Wiki Aller - Contribucións do usuario [gl]

Arnoia.Arnoia.Ángel Vidal

2013-06-14T21:06:45Z

Ángel Vidal:

Resumo:
'''''Arnoia Arnoia''''' narra a historia dun rapaz de 16 anos chamado Nmógadah, Príncipe Segredo de Arnoia. Este é expulsado da súa terra e apresado. Para conseguir escapar aliase có Mestre Lionel, unha vez fora daquela "prisón" percorren un bosque co obxetivo de atopar a espada de Milmanda. Despois de atopala, volven ser apresados, pero son capaces de fuxir. Entón, emprenden o viaxe en barco cara Arnoia, con tan mala sorte de que son asaltados polos piratas. Despois desto, Nmógadah cae baixo o feitizo dunha moza, este foi rescatado por uns homes. Ao final todo resultou ser un soño.

'''Opinión:'''
Na miña opinión, '''''Arnoia, Arnoia''''' é un libro que reficlite moitas cousas do pobo galego; coma a emigración cara Europa (ou América), algo que dende sempre estivo presente na mente do noso pobo, tamén reflicte a morriña sentida polos que se van da nosa terra coa esperanza de atopar unha vida mellor, ainda que non sempre se conseguia. É un libro que me gustou bastante, ainda que ao principio custa comprendelo, o uso de moitas personaxes e lugares dalle un pouco de pesadez a historia, pero faina máis verosímil. En resumen, un libro de aventuras que vale a pena leer.

[[Categoría:Literatura Galega.Lecturas opcionais.4ºESO]]

O Naranxo.Ángel Vidal

2013-06-09T20:04:52Z

Ángel Vidal:

'''Resumo''': debido a que este é un libro de relatos, o meu resumo adicareillo a un dos mesmos,'''” A torre de don Ramiro”'''. Este capítulo do libro cóntanos a historia de don Ramiro, o único habitante dun pazo que contaba cunha torre. Nesta torre ninguen entrou dende que un día petara na porta do pazo un xoven que pedía esmola, don Ramiro era un bo home, que axudaba ao que o necesitaba, pero neste caso díxolle ao rapaz que el era xove e que tiña corpo para traballar, e negoulle a esmola. Ao día seguinte o rapaz apareceu morto de fame na beira do río, cando don Ramiro se decatou disto, encerrouse na torre dicindo que o rapaz morrera pola súa culpa e que el tiña que morrer polo mesmo que morrera o mozo.

'''Comentario''': "O Naranxo" é un libro que nos conta historias da época do autor ou de moito antes incluso, está dividido en 12 relatos diferentes, cunha introducción que nos axuda a comprensión do mesmo. O nome do libro ven dado polo personaxe principal do primeiro capítulo. Este relato impactoume xa que como di o narrador, ao Naranxo tiñano polo tolo de Lalín, pero tal e como falaba non parecia estar tolo de todo (pero tampouco cordo de todo). O Naranxo decía ser o propietario de moitas cousas pero ao mesmo tempo non era propietario de nada, tamén dicía cousas como que era propietario de dous bancos pero que alí o único que tiñan eran firmas de que posuian cartos, pero cartos físicos non; esto tamén pasa na actualidade, xa que agora non teñen cartos nin os propios bancos. Con respecto ao libro é moi facil de ler, sobretodo se tamén se lee a introducción. Utiliza unha linguaxe moi sinxela,o que facilita a lectura do mesmo. Ademáis encántame este tipo de libros divididos en relatos independentes. Polo que recomendo este libro para todos os que lle guste dar un "paseo literario".

[[Categoría:Literatura Galega.Lecturas opcionais.4ºESO]]

O Naranxo.Ángel Vidal

2013-06-09T16:00:54Z

Ángel Vidal:

'''Resumo''': debido a que este é un libro de relatos, o meu resumo adicareillo a un dos mesmos,'''” A torre de don Ramiro”'''. Este capítulo do libro cóntanos a historia de don Ramiro, o único habitante dun pazo que contaba cunha torre. Nesta torre ninguen entrou dende que un día petara na porta do pazo un xoven que pedía esmola, don Ramiro era un bo home, que axudaba ao que o necesitaba, pero neste caso díxolle ao rapaz que el era xove e que tiña corpo para traballar, e negoulle a esmola. Ao día seguinte o rapaz apareceu morto de fame na beira do río, cando don Ramiro se decatou disto, encerrouse na torre dicindo que o rapaz morrera pola súa culpa e que el tiña que morrer polo mesmo que morrera o mozo.

comentario: O Naranxo é un libro que nos conta historias de época do autor ou de moito antes incluso, esta didvido en 12 relatos diferentes, cunha introducion que nos axuda a comprension do mesmo. O nome do libro ven dado polo persoxe principal do primeiro capitulo. Este relato impactoume xa que como di o narrador, ao Naraanxo tiñano polo tolo de Lalín, pero tal e como falaba non parecia estar tolo de todo (pero tampouco cordo de todo). O Naranxo decia ser o propietario de moitas cousas pero ao mesmo tempo non era propietario de nada, tamen dicia cousas como

[[Categoría:Literatura Galega.Lecturas opcionais.4ºESO]]