A muller en Roma
De Wiki Aller
| Liña 14: | Liña 14: | ||
O confarreatio tamén era a única forma de matrimonio na que los sacerdotes podían estar presentes. A cerimonia se celebraba en presenza de dez testigos, xa que os novios estaban ca cabeza cuberta un ao lado do outro en bancos cubertos con pel de ovella ofrecida en un sacrifício. Despois continuaba con un acto solemne en o que o novio daba una volta a dereita do altar, tomaba un poco de sal e una bola de espelta, el panis farreus (o que daba lugar ao nombre confarreatio), con o cua xuraba amar a sua esposa, quedando ambos elementos depositados nas mans dos contrayentes) | O confarreatio tamén era a única forma de matrimonio na que los sacerdotes podían estar presentes. A cerimonia se celebraba en presenza de dez testigos, xa que os novios estaban ca cabeza cuberta un ao lado do outro en bancos cubertos con pel de ovella ofrecida en un sacrifício. Despois continuaba con un acto solemne en o que o novio daba una volta a dereita do altar, tomaba un poco de sal e una bola de espelta, el panis farreus (o que daba lugar ao nombre confarreatio), con o cua xuraba amar a sua esposa, quedando ambos elementos depositados nas mans dos contrayentes) | ||
| + | |||
| + | ====Coemptio==== | ||
| + | |||
| + | O coemptio sí foi unha restauración simbólica dos tempos remotos nos que os homes compraban as mulleres para poder casarse. Requería únicamente cinco testigos, ante os cales o novio pagaba o pai da novia una moeda de prata e unha de bronce, o que colocaba ao home en un equilibrio seguro (el libripens). | ||
| + | |||
| + | ====Usus==== | ||
| + | |||
| + | O usus era una das tres formas de matrimonio, xunto a da confarreatio e a da coemptio admitidas no Dereito Romano para a celebración do matrimonio. Para poder levar a cabo esta forma de matrimonio a novia debía haber estado un ano con seu home. Para disolver o matrimonio era necesario que a novia durmira durante tres noites seguidas fora da sua casa (trinoctio). | ||
===As leis romanas sobre o matrimonio=== | ===As leis romanas sobre o matrimonio=== | ||
| Liña 21: | Liña 29: | ||
{{listaref}} | {{listaref}} | ||
==Bibliografía== | ==Bibliografía== | ||
| - | *[http://es.wikipedia.org/wiki/Matrimonio_en_la_Antigua_Roma#Tipos_de_matrimonio Os rituais do matrimonio en Roma | + | *[http://es.wikipedia.org/wiki/Matrimonio_en_la_Antigua_Roma#Tipos_de_matrimonio Os rituais do matrimonio en Roma; Conferratio; Coemptio; Usus] |
*[http://es.wikipedia.org/wiki/Antigua_Roma#Rep.C3.BAblica_romana Wikipedia A muller na Antigüidade] | *[http://es.wikipedia.org/wiki/Antigua_Roma#Rep.C3.BAblica_romana Wikipedia A muller na Antigüidade] | ||
*[http://es.wikipedia.org/wiki/Matrimonio_en_la_Antigua_Roma Os rituais do matrimonio en Roma] | *[http://es.wikipedia.org/wiki/Matrimonio_en_la_Antigua_Roma Os rituais do matrimonio en Roma] | ||
[[Categoría:3º PDC 1314]] | [[Categoría:3º PDC 1314]] | ||
[[Categoría:Ámbito lingüístico-social]] | [[Categoría:Ámbito lingüístico-social]] | ||
Revisión como estaba o 11 de xuño de 2014 ás 07:37
Índice |
A muller na Antigüidade
Nas familias ricas, a muller debía levar unha vida de obediencia. O traballo era axeno, excepto o hilar e texer. Como ama de casa debía supervisar as tarefas domésticas, cumplidas por los esclavos. Para os romanos, o crimen máis grande que podía cometer unha muller era o adulterio, considerado non sólo un crimen de caráter moral, se non una traición para os deuses tutelares.
A diferencia do varón, a muller estaba exenta do reclutamento no exército e de combatir nas campañas militares.
O matrimonio
O matrimonio na Antigua Roma era unha das principais institucións da sociedade e tiña como principal obxetibo xenerar fijos lexítimos que herdasen a propiedade e a situación dos seus pais. Entre os patricios tamén servía para sellar alianzas políticas ou económicas.
Na Antigua Roma, o matrimonio se había de cumprir con ceertos requisitos tales como a idade, sendo comuns os catorce anos para os homes e os doce para as mulleres, sendo raro que se casaran pasada a treintena.
Os rituais do matrimonio en Roma
Varios ritos do matrimonio na Antigua Roma foron herdados po lo mundo ocidental contemporáneo, como a existencia de un anelo de compromiso, o consentimento dos pais, un velo para a novia, a unión das mans dos contrallentes ou o acto do beso coa novia despois de que quen dirixía a cerimonia de matrimonio os declarase legalmente casados, o que demostra que todos os países poseen a influencia de unha das civilizacións máis poderosas do mundo antiguo.
Confarreatio
O confarreatio era a máis antiga e solemne forma de matrimonio na Roma Antiga, sendo practicada po los patricios durante esos tempos. Era práctica obligatoria entre os Rex Sacrorum, os Flamen Dialis, os Flamen Martialis y os Flamen Quirinalis, ademáis sólo podían casarse de esta forma, estos sacerdotes teíñan que ser fillos das parellas casadas en un confarreatio.
O confarreatio tamén era a única forma de matrimonio na que los sacerdotes podían estar presentes. A cerimonia se celebraba en presenza de dez testigos, xa que os novios estaban ca cabeza cuberta un ao lado do outro en bancos cubertos con pel de ovella ofrecida en un sacrifício. Despois continuaba con un acto solemne en o que o novio daba una volta a dereita do altar, tomaba un poco de sal e una bola de espelta, el panis farreus (o que daba lugar ao nombre confarreatio), con o cua xuraba amar a sua esposa, quedando ambos elementos depositados nas mans dos contrayentes)
Coemptio
O coemptio sí foi unha restauración simbólica dos tempos remotos nos que os homes compraban as mulleres para poder casarse. Requería únicamente cinco testigos, ante os cales o novio pagaba o pai da novia una moeda de prata e unha de bronce, o que colocaba ao home en un equilibrio seguro (el libripens).
Usus
O usus era una das tres formas de matrimonio, xunto a da confarreatio e a da coemptio admitidas no Dereito Romano para a celebración do matrimonio. Para poder levar a cabo esta forma de matrimonio a novia debía haber estado un ano con seu home. Para disolver o matrimonio era necesario que a novia durmira durante tres noites seguidas fora da sua casa (trinoctio).
