Voltaire
De Wiki Aller
Índice |
Nome
François Marie Arouet, máis coñecido baixo o seu seudónimo,Voltaire.
Datas de nacemento e morte
21 de noviembre de 1694 – 30 de mayo de 1778
Nacionalidade
París, Francia
Biografía
Escritor, historiador e filósofo francés. Foi a figura intelectual dominante do seu siglo. Escribiu obras de teatro, poemas, novelas, ensayos e obras históricas e científicas; máis de 20.000 cartas e máis de 2.000 libros e folletos. Deixou unha obra literaria heteroxénea e desigual, da que resaltan os seus relatos e libros de polémica ideolóxica. Como filósofo, Voltaire foi un divulgador, e o seu credo laico e anticlerical orientou aos teóricos da Revolución Francesa. Estudiou cos xesuitas no colexio Louis-le-Grand de París (1704-1711). O seu padriño, o abate de Châteauneuf, introduceuno na sociedade libertina do Temple. Estivo en La Haya no 1713 como secretario de embaixada, pero un romance que tivo ca filla dun refuxiado hugonote obligouno a regresar a París. Catro anos despois escribiu uns versos irrespetuosos, dirixidos contra un rexente, que lle valeron a reclusión na Bastilla. Unha vez liberado, foi desterrado á Châtenay, donde adoptou o seudónimo de Voltaire, anagrama de Árouet le Jeune» o do lugar de orixe de seu padre, Air-vault. Uns anos despois tivo un altercado co cabaleiro Rohan, no que foi apaleado polos sirvientes de éste, polo que Voltaire de novo volveu á Bastilla; despois de cinco meses, foi liberado e exiliado a Gran Bretaña do 1726 ao 1729. Recibírono tanto na corte de Londres coma nos medios literarios e comerciales británicos calurosamente; a influencia británica empezó a orientar su pensamiento. Publicó Henriade (1728) y obtuvo un gran éxito teatral con Bruto (1730); na Historia de Carlos XII (1731), Voltaire levou a cabo unha dura crítica da guerra, a sátira "El templo del gusto" (1733) tróuxelle a animadversión dos ambientes literarios parisienses.
A súa perda de prestixio na corte e a morte de Mme. du Châtelet fixeron que Voltaire aceptarse a invitación de Federico II. Durante a súa estancia en Potsdam escribiu "El siglo de Luis XIV"(1751) e continuou, con "Micromégas" (1752), a serie dos seus contos iniciada con Zadig.
Ideas principais do seu pensamento
A influencia británica empezou a orientar o seu pensamento:
- Ainda que foi un pensador polifacético e poco ou nada sistemático, Voltaire convirteuse nun símbolo do enciclopedismo e das ideas modernas ilustradas que defendían a libertade de pensamento, a tolerancia e a xusticia como instrumentos superadores da ignorancia, o dogmatismo e as supersticions. Frente ao oscurantismo non só ideolóxico, senon académico, Voltaire escribiu cunha enorme claridade crítica e franqueza que lle fixeron ganarse numerosos problemas e enemigos.
- A crítica volteriana ten unha función terapeútica, ainda que é consciente dos límites do que podía facer.
- Dogmatismo- é unha corrente filosófica feita ao escepticismo e ao idealismo, que facendo derivar o pensamiento dunha persona, presupón a supremacía do obxeto respecto ao suxeito, da realidade das ideas e da naturaleza do espíritu.
- Unha pregunta que se facía era:
“¿En qué se convirte e qué importancia ten na humanidade, o bo facer, a modestia, a paciencia, a dozura, a sabiduría, a piedade, cando media libra de plomo lanzada dende 600 pasos me destroza o corpo, se morro aos vinte anos entre tormentos inenarrables, no medio de cinco ou seis mil moribundos, cando os meus ollos, ao abrirse por última vez, ven a cidade donde nacín destruída polo ferro e o lume, e o último son que escoitan os meus oidos son os berros das mulleres e os nenos que expiran baixo as ruinas,e todo polo interés dun home ao que non conocemos?”.
- Frases:
"Buscamos a felicidade, pero sin saber onde, coma os borrachos buscan a súa casa, sabendo que teñen unha." "Non sempre podemos agradar, pero sempre podemos tratar de ser agradables" "O que revela o secredo de outros pasa por traidor, o que revela o propio secredo pasa por imbécil." "A ignorancia afirma ou nega rotundamente, a ciencia duda." "A beleza complace os ollos, a dozura encadena a alma." "Qué mentalidade pobre hai que ter pa' dicir que os animais son máquinas carentes de sentimiento e entendimiento." "Quenes creen que cos castos o fan todo, acaban facendo todo por cartos."
Bibliografía máis importante
- Adélaïde du Guesclin (1734)
- [La muerte de César][1] (1735)
- Alzire o los americanos (1736)
- Mahoma o el fanatismo (1741)
- [Elementos de la filosofía de Newton][2] (1738)
