidade''' poética e recitadora. O seu primeiro libro ''A primeira visión''(1997) é publicado en Letras'''???''', editorial orixinaria dun feixe de poetas dos noventa onde publicarán moitos deles. Seguirá con ''Casa Atlática Casa Cabaret'' (2001) e con ''Berlín''(2005).
-	Ademais de poeta é narradora. Varios dos seus relatos pódense atopar en revistas e colaboracións, coma no volumen Narradoras, ~~editadp~~ po Xerais no 2000. Tamén se dedica ao teatro e realiza traballos profesionais como actriz.	+	Ademais de poeta é narradora. Varios dos seus relatos pódense atopar en revistas e colaboracións, coma no volumen Narradoras, editado po '''por''' Xerais no 2000. Tamén se dedica ao teatro e realiza traballos profesionais como actriz.
-	Traslada aos seus poemas un imaxinario do femenino no que se ~~reivindica~~ ademais figuras habitualmente marxinalizadas na sociedade como as bruxas, as prostitutas, as lesbianas, etc.. Unha sensibilidade e visión do mundo novas (soliradariedade, comuñón coa natureza, tenrura, afán de liberdade, erotismo); unha linguaxe sexualizada a unha propositada reconstrucción e relectura dos mitos e metáforas tradicionais da cultura androcéntrica.	+	Traslada aos seus poemas un imaxinario do femenino '''feminino''' no que se reivindican ademais figuras habitualmente marxinalizadas na sociedade como as bruxas, as prostitutas, as lesbianas, etc.. Unha sensibilidade e visión do mundo novas (soliradariedade '''solidariedade''', comuñón coa natureza, tenrura, afán de liberdade, erotismo); unha linguaxe sexualizada a unha propositada reconstrucción '''reconstrución''' e relectura dos mitos e metáforas tradicionais da cultura androcéntrica.

	Esta poeta conxuga fantasticamente, en toda a súa obra, a modernidade e as tradicións; os seus poemas mesturan marabillosamente todo o sufrimento deste país, o amor, as paixóns, a revolución, o sexo... Xa no seu primeiro poemario,'' A Primeira Visión'', María Lado amósanos o seu particular punto de visto do mundo no que lle gustaría ter vivido; un mundo		Esta poeta conxuga fantasticamente, en toda a súa obra, a modernidade e as tradicións; os seus poemas mesturan marabillosamente todo o sufrimento deste país, o amor, as paixóns, a revolución, o sexo... Xa no seu primeiro poemario,'' A Primeira Visión'', María Lado amósanos o seu particular punto de visto do mundo no que lle gustaría ter vivido; un mundo
	ordinario e mitolóxico onde a autora era a espectadora principal desa visión.		ordinario e mitolóxico onde a autora era a espectadora principal desa visión.

-	''Berlín'' é un libro de poemas de amor. ''Berlín'' é o nombre do protagonista da obra que vive un amor imaxinado, creado. Hai un 'eu poético' que escribe para Berlín e desta forma establécese unha relación entre o poeta e a ciudade.. Nesta obra podemos apreciar unha que a autira agocha en cada recanto da cidade todo a amor e todo o odio que albergan as urbes do mundo. Este pequeno itinerario de verdades que nos mostran a verdadeira esencia da(s) cidade(s). ~~Aautora~~ non ceñece a cidade; non coñece a cidade ~~mellorr~~ que o topógrafo das rúas agochadas , que o urbanista dos falsos trazados, que o camiñante de adoquíns erráticos... Esta grandísima poeta só coñece a súa cidade; a cidade das verdadeiras e dos medos; cidade do amor e as luces, a cidade da paisxón e as ~~anntenas~~... Móstranos a súa cidade dende a sinceridade do ~~habitnate~~ que sofre a cidade. Pola crueza de cada palabra que se agocha nas rúas e nas prazas, atrás do casino ou diante do cine, é polo que todo se converte na cidade na cal habitamos cada un de nós. E por iso que en cada verso sabemos da nosa dor como se fora única. E é por iso polo que nós tamén formamos parte deste "Berlín".	+	''Berlín'' é un libro de poemas de amor. ''Berlín'' é o nombre '''nome''' do protagonista da obra que vive un amor imaxinado, creado. Hai un 'eu poético' que escribe para Berlín e desta forma establécese unha relación entre o poeta e a ciudade.. '''cidade''' Nesta obra podemos apreciar '''unha que a autira''' agocha en cada recanto da cidade todo a amor e todo o odio que albergan as urbes do mundo. Este pequeno itinerario de verdades que nos mostran a verdadeira esencia da(s) cidade(s). A autora non ceñece a cidade; non coñece a cidade mellor que o topógrafo das rúas agochadas, que o urbanista dos falsos trazados, que o camiñante de adoquíns '''lastros''' erráticos... Esta grandísima poeta só coñece a súa cidade; a cidade das '''verdadeiras''' e dos medos; cidade do amor e as luces, a cidade da paisxón e as antenas... Móstranos a súa cidade dende a sinceridade do habitante que sofre a cidade. Pola crueza de cada palabra que se agocha nas rúas e nas prazas, atrás do casino ou diante do cine, é polo que todo se converte na cidade na cal habitamos cada un de nós. E por iso que en cada verso sabemos da nosa dor como se fora única. E é por iso polo que nós tamén formamos parte deste "Berlín".

-	Formalmente este poema presenta unha estrutura totalmente estéticista: presenta unha estrutura en canto a forma moi desigual; a división dos poemas pode ser moi variada, o xogo esteticista fai posible a existencia de páxinas cun verso fronte e a páxinas con longos poemas. ~~presenta~~ unha métrica na que destaca un predominio do verso de arte maior (versos de dezaseis sílabas) pero con presencia da arte menor(versos de dúas sílabas).	+	Formalmente este poema presenta unha estrutura totalmente estéticista: '''presenta unha estrutura en canto a forma moi desigual'''; a división dos poemas pode ser moi variada, o xogo esteticista fai posible a existencia de páxinas cun verso fronte a páxinas con longos poemas. Presenta unha métrica na que destaca un predominio do verso de arte maior (versos de dezaseis sílabas) pero con presencia '''presenza''' da arte menor(versos de dúas sílabas).


Liña 36:		Liña 34:
	''Literatura Galega do século XX''. Rosário Fernández Velho e Xesús Sambade Soneira, editorial ''A Nosa Terra''(2006). Páxina 153.		''Literatura Galega do século XX''. Rosário Fernández Velho e Xesús Sambade Soneira, editorial ''A Nosa Terra''(2006). Páxina 153.

-	''Literatura ~~Gelega~~ do século XX''. Carlos L.Bernández, Emilio X. Insua, Xosé M. Millán Otero, Manuel Rei Romeu, Laura Tato Fontaña, editorial ''A Nosa Terra'' (2001). Páxina 336.	+	''Literatura Galega do século XX''. Carlos L.Bernández, Emilio X. Insua, Xosé M. Millán Otero, Manuel Rei Romeu, Laura Tato Fontaña, editorial ''A Nosa Terra'' (2001). Páxina 336.

	www.wikipedia.es/MaríaLado		www.wikipedia.es/MaríaLado

Noelia en 19:16, 21 de maio de 2011

2011-05-21T19:16:04Z

← Revisión máis antiga		Revisión como estaba o 21 de maio de 2011 ás 19:16
Liña 30:		Liña 30:

	Formalmente este poema presenta unha estrutura totalmente estéticista: presenta unha estrutura en canto a forma moi desigual; a división dos poemas pode ser moi variada, o xogo esteticista fai posible a existencia de páxinas cun verso fronte e a páxinas con longos poemas. presenta unha métrica na que destaca un predominio do verso de arte maior (versos de dezaseis sílabas) pero con presencia da arte menor(versos de dúas sílabas).		Formalmente este poema presenta unha estrutura totalmente estéticista: presenta unha estrutura en canto a forma moi desigual; a división dos poemas pode ser moi variada, o xogo esteticista fai posible a existencia de páxinas cun verso fronte e a páxinas con longos poemas. presenta unha métrica na que destaca un predominio do verso de arte maior (versos de dezaseis sílabas) pero con presencia da arte menor(versos de dúas sílabas).
		+
		+
		+	== Ligazóns ==
		+
		+	''Literatura Galega do século XX''. Rosário Fernández Velho e Xesús Sambade Soneira, editorial ''A Nosa Terra''(2006). Páxina 153.
		+
		+	''Literatura Gelega do século XX''. Carlos L.Bernández, Emilio X. Insua, Xosé M. Millán Otero, Manuel Rei Romeu, Laura Tato Fontaña, editorial ''A Nosa Terra'' (2001). Páxina 336.
		+
		+	www.wikipedia.es/MaríaLado
		+
		+	www.aelog.org/centrodoc/getauthorById.do?id=autor214
		+
		+	http://ifc.dpz.es/recursos/publicaciones/21/89/_ebook.pdf.

Noelia en 19:02, 21 de maio de 2011

2011-05-21T19:02:00Z

← Revisión máis antiga		Revisión como estaba o 21 de maio de 2011 ás 19:02
Liña 27:		Liña 27:
	ordinario e mitolóxico onde a autora era a espectadora principal desa visión.		ordinario e mitolóxico onde a autora era a espectadora principal desa visión.

-	''Berlín'' é un libro de poemas de amor. ''Berlín'' é o nombre do protagonista da obra que vive un amor imaxinado, creado. Hai un 'eu poético' que escribe para Berlín e desta forma establécese unha relación entre o poeta e a ciudade.	+	''Berlín'' é un libro de poemas de amor. ''Berlín'' é o nombre do protagonista da obra que vive un amor imaxinado, creado. Hai un 'eu poético' que escribe para Berlín e desta forma establécese unha relación entre o poeta e a ciudade.. Nesta obra podemos apreciar unha que a autira agocha en cada recanto da cidade todo a amor e todo o odio que albergan as urbes do mundo. Este pequeno itinerario de verdades que nos mostran a verdadeira esencia da(s) cidade(s). Aautora non ceñece a cidade; non coñece a cidade mellorr que o topógrafo das rúas agochadas , que o urbanista dos falsos trazados, que o camiñante de adoquíns erráticos... Esta grandísima poeta só coñece a súa cidade; a cidade das verdadeiras e dos medos; cidade do amor e as luces, a cidade da paisxón e as anntenas... Móstranos a súa cidade dende a sinceridade do habitnate que sofre a cidade. Pola crueza de cada palabra que se agocha nas rúas e nas prazas, atrás do casino ou diante do cine, é polo que todo se converte na cidade na cal habitamos cada un de nós. E por iso que en cada verso sabemos da nosa dor como se fora única. E é por iso polo que nós tamén formamos parte deste "Berlín".
		+
		+	Formalmente este poema presenta unha estrutura totalmente estéticista: presenta unha estrutura en canto a forma moi desigual; a división dos poemas pode ser moi variada, o xogo esteticista fai posible a existencia de páxinas cun verso fronte e a páxinas con longos poemas. presenta unha métrica na que destaca un predominio do verso de arte maior (versos de dezaseis sílabas) pero con presencia da arte menor(versos de dúas sílabas).

Noelia en 19:00, 21 de maio de 2011

2011-05-21T19:00:40Z

← Revisión máis antiga		Revisión como estaba o 21 de maio de 2011 ás 19:00
Liña 27:		Liña 27:
	ordinario e mitolóxico onde a autora era a espectadora principal desa visión.		ordinario e mitolóxico onde a autora era a espectadora principal desa visión.

-	''Berlín'' é un libro de poemas de amor. ''Berlín'' é o nombre do protagonista da obra que vive un amor imaxinado, creado. Hai un 'eu poético' que escribe para Berlín e desta forma establécese unha relación entre o poeta e a ciudade. ~~Nesta obra podemos apreciar unha~~	+	''Berlín'' é un libro de poemas de amor. ''Berlín'' é o nombre do protagonista da obra que vive un amor imaxinado, creado. Hai un 'eu poético' que escribe para Berlín e desta forma establécese unha relación entre o poeta e a ciudade.

Noelia en 18:21, 21 de maio de 2011

2011-05-21T18:21:21Z

← Revisión máis antiga		Revisión como estaba o 21 de maio de 2011 ás 18:21
Liña 12:		Liña 12:

	Aparecen colectivos poéticos, carentes dunha poética común pero si moi unidos pola vertente externa que rodea á poesía,é dicir, movilizarse para comunicar, crear iniciativas capaces de levar a poesía a todos os rincóns. Polo tanto, existe un claro individualismo na intimidade da propia obra, pero activismo colectivo no momento de canalizar a forma de expresión da mesma. Esta vai ser a metáfora que defina a toda unha nova xeración poética galega: unidos na acción, distantes na poética.		Aparecen colectivos poéticos, carentes dunha poética común pero si moi unidos pola vertente externa que rodea á poesía,é dicir, movilizarse para comunicar, crear iniciativas capaces de levar a poesía a todos os rincóns. Polo tanto, existe un claro individualismo na intimidade da propia obra, pero activismo colectivo no momento de canalizar a forma de expresión da mesma. Esta vai ser a metáfora que defina a toda unha nova xeración poética galega: unidos na acción, distantes na poética.
		+
		+	O activismo poético, otro dos fenómenos máis salientables da última poesía galega, vai tratar de buscar novos ámbitos e crear novos públicos para a lírica. E máis concretamente vai facelo a través desa volta ao recital poético como fórmula de comunicación da propia obra. É a nova ética que acompaña á nova estética. Trátase de comunicación directa co público, de palabra viva ''in situ'', de romper vellos tópicos.
		+
		+	Polo tanto, podemos falar dunha certa volta á expresión máis direta; a un intimismo de ton existencial que sente preferencia polo detalle cotián e a anécdota persoal; un ton máis realista que, ás veces remata nun "realismo sucio" ou tamén nun antilirismo; nunha naturalidade apaixonada e unha mairo parquedade expresiva, que ás veces cae nun minimalismo. Os temas continuarán sendo os mesmos, xunto con aportacións das renovadoras autoras femininas; un maior cultivo da metapoética e unha certa recuperación das temáticas sociais, hoxe vistas dende novas ópyicas máis acordes coa época (antimilitarsimo, ecoloxismo, indepondentismo, solidariedade coas causas políticas, etc.).
		+

	== Traxectoria ==		== Traxectoria ==

← Revisión máis antiga		Revisión como estaba o 30 de maio de 2011 ás 07:47
Liña 4:		Liña 4:
	== Contexto ==		== Contexto ==

-	Na década dos noventa revitalízase o panorama coa chegada de novos autores ~~ó espacio '''~~espazo~~'''~~ da escritura poética. Estas novas voces nútrense das fontes abertas polos autores dos oitenta nun maxisterio recoñecido por eles mesmos pero que non implica un seguidismo epigonal a respecto dos modelos senón a busca da creación dunha liña persoal que varía na adopción de temas e formas. Os autores que comenzan a publicar nos noventa, malia compartiren en gran medida as características do movemento dos oitenta, presentan algúns trazos individualizadores como a modernización dos campos léxicos e a incorporación ~~o '''~~ao~~'''~~ verso de vocabularios específicos que lle eran alleos: a linguaxe da burocracia, os termos do doméstico, as vertentes do mito... Malia todo, apréciase en certos poetas un empobrecemento léxico buscado para lograr a inmediatez e a efectividade do discurso.	+	Na década dos noventa revitalízase o panorama coa chegada de novos autores ao espazo da escritura poética. Estas novas voces nútrense das fontes abertas polos autores dos oitenta nun maxisterio recoñecido por eles mesmos pero que non implica un seguidismo epigonal a respecto dos modelos senón a busca da creación dunha liña persoal que varía na adopción de temas e formas. Os autores que comenzan a publicar nos noventa, malia compartiren en gran medida as características do movemento dos oitenta, presentan algúns trazos individualizadores como a modernización dos campos léxicos e a incorporación ao verso de vocabularios específicos que lle eran alleos: a linguaxe da burocracia, os termos do doméstico, as vertentes do mito... Malia todo, apréciase en certos poetas un empobrecemento léxico buscado para lograr a inmediatez e a efectividade do discurso.
	Formalmente algúns autores recuperan formas métricas clásicas malia ser habitual a procura de novos camiños poéticos con menor preocupación formal. Dáse unha desbarroquización xeral das formas, expresada en poemas máis curtos e menos herméticos, nun intento de regresar ó lector evidenciado xa na importancia que dan á organización de recitais públicos.		Formalmente algúns autores recuperan formas métricas clásicas malia ser habitual a procura de novos camiños poéticos con menor preocupación formal. Dáse unha desbarroquización xeral das formas, expresada en poemas máis curtos e menos herméticos, nun intento de regresar ó lector evidenciado xa na importancia que dan á organización de recitais públicos.
	Podemos, en resumo, definir provisoriamente a obra dos novos poetas galegos pola contención expresiva ligada á preocupación pola comunicabilidade co lector, pero cun rigor lingüístico herdado dos anos oitenta; pola asunción dos temas poéticos universais desde a revisión crítica dos modelos e mitos patriarcais por parte das poetas; por un maior intimismo ligado á poesía vivencial e, máis que nada, pola procura dunha voz poética persoal desde o cultivo de temas e formas clásicos.		Podemos, en resumo, definir provisoriamente a obra dos novos poetas galegos pola contención expresiva ligada á preocupación pola comunicabilidade co lector, pero cun rigor lingüístico herdado dos anos oitenta; pola asunción dos temas poéticos universais desde a revisión crítica dos modelos e mitos patriarcais por parte das poetas; por un maior intimismo ligado á poesía vivencial e, máis que nada, pola procura dunha voz poética persoal desde o cultivo de temas e formas clásicos.
	Aparecen colectivos poéticos, carentes dunha poética común pero si moi unidos pola vertente externa que rodea a poesía, é dicir, movilizarse para comunicar, crear iniciativas capaces de levar a poesía a todos os rincóns. Polo tanto, existe un claro individualismo na intimidade da propia obra, pero activismo colectivo no momento de canalizar a forma de expresión da mesma. Esta vai ser a metáfora que defina a toda unha nova xeración poética galega: unidos na acción, distantes na poética.		Aparecen colectivos poéticos, carentes dunha poética común pero si moi unidos pola vertente externa que rodea a poesía, é dicir, movilizarse para comunicar, crear iniciativas capaces de levar a poesía a todos os rincóns. Polo tanto, existe un claro individualismo na intimidade da propia obra, pero activismo colectivo no momento de canalizar a forma de expresión da mesma. Esta vai ser a metáfora que defina a toda unha nova xeración poética galega: unidos na acción, distantes na poética.
	O activismo poético, outro dos fenómenos máis salientables da última poesía galega, vai tratar de buscar novos ámbitos e crear novos públicos para a lírica. E máis concretamente vai facelo a través desa volta ao recital poético como fórmula de comunicación da propia obra. É a nova ética que acompaña á nova estética. Trátase de comunicación directa co público, de palabra viva ''in situ'', de romper vellos tópicos.		O activismo poético, outro dos fenómenos máis salientables da última poesía galega, vai tratar de buscar novos ámbitos e crear novos públicos para a lírica. E máis concretamente vai facelo a través desa volta ao recital poético como fórmula de comunicación da propia obra. É a nova ética que acompaña á nova estética. Trátase de comunicación directa co público, de palabra viva ''in situ'', de romper vellos tópicos.
-	Polo tanto, podemos falar dunha certa volta á expresión máis direta ~~'''~~directa~~'''~~; a un intimismo de ton existencial que sente preferencia polo detalle cotián e a anécdota persoal; un ton máis realista que, ás veces remata nun "realismo sucio" ou tamén nun antilirismo; nunha naturalidade apaixonada e unha ~~mairo'''???'''~~ parquedade expresiva, que ás veces cae nun minimalismo. Os temas continuarán sendo os mesmos, xunto con aportacións das renovadoras autoras femininas; un maior cultivo da metapoética e unha certa recuperación das temáticas sociais, hoxe vistas dende novas ópticas máis acordes coa época (~~antimilitarsimo '''~~antimilitarismo~~'''~~, ecoloxismo, independentismo, solidariedade coas causas políticas, etc.).	+	Polo tanto, podemos falar dunha certa volta á expresión máis direta directa; a un intimismo de ton existencial que sente preferencia polo detalle cotián e a anécdota persoal; un ton máis realista que, ás veces remata nun "realismo sucio" ou tamén nun antilirismo; nunha naturalidade apaixonada e unha maior parquedade expresiva, que ás veces cae nun minimalismo. Os temas continuarán sendo os mesmos, xunto con aportacións das renovadoras autoras femininas; un maior cultivo da metapoética e unha certa recuperación das temáticas sociais, hoxe vistas dende novas ópticas máis acordes coa época (antimilitarismo, ecoloxismo, independentismo, solidariedade coas causas políticas, etc.).

	== Traxectoria ==		== Traxectoria ==

-	Comezou a escribir no núcleo do Batallón Literario da Costa da Morte, no que publicou os seus primeiros textos en tres libros colectivos, ''Nós, Mar por medio'' e ''Rumbo ás illas''. Ten participado en máis volumes colectivos e antoloxías poéticas, e colaborado tamén en prensa co xornal dixital Vieiros, coa revista Dorna e coa revista portuguesa Comentário, entre outras; así coma en diversas publicacións galegas e peninsulares. É muller de humildade asombrosa e de ~~extraordinacapacidade '''~~extraordinaria capacidade~~'''~~ poética e recitadora. O seu primeiro libro ''A primeira visión''(1997) é publicado en Letras~~'''???'''~~, editorial orixinaria dun feixe de poetas dos noventa onde publicarán moitos deles. Seguirá con ''Casa Atlática Casa Cabaret'' (2001) e con ''[[Berlín]]''(2005).	+	Comezou a escribir no núcleo do Batallón Literario da Costa da Morte, no que publicou os seus primeiros textos en tres libros colectivos, ''Nós, Mar por medio'' e ''Rumbo ás illas''. Ten participado en máis volumes colectivos e antoloxías poéticas, e colaborado tamén en prensa co xornal dixital Vieiros, coa revista Dorna e coa revista portuguesa Comentário, entre outras; así coma en diversas publicacións galegas e peninsulares. É muller de humildade asombrosa e de extraordinaria capacidade poética e recitadora. O seu primeiro libro ''A primeira visión''(1997) é publicado en Letras de Cal, editorial orixinaria dun feixe de poetas dos noventa onde publicarán moitos deles. Seguirá con ''Casa Atlática Casa Cabaret'' (2001) e con ''[[Berlín]]''(2005).
-	Ademais de poeta é narradora. Varios dos seus relatos pódense atopar en revistas e colaboracións, coma no volumen Narradoras, editado ~~po '''~~por~~'''~~ Xerais no 2000. Tamén se dedica ao teatro e realiza traballos profesionais como actriz.	+	Ademais de poeta é narradora. Varios dos seus relatos pódense atopar en revistas e colaboracións, coma no volumen Narradoras, editado por Xerais no 2000. Tamén se dedica ao teatro e realiza traballos profesionais como actriz.
-	Traslada aos seus poemas un imaxinario do femenino ~~'''~~feminino~~'''~~ no que se reivindican ademais figuras habitualmente marxinalizadas na sociedade como as bruxas, as prostitutas, as lesbianas, etc.. Unha sensibilidade e visión do mundo novas (~~soliradariedade '''~~solidariedade~~'''~~, comuñón coa natureza, tenrura, afán de liberdade, erotismo); unha linguaxe sexualizada a unha propositada ~~reconstrucción '''~~reconstrución~~'''~~ e relectura dos mitos e metáforas tradicionais da cultura androcéntrica.	+	Traslada aos seus poemas un imaxinario do femenino feminino no que se reivindican ademais figuras habitualmente marxinalizadas na sociedade como as bruxas, as prostitutas, as lesbianas, etc.. Unha sensibilidade e visión do mundo novas (solidariedade, comuñón coa natureza, tenrura, afán de liberdade, erotismo); unha linguaxe sexualizada a unha propositada reconstrución e relectura dos mitos e metáforas tradicionais da cultura androcéntrica.
	Esta poeta conxuga fantasticamente, en toda a súa obra, a modernidade e as tradicións; os seus poemas mesturan marabillosamente todo o sufrimento deste país, o amor, as paixóns, a revolución, o sexo... Xa no seu primeiro poemario,'' A Primeira Visión'', María Lado amósanos o seu particular punto de visto do mundo no que lle gustaría ter vivido; un mundo		Esta poeta conxuga fantasticamente, en toda a súa obra, a modernidade e as tradicións; os seus poemas mesturan marabillosamente todo o sufrimento deste país, o amor, as paixóns, a revolución, o sexo... Xa no seu primeiro poemario,'' A Primeira Visión'', María Lado amósanos o seu particular punto de visto do mundo no que lle gustaría ter vivido; un mundo
	ordinario e mitolóxico onde a autora era a espectadora principal desa visión.		ordinario e mitolóxico onde a autora era a espectadora principal desa visión.

← Revisión máis antiga		Revisión como estaba o 25 de maio de 2011 ás 06:43
Liña 4:		Liña 4:
	== Contexto ==		== Contexto ==

-	Na década dos noventa revitalízase o panorama coa chegada de novos autores ó espacio '''espazo''' da escritura poética. Estas novas voces nútrense das fontes abertas polos autores dos oitenta nun maxisterio recoñecido por eles mesmos pero que non implica un seguidismo epigonal a respecto dos modelos senón a busca da creación dunha liña persoal que varía na adopción de temas e formas. Os autores que comenzan a publicar nos noventa, malia compartiren en gran medida as características do movemento dos oitenta, presentan algúns trazos individualizadores como a modernización dos campos léxicos e a incorporación o '''ao''' verso de vocabularios específicos que lle eran alleos: a linguaxe da burocracia, os termos do doméstico, as vertentes do mito... Malia todo, apréciase en certos poetas un empobrecemento léxico buscado para lograr a inmediatez e a efectividade do discurso.	+	Na década dos noventa revitalízase o panorama coa chegada de novos autores ó espacio '''espazo''' da escritura poética. Estas novas voces nútrense das fontes abertas polos autores dos oitenta nun maxisterio recoñecido por eles mesmos pero que non implica un seguidismo epigonal a respecto dos modelos senón a busca da creación dunha liña persoal que varía na adopción de temas e formas. Os autores que comenzan a publicar nos noventa, malia compartiren en gran medida as características do movemento dos oitenta, presentan algúns trazos individualizadores como a modernización dos campos léxicos e a incorporación o '''ao''' verso de vocabularios específicos que lle eran alleos: a linguaxe da burocracia, os termos do doméstico, as vertentes do mito... Malia todo, apréciase en certos poetas un empobrecemento léxico buscado para lograr a inmediatez e a efectividade do discurso.
-	Formalmente algúns autores recuperan formas métricas clásicas malia ser habitual a procura de novos camiños poéticos con menor preocupación formal. Dáse unha desbarroquización xeral das formas, expresada en poemas máis curtos e menos herméticos, nun intento de regresar ó lector evidenciado xa na importancia que dan á organización de recitais públicos.	+	Formalmente algúns autores recuperan formas métricas clásicas malia ser habitual a procura de novos camiños poéticos con menor preocupación formal. Dáse unha desbarroquización xeral das formas, expresada en poemas máis curtos e menos herméticos, nun intento de regresar ó lector evidenciado xa na importancia que dan á organización de recitais públicos.
-	Podemos, en resumo, definir provisoriamente a obra dos novos poetas galegos pola contención expresiva ligada á preocupación pola comunicabilidade co lector, pero cun rigor lingüístico herdado dos anos oitenta; pola asunción dos temas poéticos universais desde a revisión crítica dos modelos e mitos patriarcais por parte das poetas; por un maior intimismo ligado á poesía vivencial e, máis que nada, pola procura dunha voz poética persoal desde o cultivo de temas e formas clásicos.	+	Podemos, en resumo, definir provisoriamente a obra dos novos poetas galegos pola contención expresiva ligada á preocupación pola comunicabilidade co lector, pero cun rigor lingüístico herdado dos anos oitenta; pola asunción dos temas poéticos universais desde a revisión crítica dos modelos e mitos patriarcais por parte das poetas; por un maior intimismo ligado á poesía vivencial e, máis que nada, pola procura dunha voz poética persoal desde o cultivo de temas e formas clásicos.
-	Aparecen colectivos poéticos, carentes dunha poética común pero si moi unidos pola vertente externa que rodea a poesía, é dicir, movilizarse para comunicar, crear iniciativas capaces de levar a poesía a todos os rincóns. Polo tanto, existe un claro individualismo na intimidade da propia obra, pero activismo colectivo no momento de canalizar a forma de expresión da mesma. Esta vai ser a metáfora que defina a toda unha nova xeración poética galega: unidos na acción, distantes na poética.	+	Aparecen colectivos poéticos, carentes dunha poética común pero si moi unidos pola vertente externa que rodea a poesía, é dicir, movilizarse para comunicar, crear iniciativas capaces de levar a poesía a todos os rincóns. Polo tanto, existe un claro individualismo na intimidade da propia obra, pero activismo colectivo no momento de canalizar a forma de expresión da mesma. Esta vai ser a metáfora que defina a toda unha nova xeración poética galega: unidos na acción, distantes na poética.
-	O activismo poético, outro dos fenómenos máis salientables da última poesía galega, vai tratar de buscar novos ámbitos e crear novos públicos para a lírica. E máis concretamente vai facelo a través desa volta ao recital poético como fórmula de comunicación da propia obra. É a nova ética que acompaña á nova estética. Trátase de comunicación directa co público, de palabra viva ''in situ'', de romper vellos tópicos.	+	O activismo poético, outro dos fenómenos máis salientables da última poesía galega, vai tratar de buscar novos ámbitos e crear novos públicos para a lírica. E máis concretamente vai facelo a través desa volta ao recital poético como fórmula de comunicación da propia obra. É a nova ética que acompaña á nova estética. Trátase de comunicación directa co público, de palabra viva ''in situ'', de romper vellos tópicos.
-	Polo tanto, podemos falar dunha certa volta á expresión máis direta '''directa'''; a un intimismo de ton existencial que sente preferencia polo detalle cotián e a anécdota persoal; un ton máis realista que, ás veces remata nun "realismo sucio" ou tamén nun antilirismo; nunha naturalidade apaixonada e unha mairo'''???''' parquedade expresiva, que ás veces cae nun minimalismo. Os temas continuarán sendo os mesmos, xunto con aportacións das renovadoras autoras femininas; un maior cultivo da metapoética e unha certa recuperación das temáticas sociais, hoxe vistas dende novas ópticas máis acordes coa época (antimilitarsimo '''antimilitarismo''', ecoloxismo, independentismo, solidariedade coas causas políticas, etc.).	+	Polo tanto, podemos falar dunha certa volta á expresión máis direta '''directa'''; a un intimismo de ton existencial que sente preferencia polo detalle cotián e a anécdota persoal; un ton máis realista que, ás veces remata nun "realismo sucio" ou tamén nun antilirismo; nunha naturalidade apaixonada e unha mairo'''???''' parquedade expresiva, que ás veces cae nun minimalismo. Os temas continuarán sendo os mesmos, xunto con aportacións das renovadoras autoras femininas; un maior cultivo da metapoética e unha certa recuperación das temáticas sociais, hoxe vistas dende novas ópticas máis acordes coa época (antimilitarsimo '''antimilitarismo''', ecoloxismo, independentismo, solidariedade coas causas políticas, etc.).

	== Traxectoria ==		== Traxectoria ==

-	Comezou a escribir no núcleo do Batallón Literario da Costa da Morte, no que publicou os seus primeiros textos en tres libros colectivos, ''Nós, Mar por medio'' e ''Rumbo ás illas''. Ten participado en máis volumes colectivos e antoloxías poéticas, e colaborado tamén en prensa co xornal dixital Vieiros, coa revista Dorna e coa revista portuguesa Comentário, entre outras; así coma en diversas publicacións galegas e peninsulares. É muller de humildade asombrosa e de extraordinacapacidade '''extraordinaria capacidade''' poética e recitadora. O seu primeiro libro ''A primeira visión''(1997) é publicado en Letras'''???''', editorial orixinaria dun feixe de poetas dos noventa onde publicarán moitos deles. Seguirá con ''Casa Atlática Casa Cabaret'' (2001) e con ''Berlín''(2005).	+	Comezou a escribir no núcleo do Batallón Literario da Costa da Morte, no que publicou os seus primeiros textos en tres libros colectivos, ''Nós, Mar por medio'' e ''Rumbo ás illas''. Ten participado en máis volumes colectivos e antoloxías poéticas, e colaborado tamén en prensa co xornal dixital Vieiros, coa revista Dorna e coa revista portuguesa Comentário, entre outras; así coma en diversas publicacións galegas e peninsulares. É muller de humildade asombrosa e de extraordinacapacidade '''extraordinaria capacidade''' poética e recitadora. O seu primeiro libro ''A primeira visión''(1997) é publicado en Letras'''???''', editorial orixinaria dun feixe de poetas dos noventa onde publicarán moitos deles. Seguirá con ''Casa Atlática Casa Cabaret'' (2001) e con ''Berlín''(2005).
	Ademais de poeta é narradora. Varios dos seus relatos pódense atopar en revistas e colaboracións, coma no volumen Narradoras, editado po '''por''' Xerais no 2000. Tamén se dedica ao teatro e realiza traballos profesionais como actriz.		Ademais de poeta é narradora. Varios dos seus relatos pódense atopar en revistas e colaboracións, coma no volumen Narradoras, editado po '''por''' Xerais no 2000. Tamén se dedica ao teatro e realiza traballos profesionais como actriz.
	Traslada aos seus poemas un imaxinario do femenino '''feminino''' no que se reivindican ademais figuras habitualmente marxinalizadas na sociedade como as bruxas, as prostitutas, as lesbianas, etc.. Unha sensibilidade e visión do mundo novas (soliradariedade '''solidariedade''', comuñón coa natureza, tenrura, afán de liberdade, erotismo); unha linguaxe sexualizada a unha propositada reconstrucción '''reconstrución''' e relectura dos mitos e metáforas tradicionais da cultura androcéntrica.		Traslada aos seus poemas un imaxinario do femenino '''feminino''' no que se reivindican ademais figuras habitualmente marxinalizadas na sociedade como as bruxas, as prostitutas, as lesbianas, etc.. Unha sensibilidade e visión do mundo novas (soliradariedade '''solidariedade''', comuñón coa natureza, tenrura, afán de liberdade, erotismo); unha linguaxe sexualizada a unha propositada reconstrucción '''reconstrución''' e relectura dos mitos e metáforas tradicionais da cultura androcéntrica.

-	Esta poeta conxuga fantasticamente, en toda a súa obra, a modernidade e as tradicións; os seus poemas mesturan marabillosamente todo o sufrimento deste país, o amor, as paixóns, a revolución, o sexo... Xa no seu primeiro poemario,'' A Primeira Visión'', María Lado amósanos o seu particular punto de visto do mundo no que lle gustaría ter vivido; un mundo	+	Esta poeta conxuga fantasticamente, en toda a súa obra, a modernidade e as tradicións; os seus poemas mesturan marabillosamente todo o sufrimento deste país, o amor, as paixóns, a revolución, o sexo... Xa no seu primeiro poemario,'' A Primeira Visión'', María Lado amósanos o seu particular punto de visto do mundo no que lle gustaría ter vivido; un mundo
	ordinario e mitolóxico onde a autora era a espectadora principal desa visión.		ordinario e mitolóxico onde a autora era a espectadora principal desa visión.

-	''Berlín'' é un libro de poemas de amor. ''Berlín'' é o nombre '''nome''' do protagonista da obra que vive un amor imaxinado, creado. Hai un 'eu poético' que escribe para Berlín e desta forma establécese unha relación entre o poeta e a ciudade.. '''cidade''' Nesta obra podemos apreciar '''unha que a autira''' agocha en cada recanto da cidade todo a amor e todo o odio que albergan as urbes do mundo. Este pequeno itinerario de verdades que nos mostran a verdadeira esencia da(s) cidade(s). A autora non ceñece a cidade; non coñece a cidade mellor que o topógrafo das rúas agochadas, que o urbanista dos falsos trazados, que o camiñante de adoquíns '''lastros''' erráticos... Esta grandísima poeta só coñece a súa cidade; a cidade das '''verdadeiras''' e dos medos; cidade do amor e as luces, a cidade da paisxón e as antenas... Móstranos a súa cidade dende a sinceridade do habitante que sofre a cidade. Pola crueza de cada palabra que se agocha nas rúas e nas prazas, atrás do casino ou diante do cine, é polo que todo se converte na cidade na cal habitamos cada un de nós. E por iso que en cada verso sabemos da nosa dor como se fora única. E é por iso polo que nós tamén formamos parte deste "Berlín".	+	''Berlín'' é un libro de poemas de amor. ''Berlín'' é o nombre '''nome''' do protagonista da obra que vive un amor imaxinado, creado. Hai un 'eu poético' que escribe para Berlín e desta forma establécese unha relación entre o poeta e a ciudade.. '''cidade''' Nesta obra podemos apreciar '''unha que a autira''' agocha en cada recanto da cidade todo a amor e todo o odio que albergan as urbes do mundo. Este pequeno itinerario de verdades que nos mostran a verdadeira esencia da(s) cidade(s). A autora non ceñece a cidade; non coñece a cidade mellor que o topógrafo das rúas agochadas, que o urbanista dos falsos trazados, que o camiñante de adoquíns '''lastros''' erráticos... Esta grandísima poeta só coñece a súa cidade; a cidade das '''verdadeiras''' e dos medos; cidade do amor e as luces, a cidade da paisxón e as antenas... Móstranos a súa cidade dende a sinceridade do habitante que sofre a cidade. Pola crueza de cada palabra que se agocha nas rúas e nas prazas, atrás do casino ou diante do cine, é polo que todo se converte na cidade na cal habitamos cada un de nós. E por iso que en cada verso sabemos da nosa dor como se fora única. E é por iso polo que nós tamén formamos parte deste "Berlín".

-	Formalmente este poema presenta unha estrutura totalmente estéticista: '''presenta unha estrutura en canto a forma moi desigual'''; a división dos poemas pode ser moi variada, o xogo esteticista fai posible a existencia de páxinas cun verso fronte a páxinas con longos poemas. Presenta unha métrica na que destaca un predominio do verso de arte maior (versos de dezaseis sílabas) pero con presencia '''presenza''' da arte menor(versos de dúas sílabas).	+	Formalmente este poema presenta unha estrutura totalmente estéticista: '''presenta unha estrutura en canto a forma moi desigual'''; a división dos poemas pode ser moi variada, o xogo esteticista fai posible a existencia de páxinas cun verso fronte a páxinas con longos poemas. Presenta unha métrica na que destaca un predominio do verso de arte maior (versos de dezaseis sílabas) pero con presencia '''presenza''' da arte menor(versos de dúas sílabas).