O Naranxo.Belén Rodríguez
De Wiki Aller
(Nova páxina: " Categoría:Literatura galega.Lecturas opcionais") |
|||
| (Non se mostra unha revisión do historial.) | |||
| Liña 1: | Liña 1: | ||
| - | + | ''O Naranxo'' é un libro de contos que pertence a autoría de Ramón de Valenzuela Otero. O libro está dividido en doce contos breves nos que se narran historias moi entretidas e algunhas un pouco estrañas. Todas me gustaron moito pero a primeira delas "O Naranxo" foi a que máis me chamou a atención xa que conta a historia dun vello tolo que vivía en Lalín e que estaba a dicir todo o día que todos os prados,rúas,edificios,leiras...eran del, pero en realidade non tiña nada, xa que era moi pobre. Algúns dos contos que '''lín''' non os entendín moito, por exemplo o de "Carmela da Grota". O libro remata con outro conto que me gustou moito chamado " Manoel o dos cans", que ao final me chamou '''moito atención''' pola forma coa que remata. Este relato conta a historia dun home que andaba polo mundo só e que sempre estaba rodeado de sete cans. Ía polas casas pedindo para comer pero todo o mundo o quería moito. Unha muller estaba namorada del e sempre lle daba moita comida pero unha noite a muller bicouno e el empezou a mallar nela ata matala. Por último,este libro amósanos algunhas historias que puideron ser reais e que nos ensinan moitas cousas das que podemos aprender. '''Corrixe o que está en negriña)''' | |
| - | + | ||
Revisión actual feita o 21 de xuño de 2012 ás 15:30
O Naranxo é un libro de contos que pertence a autoría de Ramón de Valenzuela Otero. O libro está dividido en doce contos breves nos que se narran historias moi entretidas e algunhas un pouco estrañas. Todas me gustaron moito pero a primeira delas "O Naranxo" foi a que máis me chamou a atención xa que conta a historia dun vello tolo que vivía en Lalín e que estaba a dicir todo o día que todos os prados,rúas,edificios,leiras...eran del, pero en realidade non tiña nada, xa que era moi pobre. Algúns dos contos que lín non os entendín moito, por exemplo o de "Carmela da Grota". O libro remata con outro conto que me gustou moito chamado " Manoel o dos cans", que ao final me chamou moito atención pola forma coa que remata. Este relato conta a historia dun home que andaba polo mundo só e que sempre estaba rodeado de sete cans. Ía polas casas pedindo para comer pero todo o mundo o quería moito. Unha muller estaba namorada del e sempre lle daba moita comida pero unha noite a muller bicouno e el empezou a mallar nela ata matala. Por último,este libro amósanos algunhas historias que puideron ser reais e que nos ensinan moitas cousas das que podemos aprender. Corrixe o que está en negriña)
