A sombra cazadora.Óscar Iglesias

De Wiki Aller

Revisión como estaba o 14 de xuño de 2013 ás 13:23

  O libro trata da vida de dous irmáns (Clara e Teseo), que viven illados nunha casa apartados do resto da sociedade coa cal case non manteñen contacto. Son orfos de nai, e cando Clara, a irmá maior, cumpre os dezaito anos, o seu afórcase por mor da “Imaxe”. A Imaxe, é a imaxe do seu pai que circula por todos os televisores, e que todo   sabe e todo o controla. Todo excepto a existencia dos fillos do seu creador e que son os únicos que poden rematar con el. Por iso cando sabe da súa existencia, comeza a buscalos para rematar con eles, e así poder permanecer por sempre e controlar todo a través das pantallas. Finalmente, tras unha fuxida pola cidade e polo seu subsolo, chegan á casa do seu padriño, onde son pillados pola Imaxe, e fuxen á Zona das Sombras, o único lugar que non controla e onde finalmente rematan con ella, pero co prezo da morte do rapaz.

    Este é un libro diferente, interesante e moi entretido.
    Persoalmente, esta obra pareceume moi interesante pola sociedade que vive sempre coas pantallas “pegadas”, que aparece nela. Ao mesmo tempo, atopo nesta situación  unha crítica á sociedade actual, xa que soamento debemos ir a un parque e observar cantos rapaces están coas súas consolas, vivindo sempre con pantallas; tamén o podemos observar nunha familia de catro persoas, que pode ter máis dun televisor por persoa; ou na situación actual, na que todos estamos conectados “a rede”, e controlados constantemente, por empresas privadas, ou mesmo polos gobernos estatais, que saben con quen falamos, onde estamos, con quen falamos...
    Á vez, o libro, amósanos unha temática diferente á que moitos de nos estamos acostumados. Un detalle en concreto, que me gustou, é as pinceladas de humor que aparecen ao longo da obra, como cando recén chegados á cidade, Clara pregunta inocentemente a unha señora que que se fan cos mortos , que eles acabaran de atopar un, ante o que a señora comeza a chorar por medo, mentres que os dous irmáns non entenden nada.
    Outro dos mellores puntos deste libro, é a súa linguaxe cotiá, que todos coñecemos, o que lle da un ritmo rápido, o que o fai del un libro sinxelo de ler, sen resultar pesado e aburrido.

En resumo, este libro é moi entretido, curioso e ante todo, ameno.