A muller en Roma

De Wiki Aller

(Diferenzas entre revisións)
Liña 11: Liña 11:
===Confarreatio===
===Confarreatio===
-
El confarreatio era la más antigua y solemne forma de matrimonio en la Roma Antigua, siendo practicada por los patricios durante esos tiempos. Era práctica obligatoria entre los Rex Sacrorum, los Flamen Dialis, los Flamen Martialis y los Flamen Quirinalis, además sólo podían casarse de esta forma, estos sacerdotes tenían que ser hijos de las parejas casadas en un confarreatio.
+
O confarreatio era a máis antiga e solemne forma de matrimonio na Roma Antiga, sendo practicada po los patricios durante esos tempos. Era práctica obligatoria entre os Rex Sacrorum, os Flamen Dialis, os Flamen Martialis y os Flamen Quirinalis, ademáis sólo podían casarse de esta forma, estos sacerdotes teíñan que ser fillos das parellas casadas en un confarreatio.
   
   
-
El confarreatio también era la única forma de matrimonio en el que los sacerdotes podían estar presentes, y eran los Flamen (en representación de Júpiter) y al igual los Pontifeces Maximus. La ceremonia se celebraba en presencia de diez testigos, ya que los novios estaban con la cabeza cubierta uno al lado del otro en bancos cubiertos con piel de oveja ofrecida en un sacrificio. Después continuaba con un acto solemne en el que el novio daba una vuelta a la derecha del altar, tomaba un poco de sal y una bola de espelta, el panis farreus (lo que daba lugar al nombre confarreatio), con lo cual juraba amar a su esposa, quedando ambos elementos depositados en las manos de los contrayentes).9
+
O confarreatio tamén era a única forma de matrimonio na que los sacerdotes podían estar presentes. A cerimonia se celebraba en presenza de dez testigos, xa que os novios estaban ca cabeza cuberta un ao lado do outro en bancos cubertos con pel de ovella ofrecida en un sacrifício. Despois continuaba con un acto solemne en o que o novio daba una volta a dereita do altar, tomaba un poco de sal e una bola de espelta, el panis farreus (o que daba lugar ao nombre confarreatio), con o cua xuraba amar a sua esposa, quedando ambos elementos depositados nas mans dos contrayentes)
===As leis romanas sobre o matrimonio===
===As leis romanas sobre o matrimonio===

Revisión como estaba o 11 de xuño de 2014 ás 07:27

Índice

A muller na Antigüidade

Nas familias ricas, a muller debía levar unha vida de obediencia. O traballo era axeno, excepto o hilar e texer. Como ama de casa debía supervisar as tarefas domésticas, cumplidas por los esclavos. Para os romanos, o crimen máis grande que podía cometer unha muller era o adulterio, considerado non sólo un crimen de caráter moral, se non una traición para os deuses tutelares.

A diferencia do varón, a muller estaba exenta do reclutamento no exército e de combatir nas campañas militares.

O matrimonio

O matrimonio na Antigua Roma era unha das principais institucións da sociedade e tiña como principal obxetibo xenerar fijos lexítimos que herdasen a propiedade e a situación dos seus pais. Entre os patricios tamén servía para sellar alianzas políticas ou económicas.

Na Antigua Roma, o matrimonio se había de cumprir con ceertos requisitos tales como a idade, sendo comuns os catorce anos para os homes e os doce para as mulleres, sendo raro que se casaran pasada a treintena.

Os rituais do matrimonio en Roma

Varios ritos do matrimonio na Antigua Roma foron herdados po lo mundo ocidental contemporáneo, como a existencia de un anelo de compromiso, o consentimento dos pais, un velo para a novia, a unión das mans dos contrallentes ou o acto do beso coa novia despois de que quen dirixía a cerimonia de matrimonio os declarase legalmente casados, o que demostra que todos os países poseen a influencia de unha das civilizacións máis poderosas do mundo antiguo.

Confarreatio

O confarreatio era a máis antiga e solemne forma de matrimonio na Roma Antiga, sendo practicada po los patricios durante esos tempos. Era práctica obligatoria entre os Rex Sacrorum, os Flamen Dialis, os Flamen Martialis y os Flamen Quirinalis, ademáis sólo podían casarse de esta forma, estos sacerdotes teíñan que ser fillos das parellas casadas en un confarreatio.

O confarreatio tamén era a única forma de matrimonio na que los sacerdotes podían estar presentes. A cerimonia se celebraba en presenza de dez testigos, xa que os novios estaban ca cabeza cuberta un ao lado do outro en bancos cubertos con pel de ovella ofrecida en un sacrifício. Despois continuaba con un acto solemne en o que o novio daba una volta a dereita do altar, tomaba un poco de sal e una bola de espelta, el panis farreus (o que daba lugar ao nombre confarreatio), con o cua xuraba amar a sua esposa, quedando ambos elementos depositados nas mans dos contrayentes)

As leis romanas sobre o matrimonio

Modalidades da cerimonia en Roma

A xornada da muller casada

Notas

Bibliografía