Voltaire
De Wiki Aller
(→Nome) |
(→Biografía) |
||
| (Non se mostran 15 revisións do historial.) | |||
| Liña 8: | Liña 8: | ||
París, Francia | París, Francia | ||
==Biografía== | ==Biografía== | ||
| - | Escritor francés. Foi a figura intelectual dominante do seu | + | Escritor, historiador e filósofo francés. Foi a figura intelectual dominante do seu século. |
| - | + | Escribiu obras de teatro, poemas, novelas, ensaios e obras históricas e científicas; máis de 20.000 cartas e máis de 2.000 libros e folletos. | |
| - | + | Deixou unha obra literaria heteroxénea e desigual, da que resaltan os seus relatos e libros de polémica ideolóxica. Como filósofo, Voltaire foi un divulgador, e o seu credo laico e anticlerical orientou aos teóricos da Revolución Francesa. | |
| - | Estivo en | + | Estudou cos xesuitas no colexio Louis-le-Grand de París '''(1704-1711)'''. O seu padriño, o abate de Châteauneuf, introduceuno na sociedade libertina do Temple. |
| - | Catro anos despois escribiu uns versos irrespetuosos, dirixidos contra un rexente, que lle valeron a reclusión na Bastilla. Unha vez liberado, foi desterrado | + | Estivo en A Haya no '''1713''' como secretario de embaixada, pero un romance que tivo coa filla dun refuxiado hugonote obrigouno a regresar a París. |
| - | Uns anos despois tivo un altercado co cabaleiro Rohan, no que foi apaleado polos | + | Catro anos despois escribiu uns versos irrespetuosos, dirixidos contra un rexente, que lle valeron a reclusión na Bastilla. Unha vez liberado, foi desterrado a Châtenay, onde adoptou o seudónimo de Voltaire, anagrama de Árouet le Jeune» o do lugar de orixe de seu pai, Air-vault. |
| - | Recibírono tanto na corte de Londres coma nos medios literarios e | + | Uns anos despois tivo un altercado co cabaleiro Rohan, no que foi apaleado polos sirventes de éste, polo que Voltaire de novo volveu á Bastilla; despois de cinco meses, foi liberado e exiliado a Gran Bretaña do '''1726''' ao '''1729'''. |
| - | + | Recibírono tanto na corte de Londres coma nos medios literarios e comerciais británicos calurosamente; a influencia británica empezou a orientar o seu pensamento. | |
| - | + | A súa perda de prestixio na corte e a morte de Mme. du Châtelet fixeron que Voltaire aceptase a invitación de Federico II. Durante a súa estancia en Potsdam escribiu "O século de Luis XIV"'''(1751)''' e continuou, con "Micromégas" '''(1752)''', a serie dos seus contos iniciada con Zadig. | |
| - | + | ||
| - | + | ||
| - | + | ||
| - | + | ||
| - | + | ||
| - | + | ||
==Ideas principais do seu pensamento== | ==Ideas principais do seu pensamento== | ||
A influencia británica empezou a orientar o seu pensamento: | A influencia británica empezou a orientar o seu pensamento: | ||
| - | *Ainda que foi un pensador polifacético e poco ou nada sistemático, Voltaire convirteuse nun símbolo do enciclopedismo e das ideas modernas ilustradas que defendían a libertade de pensamento, a tolerancia e a xusticia como instrumentos superadores da ignorancia, o dogmatismo e as | + | *Ainda que foi un pensador polifacético e poco ou nada sistemático, Voltaire convirteuse nun símbolo do enciclopedismo e das ideas modernas ilustradas que defendían a libertade de pensamento, a tolerancia e a xusticia como instrumentos superadores da ignorancia, o dogmatismo e as supersticións. Frente ao oscurantismo non só ideolóxico, senon académico, Voltaire escribiu cunha enorme claridade crítica e franqueza que lle fixeron gañar numerosos problemas e inimigos. |
*A crítica volteriana ten unha función terapeútica, ainda que é consciente dos límites do que podía facer. | *A crítica volteriana ten unha función terapeútica, ainda que é consciente dos límites do que podía facer. | ||
| - | *Dogmatismo- é unha corrente filosófica feita ao escepticismo e ao idealismo, que facendo derivar o pensamiento dunha | + | *Dogmatismo- é unha corrente filosófica feita ao escepticismo e ao idealismo, que facendo derivar o pensamiento dunha persoa, presupón a supremacía do obxeto respecto ao suxeito, da realidade das ideas e da naturaleza do espíritu. |
*Unha pregunta que se facía era: | *Unha pregunta que se facía era: | ||
| - | + | “''¿En qué se convirte e qué importancia ten na humanidade, o bo facer, a modestia, a paciencia, a dozura, a sabedoría, a piedade, cando media libra de plomo lanzada dende 600 pasos me destroza o corpo, se morro aos vinte anos entre tormentos inenarrables, no medio de cinco ou seis mil moribundos, cando os meus ollos, ao abrirse por última vez, ven a cidade onde nacín destruída polo ferro e o lume, e o último son que escoitan os meus oidos son os berros das mulleres e os nenos que expiran baixo as ruinas,e todo polo interés dun home ao que non coñecemos?''”. | |
| + | *Frases: | ||
| + | - "''Buscamos a felicidade, pero sin saber onde, coma os borrachos buscan a súa casa, sabendo que teñen unha.''" | ||
| + | |||
| + | -"''Non sempre podemos agradar, pero sempre podemos tratar de ser agradables''" | ||
| + | |||
| + | - "''O que revela o secredo de outros pasa por traidor, o que revela o propio secredo pasa por imbécil.''" | ||
| + | |||
| + | - "''A ignorancia afirma ou nega rotundamente, a ciencia duda''." | ||
| + | |||
| + | - "''A beleza complace os ollos, a dozura encadena a alma''." | ||
| + | |||
| + | - "''Qué mentalidade pobre hai que ter pa' dicir que os animais son máquinas carentes de sentimiento e entendemiento''." | ||
| + | |||
| + | - "''Quenes creen que cos cartos o fan todo, acaban facendo todo por cartos.''" | ||
==Bibliografía máis importante== | ==Bibliografía máis importante== | ||
| - | *Adélaïde du Guesclin (1734) | + | *Adélaïde du Guesclin ('''1734''') |
| - | *La muerte de César (1735) | + | *[La muerte de César][http://digital.csic.es/bitstream/10261/12953/1/20090507085858331.pdf] ('''1735''') |
| - | *Alzire o los americanos (1736) | + | *Alzire o los americanos ('''1736''') |
| - | *Mahoma o el fanatismo (1741) | + | *Mahoma o el fanatismo ('''1741''') |
| - | *Elementos de la filosofía de Newton (1738) | + | *[Elementos de la filosofía de Newton][http://books.google.es/books/about/Voltaire_Elementos_de_la_Filosof%C3%ADa_de_N.html?hl=es&id=Q1fohke9K8gC&redir_esc=y ] ('''1738''') |
==Fontes== | ==Fontes== | ||
Revisión actual feita o 20 de xuño de 2013 ás 08:28
Índice |
Nome
François Marie Arouet, máis coñecido baixo o seu seudónimo,Voltaire.
Datas de nacemento e morte
21 de noviembre de 1694 – 30 de mayo de 1778
Nacionalidade
París, Francia
Biografía
Escritor, historiador e filósofo francés. Foi a figura intelectual dominante do seu século. Escribiu obras de teatro, poemas, novelas, ensaios e obras históricas e científicas; máis de 20.000 cartas e máis de 2.000 libros e folletos. Deixou unha obra literaria heteroxénea e desigual, da que resaltan os seus relatos e libros de polémica ideolóxica. Como filósofo, Voltaire foi un divulgador, e o seu credo laico e anticlerical orientou aos teóricos da Revolución Francesa. Estudou cos xesuitas no colexio Louis-le-Grand de París (1704-1711). O seu padriño, o abate de Châteauneuf, introduceuno na sociedade libertina do Temple. Estivo en A Haya no 1713 como secretario de embaixada, pero un romance que tivo coa filla dun refuxiado hugonote obrigouno a regresar a París. Catro anos despois escribiu uns versos irrespetuosos, dirixidos contra un rexente, que lle valeron a reclusión na Bastilla. Unha vez liberado, foi desterrado a Châtenay, onde adoptou o seudónimo de Voltaire, anagrama de Árouet le Jeune» o do lugar de orixe de seu pai, Air-vault. Uns anos despois tivo un altercado co cabaleiro Rohan, no que foi apaleado polos sirventes de éste, polo que Voltaire de novo volveu á Bastilla; despois de cinco meses, foi liberado e exiliado a Gran Bretaña do 1726 ao 1729. Recibírono tanto na corte de Londres coma nos medios literarios e comerciais británicos calurosamente; a influencia británica empezou a orientar o seu pensamento. A súa perda de prestixio na corte e a morte de Mme. du Châtelet fixeron que Voltaire aceptase a invitación de Federico II. Durante a súa estancia en Potsdam escribiu "O século de Luis XIV"(1751) e continuou, con "Micromégas" (1752), a serie dos seus contos iniciada con Zadig.
Ideas principais do seu pensamento
A influencia británica empezou a orientar o seu pensamento:
- Ainda que foi un pensador polifacético e poco ou nada sistemático, Voltaire convirteuse nun símbolo do enciclopedismo e das ideas modernas ilustradas que defendían a libertade de pensamento, a tolerancia e a xusticia como instrumentos superadores da ignorancia, o dogmatismo e as supersticións. Frente ao oscurantismo non só ideolóxico, senon académico, Voltaire escribiu cunha enorme claridade crítica e franqueza que lle fixeron gañar numerosos problemas e inimigos.
- A crítica volteriana ten unha función terapeútica, ainda que é consciente dos límites do que podía facer.
- Dogmatismo- é unha corrente filosófica feita ao escepticismo e ao idealismo, que facendo derivar o pensamiento dunha persoa, presupón a supremacía do obxeto respecto ao suxeito, da realidade das ideas e da naturaleza do espíritu.
- Unha pregunta que se facía era:
“¿En qué se convirte e qué importancia ten na humanidade, o bo facer, a modestia, a paciencia, a dozura, a sabedoría, a piedade, cando media libra de plomo lanzada dende 600 pasos me destroza o corpo, se morro aos vinte anos entre tormentos inenarrables, no medio de cinco ou seis mil moribundos, cando os meus ollos, ao abrirse por última vez, ven a cidade onde nacín destruída polo ferro e o lume, e o último son que escoitan os meus oidos son os berros das mulleres e os nenos que expiran baixo as ruinas,e todo polo interés dun home ao que non coñecemos?”.
- Frases:
- "Buscamos a felicidade, pero sin saber onde, coma os borrachos buscan a súa casa, sabendo que teñen unha."
-"Non sempre podemos agradar, pero sempre podemos tratar de ser agradables"
- "O que revela o secredo de outros pasa por traidor, o que revela o propio secredo pasa por imbécil."
- "A ignorancia afirma ou nega rotundamente, a ciencia duda."
- "A beleza complace os ollos, a dozura encadena a alma."
- "Qué mentalidade pobre hai que ter pa' dicir que os animais son máquinas carentes de sentimiento e entendemiento."
- "Quenes creen que cos cartos o fan todo, acaban facendo todo por cartos."
Bibliografía máis importante
- Adélaïde du Guesclin (1734)
- [La muerte de César][1] (1735)
- Alzire o los americanos (1736)
- Mahoma o el fanatismo (1741)
- [Elementos de la filosofía de Newton][2] (1738)
