Beccaria

De Wiki Aller

(Diferenzas entre revisións)
(Fontes)
(Bibliografía máis importante)
 
(Non se mostran 7 revisións do historial.)
Liña 1: Liña 1:
[[Ficheiro:Beccaria.jpg|right]]
[[Ficheiro:Beccaria.jpg|right]]
==Nome==
==Nome==
-
X
+
 
Cesare Bonesana, Marqués de Beccaria
Cesare Bonesana, Marqués de Beccaria
==Datas de nacemento e morte==
==Datas de nacemento e morte==
-
X
+
 
-
15 de Marzo de 1738 a 28 de Noviembre de 1794
+
15 de Marzo de 1738 a 28 de Novembro de 1794
==Nacionalidade==
==Nacionalidade==
-
X
+
 
De Milán, Italiano
De Milán, Italiano
==Biografía==
==Biografía==
-
X
+
 
-
Nació el 15 de marzo de 1738 en Milán, hijo primogénito de una familia acomodada, que disfrutaba de privilegios ya que estaba emparentada con miembros del clero y dirigentes de Lombardía.  
+
 
-
Sus primeros estudios los realizó en el Colegio de los Nobles de Parma, regentado por los jesuitas cuyos rígidos sistemas pedagógicos criticaría más tarde con dureza. En 1758 finaliza sus estudios de jurisprudencia en la Universidad de Pavia y regresa a Milán, donde el contacto con un grupo de amigos Academia dei Pugno le produce una crisis profunda que lo llevaría a romper con las ideas de su familia y de su medio. El hecho más destacado de su juventud fue su amistad con los hermanos Alessandro y Piedro Verri en cuya casa se reunían varios jóvenes inquietos y ansiosos de conocer las obras de enciclopedistas franceses, así como las noticias sobre recientes ajusticiamientos arbitrarios. Otro hecho, que termina de alejarlo de su familia, es su matrimonio con Teresa Blasco, hija del coronel español Domenico Blasco. Después de un período lleno de dificultades termina reconciliándose con su familia.  
+
É fillo primoxénito dunha familia rica, que tenia moitos privilexios porque estaba emparentada con membros do clero e dirixentes de Lombardía.  
-
Su principal obra, Ensayo sobre los delitos y las penas (1764), critica la severidad y abusos de la ley criminal, especialmente la pena capital y la tortura, consiguió una gran popularidad y se tradujo a todas las lenguas europeas. Sus escritos proporcionaron guías jurídicas para las reformas de los Códigos penales  de muchos países europeos, llegando su influencia también a los Estados Unidos. Fue el primero en defender la educación como un medio para reducir el crimen.  
+
Foi ao colexio dos nobres de Parma, en 1758 termino os seus estudos na universidade de Pavia e regreso a Milán. Na súa mocidade foi amigo de de os irmáns Alessandro e Piedros Verri que se reunían na súa casa a ler obras enciclopedista francesas... O afastar da súa familia polo boto de facer un grupo de amigos dei pugno e polo seu matrimonio con Teresa Blasco filla dun coronel español Dominico Vasco despules dun período cheo de dificultades termina reconsiliandose coa súa familia.
-
En 1768 es nombrado profesor de Ciencias Fiscales en la Escuela Palatina de Milán donde durante dos años explicó un curso de economía, publicado sólo después de su muerte. Se retira de la enseñanza, y solicita un puesto en la administración y como alto funcionario pasó sus últimos años.
+
As obra que o fixo mais famoso, a principal, foi sobre os delitos e pena en 1764 nela critica a severidade e abusos da lei criminal, especialmente a pena capital e tortura, o non estaba de acordo con estas leis, esta obra produciulle moita popularidade e se traduzo en todas as linguas europeas. Beccaria foi o primeiro en defender a educación como medio para reducir o crime.  
-
Cesare Beccaria fue uno de los más importantes inspiradores del movimiento de reforma del antiguo derecho penal continental, un derecho caracterizado en toda Europa por su extrema crueldad, por su arbitrariedad y su falta de racionalidad. Es también un pilar imprescindible para la comprensión de la vasta reforma ilustrada del siglo XVIII, inspirada en las ideas de autonomía, emancipación y lucha contra el despotismo.  
+
En 1768 foi nomeado profesor de ciencias fiscale na escola Palatina de Milán onde impartiu esta materia  durante dous anos , retirar do ensino e solicita un posto na administración e como alto funcionario paso os seus últimos días é tamén un alicerce imprescindible para a comprensión da vasta reforma ilustrada do século XVIII.  Murreu aos seus 56 anos de idade.  
-
Cesare Beccaria murió en Milán el 28 de noviembre de 1794, a los 56 años de edad.
+
Cesar Beccaria foi un dos máis importantes inspiradores do movemento de reforma do antigo dereito penal continental.
==Ideas principais do seu pensamento==
==Ideas principais do seu pensamento==
Liña 35: Liña 35:
==Bibliografía máis importante==
==Bibliografía máis importante==
-
Sobre a desorde monetario e o seu remedio nos estados milaneses (1762).
+
*Sobre a desorde monetario e o seu remedio nos estados milaneses (1762).
-
Dos delitos e as penas (1764).
+
*Dos delitos e as penas (1764).
-
Investigación sobre a natureza do estilo (1770).
+
*Investigación sobre a natureza do estilo (1770).
-
Elementos de economía pública (edición póstuma en 1804).
+
*Elementos de economía pública (edición póstuma en 1804).
==Fontes==
==Fontes==
-
http://es.wikipedia.org/wiki/Cesare_Beccaria
+
*http://es.wikipedia.org/wiki/Cesare_Beccaria
-
http://www.biografiasyvidas.com/biografia/b/beccaria.htm
+
*http://www.biografiasyvidas.com/biografia/b/beccaria.htm
-
http://es.wikiquote.org/wiki/Cesare_Beccaria
+
*http://es.wikiquote.org/wiki/Cesare_Beccaria
[[Categoría:4º PDC 1213]]
[[Categoría:4º PDC 1213]]
[[Categoría:Ámbito lingüístico-social]]
[[Categoría:Ámbito lingüístico-social]]

Revisión actual feita o 4 de xuño de 2014 ás 17:32

Beccaria.jpg

Índice

Nome

Cesare Bonesana, Marqués de Beccaria

Datas de nacemento e morte

15 de Marzo de 1738 a 28 de Novembro de 1794

Nacionalidade

De Milán, Italiano

Biografía

É fillo primoxénito dunha familia rica, que tenia moitos privilexios porque estaba emparentada con membros do clero e dirixentes de Lombardía. Foi ao colexio dos nobres de Parma, en 1758 termino os seus estudos na universidade de Pavia e regreso a Milán. Na súa mocidade foi amigo de de os irmáns Alessandro e Piedros Verri que se reunían na súa casa a ler obras enciclopedista francesas... O afastar da súa familia polo boto de facer un grupo de amigos dei pugno e polo seu matrimonio con Teresa Blasco filla dun coronel español Dominico Vasco despules dun período cheo de dificultades termina reconsiliandose coa súa familia. As obra que o fixo mais famoso, a principal, foi sobre os delitos e pena en 1764 nela critica a severidade e abusos da lei criminal, especialmente a pena capital e tortura, o non estaba de acordo con estas leis, esta obra produciulle moita popularidade e se traduzo en todas as linguas europeas. Beccaria foi o primeiro en defender a educación como medio para reducir o crime. En 1768 foi nomeado profesor de ciencias fiscale na escola Palatina de Milán onde impartiu esta materia durante dous anos , retirar do ensino e solicita un posto na administración e como alto funcionario paso os seus últimos días é tamén un alicerce imprescindible para a comprensión da vasta reforma ilustrada do século XVIII. Murreu aos seus 56 anos de idade. Cesar Beccaria foi un dos máis importantes inspiradores do movemento de reforma do antigo dereito penal continental.

Ideas principais do seu pensamento

Beccaria tiña como pensamento 1. Que a pena de morte non debería existir 2. Que o castigo debería de ser o mesmo para todos 3. Que si a pena de morte quitábase e poñíase o mesmo a todos ía ser máis fácil que confesaron os seus delitos e que nomeasen aos seus cómplices 4. Que as penas deben ser proporcionais á gravidade do delito 5. Que o poder lexislativo e Xudicial deben estar sepados 5. Que a interpretación das leis ao lexislador, non ao xuíz 6. Que as penas e os delitos deben estar próximos ao tempo como sexa posible, para que poida cumprir a súa condena. 7. Que deberían fixarse prazos mínimos, suficientes, para a presentación de Pobra, o Xuízo e a aplicación da pena

Bibliografía máis importante

  • Sobre a desorde monetario e o seu remedio nos estados milaneses (1762).
  • Dos delitos e as penas (1764).
  • Investigación sobre a natureza do estilo (1770).
  • Elementos de economía pública (edición póstuma en 1804).

Fontes

Ferramentas persoais