As casas romanas

De Wiki Aller

Revisión como estaba o 13 de xuño de 2014 ás 08:07 (ver o código fonte) José Manuel González (Conversa | contribucións) (→A domus) ← Edición máis vella		Revisión actual feita o 23 de xuño de 2014 ás 11:23 (ver o código fonte) Servando (Conversa | contribucións) (insiro modelo de traballo escolar)
(Non se mostran 9 revisións do historial.)
Liña 1:		Liña 1:
-	==As casas romanas==	+	{{Traballo escolar}}
-	Sus orígenes se remontan a las villas griegas del siglo V a. C. y aparecen en la zona del Lacio un siglo más tarde. Estas propiedades podían consistir en pequeñas haciendas dependientes de trabajo familiar o por el contrario en grandes propiedades, con trabajadores esclavos, o siervos. En los siglos II y I a. C. se produce un crecimiento económico y la paulatina desaparición de los pequeños agricultores paralela a un significativo aumento de los latifundios. Esto repercute positivamente en las villae, cuya parte residencial pasa a ser cada vez más sofisticada y elegante constituyéndose en magníficas domus. Construidas frecuentemente en torno a un patio, comenzaban a ser edificadas como casas de campo para los ricos, siendo cultivadas por arrendatarios y supervisadas por un administrador (vilicus). La mayoría de estas villas son abandonadas a finales del siglo II d. C. y las que perduran son transformadas de forma radical. Las causas son, fundamentalmente, un reestructuramiento de la producción motivado por la concentración de tierras y la competencia con la producción africana. A partir del siglo IV muchas se transforman en lugares de culto y algunas compaginan ambas funciones, constituyéndose en un factor importante de la cristianización del mundo rural. En en valle del Guadalquivir perduran algunas villas hasta el siglo VII transformadas en iglesias cristianas. Las invasiones bárbaras unidas a un cambio en la cultura y en la propiedad acaban con las últimas villas.	+	==As casas romanas==
-	La villa suburbanae (urbanas): Residencia de la aristocracia romana, tiene su origen el el palacio helenístico. A partir del siglo I a. C. el peristilo es el espacio dominante, desplazando al atrio. Se han hallado en la Campania y el Lacio. La mejor conservada es La villa de los misterios en Pompeya del siglo II a. C. La villas suburbanae pueden ser de varias clases: con atrio; con atrio y peristilo, con peristilo, con pabellones y en forma de hemiciclo o de "U".	+
-	Las villas imperiales: Son edificaciones donde residía el emperador, por ello están bien protegidas y su grandiosidad y exquisita decoración dan muestras del poder imperial. Comienzan a construirse a partir del siglo I d. C. con la llegada del nuevo régimen.La más antigua de las conocidas es la del emperador Tiberio en Capri, construida en una isla. La villa de Adriano en Tívoli es una de las más impresionantes y en ella se dan cabida los monumentos más representativos del imperio.	+
		+	As súas orixes remóntanse ao grego do século V vivendas. C. e aparecen na rexión de Lazio dun século despois. Estas propiedades poden consistir de pequenas granxas familiares dependentes ou non traballar en grandes propiedades con escravos, servos ou empregados. Nos segundo e primeiro séculos. C. crecemento económico ea desaparición gradual de pequeno paralelo a un aumento significativo de agricultores producindo propiedades. Isto afecta positivamente o villae, o sector residencial faise cada vez máis sofisticado e elegante magnífico domus. Moitas veces, construído en torno a un patio, comezou a ser construída como vivendas para os ricos, sendo cultivadas por arrendatários e supervisadas por un administrador (vilicus). A maioría destas vivendas son abandonados ao final do segundo século. C. e que se transformou radicalmente soportar. As causas son, esencialmente, unha reestruturación produtiva motivada pola concentración da terra e da competición coa produción africano. A partir do cuarto século moitos se fan lugares de culto e algúns combinar as dúas funcións e é un factor importante da cristianización do campo. No val do Guadalquivir algúns permanecen ata a sétima vivendas do século convertidos en igrexas. As Invasións Bárbaras ligada a un cambio de cultura e de propiedade só coas últimas vivendas.
		+	A cidade suburbanae (urbano): Vivenda da aristocracia romana, orixinou o palacio helenística. Desde o século I. C. peristilo é o espazo dominante, desprazándose o adro. Xa se atopou na Campania e Lacio. O máis ben preservado é a Vila dos Misterios en Pompeia do segundo século. Suburbanae C. As vivendas poden ser de varios tipos: adro; adro e peristilo peristilo, con pavillóns e semicircular ou "U".
		+	Apartamentos Imperiais: San edificios onde o emperador residían, por iso son ben protexidos e súa grandeza e decoración requintada están mostrando signos de poder imperial. Comezan a ser construídos a partir do primeiro século. C., coa chegada do novo régimen.
-	===A domus===
-	Domus es la palabra latina con la que se conoce a la casa romana. Las domus eran las viviendas de las familias de un cierto nivel económico, cuyo cabeza de familia (paterfamilias) llevaba el título de dominus.1 La erupción del Vesubio en el 79 d.C. que sepultó Pompeya y Herculano, ha conservado muchas de ellas en un magnífico estado y ha permitido a los arqueólogos realizar estudios sobre su arquitectura.
-
-	Las medidas de una domus de gran tamaño podían llegar a 120 metros de largo por 30 metros de ancho. El modelo habitual constaba de una sola planta. A la entrada de la casa había una puerta (ianua -el bifronte dios Jano era el de las puertas, y su mes, Enero, abría el año-) vigilada por un esclavo portero (cella ostiarii o ianitor). Esta puerta no daba directamente a la calle, sino que se encontraba al medio de un vestíbulo (vestibulum), de reducidas proporciones. Tras acceder a la casa por el vestíbulo se llegaba, a través de las fauces, al atrio (atrium), elemento característico de la domus, un patio cubierto y con una abertura central (el compluvium) por la que entraba el agua de lluvia (que se recogía en el impluvium). El atrio constituía el centro de la vida doméstica, en él se exhibían las estatuas de los antepasados (maiorum imagines)2 y se hacían ofrendas a los dioses protectores de la domus (en el lararium). También tenía lugar en el atrio la salutatio matutina de los clientes vinculados al dueño de la casa. El tablinum (anexo al atrio) fue inicialmente la pieza donde dormía el dueño de la casa, pero se terminó convirtiendo en su despacho, lo que incluía la función de archivo. El triclinio (triclinium) era estancia donde se celebraba la cena (la comida vespertina, que se celebraba como reunión familiar o con los amigos), y disponía de klynai para que los comensales se recostaran. Los cubiculum servían de dormitorios. Otras estancias eran la cocina (culina) y los baños. También existían bodegas subterráneas. A partir del siglo II a. C. comienzan a construirse peristilos (peristylium) por influencia griega; eran patios ajardinados rodeados de columnas, que irán ganado protagonismo en detrimento del atrio, que pierde su función hacia el siglo I d. C.
-	[[ficheiro: Domus.jpg|rigth]]
		+	===A domus===
		+	[[ficheiro:Domus.jpg|right]]Domus é a palabra latina que se coñece á casa romana. A domus eran as vivendas das familias de un determinado nivel económico, cuxo xefe de familia (pai de familia) tiña dereito dominus. As medidas dun gran domus podería chegar a 120 metros de longo por 30 metros de ancho. O modelo habitual consistía nunha única planta. Na entrada da casa había unha porta ,gardado por un escravo porteiro (ou cella ostiarii ianitor). Esta porta non se abriu directamente á rúa, pero foi no medio dun vestíbulo  de pequenas proporcións. Ao entrar na casa polo corredor chegou a través das mandíbulas,elemento característico da domus, un patio cuberto cunha abertura central (compluvium) inserindo a auga da choiva ( o que se reflectiu no impluvium). O adro era o centro da vida doméstica, en que as estatuas dos antepasados ​​(maiorum pics) 2 exhibiron e as ofertas foron feitas aos deuses padroeiros da domus (en lararium). Salutatio mañá os seus clientes do propietario relacionados tamén ocorreu no adro. O tablinum (Anexo adro) foi, inicialmente, o cuarto onde durmía o propietario da casa, pero acabou facendo o seu escritorio. O sofá  era para estar onde a cea (a comida da noite, que foi realizada como unha reunión de familia ou amigos) e está no centro da casa. O cubículo serviu como dormitorios. Outras salas foron a cociña  e baños. Había tamén sotos subterráneas. A partir do segundo século.V C. comezar a construír peristilos (peristylium) por influencia grega.
	===As insulae===		===As insulae===
-	Los orígenes de las insulae están en la superpoblación, pues eran edificios de varios pisos con balcones. Parece ser que los edificios de cinco o seis pisos eran corrientes en Roma y Tertuliano menciona uno posiblemente mayor.1
-	Carecían de agua corriente, eran poco confortables y de mala calidad, lo que propiciaba los incendios y hundimientos. La frecuencia de los incendios por lámpara de aceite hacían relativamente baratos los pisos más altos, al ser los más difíciles de evacuar.	+	As orixes do insulae son superpoboación, eran edificios de varios pisos, con balcóns. Predios semella cinco ou seis historias eran correntes en Roma e Tertuliano menciona un posiblemente older.1
		+
		+	Eles non tiñan auga corrente, eran incómodos e de mala calidade, o que favoreceu o lume e subsidência. A frecuencia de incendios Lamparina eran relativamente alto custo, sendo o máis difícil de evacuar casas.
-	La mayoría eran de alquiler, y en ellas vivían las clases populares. Era tal la carencia de servicios que por la noche se tiraban por la ventana todo tipo de desechos. [[ficheiro:Insulae2.jpg|right]]	+	A maioría foi contratada eles e clases populares vivían. Tal foi a falta de servizos aquela noite foron xogados pola fiestra todo tipo de residuos. [[ficheiro:Insulae2.jpg|right]]
	===As villae===		===As villae===
-	Sus orígenes se remontan a las villas griegas del siglo V a. C. y aparecen en la zona del Lacio un siglo más tarde. Estas propiedades podían consistir en pequeñas haciendas dependientes de trabajo familiar o por el contrario en grandes propiedades, con trabajadores esclavos, o siervos. En los siglos II y I a. C. se produce un crecimiento económico y la paulatina desaparición de los pequeños agricultores paralela a un significativo aumento de los latifundios. Esto repercute positivamente en las villae, cuya parte residencial pasa a ser cada vez más sofisticada y elegante constituyéndose en magníficas domus. Construidas frecuentemente en torno a un patio, comenzaban a ser edificadas como casas de campo para los ricos, siendo cultivadas por arrendatarios y supervisadas por un administrador (vilicus). La mayoría de estas villas son abandonadas a finales del siglo II d. C. y las que perduran son transformadas de forma radical. Las causas son, fundamentalmente, un reestructuramiento de la producción motivado por la concentración de tierras y la competencia con la producción africana. A partir del siglo IV muchas se transforman en lugares de culto y algunas compaginan ambas funciones, constituyéndose en un factor importante de la cristianización del mundo rural. En en valle del Guadalquivir perduran algunas villas hasta el siglo VII transformadas en iglesias cristianas. Las invasiones bárbaras unidas a un cambio en la cultura y en la propiedad acaban con las últimas villas.	+	As súas orixes remóntanse ao grego do século V. C. e aparecen na rexión de Lazio un século despois. Estas propiedades poden consistir de pequenas granxas familiares dependentes ou non traballar en grandes propiedades con escravos, servos ou empregados. No segundo e  séculos crecemento económico ea desaparición gradual de pequeno paralelo a un aumento significativo de agricultores producindo propiedades. Isto afecta positivamente o villae, o sector residencial faise cada vez máis sofisticado e elegante magnífico domus. Moitas veces, construído en torno a un patio, comezou a ser construída como vivendas para os ricos, sendo cultivadas por arrendatários e supervisadas por un administrador (vilicus). A maioría destas vivendas son abandonados ao final do segundo século. C. e que se transformou radicalmente soportar. As causas son, esencialmente, unha reestruturación produtiva motivada pola concentración da terra e da competición coa produción africano. A partir do cuarto século moitos se fan lugares de culto e algúns combinar as dúas funcións e é un factor importante da cristianización do campo. No val do Guadalquivir algúns permanecen ata a sétima vivendas do século convertidos en igrexas. As Invasións Bárbaras ligada a un cambio de cultura e de propiedade só coas últimas vivendas.
-	La villa suburbanae (urbanas): Residencia de la aristocracia romana, tiene su origen  el palacio helenístico. A partir del siglo I a. C. el peristilo es el espacio dominante, desplazando al atrio. Se han hallado en la Campania y el Lacio. La mejor conservada es La villa de los misterios en Pompeya del siglo II a. C. La villas suburbanae pueden ser de varias clases: con atrio; con atrio y peristilo, con peristilo, con pabellones y en forma de hemiciclo o de "U".	+	A cidade suburbanae (urbano): Vivenda da aristocracia romana, orixinou o palacio helenística. Desde o século I. C. peristilo é o espazo dominante, desprazándose o adro.
-	Las villas imperiales: Son edificaciones donde residía el emperador, por ello están bien protegidas y su grandiosidad y exquisita decoración dan muestras del poder imperial. Comienzan a construirse a partir del siglo I d. C. con la llegada del nuevo régimen.La más antigua de las conocidas es la del emperador Tiberio en Capri, construida en una isla. La villa de Adriano en Tívoli es una de las más impresionantes y en ella se dan cabida los monumentos más representativos del imperio.	+	Apartamentos Imperiais: San edificios onde o emperador residían, por iso son ben protexidos e súa grandeza e decoración requintada están mostrando signos de poder imperial. Comezan a ser construídos a partir do primeiro século. II C., coa chegada do novo régimen. As duas máis antigas coñecidas é o emperador Tiberio en Capri, construída nunha illa. [[ficheiro: Villa_Focus Aranjuez.jpg]]
-	[[ficheiro: Villa_Focus Aranjuez.jpg]]	+
	[[ficheiro: Villae.jpg|left]]		[[ficheiro: Villae.jpg|left]]

---

Revisión actual feita o 23 de xuño de 2014 ás 11:23

Este artigo é o resultado dun traballo escolar.Os seus contidos deben ser tomados con cautela.

Índice 1 As casas romanas 1.1 A domus 1.2 As insulae 1.3 As villae 2 Notas 3 Bibliografía

As casas romanas

As súas orixes remóntanse ao grego do século V vivendas. C. e aparecen na rexión de Lazio dun século despois. Estas propiedades poden consistir de pequenas granxas familiares dependentes ou non traballar en grandes propiedades con escravos, servos ou empregados. Nos segundo e primeiro séculos. C. crecemento económico ea desaparición gradual de pequeno paralelo a un aumento significativo de agricultores producindo propiedades. Isto afecta positivamente o villae, o sector residencial faise cada vez máis sofisticado e elegante magnífico domus. Moitas veces, construído en torno a un patio, comezou a ser construída como vivendas para os ricos, sendo cultivadas por arrendatários e supervisadas por un administrador (vilicus). A maioría destas vivendas son abandonados ao final do segundo século. C. e que se transformou radicalmente soportar. As causas son, esencialmente, unha reestruturación produtiva motivada pola concentración da terra e da competición coa produción africano. A partir do cuarto século moitos se fan lugares de culto e algúns combinar as dúas funcións e é un factor importante da cristianización do campo. No val do Guadalquivir algúns permanecen ata a sétima vivendas do século convertidos en igrexas. As Invasións Bárbaras ligada a un cambio de cultura e de propiedade só coas últimas vivendas. A cidade suburbanae (urbano): Vivenda da aristocracia romana, orixinou o palacio helenística. Desde o século I. C. peristilo é o espazo dominante, desprazándose o adro. Xa se atopou na Campania e Lacio. O máis ben preservado é a Vila dos Misterios en Pompeia do segundo século. Suburbanae C. As vivendas poden ser de varios tipos: adro; adro e peristilo peristilo, con pavillóns e semicircular ou "U". Apartamentos Imperiais: San edificios onde o emperador residían, por iso son ben protexidos e súa grandeza e decoración requintada están mostrando signos de poder imperial. Comezan a ser construídos a partir do primeiro século. C., coa chegada do novo régimen.

A domus

Domus é a palabra latina que se coñece á casa romana. A domus eran as vivendas das familias de un determinado nivel económico, cuxo xefe de familia (pai de familia) tiña dereito dominus. As medidas dun gran domus podería chegar a 120 metros de longo por 30 metros de ancho. O modelo habitual consistía nunha única planta. Na entrada da casa había unha porta ,gardado por un escravo porteiro (ou cella ostiarii ianitor). Esta porta non se abriu directamente á rúa, pero foi no medio dun vestíbulo de pequenas proporcións. Ao entrar na casa polo corredor chegou a través das mandíbulas,elemento característico da domus, un patio cuberto cunha abertura central (compluvium) inserindo a auga da choiva ( o que se reflectiu no impluvium). O adro era o centro da vida doméstica, en que as estatuas dos antepasados ​​(maiorum pics) 2 exhibiron e as ofertas foron feitas aos deuses padroeiros da domus (en lararium). Salutatio mañá os seus clientes do propietario relacionados tamén ocorreu no adro. O tablinum (Anexo adro) foi, inicialmente, o cuarto onde durmía o propietario da casa, pero acabou facendo o seu escritorio. O sofá era para estar onde a cea (a comida da noite, que foi realizada como unha reunión de familia ou amigos) e está no centro da casa. O cubículo serviu como dormitorios. Outras salas foron a cociña e baños. Había tamén sotos subterráneas. A partir do segundo século.V C. comezar a construír peristilos (peristylium) por influencia grega.

As insulae

As orixes do insulae son superpoboación, eran edificios de varios pisos, con balcóns. Predios semella cinco ou seis historias eran correntes en Roma e Tertuliano menciona un posiblemente older.1

Eles non tiñan auga corrente, eran incómodos e de mala calidade, o que favoreceu o lume e subsidência. A frecuencia de incendios Lamparina eran relativamente alto custo, sendo o máis difícil de evacuar casas.

A maioría foi contratada eles e clases populares vivían. Tal foi a falta de servizos aquela noite foron xogados pola fiestra todo tipo de residuos.

As villae

As súas orixes remóntanse ao grego do século V. C. e aparecen na rexión de Lazio un século despois. Estas propiedades poden consistir de pequenas granxas familiares dependentes ou non traballar en grandes propiedades con escravos, servos ou empregados. No segundo e séculos crecemento económico ea desaparición gradual de pequeno paralelo a un aumento significativo de agricultores producindo propiedades. Isto afecta positivamente o villae, o sector residencial faise cada vez máis sofisticado e elegante magnífico domus. Moitas veces, construído en torno a un patio, comezou a ser construída como vivendas para os ricos, sendo cultivadas por arrendatários e supervisadas por un administrador (vilicus). A maioría destas vivendas son abandonados ao final do segundo século. C. e que se transformou radicalmente soportar. As causas son, esencialmente, unha reestruturación produtiva motivada pola concentración da terra e da competición coa produción africano. A partir do cuarto século moitos se fan lugares de culto e algúns combinar as dúas funcións e é un factor importante da cristianización do campo. No val do Guadalquivir algúns permanecen ata a sétima vivendas do século convertidos en igrexas. As Invasións Bárbaras ligada a un cambio de cultura e de propiedade só coas últimas vivendas.

A cidade suburbanae (urbano): Vivenda da aristocracia romana, orixinou o palacio helenística. Desde o século I. C. peristilo é o espazo dominante, desprazándose o adro.

Apartamentos Imperiais: San edificios onde o emperador residían, por iso son ben protexidos e súa grandeza e decoración requintada están mostrando signos de poder imperial. Comezan a ser construídos a partir do primeiro século. II C., coa chegada do novo régimen. As duas máis antigas coñecidas é o emperador Tiberio en Capri, construída nunha illa.

Notas

Bibliografía

artigo da wikipedia en español artigo da wikipedia en español