A sombra cazadora.Óscar Iglesias
De Wiki Aller
m (Protexeu "A sombra cazadora.Óscar Iglesias" ([edit=sysop] (indefinido) [move=sysop] (indefinido))) |
|||
| (Non se mostran 5 revisións do historial.) | |||
| Liña 1: | Liña 1: | ||
| + | |||
| + | == Resumo == | ||
| - | |||
| - | |||
| - | + | O libro trata da vida de dous irmáns (Clara e Teseo), que viven illados nunha casa apartados do resto da sociedade coa cal case non manteñen contacto. Son orfos de nai, e cando Clara, a irmá maior, cumpre os dezaito anos, o seu pai afórcase por mor da Imaxe. A Imaxe é a de seu pai que circula por todos os televisores, e que todo o sabe e todo o controla. Todo excepto a existencia dos fillos do seu creador e que son os únicos que poden rematar con el. Por iso, cando dá coa súa existencia, empeza a buscalos para rematar con eles, e así poder permanecer por sempre e controlar todo a través das pantallas. Finalmente, tras unha fuxida pola cidade e polo seu subsolo, chegan á casa do seu padriño, onde son descubertos pola Imaxe, e foxen á Zona das Sombras, o único lugar que non controla e onde finalmente rematan con ela, pero co prezo da morte do irmán. | |
| - | + | ||
| - | + | == Recensión argumentativa == | |
| - | + | ||
| - | + | ||
| - | + | Este é un libro diferente, interesante e moi entretido, o motivo: a sociedade que vive sempre coas pantallas “pegadas”, que aparece nelas. Ao mesmo tempo, esta situación resulta ser unha crítica á sociedade actual, xa que soamente debemos ir a un parque e observar cantos rapaces están coas súas consolas, vivindo sempre con pantallas; tamén o podemos observar nun fogar calquera, que adoita ter un televisor por persoa, ou máis; ou na situación actual, na que todos estamos conectados “á rede”, e controlados constantemente, por empresas privadas, ou mesmo polos gobernos estatais, que saben con quen falamos, onde estamos... | |
| + | Á vez, o libro, amósanos unha temática diferente á que moitos de nós estamos acostumados. Un detalle en concreto, a salientar, é as pinceladas de humor que aparecen ao longo da obra, como cando recén chegados á cidade, Clara pregunta inocentemente a unha señora que que se fai cos mortos, que eles acabaran de atopar un, ante o que a señora empeza a chorar por medo, mentres que os dous irmáns non entenden nada | ||
| + | Outro dos mellores puntos deste libro é a súa linguaxe cotiá, que todos coñecemos, o que lle dá unha lectura rápida, e que fai del un libro sinxelo de ler, sen resultar pesado e aburrido. | ||
| + | En resumo, este libro é moi entretido, curioso e ante todo, ameno. | ||
Revisión actual feita o 16 de xuño de 2013 ás 10:41
Resumo
O libro trata da vida de dous irmáns (Clara e Teseo), que viven illados nunha casa apartados do resto da sociedade coa cal case non manteñen contacto. Son orfos de nai, e cando Clara, a irmá maior, cumpre os dezaito anos, o seu pai afórcase por mor da Imaxe. A Imaxe é a de seu pai que circula por todos os televisores, e que todo o sabe e todo o controla. Todo excepto a existencia dos fillos do seu creador e que son os únicos que poden rematar con el. Por iso, cando dá coa súa existencia, empeza a buscalos para rematar con eles, e así poder permanecer por sempre e controlar todo a través das pantallas. Finalmente, tras unha fuxida pola cidade e polo seu subsolo, chegan á casa do seu padriño, onde son descubertos pola Imaxe, e foxen á Zona das Sombras, o único lugar que non controla e onde finalmente rematan con ela, pero co prezo da morte do irmán.
Recensión argumentativa
Este é un libro diferente, interesante e moi entretido, o motivo: a sociedade que vive sempre coas pantallas “pegadas”, que aparece nelas. Ao mesmo tempo, esta situación resulta ser unha crítica á sociedade actual, xa que soamente debemos ir a un parque e observar cantos rapaces están coas súas consolas, vivindo sempre con pantallas; tamén o podemos observar nun fogar calquera, que adoita ter un televisor por persoa, ou máis; ou na situación actual, na que todos estamos conectados “á rede”, e controlados constantemente, por empresas privadas, ou mesmo polos gobernos estatais, que saben con quen falamos, onde estamos... Á vez, o libro, amósanos unha temática diferente á que moitos de nós estamos acostumados. Un detalle en concreto, a salientar, é as pinceladas de humor que aparecen ao longo da obra, como cando recén chegados á cidade, Clara pregunta inocentemente a unha señora que que se fai cos mortos, que eles acabaran de atopar un, ante o que a señora empeza a chorar por medo, mentres que os dous irmáns non entenden nada Outro dos mellores puntos deste libro é a súa linguaxe cotiá, que todos coñecemos, o que lle dá unha lectura rápida, e que fai del un libro sinxelo de ler, sen resultar pesado e aburrido. En resumo, este libro é moi entretido, curioso e ante todo, ameno.
