Somente soño...

De Wiki Aller

(Diferenzas entre revisións)
 
(Non se mostran 5 revisións do historial.)
Liña 1: Liña 1:
-
Este libro de [[Celso Fernández Sanmartín]] non ten unha temática única, o principio e o final trátase o tema amoroso pero os poemas do medio teñen unha temática indefinida, que non se sabe moi ben onde encadrala.
+
Estamos ante un libro de poemas de [[Celso Fernández Sanmartín]] '''que '''non ten unha temática única, o '''ao''' principio e o '''ao''' final trátase o tema amoroso, pero os poemas do medio teñen unha temática indefinida, que non se sabe moi ben onde encadrala.
-
Pero, o que si é certo é que o autor concibe o libro como un libro de amor, pero este non é unicamente entre personas,senón tamén o amor pola natureza como poden ser as follas ou as amendoeiras.
+
Pero, o que si é certo é que o autor concibe o libro como un libro de amor, mais este non é unicamente entre personas '''persoas''', senón '''que '''tamén '''recrea'''o amor pola natureza como poden ser as follas ou as amendoeiras.
 +
 
 +
En canto o '''ao''' "eu lírico", este é unha primeira persona como se pode amosar nos tempos '''verbais'''  en primeira persona (''queréndoche, pídoche...'' ) así como nos pronomes (me, eu, meus...).
 +
 
 +
Cabe destacar, que no libro non aparecen signos de puntuación, é dicir, nin comas, nin puntos, nin msiúsculas...'''maiúsculas''' e con esto '''isto''' o autor pretende crear unha sensación de tranquilidade. O libro pretende ser un fluido.
 +
Outros recursos estilísticos son as numerosas metáforas como "por qué os paxaros chaman por ti...", comparacións "e pequeno eu como o país dos grilos", paralelismos "pin pan/pin pan..."...
 +
 
 +
Por outro lado, a rima é libre e podemos atopar versos moi curtos en poemas á vez curtos ou ,o '''ao''' contrario, versos largos '''longos''' en poemas largos '''longos''', pero o que predomina son os poemas pequenos.
 +
 
 +
Por último, a publicación do libro  foi moi desexada polo autor e, este, pasou por varias etapas antes de publicalo.

Revisión actual feita o 23 de maio de 2011 ás 19:45

Estamos ante un libro de poemas de Celso Fernández Sanmartín que non ten unha temática única, o ao principio e o ao final trátase o tema amoroso, pero os poemas do medio teñen unha temática indefinida, que non se sabe moi ben onde encadrala. Pero, o que si é certo é que o autor concibe o libro como un libro de amor, mais este non é unicamente entre personas persoas, senón que tamén recreao amor pola natureza como poden ser as follas ou as amendoeiras.

En canto o ao "eu lírico", este é unha primeira persona como se pode amosar nos tempos verbais en primeira persona (queréndoche, pídoche... ) así como nos pronomes (me, eu, meus...).

Cabe destacar, que no libro non aparecen signos de puntuación, é dicir, nin comas, nin puntos, nin msiúsculas...maiúsculas e con esto isto o autor pretende crear unha sensación de tranquilidade. O libro pretende ser un fluido. Outros recursos estilísticos son as numerosas metáforas como "por qué os paxaros chaman por ti...", comparacións "e pequeno eu como o país dos grilos", paralelismos "pin pan/pin pan..."...

Por outro lado, a rima é libre e podemos atopar versos moi curtos en poemas á vez curtos ou ,o ao contrario, versos largos longos en poemas largos longos, pero o que predomina son os poemas pequenos.

Por último, a publicación do libro foi moi desexada polo autor e, este, pasou por varias etapas antes de publicalo.

Ferramentas persoais