O Naranxo.Ángel Vidal
De Wiki Aller
(Nova páxina: " Categoría:Literatura Galega.Lecturas opcionais.4ºESO") |
|||
| Liña 1: | Liña 1: | ||
| + | '''Resumo''': debido a que este é un libro de relatos, o meu resumo adicareillo a un dos mesmos,'''” A torre de don Ramiro”'''. Este capítulo do libro cóntanos a historia de don Ramiro, o único habitante dun pazo que contaba cunha torre. Nesta torre ninguen entrou dende que un día petara na porta do pazo un xoven que pedía esmola, don Ramiro era un bo home, que axudaba ao que o necesitaba, pero neste caso díxolle ao rapaz que el era xove e que tiña corpo para traballar, e negoulle a esmola. Ao día seguinte o rapaz apareceu morto de fame na beira do río, cando don Ramiro se decatou disto, encerrouse na torre dicindo que o rapaz morrera pola súa culpa e que el tiña que morrer polo mesmo que morrera o mozo. | ||
| - | + | comentario: O Naranxo é un libro que nos conta historias de época do autor ou de moito antes incluso, esta didvido en 12 relatos diferentes, cunha introducion que nos axuda a comprension do mesmo. O nome do libro ven dado polo persoxe principal do primeiro capitulo. Este relato impactoume xa que como di o narrador, ao Naraanxo tiñano polo tolo de Lalín, pero tal e como falaba non parecia estar tolo de todo (pero tampouco cordo de todo). O Naranxo decia ser o propietario de moitas cousas pero ao mesmo tempo non era propietario de nada, tamen dicia cousas como | |
| - | + | ||
Revisión como estaba o 9 de xuño de 2013 ás 16:00
Resumo: debido a que este é un libro de relatos, o meu resumo adicareillo a un dos mesmos,” A torre de don Ramiro”. Este capítulo do libro cóntanos a historia de don Ramiro, o único habitante dun pazo que contaba cunha torre. Nesta torre ninguen entrou dende que un día petara na porta do pazo un xoven que pedía esmola, don Ramiro era un bo home, que axudaba ao que o necesitaba, pero neste caso díxolle ao rapaz que el era xove e que tiña corpo para traballar, e negoulle a esmola. Ao día seguinte o rapaz apareceu morto de fame na beira do río, cando don Ramiro se decatou disto, encerrouse na torre dicindo que o rapaz morrera pola súa culpa e que el tiña que morrer polo mesmo que morrera o mozo.
comentario: O Naranxo é un libro que nos conta historias de época do autor ou de moito antes incluso, esta didvido en 12 relatos diferentes, cunha introducion que nos axuda a comprension do mesmo. O nome do libro ven dado polo persoxe principal do primeiro capitulo. Este relato impactoume xa que como di o narrador, ao Naraanxo tiñano polo tolo de Lalín, pero tal e como falaba non parecia estar tolo de todo (pero tampouco cordo de todo). O Naranxo decia ser o propietario de moitas cousas pero ao mesmo tempo non era propietario de nada, tamen dicia cousas como