<?xml version="1.0"?>
<?xml-stylesheet type="text/css" href="http://centros.edu.xunta.es/iesallerulloa/wiki/skins/common/feed.css?270"?>
<feed xmlns="http://www.w3.org/2005/Atom" xml:lang="gl">
		<id>http://centros.edu.xunta.es/iesallerulloa/wiki/index.php?feed=atom&amp;target=Alejandro_Dopazo_Taboada&amp;title=Especial%3AContribuci%C3%B3ns%2FAlejandro_Dopazo_Taboada</id>
		<title>Wiki Aller - Contribucións do usuario [gl]</title>
		<link rel="self" type="application/atom+xml" href="http://centros.edu.xunta.es/iesallerulloa/wiki/index.php?feed=atom&amp;target=Alejandro_Dopazo_Taboada&amp;title=Especial%3AContribuci%C3%B3ns%2FAlejandro_Dopazo_Taboada"/>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://centros.edu.xunta.es/iesallerulloa/wiki/index.php/Especial:Contribuci%C3%B3ns/Alejandro_Dopazo_Taboada"/>
		<updated>2026-04-20T02:32:08Z</updated>
		<subtitle>De Wiki Aller</subtitle>
		<generator>MediaWiki 1.16.0</generator>

	<entry>
		<id>http://centros.edu.xunta.es/iesallerulloa/wiki/index.php/A_muller_en_Roma</id>
		<title>A muller en Roma</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://centros.edu.xunta.es/iesallerulloa/wiki/index.php/A_muller_en_Roma"/>
				<updated>2014-06-13T08:25:47Z</updated>
		
		<summary type="html">&lt;p&gt;Alejandro Dopazo Taboada: /* A xornada da muller casada */&lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;==A muller na Antigüidade==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Ficheiro:Mujer-romana-con-stilus.jpeg|right]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Nas familias ricas, a muller debía levar unha vida de obediencia. O traballo era axeno, excepto o hilar e texer. Como ama de casa debía supervisar as tarefas domésticas, cumplidas por los esclavos. Para os romanos, o crimen máis grande que podía cometer unha muller era o adulterio, considerado non sólo un crimen de caráter moral, se non una traición para os deuses tutelares.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
A diferencia do varón, a muller estaba exenta do reclutamento no exército e de combatir nas campañas militares.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==O matrimonio==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
O matrimonio na Antigua Roma era unha das principais institucións da sociedade e tiña como principal obxetibo xenerar fijos lexítimos que herdasen a propiedade e a situación dos seus pais. Entre os patricios tamén servía para sellar alianzas políticas ou económicas.&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
Na Antigua Roma, o matrimonio se había de cumprir con ceertos requisitos tales como a idade, sendo comuns os catorce anos para os homes e os doce para as mulleres, sendo raro que se casaran pasada a treintena.&lt;br /&gt;
===Os rituais do matrimonio en Roma===&lt;br /&gt;
Varios ritos do matrimonio na Antigua Roma foron herdados po lo mundo ocidental contemporáneo, como a existencia de un anelo de compromiso, o consentimento dos pais, un velo para a novia, a unión das mans dos contrallentes ou o acto do beso coa novia despois de que quen dirixía a cerimonia de matrimonio os declarase legalmente casados, o que demostra que todos os países poseen a influencia de unha das civilizacións máis poderosas do mundo antiguo.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====Confarreatio====&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
O confarreatio era a máis antiga e solemne forma de matrimonio na Roma Antiga, sendo practicada po los patricios durante esos tempos. Era práctica obligatoria entre os Rex Sacrorum, os Flamen Dialis, os Flamen Martialis y os Flamen Quirinalis, ademáis sólo podían casarse de esta forma, estos sacerdotes teíñan que ser fillos das parellas casadas en un confarreatio.&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
O confarreatio tamén era a única forma de matrimonio na que los sacerdotes podían estar presentes. A cerimonia se celebraba en presenza de dez testigos, xa que os novios estaban ca cabeza cuberta un ao lado do outro en bancos cubertos con pel de ovella ofrecida en un sacrifício. Despois continuaba con un acto solemne en o que o novio daba una volta a dereita do altar, tomaba un poco de sal e una bola de espelta, el panis farreus (o que daba lugar ao nombre confarreatio), con o cua xuraba amar a sua esposa, quedando ambos elementos depositados nas mans dos contrayentes)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====Coemptio====&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
O coemptio sí foi unha restauración simbólica dos tempos remotos nos que os homes compraban as mulleres para poder casarse. Requería únicamente cinco testigos, ante os cales o novio pagaba o pai da novia una moeda de prata e unha de bronce, o que colocaba ao home en un equilibrio seguro (el libripens).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====Usus====&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
O usus era una das tres formas de matrimonio, xunto a da confarreatio e a da coemptio admitidas no Dereito Romano para a celebración do matrimonio. Para poder levar a cabo esta forma de matrimonio a novia debía haber estado un ano con seu home. Para disolver o matrimonio era necesario que a novia durmira durante tres noites seguidas fora da sua casa (trinoctio).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===As leis romanas sobre o matrimonio===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=====Requisitos=====&lt;br /&gt;
Para que o matromio fora valido na Antigua Roma (iustae nuptiae), era necesario que se respetaran os seguientes requisitos: a capacidade xurídica Matrimonial, a idade e os consentimentos&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
=====Conubium=====&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
A capacidade xurídica matrimonial recibía o nome de conubium e de ela gozaban únicamente os cidadans romanos. Os estranxeiros, os escravos, os actores e os que dedicaban á prostitución tiñan prohivido contraer matrimonio, ainda que o conubium podía concederse en casos excepcionais.&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
Non era lícito o conubium entre pai e filla, nai e fillo (incluso si o fillo ou filla era adoptado) nin entre hirmans (incluso si eran medio hirmans) Tampouco estaba permitido o matrimonio de un home coa sua filla ou coa filla dun hirman, prohibición que foi modificada po lo Senado Romano para permitir o matrimonio do emperador Claudio coa sua sobriña Agripinila no ano 49 d. C., expoñendo as razons o estado romano&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
=====Edad legal=====&lt;br /&gt;
A idade que debían ter as persoas para casarse estaba relacionada ca pubertade. No caso dos homes, a idade fijada era de catorce anos (ser púber) e nas mulleres era aos doce anos. De feito, era moi estrano que un home se casara pasados os trinta anos. En canto as mulleres, esperabase que se casarian entre os catorce e os quince anos. O matrimonio de un home con unha muller de mallor edad era socialmente aceptado, ainda que no caso contrario non tanto.&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
Casarse cuando ainda non se había conpletado o proceso de desarrollo fisico inplicóu para moitas mulleres romanas a morte prematura durante o parto así como outras aplicacions asociadas. As mulleres das clases menos acomodadas se casaban a unha idade maís madura xa que para elas non era tan facil obter a dote. Os pais podían realizar una promesa matrimonial para os seus fillos cando éstos xa tiñan sete anos.&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
=====Consentimiento=====&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
o consentimento requerido para casarse era os pater familias&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===Modalidades da cerimonia en Roma===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====Confarreatio====&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
El &amp;quot;confarreatio&amp;quot; era un matrimonio entre patricios, as familias aristocráticas de Roma. A cerimonia involucraba cerimonias relixiosas e legais frente a dez testigos legales. Un Torta feita de fariña e auga salgada coñecida como &amp;quot;far&amp;quot; era compartida po la novia e o novio para representar una unión permanente e, a continuación, a torta era ofrecida a os deuses po lo sacerdote. Despois, unha ovella era sacrificada con o intercambio de votos matrimoniais.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====Usus====&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
O &amp;quot;usus&amp;quot; era un tipo de matrimonio de proba que guarda similitudes co matrimonio moderno do dereito común. Era practicado po los plebeos o po los ciudadans non libres de Roma. No &amp;quot;usus&amp;quot;, una muller iba a vivir con un home durante un ano coa intención de convertirse na sua esposa. Pode que hubera otras cerimonias que iban xunto ao &amp;quot;usus&amp;quot;, sin embargo, a parexa era considerada como esencialmente casada, escepto a muller, na medida que ela se quedaba lexos do seu marido durante tres noites consecutibas ao ano, permanecía como parte da casa do seu pai e tiña o dereito a herdancia que o seu pai lle permitira. O marido do &amp;quot;usus&amp;quot; non controlaban a propiedade da esposa.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====Coemptio====&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
O &amp;quot;coemptio&amp;quot; era unha forma mais adecuada de matrimonio entre os plebeos e leva de volta as tradicions moito máis antigas en que as mulleres eran compradas, literalmente, as suas familias. No &amp;quot;coemptio&amp;quot;, unha novia era comprada simbólicamente a sua familia. Unha moeda única representaba o diñeiro da compra. Se realizaba en un conxunto de escalas sostido por un soporte de escala frente a cinco testigos.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====Sine Manu====&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
O &amp;quot;confarreatio&amp;quot; se trata da propiedade das familias. El &amp;quot;Conventio in manum&amp;quot; era o estado normal de matrimonio. A muller se convertía en un membro da familia do seu marido e renunciaba a todo dereito á herencia da propiedade da sua familia de orixen. En certas circunmstancias, unha muller podía casarse &amp;quot;sine manu&amp;quot;. Esta expresión significa unión libre, y en la unión libre, a novia seguía sendo una parte da sua familia de orixen e retiña as demandas de titularidade e de herencia e non tiña ningún dereito sobre os bens da nova familia. Un matrimonio libre podría acabar por unha simple notificación por calquera das duas partes que dixera que o matrimonio se había acabado.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==A xornada da muller casada==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
A muller romana de familia acomodada estaba ao cuidado dos fillos pequenos y debía supervisar os traballos das escrabas, como traer auga da fonte, preparar a comida para o día ou lavar a roupa.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=Notas=&lt;br /&gt;
{{listaref}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==Bibliografía==&lt;br /&gt;
*[http://es.wikipedia.org/wiki/Matrimonio_en_la_Antigua_Roma#Tipos_de_matrimonio Os rituais do matrimonio en Roma; Conferratio; Coemptio; Usus]&lt;br /&gt;
*[http://es.wikipedia.org/wiki/Antigua_Roma#Rep.C3.BAblica_romana Wikipedia A muller na Antigüidade]&lt;br /&gt;
*[http://es.wikipedia.org/wiki/Matrimonio_en_la_Antigua_Roma Os rituais do matrimonio en Roma]&lt;br /&gt;
[[Categoría:3º PDC 1314]]&lt;br /&gt;
[[Categoría:Ámbito lingüístico-social]]&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Alejandro Dopazo Taboada</name></author>	</entry>

	<entry>
		<id>http://centros.edu.xunta.es/iesallerulloa/wiki/index.php/A_muller_en_Roma</id>
		<title>A muller en Roma</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://centros.edu.xunta.es/iesallerulloa/wiki/index.php/A_muller_en_Roma"/>
				<updated>2014-06-13T08:06:35Z</updated>
		
		<summary type="html">&lt;p&gt;Alejandro Dopazo Taboada: /* A muller na Antigüidade */&lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;==A muller na Antigüidade==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Ficheiro:Mujer-romana-con-stilus.jpeg|right]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Nas familias ricas, a muller debía levar unha vida de obediencia. O traballo era axeno, excepto o hilar e texer. Como ama de casa debía supervisar as tarefas domésticas, cumplidas por los esclavos. Para os romanos, o crimen máis grande que podía cometer unha muller era o adulterio, considerado non sólo un crimen de caráter moral, se non una traición para os deuses tutelares.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
A diferencia do varón, a muller estaba exenta do reclutamento no exército e de combatir nas campañas militares.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==O matrimonio==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
O matrimonio na Antigua Roma era unha das principais institucións da sociedade e tiña como principal obxetibo xenerar fijos lexítimos que herdasen a propiedade e a situación dos seus pais. Entre os patricios tamén servía para sellar alianzas políticas ou económicas.&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
Na Antigua Roma, o matrimonio se había de cumprir con ceertos requisitos tales como a idade, sendo comuns os catorce anos para os homes e os doce para as mulleres, sendo raro que se casaran pasada a treintena.&lt;br /&gt;
===Os rituais do matrimonio en Roma===&lt;br /&gt;
Varios ritos do matrimonio na Antigua Roma foron herdados po lo mundo ocidental contemporáneo, como a existencia de un anelo de compromiso, o consentimento dos pais, un velo para a novia, a unión das mans dos contrallentes ou o acto do beso coa novia despois de que quen dirixía a cerimonia de matrimonio os declarase legalmente casados, o que demostra que todos os países poseen a influencia de unha das civilizacións máis poderosas do mundo antiguo.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====Confarreatio====&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
O confarreatio era a máis antiga e solemne forma de matrimonio na Roma Antiga, sendo practicada po los patricios durante esos tempos. Era práctica obligatoria entre os Rex Sacrorum, os Flamen Dialis, os Flamen Martialis y os Flamen Quirinalis, ademáis sólo podían casarse de esta forma, estos sacerdotes teíñan que ser fillos das parellas casadas en un confarreatio.&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
O confarreatio tamén era a única forma de matrimonio na que los sacerdotes podían estar presentes. A cerimonia se celebraba en presenza de dez testigos, xa que os novios estaban ca cabeza cuberta un ao lado do outro en bancos cubertos con pel de ovella ofrecida en un sacrifício. Despois continuaba con un acto solemne en o que o novio daba una volta a dereita do altar, tomaba un poco de sal e una bola de espelta, el panis farreus (o que daba lugar ao nombre confarreatio), con o cua xuraba amar a sua esposa, quedando ambos elementos depositados nas mans dos contrayentes)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====Coemptio====&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
O coemptio sí foi unha restauración simbólica dos tempos remotos nos que os homes compraban as mulleres para poder casarse. Requería únicamente cinco testigos, ante os cales o novio pagaba o pai da novia una moeda de prata e unha de bronce, o que colocaba ao home en un equilibrio seguro (el libripens).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====Usus====&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
O usus era una das tres formas de matrimonio, xunto a da confarreatio e a da coemptio admitidas no Dereito Romano para a celebración do matrimonio. Para poder levar a cabo esta forma de matrimonio a novia debía haber estado un ano con seu home. Para disolver o matrimonio era necesario que a novia durmira durante tres noites seguidas fora da sua casa (trinoctio).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===As leis romanas sobre o matrimonio===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=====Requisitos=====&lt;br /&gt;
Para que o matromio fora valido na Antigua Roma (iustae nuptiae), era necesario que se respetaran os seguientes requisitos: a capacidade xurídica Matrimonial, a idade e os consentimentos&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
=====Conubium=====&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
A capacidade xurídica matrimonial recibía o nome de conubium e de ela gozaban únicamente os cidadans romanos. Os estranxeiros, os escravos, os actores e os que dedicaban á prostitución tiñan prohivido contraer matrimonio, ainda que o conubium podía concederse en casos excepcionais.&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
Non era lícito o conubium entre pai e filla, nai e fillo (incluso si o fillo ou filla era adoptado) nin entre hirmans (incluso si eran medio hirmans) Tampouco estaba permitido o matrimonio de un home coa sua filla ou coa filla dun hirman, prohibición que foi modificada po lo Senado Romano para permitir o matrimonio do emperador Claudio coa sua sobriña Agripinila no ano 49 d. C., expoñendo as razons o estado romano&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
=====Edad legal=====&lt;br /&gt;
A idade que debían ter as persoas para casarse estaba relacionada ca pubertade. No caso dos homes, a idade fijada era de catorce anos (ser púber) e nas mulleres era aos doce anos. De feito, era moi estrano que un home se casara pasados os trinta anos. En canto as mulleres, esperabase que se casarian entre os catorce e os quince anos. O matrimonio de un home con unha muller de mallor edad era socialmente aceptado, ainda que no caso contrario non tanto.&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
Casarse cuando ainda non se había conpletado o proceso de desarrollo fisico inplicóu para moitas mulleres romanas a morte prematura durante o parto así como outras aplicacions asociadas. As mulleres das clases menos acomodadas se casaban a unha idade maís madura xa que para elas non era tan facil obter a dote. Os pais podían realizar una promesa matrimonial para os seus fillos cando éstos xa tiñan sete anos.&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
=====Consentimiento=====&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
o consentimento requerido para casarse era os pater familias&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===Modalidades da cerimonia en Roma===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====Confarreatio====&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
El &amp;quot;confarreatio&amp;quot; era un matrimonio entre patricios, as familias aristocráticas de Roma. A cerimonia involucraba cerimonias relixiosas e legais frente a dez testigos legales. Un Torta feita de fariña e auga salgada coñecida como &amp;quot;far&amp;quot; era compartida po la novia e o novio para representar una unión permanente e, a continuación, a torta era ofrecida a os deuses po lo sacerdote. Despois, unha ovella era sacrificada con o intercambio de votos matrimoniais.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====Usus====&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
O &amp;quot;usus&amp;quot; era un tipo de matrimonio de proba que guarda similitudes co matrimonio moderno do dereito común. Era practicado po los plebeos o po los ciudadans non libres de Roma. No &amp;quot;usus&amp;quot;, una muller iba a vivir con un home durante un ano coa intención de convertirse na sua esposa. Pode que hubera otras cerimonias que iban xunto ao &amp;quot;usus&amp;quot;, sin embargo, a parexa era considerada como esencialmente casada, escepto a muller, na medida que ela se quedaba lexos do seu marido durante tres noites consecutibas ao ano, permanecía como parte da casa do seu pai e tiña o dereito a herdancia que o seu pai lle permitira. O marido do &amp;quot;usus&amp;quot; non controlaban a propiedade da esposa.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====Coemptio====&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
O &amp;quot;coemptio&amp;quot; era unha forma mais adecuada de matrimonio entre os plebeos e leva de volta as tradicions moito máis antigas en que as mulleres eran compradas, literalmente, as suas familias. No &amp;quot;coemptio&amp;quot;, unha novia era comprada simbólicamente a sua familia. Unha moeda única representaba o diñeiro da compra. Se realizaba en un conxunto de escalas sostido por un soporte de escala frente a cinco testigos.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====Sine Manu====&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
O &amp;quot;confarreatio&amp;quot; se trata da propiedade das familias. El &amp;quot;Conventio in manum&amp;quot; era o estado normal de matrimonio. A muller se convertía en un membro da familia do seu marido e renunciaba a todo dereito á herencia da propiedade da sua familia de orixen. En certas circunmstancias, unha muller podía casarse &amp;quot;sine manu&amp;quot;. Esta expresión significa unión libre, y en la unión libre, a novia seguía sendo una parte da sua familia de orixen e retiña as demandas de titularidade e de herencia e non tiña ningún dereito sobre os bens da nova familia. Un matrimonio libre podría acabar por unha simple notificación por calquera das duas partes que dixera que o matrimonio se había acabado.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==A xornada da muller casada==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=Notas=&lt;br /&gt;
{{listaref}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==Bibliografía==&lt;br /&gt;
*[http://es.wikipedia.org/wiki/Matrimonio_en_la_Antigua_Roma#Tipos_de_matrimonio Os rituais do matrimonio en Roma; Conferratio; Coemptio; Usus]&lt;br /&gt;
*[http://es.wikipedia.org/wiki/Antigua_Roma#Rep.C3.BAblica_romana Wikipedia A muller na Antigüidade]&lt;br /&gt;
*[http://es.wikipedia.org/wiki/Matrimonio_en_la_Antigua_Roma Os rituais do matrimonio en Roma]&lt;br /&gt;
[[Categoría:3º PDC 1314]]&lt;br /&gt;
[[Categoría:Ámbito lingüístico-social]]&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Alejandro Dopazo Taboada</name></author>	</entry>

	<entry>
		<id>http://centros.edu.xunta.es/iesallerulloa/wiki/index.php/A_muller_en_Roma</id>
		<title>A muller en Roma</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://centros.edu.xunta.es/iesallerulloa/wiki/index.php/A_muller_en_Roma"/>
				<updated>2014-06-13T08:05:35Z</updated>
		
		<summary type="html">&lt;p&gt;Alejandro Dopazo Taboada: /* A muller na Antigüidade */&lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;==A muller na Antigüidade==&lt;br /&gt;
Nas familias ricas, a muller debía levar unha vida de obediencia. O traballo era axeno, excepto o hilar e texer. Como ama de casa debía supervisar as tarefas domésticas, cumplidas por los esclavos. Para os romanos, o crimen máis grande que podía cometer unha muller era o adulterio, considerado non sólo un crimen de caráter moral, se non una traición para os deuses tutelares.&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
[[Ficheiro:Mujer-romana-con-stilus.jpeg|right]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
A diferencia do varón, a muller estaba exenta do reclutamento no exército e de combatir nas campañas militares.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==O matrimonio==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
O matrimonio na Antigua Roma era unha das principais institucións da sociedade e tiña como principal obxetibo xenerar fijos lexítimos que herdasen a propiedade e a situación dos seus pais. Entre os patricios tamén servía para sellar alianzas políticas ou económicas.&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
Na Antigua Roma, o matrimonio se había de cumprir con ceertos requisitos tales como a idade, sendo comuns os catorce anos para os homes e os doce para as mulleres, sendo raro que se casaran pasada a treintena.&lt;br /&gt;
===Os rituais do matrimonio en Roma===&lt;br /&gt;
Varios ritos do matrimonio na Antigua Roma foron herdados po lo mundo ocidental contemporáneo, como a existencia de un anelo de compromiso, o consentimento dos pais, un velo para a novia, a unión das mans dos contrallentes ou o acto do beso coa novia despois de que quen dirixía a cerimonia de matrimonio os declarase legalmente casados, o que demostra que todos os países poseen a influencia de unha das civilizacións máis poderosas do mundo antiguo.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====Confarreatio====&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
O confarreatio era a máis antiga e solemne forma de matrimonio na Roma Antiga, sendo practicada po los patricios durante esos tempos. Era práctica obligatoria entre os Rex Sacrorum, os Flamen Dialis, os Flamen Martialis y os Flamen Quirinalis, ademáis sólo podían casarse de esta forma, estos sacerdotes teíñan que ser fillos das parellas casadas en un confarreatio.&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
O confarreatio tamén era a única forma de matrimonio na que los sacerdotes podían estar presentes. A cerimonia se celebraba en presenza de dez testigos, xa que os novios estaban ca cabeza cuberta un ao lado do outro en bancos cubertos con pel de ovella ofrecida en un sacrifício. Despois continuaba con un acto solemne en o que o novio daba una volta a dereita do altar, tomaba un poco de sal e una bola de espelta, el panis farreus (o que daba lugar ao nombre confarreatio), con o cua xuraba amar a sua esposa, quedando ambos elementos depositados nas mans dos contrayentes)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====Coemptio====&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
O coemptio sí foi unha restauración simbólica dos tempos remotos nos que os homes compraban as mulleres para poder casarse. Requería únicamente cinco testigos, ante os cales o novio pagaba o pai da novia una moeda de prata e unha de bronce, o que colocaba ao home en un equilibrio seguro (el libripens).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====Usus====&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
O usus era una das tres formas de matrimonio, xunto a da confarreatio e a da coemptio admitidas no Dereito Romano para a celebración do matrimonio. Para poder levar a cabo esta forma de matrimonio a novia debía haber estado un ano con seu home. Para disolver o matrimonio era necesario que a novia durmira durante tres noites seguidas fora da sua casa (trinoctio).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===As leis romanas sobre o matrimonio===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=====Requisitos=====&lt;br /&gt;
Para que o matromio fora valido na Antigua Roma (iustae nuptiae), era necesario que se respetaran os seguientes requisitos: a capacidade xurídica Matrimonial, a idade e os consentimentos&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
=====Conubium=====&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
A capacidade xurídica matrimonial recibía o nome de conubium e de ela gozaban únicamente os cidadans romanos. Os estranxeiros, os escravos, os actores e os que dedicaban á prostitución tiñan prohivido contraer matrimonio, ainda que o conubium podía concederse en casos excepcionais.&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
Non era lícito o conubium entre pai e filla, nai e fillo (incluso si o fillo ou filla era adoptado) nin entre hirmans (incluso si eran medio hirmans) Tampouco estaba permitido o matrimonio de un home coa sua filla ou coa filla dun hirman, prohibición que foi modificada po lo Senado Romano para permitir o matrimonio do emperador Claudio coa sua sobriña Agripinila no ano 49 d. C., expoñendo as razons o estado romano&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
=====Edad legal=====&lt;br /&gt;
A idade que debían ter as persoas para casarse estaba relacionada ca pubertade. No caso dos homes, a idade fijada era de catorce anos (ser púber) e nas mulleres era aos doce anos. De feito, era moi estrano que un home se casara pasados os trinta anos. En canto as mulleres, esperabase que se casarian entre os catorce e os quince anos. O matrimonio de un home con unha muller de mallor edad era socialmente aceptado, ainda que no caso contrario non tanto.&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
Casarse cuando ainda non se había conpletado o proceso de desarrollo fisico inplicóu para moitas mulleres romanas a morte prematura durante o parto así como outras aplicacions asociadas. As mulleres das clases menos acomodadas se casaban a unha idade maís madura xa que para elas non era tan facil obter a dote. Os pais podían realizar una promesa matrimonial para os seus fillos cando éstos xa tiñan sete anos.&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
=====Consentimiento=====&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
o consentimento requerido para casarse era os pater familias&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===Modalidades da cerimonia en Roma===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====Confarreatio====&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
El &amp;quot;confarreatio&amp;quot; era un matrimonio entre patricios, as familias aristocráticas de Roma. A cerimonia involucraba cerimonias relixiosas e legais frente a dez testigos legales. Un Torta feita de fariña e auga salgada coñecida como &amp;quot;far&amp;quot; era compartida po la novia e o novio para representar una unión permanente e, a continuación, a torta era ofrecida a os deuses po lo sacerdote. Despois, unha ovella era sacrificada con o intercambio de votos matrimoniais.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====Usus====&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
O &amp;quot;usus&amp;quot; era un tipo de matrimonio de proba que guarda similitudes co matrimonio moderno do dereito común. Era practicado po los plebeos o po los ciudadans non libres de Roma. No &amp;quot;usus&amp;quot;, una muller iba a vivir con un home durante un ano coa intención de convertirse na sua esposa. Pode que hubera otras cerimonias que iban xunto ao &amp;quot;usus&amp;quot;, sin embargo, a parexa era considerada como esencialmente casada, escepto a muller, na medida que ela se quedaba lexos do seu marido durante tres noites consecutibas ao ano, permanecía como parte da casa do seu pai e tiña o dereito a herdancia que o seu pai lle permitira. O marido do &amp;quot;usus&amp;quot; non controlaban a propiedade da esposa.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====Coemptio====&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
O &amp;quot;coemptio&amp;quot; era unha forma mais adecuada de matrimonio entre os plebeos e leva de volta as tradicions moito máis antigas en que as mulleres eran compradas, literalmente, as suas familias. No &amp;quot;coemptio&amp;quot;, unha novia era comprada simbólicamente a sua familia. Unha moeda única representaba o diñeiro da compra. Se realizaba en un conxunto de escalas sostido por un soporte de escala frente a cinco testigos.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====Sine Manu====&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
O &amp;quot;confarreatio&amp;quot; se trata da propiedade das familias. El &amp;quot;Conventio in manum&amp;quot; era o estado normal de matrimonio. A muller se convertía en un membro da familia do seu marido e renunciaba a todo dereito á herencia da propiedade da sua familia de orixen. En certas circunmstancias, unha muller podía casarse &amp;quot;sine manu&amp;quot;. Esta expresión significa unión libre, y en la unión libre, a novia seguía sendo una parte da sua familia de orixen e retiña as demandas de titularidade e de herencia e non tiña ningún dereito sobre os bens da nova familia. Un matrimonio libre podría acabar por unha simple notificación por calquera das duas partes que dixera que o matrimonio se había acabado.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==A xornada da muller casada==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=Notas=&lt;br /&gt;
{{listaref}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==Bibliografía==&lt;br /&gt;
*[http://es.wikipedia.org/wiki/Matrimonio_en_la_Antigua_Roma#Tipos_de_matrimonio Os rituais do matrimonio en Roma; Conferratio; Coemptio; Usus]&lt;br /&gt;
*[http://es.wikipedia.org/wiki/Antigua_Roma#Rep.C3.BAblica_romana Wikipedia A muller na Antigüidade]&lt;br /&gt;
*[http://es.wikipedia.org/wiki/Matrimonio_en_la_Antigua_Roma Os rituais do matrimonio en Roma]&lt;br /&gt;
[[Categoría:3º PDC 1314]]&lt;br /&gt;
[[Categoría:Ámbito lingüístico-social]]&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Alejandro Dopazo Taboada</name></author>	</entry>

	<entry>
		<id>http://centros.edu.xunta.es/iesallerulloa/wiki/index.php/A_muller_en_Roma</id>
		<title>A muller en Roma</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://centros.edu.xunta.es/iesallerulloa/wiki/index.php/A_muller_en_Roma"/>
				<updated>2014-06-13T08:05:05Z</updated>
		
		<summary type="html">&lt;p&gt;Alejandro Dopazo Taboada: /* A muller na Antigüidade */&lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;==A muller na Antigüidade==&lt;br /&gt;
Nas familias ricas, a muller debía levar unha vida de obediencia. O traballo era axeno, excepto o hilar e texer. Como ama de casa debía supervisar as tarefas domésticas, cumplidas por los esclavos. Para os romanos, o crimen máis grande que podía cometer unha muller era o adulterio, considerado non sólo un crimen de caráter moral, se non una traición para os deuses tutelares.&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
A diferencia do varón, a muller estaba exenta do reclutamento no exército e de combatir nas campañas militares.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Ficheiro:Mujer-romana-con-stilus.jpeg|right]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==O matrimonio==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
O matrimonio na Antigua Roma era unha das principais institucións da sociedade e tiña como principal obxetibo xenerar fijos lexítimos que herdasen a propiedade e a situación dos seus pais. Entre os patricios tamén servía para sellar alianzas políticas ou económicas.&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
Na Antigua Roma, o matrimonio se había de cumprir con ceertos requisitos tales como a idade, sendo comuns os catorce anos para os homes e os doce para as mulleres, sendo raro que se casaran pasada a treintena.&lt;br /&gt;
===Os rituais do matrimonio en Roma===&lt;br /&gt;
Varios ritos do matrimonio na Antigua Roma foron herdados po lo mundo ocidental contemporáneo, como a existencia de un anelo de compromiso, o consentimento dos pais, un velo para a novia, a unión das mans dos contrallentes ou o acto do beso coa novia despois de que quen dirixía a cerimonia de matrimonio os declarase legalmente casados, o que demostra que todos os países poseen a influencia de unha das civilizacións máis poderosas do mundo antiguo.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====Confarreatio====&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
O confarreatio era a máis antiga e solemne forma de matrimonio na Roma Antiga, sendo practicada po los patricios durante esos tempos. Era práctica obligatoria entre os Rex Sacrorum, os Flamen Dialis, os Flamen Martialis y os Flamen Quirinalis, ademáis sólo podían casarse de esta forma, estos sacerdotes teíñan que ser fillos das parellas casadas en un confarreatio.&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
O confarreatio tamén era a única forma de matrimonio na que los sacerdotes podían estar presentes. A cerimonia se celebraba en presenza de dez testigos, xa que os novios estaban ca cabeza cuberta un ao lado do outro en bancos cubertos con pel de ovella ofrecida en un sacrifício. Despois continuaba con un acto solemne en o que o novio daba una volta a dereita do altar, tomaba un poco de sal e una bola de espelta, el panis farreus (o que daba lugar ao nombre confarreatio), con o cua xuraba amar a sua esposa, quedando ambos elementos depositados nas mans dos contrayentes)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====Coemptio====&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
O coemptio sí foi unha restauración simbólica dos tempos remotos nos que os homes compraban as mulleres para poder casarse. Requería únicamente cinco testigos, ante os cales o novio pagaba o pai da novia una moeda de prata e unha de bronce, o que colocaba ao home en un equilibrio seguro (el libripens).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====Usus====&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
O usus era una das tres formas de matrimonio, xunto a da confarreatio e a da coemptio admitidas no Dereito Romano para a celebración do matrimonio. Para poder levar a cabo esta forma de matrimonio a novia debía haber estado un ano con seu home. Para disolver o matrimonio era necesario que a novia durmira durante tres noites seguidas fora da sua casa (trinoctio).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===As leis romanas sobre o matrimonio===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=====Requisitos=====&lt;br /&gt;
Para que o matromio fora valido na Antigua Roma (iustae nuptiae), era necesario que se respetaran os seguientes requisitos: a capacidade xurídica Matrimonial, a idade e os consentimentos&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
=====Conubium=====&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
A capacidade xurídica matrimonial recibía o nome de conubium e de ela gozaban únicamente os cidadans romanos. Os estranxeiros, os escravos, os actores e os que dedicaban á prostitución tiñan prohivido contraer matrimonio, ainda que o conubium podía concederse en casos excepcionais.&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
Non era lícito o conubium entre pai e filla, nai e fillo (incluso si o fillo ou filla era adoptado) nin entre hirmans (incluso si eran medio hirmans) Tampouco estaba permitido o matrimonio de un home coa sua filla ou coa filla dun hirman, prohibición que foi modificada po lo Senado Romano para permitir o matrimonio do emperador Claudio coa sua sobriña Agripinila no ano 49 d. C., expoñendo as razons o estado romano&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
=====Edad legal=====&lt;br /&gt;
A idade que debían ter as persoas para casarse estaba relacionada ca pubertade. No caso dos homes, a idade fijada era de catorce anos (ser púber) e nas mulleres era aos doce anos. De feito, era moi estrano que un home se casara pasados os trinta anos. En canto as mulleres, esperabase que se casarian entre os catorce e os quince anos. O matrimonio de un home con unha muller de mallor edad era socialmente aceptado, ainda que no caso contrario non tanto.&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
Casarse cuando ainda non se había conpletado o proceso de desarrollo fisico inplicóu para moitas mulleres romanas a morte prematura durante o parto así como outras aplicacions asociadas. As mulleres das clases menos acomodadas se casaban a unha idade maís madura xa que para elas non era tan facil obter a dote. Os pais podían realizar una promesa matrimonial para os seus fillos cando éstos xa tiñan sete anos.&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
=====Consentimiento=====&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
o consentimento requerido para casarse era os pater familias&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===Modalidades da cerimonia en Roma===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====Confarreatio====&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
El &amp;quot;confarreatio&amp;quot; era un matrimonio entre patricios, as familias aristocráticas de Roma. A cerimonia involucraba cerimonias relixiosas e legais frente a dez testigos legales. Un Torta feita de fariña e auga salgada coñecida como &amp;quot;far&amp;quot; era compartida po la novia e o novio para representar una unión permanente e, a continuación, a torta era ofrecida a os deuses po lo sacerdote. Despois, unha ovella era sacrificada con o intercambio de votos matrimoniais.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====Usus====&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
O &amp;quot;usus&amp;quot; era un tipo de matrimonio de proba que guarda similitudes co matrimonio moderno do dereito común. Era practicado po los plebeos o po los ciudadans non libres de Roma. No &amp;quot;usus&amp;quot;, una muller iba a vivir con un home durante un ano coa intención de convertirse na sua esposa. Pode que hubera otras cerimonias que iban xunto ao &amp;quot;usus&amp;quot;, sin embargo, a parexa era considerada como esencialmente casada, escepto a muller, na medida que ela se quedaba lexos do seu marido durante tres noites consecutibas ao ano, permanecía como parte da casa do seu pai e tiña o dereito a herdancia que o seu pai lle permitira. O marido do &amp;quot;usus&amp;quot; non controlaban a propiedade da esposa.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====Coemptio====&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
O &amp;quot;coemptio&amp;quot; era unha forma mais adecuada de matrimonio entre os plebeos e leva de volta as tradicions moito máis antigas en que as mulleres eran compradas, literalmente, as suas familias. No &amp;quot;coemptio&amp;quot;, unha novia era comprada simbólicamente a sua familia. Unha moeda única representaba o diñeiro da compra. Se realizaba en un conxunto de escalas sostido por un soporte de escala frente a cinco testigos.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====Sine Manu====&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
O &amp;quot;confarreatio&amp;quot; se trata da propiedade das familias. El &amp;quot;Conventio in manum&amp;quot; era o estado normal de matrimonio. A muller se convertía en un membro da familia do seu marido e renunciaba a todo dereito á herencia da propiedade da sua familia de orixen. En certas circunmstancias, unha muller podía casarse &amp;quot;sine manu&amp;quot;. Esta expresión significa unión libre, y en la unión libre, a novia seguía sendo una parte da sua familia de orixen e retiña as demandas de titularidade e de herencia e non tiña ningún dereito sobre os bens da nova familia. Un matrimonio libre podría acabar por unha simple notificación por calquera das duas partes que dixera que o matrimonio se había acabado.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==A xornada da muller casada==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=Notas=&lt;br /&gt;
{{listaref}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==Bibliografía==&lt;br /&gt;
*[http://es.wikipedia.org/wiki/Matrimonio_en_la_Antigua_Roma#Tipos_de_matrimonio Os rituais do matrimonio en Roma; Conferratio; Coemptio; Usus]&lt;br /&gt;
*[http://es.wikipedia.org/wiki/Antigua_Roma#Rep.C3.BAblica_romana Wikipedia A muller na Antigüidade]&lt;br /&gt;
*[http://es.wikipedia.org/wiki/Matrimonio_en_la_Antigua_Roma Os rituais do matrimonio en Roma]&lt;br /&gt;
[[Categoría:3º PDC 1314]]&lt;br /&gt;
[[Categoría:Ámbito lingüístico-social]]&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Alejandro Dopazo Taboada</name></author>	</entry>

	<entry>
		<id>http://centros.edu.xunta.es/iesallerulloa/wiki/index.php/Ficheiro:Mujer-romana-con-stilus.jpeg</id>
		<title>Ficheiro:Mujer-romana-con-stilus.jpeg</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://centros.edu.xunta.es/iesallerulloa/wiki/index.php/Ficheiro:Mujer-romana-con-stilus.jpeg"/>
				<updated>2014-06-13T08:02:16Z</updated>
		
		<summary type="html">&lt;p&gt;Alejandro Dopazo Taboada: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Alejandro Dopazo Taboada</name></author>	</entry>

	<entry>
		<id>http://centros.edu.xunta.es/iesallerulloa/wiki/index.php/A_muller_en_Roma</id>
		<title>A muller en Roma</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://centros.edu.xunta.es/iesallerulloa/wiki/index.php/A_muller_en_Roma"/>
				<updated>2014-06-13T08:02:00Z</updated>
		
		<summary type="html">&lt;p&gt;Alejandro Dopazo Taboada: /* A muller na Antigüidade */&lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;==A muller na Antigüidade==&lt;br /&gt;
Nas familias ricas, a muller debía levar unha vida de obediencia. O traballo era axeno, excepto o hilar e texer. Como ama de casa debía supervisar as tarefas domésticas, cumplidas por los esclavos. Para os romanos, o crimen máis grande que podía cometer unha muller era o adulterio, considerado non sólo un crimen de caráter moral, se non una traición para os deuses tutelares.&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
A diferencia do varón, a muller estaba exenta do reclutamento no exército e de combatir nas campañas militares.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==O matrimonio==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
O matrimonio na Antigua Roma era unha das principais institucións da sociedade e tiña como principal obxetibo xenerar fijos lexítimos que herdasen a propiedade e a situación dos seus pais. Entre os patricios tamén servía para sellar alianzas políticas ou económicas.&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
Na Antigua Roma, o matrimonio se había de cumprir con ceertos requisitos tales como a idade, sendo comuns os catorce anos para os homes e os doce para as mulleres, sendo raro que se casaran pasada a treintena.&lt;br /&gt;
===Os rituais do matrimonio en Roma===&lt;br /&gt;
Varios ritos do matrimonio na Antigua Roma foron herdados po lo mundo ocidental contemporáneo, como a existencia de un anelo de compromiso, o consentimento dos pais, un velo para a novia, a unión das mans dos contrallentes ou o acto do beso coa novia despois de que quen dirixía a cerimonia de matrimonio os declarase legalmente casados, o que demostra que todos os países poseen a influencia de unha das civilizacións máis poderosas do mundo antiguo.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====Confarreatio====&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
O confarreatio era a máis antiga e solemne forma de matrimonio na Roma Antiga, sendo practicada po los patricios durante esos tempos. Era práctica obligatoria entre os Rex Sacrorum, os Flamen Dialis, os Flamen Martialis y os Flamen Quirinalis, ademáis sólo podían casarse de esta forma, estos sacerdotes teíñan que ser fillos das parellas casadas en un confarreatio.&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
O confarreatio tamén era a única forma de matrimonio na que los sacerdotes podían estar presentes. A cerimonia se celebraba en presenza de dez testigos, xa que os novios estaban ca cabeza cuberta un ao lado do outro en bancos cubertos con pel de ovella ofrecida en un sacrifício. Despois continuaba con un acto solemne en o que o novio daba una volta a dereita do altar, tomaba un poco de sal e una bola de espelta, el panis farreus (o que daba lugar ao nombre confarreatio), con o cua xuraba amar a sua esposa, quedando ambos elementos depositados nas mans dos contrayentes)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====Coemptio====&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
O coemptio sí foi unha restauración simbólica dos tempos remotos nos que os homes compraban as mulleres para poder casarse. Requería únicamente cinco testigos, ante os cales o novio pagaba o pai da novia una moeda de prata e unha de bronce, o que colocaba ao home en un equilibrio seguro (el libripens).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====Usus====&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
O usus era una das tres formas de matrimonio, xunto a da confarreatio e a da coemptio admitidas no Dereito Romano para a celebración do matrimonio. Para poder levar a cabo esta forma de matrimonio a novia debía haber estado un ano con seu home. Para disolver o matrimonio era necesario que a novia durmira durante tres noites seguidas fora da sua casa (trinoctio).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===As leis romanas sobre o matrimonio===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=====Requisitos=====&lt;br /&gt;
Para que o matromio fora valido na Antigua Roma (iustae nuptiae), era necesario que se respetaran os seguientes requisitos: a capacidade xurídica Matrimonial, a idade e os consentimentos&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
=====Conubium=====&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
A capacidade xurídica matrimonial recibía o nome de conubium e de ela gozaban únicamente os cidadans romanos. Os estranxeiros, os escravos, os actores e os que dedicaban á prostitución tiñan prohivido contraer matrimonio, ainda que o conubium podía concederse en casos excepcionais.&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
Non era lícito o conubium entre pai e filla, nai e fillo (incluso si o fillo ou filla era adoptado) nin entre hirmans (incluso si eran medio hirmans) Tampouco estaba permitido o matrimonio de un home coa sua filla ou coa filla dun hirman, prohibición que foi modificada po lo Senado Romano para permitir o matrimonio do emperador Claudio coa sua sobriña Agripinila no ano 49 d. C., expoñendo as razons o estado romano&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
=====Edad legal=====&lt;br /&gt;
A idade que debían ter as persoas para casarse estaba relacionada ca pubertade. No caso dos homes, a idade fijada era de catorce anos (ser púber) e nas mulleres era aos doce anos. De feito, era moi estrano que un home se casara pasados os trinta anos. En canto as mulleres, esperabase que se casarian entre os catorce e os quince anos. O matrimonio de un home con unha muller de mallor edad era socialmente aceptado, ainda que no caso contrario non tanto.&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
Casarse cuando ainda non se había conpletado o proceso de desarrollo fisico inplicóu para moitas mulleres romanas a morte prematura durante o parto así como outras aplicacions asociadas. As mulleres das clases menos acomodadas se casaban a unha idade maís madura xa que para elas non era tan facil obter a dote. Os pais podían realizar una promesa matrimonial para os seus fillos cando éstos xa tiñan sete anos.&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
=====Consentimiento=====&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
o consentimento requerido para casarse era os pater familias&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===Modalidades da cerimonia en Roma===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====Confarreatio====&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
El &amp;quot;confarreatio&amp;quot; era un matrimonio entre patricios, as familias aristocráticas de Roma. A cerimonia involucraba cerimonias relixiosas e legais frente a dez testigos legales. Un Torta feita de fariña e auga salgada coñecida como &amp;quot;far&amp;quot; era compartida po la novia e o novio para representar una unión permanente e, a continuación, a torta era ofrecida a os deuses po lo sacerdote. Despois, unha ovella era sacrificada con o intercambio de votos matrimoniais.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====Usus====&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
O &amp;quot;usus&amp;quot; era un tipo de matrimonio de proba que guarda similitudes co matrimonio moderno do dereito común. Era practicado po los plebeos o po los ciudadans non libres de Roma. No &amp;quot;usus&amp;quot;, una muller iba a vivir con un home durante un ano coa intención de convertirse na sua esposa. Pode que hubera otras cerimonias que iban xunto ao &amp;quot;usus&amp;quot;, sin embargo, a parexa era considerada como esencialmente casada, escepto a muller, na medida que ela se quedaba lexos do seu marido durante tres noites consecutibas ao ano, permanecía como parte da casa do seu pai e tiña o dereito a herdancia que o seu pai lle permitira. O marido do &amp;quot;usus&amp;quot; non controlaban a propiedade da esposa.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====Coemptio====&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
O &amp;quot;coemptio&amp;quot; era unha forma mais adecuada de matrimonio entre os plebeos e leva de volta as tradicions moito máis antigas en que as mulleres eran compradas, literalmente, as suas familias. No &amp;quot;coemptio&amp;quot;, unha novia era comprada simbólicamente a sua familia. Unha moeda única representaba o diñeiro da compra. Se realizaba en un conxunto de escalas sostido por un soporte de escala frente a cinco testigos.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====Sine Manu====&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
O &amp;quot;confarreatio&amp;quot; se trata da propiedade das familias. El &amp;quot;Conventio in manum&amp;quot; era o estado normal de matrimonio. A muller se convertía en un membro da familia do seu marido e renunciaba a todo dereito á herencia da propiedade da sua familia de orixen. En certas circunmstancias, unha muller podía casarse &amp;quot;sine manu&amp;quot;. Esta expresión significa unión libre, y en la unión libre, a novia seguía sendo una parte da sua familia de orixen e retiña as demandas de titularidade e de herencia e non tiña ningún dereito sobre os bens da nova familia. Un matrimonio libre podría acabar por unha simple notificación por calquera das duas partes que dixera que o matrimonio se había acabado.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==A xornada da muller casada==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=Notas=&lt;br /&gt;
{{listaref}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==Bibliografía==&lt;br /&gt;
*[http://es.wikipedia.org/wiki/Matrimonio_en_la_Antigua_Roma#Tipos_de_matrimonio Os rituais do matrimonio en Roma; Conferratio; Coemptio; Usus]&lt;br /&gt;
*[http://es.wikipedia.org/wiki/Antigua_Roma#Rep.C3.BAblica_romana Wikipedia A muller na Antigüidade]&lt;br /&gt;
*[http://es.wikipedia.org/wiki/Matrimonio_en_la_Antigua_Roma Os rituais do matrimonio en Roma]&lt;br /&gt;
[[Categoría:3º PDC 1314]]&lt;br /&gt;
[[Categoría:Ámbito lingüístico-social]]&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Alejandro Dopazo Taboada</name></author>	</entry>

	<entry>
		<id>http://centros.edu.xunta.es/iesallerulloa/wiki/index.php/A_muller_en_Roma</id>
		<title>A muller en Roma</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://centros.edu.xunta.es/iesallerulloa/wiki/index.php/A_muller_en_Roma"/>
				<updated>2014-06-13T08:00:40Z</updated>
		
		<summary type="html">&lt;p&gt;Alejandro Dopazo Taboada: /* A muller na Antigüidade */&lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;==A muller na Antigüidade==&lt;br /&gt;
Nas familias ricas, a muller debía levar unha vida de obediencia. O traballo era axeno, excepto o hilar e texer. Como ama de casa debía supervisar as tarefas domésticas, cumplidas por los esclavos. Para os romanos, o crimen máis grande que podía cometer unha muller era o adulterio, considerado non sólo un crimen de caráter moral, se non una traición para os deuses tutelares.&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
A diferencia do varón, a muller estaba exenta do reclutamento no exército e de combatir nas campañas militares.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Ficheiro:Mujer romana.jpg|right]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==O matrimonio==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
O matrimonio na Antigua Roma era unha das principais institucións da sociedade e tiña como principal obxetibo xenerar fijos lexítimos que herdasen a propiedade e a situación dos seus pais. Entre os patricios tamén servía para sellar alianzas políticas ou económicas.&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
Na Antigua Roma, o matrimonio se había de cumprir con ceertos requisitos tales como a idade, sendo comuns os catorce anos para os homes e os doce para as mulleres, sendo raro que se casaran pasada a treintena.&lt;br /&gt;
===Os rituais do matrimonio en Roma===&lt;br /&gt;
Varios ritos do matrimonio na Antigua Roma foron herdados po lo mundo ocidental contemporáneo, como a existencia de un anelo de compromiso, o consentimento dos pais, un velo para a novia, a unión das mans dos contrallentes ou o acto do beso coa novia despois de que quen dirixía a cerimonia de matrimonio os declarase legalmente casados, o que demostra que todos os países poseen a influencia de unha das civilizacións máis poderosas do mundo antiguo.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====Confarreatio====&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
O confarreatio era a máis antiga e solemne forma de matrimonio na Roma Antiga, sendo practicada po los patricios durante esos tempos. Era práctica obligatoria entre os Rex Sacrorum, os Flamen Dialis, os Flamen Martialis y os Flamen Quirinalis, ademáis sólo podían casarse de esta forma, estos sacerdotes teíñan que ser fillos das parellas casadas en un confarreatio.&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
O confarreatio tamén era a única forma de matrimonio na que los sacerdotes podían estar presentes. A cerimonia se celebraba en presenza de dez testigos, xa que os novios estaban ca cabeza cuberta un ao lado do outro en bancos cubertos con pel de ovella ofrecida en un sacrifício. Despois continuaba con un acto solemne en o que o novio daba una volta a dereita do altar, tomaba un poco de sal e una bola de espelta, el panis farreus (o que daba lugar ao nombre confarreatio), con o cua xuraba amar a sua esposa, quedando ambos elementos depositados nas mans dos contrayentes)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====Coemptio====&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
O coemptio sí foi unha restauración simbólica dos tempos remotos nos que os homes compraban as mulleres para poder casarse. Requería únicamente cinco testigos, ante os cales o novio pagaba o pai da novia una moeda de prata e unha de bronce, o que colocaba ao home en un equilibrio seguro (el libripens).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====Usus====&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
O usus era una das tres formas de matrimonio, xunto a da confarreatio e a da coemptio admitidas no Dereito Romano para a celebración do matrimonio. Para poder levar a cabo esta forma de matrimonio a novia debía haber estado un ano con seu home. Para disolver o matrimonio era necesario que a novia durmira durante tres noites seguidas fora da sua casa (trinoctio).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===As leis romanas sobre o matrimonio===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=====Requisitos=====&lt;br /&gt;
Para que o matromio fora valido na Antigua Roma (iustae nuptiae), era necesario que se respetaran os seguientes requisitos: a capacidade xurídica Matrimonial, a idade e os consentimentos&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
=====Conubium=====&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
A capacidade xurídica matrimonial recibía o nome de conubium e de ela gozaban únicamente os cidadans romanos. Os estranxeiros, os escravos, os actores e os que dedicaban á prostitución tiñan prohivido contraer matrimonio, ainda que o conubium podía concederse en casos excepcionais.&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
Non era lícito o conubium entre pai e filla, nai e fillo (incluso si o fillo ou filla era adoptado) nin entre hirmans (incluso si eran medio hirmans) Tampouco estaba permitido o matrimonio de un home coa sua filla ou coa filla dun hirman, prohibición que foi modificada po lo Senado Romano para permitir o matrimonio do emperador Claudio coa sua sobriña Agripinila no ano 49 d. C., expoñendo as razons o estado romano&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
=====Edad legal=====&lt;br /&gt;
A idade que debían ter as persoas para casarse estaba relacionada ca pubertade. No caso dos homes, a idade fijada era de catorce anos (ser púber) e nas mulleres era aos doce anos. De feito, era moi estrano que un home se casara pasados os trinta anos. En canto as mulleres, esperabase que se casarian entre os catorce e os quince anos. O matrimonio de un home con unha muller de mallor edad era socialmente aceptado, ainda que no caso contrario non tanto.&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
Casarse cuando ainda non se había conpletado o proceso de desarrollo fisico inplicóu para moitas mulleres romanas a morte prematura durante o parto así como outras aplicacions asociadas. As mulleres das clases menos acomodadas se casaban a unha idade maís madura xa que para elas non era tan facil obter a dote. Os pais podían realizar una promesa matrimonial para os seus fillos cando éstos xa tiñan sete anos.&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
=====Consentimiento=====&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
o consentimento requerido para casarse era os pater familias&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===Modalidades da cerimonia en Roma===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====Confarreatio====&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
El &amp;quot;confarreatio&amp;quot; era un matrimonio entre patricios, as familias aristocráticas de Roma. A cerimonia involucraba cerimonias relixiosas e legais frente a dez testigos legales. Un Torta feita de fariña e auga salgada coñecida como &amp;quot;far&amp;quot; era compartida po la novia e o novio para representar una unión permanente e, a continuación, a torta era ofrecida a os deuses po lo sacerdote. Despois, unha ovella era sacrificada con o intercambio de votos matrimoniais.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====Usus====&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
O &amp;quot;usus&amp;quot; era un tipo de matrimonio de proba que guarda similitudes co matrimonio moderno do dereito común. Era practicado po los plebeos o po los ciudadans non libres de Roma. No &amp;quot;usus&amp;quot;, una muller iba a vivir con un home durante un ano coa intención de convertirse na sua esposa. Pode que hubera otras cerimonias que iban xunto ao &amp;quot;usus&amp;quot;, sin embargo, a parexa era considerada como esencialmente casada, escepto a muller, na medida que ela se quedaba lexos do seu marido durante tres noites consecutibas ao ano, permanecía como parte da casa do seu pai e tiña o dereito a herdancia que o seu pai lle permitira. O marido do &amp;quot;usus&amp;quot; non controlaban a propiedade da esposa.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====Coemptio====&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
O &amp;quot;coemptio&amp;quot; era unha forma mais adecuada de matrimonio entre os plebeos e leva de volta as tradicions moito máis antigas en que as mulleres eran compradas, literalmente, as suas familias. No &amp;quot;coemptio&amp;quot;, unha novia era comprada simbólicamente a sua familia. Unha moeda única representaba o diñeiro da compra. Se realizaba en un conxunto de escalas sostido por un soporte de escala frente a cinco testigos.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====Sine Manu====&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
O &amp;quot;confarreatio&amp;quot; se trata da propiedade das familias. El &amp;quot;Conventio in manum&amp;quot; era o estado normal de matrimonio. A muller se convertía en un membro da familia do seu marido e renunciaba a todo dereito á herencia da propiedade da sua familia de orixen. En certas circunmstancias, unha muller podía casarse &amp;quot;sine manu&amp;quot;. Esta expresión significa unión libre, y en la unión libre, a novia seguía sendo una parte da sua familia de orixen e retiña as demandas de titularidade e de herencia e non tiña ningún dereito sobre os bens da nova familia. Un matrimonio libre podría acabar por unha simple notificación por calquera das duas partes que dixera que o matrimonio se había acabado.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==A xornada da muller casada==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=Notas=&lt;br /&gt;
{{listaref}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==Bibliografía==&lt;br /&gt;
*[http://es.wikipedia.org/wiki/Matrimonio_en_la_Antigua_Roma#Tipos_de_matrimonio Os rituais do matrimonio en Roma; Conferratio; Coemptio; Usus]&lt;br /&gt;
*[http://es.wikipedia.org/wiki/Antigua_Roma#Rep.C3.BAblica_romana Wikipedia A muller na Antigüidade]&lt;br /&gt;
*[http://es.wikipedia.org/wiki/Matrimonio_en_la_Antigua_Roma Os rituais do matrimonio en Roma]&lt;br /&gt;
[[Categoría:3º PDC 1314]]&lt;br /&gt;
[[Categoría:Ámbito lingüístico-social]]&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Alejandro Dopazo Taboada</name></author>	</entry>

	<entry>
		<id>http://centros.edu.xunta.es/iesallerulloa/wiki/index.php/A_muller_en_Roma</id>
		<title>A muller en Roma</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://centros.edu.xunta.es/iesallerulloa/wiki/index.php/A_muller_en_Roma"/>
				<updated>2014-06-13T08:00:10Z</updated>
		
		<summary type="html">&lt;p&gt;Alejandro Dopazo Taboada: /* O matrimonio */&lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;==A muller na Antigüidade==&lt;br /&gt;
Nas familias ricas, a muller debía levar unha vida de obediencia. O traballo era axeno, excepto o hilar e texer. Como ama de casa debía supervisar as tarefas domésticas, cumplidas por los esclavos. Para os romanos, o crimen máis grande que podía cometer unha muller era o adulterio, considerado non sólo un crimen de caráter moral, se non una traición para os deuses tutelares.&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
A diferencia do varón, a muller estaba exenta do reclutamento no exército e de combatir nas campañas militares.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Ficheiro:Mujer romana.jpg|left]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==O matrimonio==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
O matrimonio na Antigua Roma era unha das principais institucións da sociedade e tiña como principal obxetibo xenerar fijos lexítimos que herdasen a propiedade e a situación dos seus pais. Entre os patricios tamén servía para sellar alianzas políticas ou económicas.&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
Na Antigua Roma, o matrimonio se había de cumprir con ceertos requisitos tales como a idade, sendo comuns os catorce anos para os homes e os doce para as mulleres, sendo raro que se casaran pasada a treintena.&lt;br /&gt;
===Os rituais do matrimonio en Roma===&lt;br /&gt;
Varios ritos do matrimonio na Antigua Roma foron herdados po lo mundo ocidental contemporáneo, como a existencia de un anelo de compromiso, o consentimento dos pais, un velo para a novia, a unión das mans dos contrallentes ou o acto do beso coa novia despois de que quen dirixía a cerimonia de matrimonio os declarase legalmente casados, o que demostra que todos os países poseen a influencia de unha das civilizacións máis poderosas do mundo antiguo.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====Confarreatio====&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
O confarreatio era a máis antiga e solemne forma de matrimonio na Roma Antiga, sendo practicada po los patricios durante esos tempos. Era práctica obligatoria entre os Rex Sacrorum, os Flamen Dialis, os Flamen Martialis y os Flamen Quirinalis, ademáis sólo podían casarse de esta forma, estos sacerdotes teíñan que ser fillos das parellas casadas en un confarreatio.&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
O confarreatio tamén era a única forma de matrimonio na que los sacerdotes podían estar presentes. A cerimonia se celebraba en presenza de dez testigos, xa que os novios estaban ca cabeza cuberta un ao lado do outro en bancos cubertos con pel de ovella ofrecida en un sacrifício. Despois continuaba con un acto solemne en o que o novio daba una volta a dereita do altar, tomaba un poco de sal e una bola de espelta, el panis farreus (o que daba lugar ao nombre confarreatio), con o cua xuraba amar a sua esposa, quedando ambos elementos depositados nas mans dos contrayentes)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====Coemptio====&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
O coemptio sí foi unha restauración simbólica dos tempos remotos nos que os homes compraban as mulleres para poder casarse. Requería únicamente cinco testigos, ante os cales o novio pagaba o pai da novia una moeda de prata e unha de bronce, o que colocaba ao home en un equilibrio seguro (el libripens).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====Usus====&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
O usus era una das tres formas de matrimonio, xunto a da confarreatio e a da coemptio admitidas no Dereito Romano para a celebración do matrimonio. Para poder levar a cabo esta forma de matrimonio a novia debía haber estado un ano con seu home. Para disolver o matrimonio era necesario que a novia durmira durante tres noites seguidas fora da sua casa (trinoctio).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===As leis romanas sobre o matrimonio===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=====Requisitos=====&lt;br /&gt;
Para que o matromio fora valido na Antigua Roma (iustae nuptiae), era necesario que se respetaran os seguientes requisitos: a capacidade xurídica Matrimonial, a idade e os consentimentos&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
=====Conubium=====&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
A capacidade xurídica matrimonial recibía o nome de conubium e de ela gozaban únicamente os cidadans romanos. Os estranxeiros, os escravos, os actores e os que dedicaban á prostitución tiñan prohivido contraer matrimonio, ainda que o conubium podía concederse en casos excepcionais.&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
Non era lícito o conubium entre pai e filla, nai e fillo (incluso si o fillo ou filla era adoptado) nin entre hirmans (incluso si eran medio hirmans) Tampouco estaba permitido o matrimonio de un home coa sua filla ou coa filla dun hirman, prohibición que foi modificada po lo Senado Romano para permitir o matrimonio do emperador Claudio coa sua sobriña Agripinila no ano 49 d. C., expoñendo as razons o estado romano&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
=====Edad legal=====&lt;br /&gt;
A idade que debían ter as persoas para casarse estaba relacionada ca pubertade. No caso dos homes, a idade fijada era de catorce anos (ser púber) e nas mulleres era aos doce anos. De feito, era moi estrano que un home se casara pasados os trinta anos. En canto as mulleres, esperabase que se casarian entre os catorce e os quince anos. O matrimonio de un home con unha muller de mallor edad era socialmente aceptado, ainda que no caso contrario non tanto.&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
Casarse cuando ainda non se había conpletado o proceso de desarrollo fisico inplicóu para moitas mulleres romanas a morte prematura durante o parto así como outras aplicacions asociadas. As mulleres das clases menos acomodadas se casaban a unha idade maís madura xa que para elas non era tan facil obter a dote. Os pais podían realizar una promesa matrimonial para os seus fillos cando éstos xa tiñan sete anos.&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
=====Consentimiento=====&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
o consentimento requerido para casarse era os pater familias&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===Modalidades da cerimonia en Roma===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====Confarreatio====&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
El &amp;quot;confarreatio&amp;quot; era un matrimonio entre patricios, as familias aristocráticas de Roma. A cerimonia involucraba cerimonias relixiosas e legais frente a dez testigos legales. Un Torta feita de fariña e auga salgada coñecida como &amp;quot;far&amp;quot; era compartida po la novia e o novio para representar una unión permanente e, a continuación, a torta era ofrecida a os deuses po lo sacerdote. Despois, unha ovella era sacrificada con o intercambio de votos matrimoniais.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====Usus====&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
O &amp;quot;usus&amp;quot; era un tipo de matrimonio de proba que guarda similitudes co matrimonio moderno do dereito común. Era practicado po los plebeos o po los ciudadans non libres de Roma. No &amp;quot;usus&amp;quot;, una muller iba a vivir con un home durante un ano coa intención de convertirse na sua esposa. Pode que hubera otras cerimonias que iban xunto ao &amp;quot;usus&amp;quot;, sin embargo, a parexa era considerada como esencialmente casada, escepto a muller, na medida que ela se quedaba lexos do seu marido durante tres noites consecutibas ao ano, permanecía como parte da casa do seu pai e tiña o dereito a herdancia que o seu pai lle permitira. O marido do &amp;quot;usus&amp;quot; non controlaban a propiedade da esposa.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====Coemptio====&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
O &amp;quot;coemptio&amp;quot; era unha forma mais adecuada de matrimonio entre os plebeos e leva de volta as tradicions moito máis antigas en que as mulleres eran compradas, literalmente, as suas familias. No &amp;quot;coemptio&amp;quot;, unha novia era comprada simbólicamente a sua familia. Unha moeda única representaba o diñeiro da compra. Se realizaba en un conxunto de escalas sostido por un soporte de escala frente a cinco testigos.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====Sine Manu====&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
O &amp;quot;confarreatio&amp;quot; se trata da propiedade das familias. El &amp;quot;Conventio in manum&amp;quot; era o estado normal de matrimonio. A muller se convertía en un membro da familia do seu marido e renunciaba a todo dereito á herencia da propiedade da sua familia de orixen. En certas circunmstancias, unha muller podía casarse &amp;quot;sine manu&amp;quot;. Esta expresión significa unión libre, y en la unión libre, a novia seguía sendo una parte da sua familia de orixen e retiña as demandas de titularidade e de herencia e non tiña ningún dereito sobre os bens da nova familia. Un matrimonio libre podría acabar por unha simple notificación por calquera das duas partes que dixera que o matrimonio se había acabado.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==A xornada da muller casada==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=Notas=&lt;br /&gt;
{{listaref}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==Bibliografía==&lt;br /&gt;
*[http://es.wikipedia.org/wiki/Matrimonio_en_la_Antigua_Roma#Tipos_de_matrimonio Os rituais do matrimonio en Roma; Conferratio; Coemptio; Usus]&lt;br /&gt;
*[http://es.wikipedia.org/wiki/Antigua_Roma#Rep.C3.BAblica_romana Wikipedia A muller na Antigüidade]&lt;br /&gt;
*[http://es.wikipedia.org/wiki/Matrimonio_en_la_Antigua_Roma Os rituais do matrimonio en Roma]&lt;br /&gt;
[[Categoría:3º PDC 1314]]&lt;br /&gt;
[[Categoría:Ámbito lingüístico-social]]&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Alejandro Dopazo Taboada</name></author>	</entry>

	<entry>
		<id>http://centros.edu.xunta.es/iesallerulloa/wiki/index.php/A_muller_en_Roma</id>
		<title>A muller en Roma</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://centros.edu.xunta.es/iesallerulloa/wiki/index.php/A_muller_en_Roma"/>
				<updated>2014-06-13T07:59:46Z</updated>
		
		<summary type="html">&lt;p&gt;Alejandro Dopazo Taboada: /* A muller na Antigüidade */&lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;==A muller na Antigüidade==&lt;br /&gt;
Nas familias ricas, a muller debía levar unha vida de obediencia. O traballo era axeno, excepto o hilar e texer. Como ama de casa debía supervisar as tarefas domésticas, cumplidas por los esclavos. Para os romanos, o crimen máis grande que podía cometer unha muller era o adulterio, considerado non sólo un crimen de caráter moral, se non una traición para os deuses tutelares.&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
A diferencia do varón, a muller estaba exenta do reclutamento no exército e de combatir nas campañas militares.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Ficheiro:Mujer romana.jpg|left]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==O matrimonio==&lt;br /&gt;
O matrimonio na Antigua Roma era unha das principais institucións da sociedade e tiña como principal obxetibo xenerar fijos lexítimos que herdasen a propiedade e a situación dos seus pais. Entre os patricios tamén servía para sellar alianzas políticas ou económicas.&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
Na Antigua Roma, o matrimonio se había de cumprir con ceertos requisitos tales como a idade, sendo comuns os catorce anos para os homes e os doce para as mulleres, sendo raro que se casaran pasada a treintena.&lt;br /&gt;
===Os rituais do matrimonio en Roma===&lt;br /&gt;
Varios ritos do matrimonio na Antigua Roma foron herdados po lo mundo ocidental contemporáneo, como a existencia de un anelo de compromiso, o consentimento dos pais, un velo para a novia, a unión das mans dos contrallentes ou o acto do beso coa novia despois de que quen dirixía a cerimonia de matrimonio os declarase legalmente casados, o que demostra que todos os países poseen a influencia de unha das civilizacións máis poderosas do mundo antiguo.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====Confarreatio====&lt;br /&gt;
O confarreatio era a máis antiga e solemne forma de matrimonio na Roma Antiga, sendo practicada po los patricios durante esos tempos. Era práctica obligatoria entre os Rex Sacrorum, os Flamen Dialis, os Flamen Martialis y os Flamen Quirinalis, ademáis sólo podían casarse de esta forma, estos sacerdotes teíñan que ser fillos das parellas casadas en un confarreatio.&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
O confarreatio tamén era a única forma de matrimonio na que los sacerdotes podían estar presentes. A cerimonia se celebraba en presenza de dez testigos, xa que os novios estaban ca cabeza cuberta un ao lado do outro en bancos cubertos con pel de ovella ofrecida en un sacrifício. Despois continuaba con un acto solemne en o que o novio daba una volta a dereita do altar, tomaba un poco de sal e una bola de espelta, el panis farreus (o que daba lugar ao nombre confarreatio), con o cua xuraba amar a sua esposa, quedando ambos elementos depositados nas mans dos contrayentes)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====Coemptio====&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
O coemptio sí foi unha restauración simbólica dos tempos remotos nos que os homes compraban as mulleres para poder casarse. Requería únicamente cinco testigos, ante os cales o novio pagaba o pai da novia una moeda de prata e unha de bronce, o que colocaba ao home en un equilibrio seguro (el libripens).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====Usus====&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
O usus era una das tres formas de matrimonio, xunto a da confarreatio e a da coemptio admitidas no Dereito Romano para a celebración do matrimonio. Para poder levar a cabo esta forma de matrimonio a novia debía haber estado un ano con seu home. Para disolver o matrimonio era necesario que a novia durmira durante tres noites seguidas fora da sua casa (trinoctio).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===As leis romanas sobre o matrimonio===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=====Requisitos=====&lt;br /&gt;
Para que o matromio fora valido na Antigua Roma (iustae nuptiae), era necesario que se respetaran os seguientes requisitos: a capacidade xurídica Matrimonial, a idade e os consentimentos&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
=====Conubium=====&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
A capacidade xurídica matrimonial recibía o nome de conubium e de ela gozaban únicamente os cidadans romanos. Os estranxeiros, os escravos, os actores e os que dedicaban á prostitución tiñan prohivido contraer matrimonio, ainda que o conubium podía concederse en casos excepcionais.&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
Non era lícito o conubium entre pai e filla, nai e fillo (incluso si o fillo ou filla era adoptado) nin entre hirmans (incluso si eran medio hirmans) Tampouco estaba permitido o matrimonio de un home coa sua filla ou coa filla dun hirman, prohibición que foi modificada po lo Senado Romano para permitir o matrimonio do emperador Claudio coa sua sobriña Agripinila no ano 49 d. C., expoñendo as razons o estado romano&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
=====Edad legal=====&lt;br /&gt;
A idade que debían ter as persoas para casarse estaba relacionada ca pubertade. No caso dos homes, a idade fijada era de catorce anos (ser púber) e nas mulleres era aos doce anos. De feito, era moi estrano que un home se casara pasados os trinta anos. En canto as mulleres, esperabase que se casarian entre os catorce e os quince anos. O matrimonio de un home con unha muller de mallor edad era socialmente aceptado, ainda que no caso contrario non tanto.&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
Casarse cuando ainda non se había conpletado o proceso de desarrollo fisico inplicóu para moitas mulleres romanas a morte prematura durante o parto así como outras aplicacions asociadas. As mulleres das clases menos acomodadas se casaban a unha idade maís madura xa que para elas non era tan facil obter a dote. Os pais podían realizar una promesa matrimonial para os seus fillos cando éstos xa tiñan sete anos.&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
=====Consentimiento=====&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
o consentimento requerido para casarse era os pater familias&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===Modalidades da cerimonia en Roma===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====Confarreatio====&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
El &amp;quot;confarreatio&amp;quot; era un matrimonio entre patricios, as familias aristocráticas de Roma. A cerimonia involucraba cerimonias relixiosas e legais frente a dez testigos legales. Un Torta feita de fariña e auga salgada coñecida como &amp;quot;far&amp;quot; era compartida po la novia e o novio para representar una unión permanente e, a continuación, a torta era ofrecida a os deuses po lo sacerdote. Despois, unha ovella era sacrificada con o intercambio de votos matrimoniais.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====Usus====&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
O &amp;quot;usus&amp;quot; era un tipo de matrimonio de proba que guarda similitudes co matrimonio moderno do dereito común. Era practicado po los plebeos o po los ciudadans non libres de Roma. No &amp;quot;usus&amp;quot;, una muller iba a vivir con un home durante un ano coa intención de convertirse na sua esposa. Pode que hubera otras cerimonias que iban xunto ao &amp;quot;usus&amp;quot;, sin embargo, a parexa era considerada como esencialmente casada, escepto a muller, na medida que ela se quedaba lexos do seu marido durante tres noites consecutibas ao ano, permanecía como parte da casa do seu pai e tiña o dereito a herdancia que o seu pai lle permitira. O marido do &amp;quot;usus&amp;quot; non controlaban a propiedade da esposa.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====Coemptio====&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
O &amp;quot;coemptio&amp;quot; era unha forma mais adecuada de matrimonio entre os plebeos e leva de volta as tradicions moito máis antigas en que as mulleres eran compradas, literalmente, as suas familias. No &amp;quot;coemptio&amp;quot;, unha novia era comprada simbólicamente a sua familia. Unha moeda única representaba o diñeiro da compra. Se realizaba en un conxunto de escalas sostido por un soporte de escala frente a cinco testigos.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====Sine Manu====&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
O &amp;quot;confarreatio&amp;quot; se trata da propiedade das familias. El &amp;quot;Conventio in manum&amp;quot; era o estado normal de matrimonio. A muller se convertía en un membro da familia do seu marido e renunciaba a todo dereito á herencia da propiedade da sua familia de orixen. En certas circunmstancias, unha muller podía casarse &amp;quot;sine manu&amp;quot;. Esta expresión significa unión libre, y en la unión libre, a novia seguía sendo una parte da sua familia de orixen e retiña as demandas de titularidade e de herencia e non tiña ningún dereito sobre os bens da nova familia. Un matrimonio libre podría acabar por unha simple notificación por calquera das duas partes que dixera que o matrimonio se había acabado.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==A xornada da muller casada==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=Notas=&lt;br /&gt;
{{listaref}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==Bibliografía==&lt;br /&gt;
*[http://es.wikipedia.org/wiki/Matrimonio_en_la_Antigua_Roma#Tipos_de_matrimonio Os rituais do matrimonio en Roma; Conferratio; Coemptio; Usus]&lt;br /&gt;
*[http://es.wikipedia.org/wiki/Antigua_Roma#Rep.C3.BAblica_romana Wikipedia A muller na Antigüidade]&lt;br /&gt;
*[http://es.wikipedia.org/wiki/Matrimonio_en_la_Antigua_Roma Os rituais do matrimonio en Roma]&lt;br /&gt;
[[Categoría:3º PDC 1314]]&lt;br /&gt;
[[Categoría:Ámbito lingüístico-social]]&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Alejandro Dopazo Taboada</name></author>	</entry>

	<entry>
		<id>http://centros.edu.xunta.es/iesallerulloa/wiki/index.php/Ficheiro:Mujer_romana.jpg</id>
		<title>Ficheiro:Mujer romana.jpg</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://centros.edu.xunta.es/iesallerulloa/wiki/index.php/Ficheiro:Mujer_romana.jpg"/>
				<updated>2014-06-13T07:58:48Z</updated>
		
		<summary type="html">&lt;p&gt;Alejandro Dopazo Taboada: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Alejandro Dopazo Taboada</name></author>	</entry>

	<entry>
		<id>http://centros.edu.xunta.es/iesallerulloa/wiki/index.php/A_muller_en_Roma</id>
		<title>A muller en Roma</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://centros.edu.xunta.es/iesallerulloa/wiki/index.php/A_muller_en_Roma"/>
				<updated>2014-06-13T07:57:16Z</updated>
		
		<summary type="html">&lt;p&gt;Alejandro Dopazo Taboada: /* A muller na Antigüidade */&lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;==A muller na Antigüidade==&lt;br /&gt;
Nas familias ricas, a muller debía levar unha vida de obediencia. O traballo era axeno, excepto o hilar e texer. Como ama de casa debía supervisar as tarefas domésticas, cumplidas por los esclavos. Para os romanos, o crimen máis grande que podía cometer unha muller era o adulterio, considerado non sólo un crimen de caráter moral, se non una traición para os deuses tutelares.&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
A diferencia do varón, a muller estaba exenta do reclutamento no exército e de combatir nas campañas militares.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[http://3.bp.blogspot.com/-cGjQIPE67PA/TXZbzTVtf1I/AAAAAAAAA3w/0lOpTcwKhjc/s400/mujer%2Bromana.jpg]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==O matrimonio==&lt;br /&gt;
O matrimonio na Antigua Roma era unha das principais institucións da sociedade e tiña como principal obxetibo xenerar fijos lexítimos que herdasen a propiedade e a situación dos seus pais. Entre os patricios tamén servía para sellar alianzas políticas ou económicas.&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
Na Antigua Roma, o matrimonio se había de cumprir con ceertos requisitos tales como a idade, sendo comuns os catorce anos para os homes e os doce para as mulleres, sendo raro que se casaran pasada a treintena.&lt;br /&gt;
===Os rituais do matrimonio en Roma===&lt;br /&gt;
Varios ritos do matrimonio na Antigua Roma foron herdados po lo mundo ocidental contemporáneo, como a existencia de un anelo de compromiso, o consentimento dos pais, un velo para a novia, a unión das mans dos contrallentes ou o acto do beso coa novia despois de que quen dirixía a cerimonia de matrimonio os declarase legalmente casados, o que demostra que todos os países poseen a influencia de unha das civilizacións máis poderosas do mundo antiguo.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====Confarreatio====&lt;br /&gt;
O confarreatio era a máis antiga e solemne forma de matrimonio na Roma Antiga, sendo practicada po los patricios durante esos tempos. Era práctica obligatoria entre os Rex Sacrorum, os Flamen Dialis, os Flamen Martialis y os Flamen Quirinalis, ademáis sólo podían casarse de esta forma, estos sacerdotes teíñan que ser fillos das parellas casadas en un confarreatio.&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
O confarreatio tamén era a única forma de matrimonio na que los sacerdotes podían estar presentes. A cerimonia se celebraba en presenza de dez testigos, xa que os novios estaban ca cabeza cuberta un ao lado do outro en bancos cubertos con pel de ovella ofrecida en un sacrifício. Despois continuaba con un acto solemne en o que o novio daba una volta a dereita do altar, tomaba un poco de sal e una bola de espelta, el panis farreus (o que daba lugar ao nombre confarreatio), con o cua xuraba amar a sua esposa, quedando ambos elementos depositados nas mans dos contrayentes)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====Coemptio====&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
O coemptio sí foi unha restauración simbólica dos tempos remotos nos que os homes compraban as mulleres para poder casarse. Requería únicamente cinco testigos, ante os cales o novio pagaba o pai da novia una moeda de prata e unha de bronce, o que colocaba ao home en un equilibrio seguro (el libripens).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====Usus====&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
O usus era una das tres formas de matrimonio, xunto a da confarreatio e a da coemptio admitidas no Dereito Romano para a celebración do matrimonio. Para poder levar a cabo esta forma de matrimonio a novia debía haber estado un ano con seu home. Para disolver o matrimonio era necesario que a novia durmira durante tres noites seguidas fora da sua casa (trinoctio).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===As leis romanas sobre o matrimonio===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=====Requisitos=====&lt;br /&gt;
Para que o matromio fora valido na Antigua Roma (iustae nuptiae), era necesario que se respetaran os seguientes requisitos: a capacidade xurídica Matrimonial, a idade e os consentimentos&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
=====Conubium=====&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
A capacidade xurídica matrimonial recibía o nome de conubium e de ela gozaban únicamente os cidadans romanos. Os estranxeiros, os escravos, os actores e os que dedicaban á prostitución tiñan prohivido contraer matrimonio, ainda que o conubium podía concederse en casos excepcionais.&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
Non era lícito o conubium entre pai e filla, nai e fillo (incluso si o fillo ou filla era adoptado) nin entre hirmans (incluso si eran medio hirmans) Tampouco estaba permitido o matrimonio de un home coa sua filla ou coa filla dun hirman, prohibición que foi modificada po lo Senado Romano para permitir o matrimonio do emperador Claudio coa sua sobriña Agripinila no ano 49 d. C., expoñendo as razons o estado romano&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
=====Edad legal=====&lt;br /&gt;
A idade que debían ter as persoas para casarse estaba relacionada ca pubertade. No caso dos homes, a idade fijada era de catorce anos (ser púber) e nas mulleres era aos doce anos. De feito, era moi estrano que un home se casara pasados os trinta anos. En canto as mulleres, esperabase que se casarian entre os catorce e os quince anos. O matrimonio de un home con unha muller de mallor edad era socialmente aceptado, ainda que no caso contrario non tanto.&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
Casarse cuando ainda non se había conpletado o proceso de desarrollo fisico inplicóu para moitas mulleres romanas a morte prematura durante o parto así como outras aplicacions asociadas. As mulleres das clases menos acomodadas se casaban a unha idade maís madura xa que para elas non era tan facil obter a dote. Os pais podían realizar una promesa matrimonial para os seus fillos cando éstos xa tiñan sete anos.&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
=====Consentimiento=====&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
o consentimento requerido para casarse era os pater familias&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===Modalidades da cerimonia en Roma===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====Confarreatio====&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
El &amp;quot;confarreatio&amp;quot; era un matrimonio entre patricios, as familias aristocráticas de Roma. A cerimonia involucraba cerimonias relixiosas e legais frente a dez testigos legales. Un Torta feita de fariña e auga salgada coñecida como &amp;quot;far&amp;quot; era compartida po la novia e o novio para representar una unión permanente e, a continuación, a torta era ofrecida a os deuses po lo sacerdote. Despois, unha ovella era sacrificada con o intercambio de votos matrimoniais.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====Usus====&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
O &amp;quot;usus&amp;quot; era un tipo de matrimonio de proba que guarda similitudes co matrimonio moderno do dereito común. Era practicado po los plebeos o po los ciudadans non libres de Roma. No &amp;quot;usus&amp;quot;, una muller iba a vivir con un home durante un ano coa intención de convertirse na sua esposa. Pode que hubera otras cerimonias que iban xunto ao &amp;quot;usus&amp;quot;, sin embargo, a parexa era considerada como esencialmente casada, escepto a muller, na medida que ela se quedaba lexos do seu marido durante tres noites consecutibas ao ano, permanecía como parte da casa do seu pai e tiña o dereito a herdancia que o seu pai lle permitira. O marido do &amp;quot;usus&amp;quot; non controlaban a propiedade da esposa.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====Coemptio====&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
O &amp;quot;coemptio&amp;quot; era unha forma mais adecuada de matrimonio entre os plebeos e leva de volta as tradicions moito máis antigas en que as mulleres eran compradas, literalmente, as suas familias. No &amp;quot;coemptio&amp;quot;, unha novia era comprada simbólicamente a sua familia. Unha moeda única representaba o diñeiro da compra. Se realizaba en un conxunto de escalas sostido por un soporte de escala frente a cinco testigos.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====Sine Manu====&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
O &amp;quot;confarreatio&amp;quot; se trata da propiedade das familias. El &amp;quot;Conventio in manum&amp;quot; era o estado normal de matrimonio. A muller se convertía en un membro da familia do seu marido e renunciaba a todo dereito á herencia da propiedade da sua familia de orixen. En certas circunmstancias, unha muller podía casarse &amp;quot;sine manu&amp;quot;. Esta expresión significa unión libre, y en la unión libre, a novia seguía sendo una parte da sua familia de orixen e retiña as demandas de titularidade e de herencia e non tiña ningún dereito sobre os bens da nova familia. Un matrimonio libre podría acabar por unha simple notificación por calquera das duas partes que dixera que o matrimonio se había acabado.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==A xornada da muller casada==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=Notas=&lt;br /&gt;
{{listaref}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==Bibliografía==&lt;br /&gt;
*[http://es.wikipedia.org/wiki/Matrimonio_en_la_Antigua_Roma#Tipos_de_matrimonio Os rituais do matrimonio en Roma; Conferratio; Coemptio; Usus]&lt;br /&gt;
*[http://es.wikipedia.org/wiki/Antigua_Roma#Rep.C3.BAblica_romana Wikipedia A muller na Antigüidade]&lt;br /&gt;
*[http://es.wikipedia.org/wiki/Matrimonio_en_la_Antigua_Roma Os rituais do matrimonio en Roma]&lt;br /&gt;
[[Categoría:3º PDC 1314]]&lt;br /&gt;
[[Categoría:Ámbito lingüístico-social]]&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Alejandro Dopazo Taboada</name></author>	</entry>

	<entry>
		<id>http://centros.edu.xunta.es/iesallerulloa/wiki/index.php/A_muller_en_Roma</id>
		<title>A muller en Roma</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://centros.edu.xunta.es/iesallerulloa/wiki/index.php/A_muller_en_Roma"/>
				<updated>2014-06-13T07:55:30Z</updated>
		
		<summary type="html">&lt;p&gt;Alejandro Dopazo Taboada: /* A xornada da muller casada */&lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;==A muller na Antigüidade==&lt;br /&gt;
Nas familias ricas, a muller debía levar unha vida de obediencia. O traballo era axeno, excepto o hilar e texer. Como ama de casa debía supervisar as tarefas domésticas, cumplidas por los esclavos. Para os romanos, o crimen máis grande que podía cometer unha muller era o adulterio, considerado non sólo un crimen de caráter moral, se non una traición para os deuses tutelares.&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
A diferencia do varón, a muller estaba exenta do reclutamento no exército e de combatir nas campañas militares.&lt;br /&gt;
==O matrimonio==&lt;br /&gt;
O matrimonio na Antigua Roma era unha das principais institucións da sociedade e tiña como principal obxetibo xenerar fijos lexítimos que herdasen a propiedade e a situación dos seus pais. Entre os patricios tamén servía para sellar alianzas políticas ou económicas.&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
Na Antigua Roma, o matrimonio se había de cumprir con ceertos requisitos tales como a idade, sendo comuns os catorce anos para os homes e os doce para as mulleres, sendo raro que se casaran pasada a treintena.&lt;br /&gt;
===Os rituais do matrimonio en Roma===&lt;br /&gt;
Varios ritos do matrimonio na Antigua Roma foron herdados po lo mundo ocidental contemporáneo, como a existencia de un anelo de compromiso, o consentimento dos pais, un velo para a novia, a unión das mans dos contrallentes ou o acto do beso coa novia despois de que quen dirixía a cerimonia de matrimonio os declarase legalmente casados, o que demostra que todos os países poseen a influencia de unha das civilizacións máis poderosas do mundo antiguo.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====Confarreatio====&lt;br /&gt;
O confarreatio era a máis antiga e solemne forma de matrimonio na Roma Antiga, sendo practicada po los patricios durante esos tempos. Era práctica obligatoria entre os Rex Sacrorum, os Flamen Dialis, os Flamen Martialis y os Flamen Quirinalis, ademáis sólo podían casarse de esta forma, estos sacerdotes teíñan que ser fillos das parellas casadas en un confarreatio.&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
O confarreatio tamén era a única forma de matrimonio na que los sacerdotes podían estar presentes. A cerimonia se celebraba en presenza de dez testigos, xa que os novios estaban ca cabeza cuberta un ao lado do outro en bancos cubertos con pel de ovella ofrecida en un sacrifício. Despois continuaba con un acto solemne en o que o novio daba una volta a dereita do altar, tomaba un poco de sal e una bola de espelta, el panis farreus (o que daba lugar ao nombre confarreatio), con o cua xuraba amar a sua esposa, quedando ambos elementos depositados nas mans dos contrayentes)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====Coemptio====&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
O coemptio sí foi unha restauración simbólica dos tempos remotos nos que os homes compraban as mulleres para poder casarse. Requería únicamente cinco testigos, ante os cales o novio pagaba o pai da novia una moeda de prata e unha de bronce, o que colocaba ao home en un equilibrio seguro (el libripens).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====Usus====&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
O usus era una das tres formas de matrimonio, xunto a da confarreatio e a da coemptio admitidas no Dereito Romano para a celebración do matrimonio. Para poder levar a cabo esta forma de matrimonio a novia debía haber estado un ano con seu home. Para disolver o matrimonio era necesario que a novia durmira durante tres noites seguidas fora da sua casa (trinoctio).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===As leis romanas sobre o matrimonio===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=====Requisitos=====&lt;br /&gt;
Para que o matromio fora valido na Antigua Roma (iustae nuptiae), era necesario que se respetaran os seguientes requisitos: a capacidade xurídica Matrimonial, a idade e os consentimentos&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
=====Conubium=====&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
A capacidade xurídica matrimonial recibía o nome de conubium e de ela gozaban únicamente os cidadans romanos. Os estranxeiros, os escravos, os actores e os que dedicaban á prostitución tiñan prohivido contraer matrimonio, ainda que o conubium podía concederse en casos excepcionais.&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
Non era lícito o conubium entre pai e filla, nai e fillo (incluso si o fillo ou filla era adoptado) nin entre hirmans (incluso si eran medio hirmans) Tampouco estaba permitido o matrimonio de un home coa sua filla ou coa filla dun hirman, prohibición que foi modificada po lo Senado Romano para permitir o matrimonio do emperador Claudio coa sua sobriña Agripinila no ano 49 d. C., expoñendo as razons o estado romano&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
=====Edad legal=====&lt;br /&gt;
A idade que debían ter as persoas para casarse estaba relacionada ca pubertade. No caso dos homes, a idade fijada era de catorce anos (ser púber) e nas mulleres era aos doce anos. De feito, era moi estrano que un home se casara pasados os trinta anos. En canto as mulleres, esperabase que se casarian entre os catorce e os quince anos. O matrimonio de un home con unha muller de mallor edad era socialmente aceptado, ainda que no caso contrario non tanto.&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
Casarse cuando ainda non se había conpletado o proceso de desarrollo fisico inplicóu para moitas mulleres romanas a morte prematura durante o parto así como outras aplicacions asociadas. As mulleres das clases menos acomodadas se casaban a unha idade maís madura xa que para elas non era tan facil obter a dote. Os pais podían realizar una promesa matrimonial para os seus fillos cando éstos xa tiñan sete anos.&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
=====Consentimiento=====&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
o consentimento requerido para casarse era os pater familias&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===Modalidades da cerimonia en Roma===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====Confarreatio====&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
El &amp;quot;confarreatio&amp;quot; era un matrimonio entre patricios, as familias aristocráticas de Roma. A cerimonia involucraba cerimonias relixiosas e legais frente a dez testigos legales. Un Torta feita de fariña e auga salgada coñecida como &amp;quot;far&amp;quot; era compartida po la novia e o novio para representar una unión permanente e, a continuación, a torta era ofrecida a os deuses po lo sacerdote. Despois, unha ovella era sacrificada con o intercambio de votos matrimoniais.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====Usus====&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
O &amp;quot;usus&amp;quot; era un tipo de matrimonio de proba que guarda similitudes co matrimonio moderno do dereito común. Era practicado po los plebeos o po los ciudadans non libres de Roma. No &amp;quot;usus&amp;quot;, una muller iba a vivir con un home durante un ano coa intención de convertirse na sua esposa. Pode que hubera otras cerimonias que iban xunto ao &amp;quot;usus&amp;quot;, sin embargo, a parexa era considerada como esencialmente casada, escepto a muller, na medida que ela se quedaba lexos do seu marido durante tres noites consecutibas ao ano, permanecía como parte da casa do seu pai e tiña o dereito a herdancia que o seu pai lle permitira. O marido do &amp;quot;usus&amp;quot; non controlaban a propiedade da esposa.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====Coemptio====&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
O &amp;quot;coemptio&amp;quot; era unha forma mais adecuada de matrimonio entre os plebeos e leva de volta as tradicions moito máis antigas en que as mulleres eran compradas, literalmente, as suas familias. No &amp;quot;coemptio&amp;quot;, unha novia era comprada simbólicamente a sua familia. Unha moeda única representaba o diñeiro da compra. Se realizaba en un conxunto de escalas sostido por un soporte de escala frente a cinco testigos.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====Sine Manu====&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
O &amp;quot;confarreatio&amp;quot; se trata da propiedade das familias. El &amp;quot;Conventio in manum&amp;quot; era o estado normal de matrimonio. A muller se convertía en un membro da familia do seu marido e renunciaba a todo dereito á herencia da propiedade da sua familia de orixen. En certas circunmstancias, unha muller podía casarse &amp;quot;sine manu&amp;quot;. Esta expresión significa unión libre, y en la unión libre, a novia seguía sendo una parte da sua familia de orixen e retiña as demandas de titularidade e de herencia e non tiña ningún dereito sobre os bens da nova familia. Un matrimonio libre podría acabar por unha simple notificación por calquera das duas partes que dixera que o matrimonio se había acabado.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==A xornada da muller casada==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=Notas=&lt;br /&gt;
{{listaref}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==Bibliografía==&lt;br /&gt;
*[http://es.wikipedia.org/wiki/Matrimonio_en_la_Antigua_Roma#Tipos_de_matrimonio Os rituais do matrimonio en Roma; Conferratio; Coemptio; Usus]&lt;br /&gt;
*[http://es.wikipedia.org/wiki/Antigua_Roma#Rep.C3.BAblica_romana Wikipedia A muller na Antigüidade]&lt;br /&gt;
*[http://es.wikipedia.org/wiki/Matrimonio_en_la_Antigua_Roma Os rituais do matrimonio en Roma]&lt;br /&gt;
[[Categoría:3º PDC 1314]]&lt;br /&gt;
[[Categoría:Ámbito lingüístico-social]]&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Alejandro Dopazo Taboada</name></author>	</entry>

	<entry>
		<id>http://centros.edu.xunta.es/iesallerulloa/wiki/index.php/A_muller_en_Roma</id>
		<title>A muller en Roma</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://centros.edu.xunta.es/iesallerulloa/wiki/index.php/A_muller_en_Roma"/>
				<updated>2014-06-12T11:37:47Z</updated>
		
		<summary type="html">&lt;p&gt;Alejandro Dopazo Taboada: /* Notas */&lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;==A muller na Antigüidade==&lt;br /&gt;
Nas familias ricas, a muller debía levar unha vida de obediencia. O traballo era axeno, excepto o hilar e texer. Como ama de casa debía supervisar as tarefas domésticas, cumplidas por los esclavos. Para os romanos, o crimen máis grande que podía cometer unha muller era o adulterio, considerado non sólo un crimen de caráter moral, se non una traición para os deuses tutelares.&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
A diferencia do varón, a muller estaba exenta do reclutamento no exército e de combatir nas campañas militares.&lt;br /&gt;
==O matrimonio==&lt;br /&gt;
O matrimonio na Antigua Roma era unha das principais institucións da sociedade e tiña como principal obxetibo xenerar fijos lexítimos que herdasen a propiedade e a situación dos seus pais. Entre os patricios tamén servía para sellar alianzas políticas ou económicas.&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
Na Antigua Roma, o matrimonio se había de cumprir con ceertos requisitos tales como a idade, sendo comuns os catorce anos para os homes e os doce para as mulleres, sendo raro que se casaran pasada a treintena.&lt;br /&gt;
===Os rituais do matrimonio en Roma===&lt;br /&gt;
Varios ritos do matrimonio na Antigua Roma foron herdados po lo mundo ocidental contemporáneo, como a existencia de un anelo de compromiso, o consentimento dos pais, un velo para a novia, a unión das mans dos contrallentes ou o acto do beso coa novia despois de que quen dirixía a cerimonia de matrimonio os declarase legalmente casados, o que demostra que todos os países poseen a influencia de unha das civilizacións máis poderosas do mundo antiguo.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====Confarreatio====&lt;br /&gt;
O confarreatio era a máis antiga e solemne forma de matrimonio na Roma Antiga, sendo practicada po los patricios durante esos tempos. Era práctica obligatoria entre os Rex Sacrorum, os Flamen Dialis, os Flamen Martialis y os Flamen Quirinalis, ademáis sólo podían casarse de esta forma, estos sacerdotes teíñan que ser fillos das parellas casadas en un confarreatio.&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
O confarreatio tamén era a única forma de matrimonio na que los sacerdotes podían estar presentes. A cerimonia se celebraba en presenza de dez testigos, xa que os novios estaban ca cabeza cuberta un ao lado do outro en bancos cubertos con pel de ovella ofrecida en un sacrifício. Despois continuaba con un acto solemne en o que o novio daba una volta a dereita do altar, tomaba un poco de sal e una bola de espelta, el panis farreus (o que daba lugar ao nombre confarreatio), con o cua xuraba amar a sua esposa, quedando ambos elementos depositados nas mans dos contrayentes)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====Coemptio====&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
O coemptio sí foi unha restauración simbólica dos tempos remotos nos que os homes compraban as mulleres para poder casarse. Requería únicamente cinco testigos, ante os cales o novio pagaba o pai da novia una moeda de prata e unha de bronce, o que colocaba ao home en un equilibrio seguro (el libripens).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====Usus====&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
O usus era una das tres formas de matrimonio, xunto a da confarreatio e a da coemptio admitidas no Dereito Romano para a celebración do matrimonio. Para poder levar a cabo esta forma de matrimonio a novia debía haber estado un ano con seu home. Para disolver o matrimonio era necesario que a novia durmira durante tres noites seguidas fora da sua casa (trinoctio).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===As leis romanas sobre o matrimonio===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=====Requisitos=====&lt;br /&gt;
Para que o matromio fora valido na Antigua Roma (iustae nuptiae), era necesario que se respetaran os seguientes requisitos: a capacidade xurídica Matrimonial, a idade e os consentimentos&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
=====Conubium=====&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
A capacidade xurídica matrimonial recibía o nome de conubium e de ela gozaban únicamente os cidadans romanos. Os estranxeiros, os escravos, os actores e os que dedicaban á prostitución tiñan prohivido contraer matrimonio, ainda que o conubium podía concederse en casos excepcionais.&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
Non era lícito o conubium entre pai e filla, nai e fillo (incluso si o fillo ou filla era adoptado) nin entre hirmans (incluso si eran medio hirmans) Tampouco estaba permitido o matrimonio de un home coa sua filla ou coa filla dun hirman, prohibición que foi modificada po lo Senado Romano para permitir o matrimonio do emperador Claudio coa sua sobriña Agripinila no ano 49 d. C., expoñendo as razons o estado romano&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
=====Edad legal=====&lt;br /&gt;
A idade que debían ter as persoas para casarse estaba relacionada ca pubertade. No caso dos homes, a idade fijada era de catorce anos (ser púber) e nas mulleres era aos doce anos. De feito, era moi estrano que un home se casara pasados os trinta anos. En canto as mulleres, esperabase que se casarian entre os catorce e os quince anos. O matrimonio de un home con unha muller de mallor edad era socialmente aceptado, ainda que no caso contrario non tanto.&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
Casarse cuando ainda non se había conpletado o proceso de desarrollo fisico inplicóu para moitas mulleres romanas a morte prematura durante o parto así como outras aplicacions asociadas. As mulleres das clases menos acomodadas se casaban a unha idade maís madura xa que para elas non era tan facil obter a dote. Os pais podían realizar una promesa matrimonial para os seus fillos cando éstos xa tiñan sete anos.&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
=====Consentimiento=====&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
o consentimento requerido para casarse era os pater familias&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===Modalidades da cerimonia en Roma===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====Confarreatio====&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
El &amp;quot;confarreatio&amp;quot; era un matrimonio entre patricios, as familias aristocráticas de Roma. A cerimonia involucraba cerimonias relixiosas e legais frente a dez testigos legales. Un Torta feita de fariña e auga salgada coñecida como &amp;quot;far&amp;quot; era compartida po la novia e o novio para representar una unión permanente e, a continuación, a torta era ofrecida a os deuses po lo sacerdote. Despois, unha ovella era sacrificada con o intercambio de votos matrimoniais.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====Usus====&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
O &amp;quot;usus&amp;quot; era un tipo de matrimonio de proba que guarda similitudes co matrimonio moderno do dereito común. Era practicado po los plebeos o po los ciudadans non libres de Roma. No &amp;quot;usus&amp;quot;, una muller iba a vivir con un home durante un ano coa intención de convertirse na sua esposa. Pode que hubera otras cerimonias que iban xunto ao &amp;quot;usus&amp;quot;, sin embargo, a parexa era considerada como esencialmente casada, escepto a muller, na medida que ela se quedaba lexos do seu marido durante tres noites consecutibas ao ano, permanecía como parte da casa do seu pai e tiña o dereito a herdancia que o seu pai lle permitira. O marido do &amp;quot;usus&amp;quot; non controlaban a propiedade da esposa.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====Coemptio====&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
O &amp;quot;coemptio&amp;quot; era unha forma mais adecuada de matrimonio entre os plebeos e leva de volta as tradicions moito máis antigas en que as mulleres eran compradas, literalmente, as suas familias. No &amp;quot;coemptio&amp;quot;, unha novia era comprada simbólicamente a sua familia. Unha moeda única representaba o diñeiro da compra. Se realizaba en un conxunto de escalas sostido por un soporte de escala frente a cinco testigos.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====Sine Manu====&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
O &amp;quot;confarreatio&amp;quot; se trata da propiedade das familias. El &amp;quot;Conventio in manum&amp;quot; era o estado normal de matrimonio. A muller se convertía en un membro da familia do seu marido e renunciaba a todo dereito á herencia da propiedade da sua familia de orixen. En certas circunmstancias, unha muller podía casarse &amp;quot;sine manu&amp;quot;. Esta expresión significa unión libre, y en la unión libre, a novia seguía sendo una parte da sua familia de orixen e retiña as demandas de titularidade e de herencia e non tiña ningún dereito sobre os bens da nova familia. Un matrimonio libre podría acabar por unha simple notificación por calquera das duas partes que dixera que o matrimonio se había acabado.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==A xornada da muller casada==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
A muller romano tiña máis liberdade do que a muller ateniense clásica e maior que en períodos posteriores. Sobre a situación das mulleres é necesario dicir que as empresas foron, entón, ou sexa, base política, económica e militar patriarcal era do sexo masculino, o home era o único que garante o apoio da familia e de toda a sociedade co seu traballo e que defenderon con armas en caso de guerra, de xeito que o seu papel era predominante. Tentando ollar sociedades antigas con nosos propios ollos é un pobre mentes erro. Hoxe, a situación de mulleres e homes foi equiparado considerablemente nos países de cultura occidental, que é apreciado, aínda que non forma parte do camiño a percorrer. Hoxe as mulleres traballan, sostendo casa co seu esforzo económico e que é a clave para a súa correspondencia, aínda que a muller accedeu en anos recentes posicións sociais previamente pechados como o servizo militar, que se está mostrando tan capaz un home ao conducir un taxi, pilotar un avión ou gobernar unha nación. Con todo, nada diso aconteceu no pasado. Con conflitos en curso nas sociedades incorporadas, o papel dos homes dominados, a sociedade quere que os nenos a cultivar a terra e loitar contra os seus inimigos ea muller tivo un papel menor, pero, desgraciadamente, hoxe, en pleno século XXI aínda existen culturas como islámica que relegar as mulleres a un papel moito máis humillante, transformándoos en meros obxectos de animación ningún dereito.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Entre as familias aristocráticas romanas organizados moitas veces os matrimonios de conveniencia. Toda a vida romana era regulada por contratos, incluíndo o relugión romano foi baseado en contratos entre os deuses e os homes, polo que, para un casamento a ser realizado era necesaria a autorización dos pais de ambas partes, os matrimonios entre irmáns crime incestum considerado (incesto), en determinadas circunstancias podería casar con primos. O matrimonio pode ser arranxado cando fixo 12 anos e el 14, aínda que para o matrimonio formal espérase que podería desenvolver unha vida sexual satisfactoria. Este compromiso atopado noutras culturas da antigüidade (o caso máis famoso é o compromiso de San José coa Virxe María) podería ser roto por calquera das partes, sen compensación. Durante a cerimonia de compromiso, o noso &amp;quot;compromiso&amp;quot; actual, o noivo deu á noiva un anel de compromiso e outros agasallos do noivo que ambos amigos e familiares. Como normalmente o home trouxo a casa do matrimonio e sustento co seu traballo, ela trouxo un dote ou propiedade, como terra, xoias ou de propiedade pagados ao marido polo pai da noiva. O mes auspiciado para o matrimonio romano era xuño, dedicado ao deus Juno, que un dos dous lados, cunha gran presenza na vida romana. A procesión do noivo, familia, amigos e clientes pasaron a casa da noiva e non a cerimonia foi realizada. A noiva estaba vestida de forma tradicional: unha túnica especial, a túnica en liña recta cunha lá cíngulo Herculeum cinto ou nó dobre e cuberto cun veo de azafrán ritual chamado flammeum tamén estaba indo para a forma tradicional romano, con seis trenzas e un ferro de cabeza. A continuación, a noiva uniuse a man para o noivo en dextrarum iunctio ante testemuñas acreditando o feito de no rexistro, despois dun sacrificio e, a continuación, deu un banquete con música e danza ... Non, iso non vodas romanos ollar como a nosa é que a nosa é unha versión lixeiramente actualizada do romano, e por suposto, moito máis caro, entón, por suposto. Despois da festa, á noite, todos en procesión acompañou os recén casados ​​para o seu novo fogar. Precedendo a noiva era un neno con un facho acendida no lume á casa do noivo, para obter o neno xogou o facho do aire e que puidese pegalo benvidas sempre que este era un sinal de que a súa vida sería longa e lanzou próspero ... hoxe o buque da noiva, sempre algo menos perigoso, xa que non hai perigo de dedos chamuscados. Xa na porta da súa nova casa a muller manchada nos limiares con aceite e adornado con cintas de la. Perforado o limiar como a nova dona da casa e, polo tanto, simbolicamente recibiu o lume e auga nas mans do seu marido e de custodia simbólica das claves da súa nova casa. Dúas damas de honra, casado, por suposto, levou á súa nova sala e preparou mentres que o home soportar cunha cara brava as bromas dos seus amigos. Como todo en Roma, o matrimonio era un contrato e especificou que o seu obxectivo principal era o de dar aos nenos a Roma, entón tivemos que facer o traballo sen demora.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
O mestre ou mestra ocupando agora a súa nova casa, pobres lavar roupa, limpeza, comida e os ricos para supervisar como os escravos facían iso. Logo viñeron os fillos e ela tivo que xestione os primeiros estadios da súa formación como Aurélia dirixiuse ao mozo César, ensina ao seu fillo o que significaba ser romano. O home estaba ausente a súa palabra era lei na casa, tanto para os escravos e clientes. A muller romana sentado á mesa na cea formal cos clientes, os homes deitados en sofás e cadeiras sentado sobre eles, aínda que moitos e tempo de Augusto reclinado en triclinos causando escándalo mulleres tradicionais. Adición estaban libres para deixar a súa casa para facer a compra, visitar amigos, participar en presentacións públicas, os baños femininos ou templos. Mentres está baixo o tellado da muller do seu pai debía obediencia a paterna e mentres estaba baixo conxugal do marido debía esta obediencia. No caso de que unha muller estar orfo e non era casado, ou si era permanecer viuda converteuse en automático suxeito de dereito, pero neste caso foi considerado polas mulleres de que o tempo non como unha liberación, senón como un gran Por desgraza, xa que estabamos sos e indefensos.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Obviamente, hai máis para revisar a historia de Roma para atopar un gran número de mulleres excepcionais, un número moi superior ao atopar en outras culturas. Por que? sinxela: o sistema de familia romana era moi ríxida na práctica, e que, paradoxalmente, serviu moi ben para as mulleres romanas. O home era o único que mantiña a casa e tamén gobernou o Estado e defendeu coas armas, o que levou a maior parte do seu tempo, deixando a muller romana como dona da casa, o dono da casa. Como en Grecia, as mulleres non participan na política, pero a diferenza da grega, romana soubo atopar un xeito de influír poderosamente eventos políticos. A propia idea de que os dignitas romanos, xeralmente atribuídas aos homes, o favorecer, xa que moitos dos fillos de Lobo non lle importaba en ser henpecked na casa, se xa cruzou o limiar quedou perfecto cos seus dignitas romanos custodia. Fixeron Cicerón entre outros, pero a fofoca non parou de correr, pero antes certas matronas romanas non é sorprendente que os romanos na batalla duro para facer cordeiros mansos na casa.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
A principio, a muller estaba baixo a autoridade do home case completa, pero a realidade impúxose e que a situación chegou a ser equilibrado no último século da República. Basta lembrar que as mulleres en Europa non de acordo con tal grao de liberdade para o século XX. O divorcio foi regulamentado legalmente, as vodas pode ser disolto polo simple acordo de ambas partes non máis, pero había dous pequenos problemas que desencorajaram el e ela dar ese paso, e foi que o divorcio, debe retornar dote completo solicitado pola muller e ela perdeu a garda dos fillos. Romanos así sufriron preferido en moitos casos de divorcio, de aí a mala reputación da voda romano, desde a súa chegada en situación normal é que ambos os cónxuxes facer a vida &amp;quot;só&amp;quot;, pero si, en ceas ambos os cónxuxes gala sorrinte da man agasallos para os invitados ... Quero dicir, como agora pasa nas mellores familias. Pódese ver que o legado de Roma é eterna. O adulterio era un problema serio, xa que foi considerado non só desonroso, pero tamén foi un crime que pode levar a banimento. De feito Augusto tivo que desterrar a propia filla Julia por este motivo. Adulterio En xeral, non foi tida en conta se foi consentido polo outro cónxuxe e non feitos públicos, coa aconteceu na maioría dos casos. Lembre da famosa frase de Xulio César divorciarse da súa muller, como resultado do escándalo da festa da deusa Bona: &amp;quot;a muller de César non só debe ser decente, tamén debe ser visto.&amp;quot;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=Notas=&lt;br /&gt;
{{listaref}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==Bibliografía==&lt;br /&gt;
*[http://es.wikipedia.org/wiki/Matrimonio_en_la_Antigua_Roma#Tipos_de_matrimonio Os rituais do matrimonio en Roma; Conferratio; Coemptio; Usus]&lt;br /&gt;
*[http://es.wikipedia.org/wiki/Antigua_Roma#Rep.C3.BAblica_romana Wikipedia A muller na Antigüidade]&lt;br /&gt;
*[http://es.wikipedia.org/wiki/Matrimonio_en_la_Antigua_Roma Os rituais do matrimonio en Roma]&lt;br /&gt;
[[Categoría:3º PDC 1314]]&lt;br /&gt;
[[Categoría:Ámbito lingüístico-social]]&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Alejandro Dopazo Taboada</name></author>	</entry>

	<entry>
		<id>http://centros.edu.xunta.es/iesallerulloa/wiki/index.php/A_muller_en_Roma</id>
		<title>A muller en Roma</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://centros.edu.xunta.es/iesallerulloa/wiki/index.php/A_muller_en_Roma"/>
				<updated>2014-06-12T11:36:51Z</updated>
		
		<summary type="html">&lt;p&gt;Alejandro Dopazo Taboada: /* A xornada da muller casada */&lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;==A muller na Antigüidade==&lt;br /&gt;
Nas familias ricas, a muller debía levar unha vida de obediencia. O traballo era axeno, excepto o hilar e texer. Como ama de casa debía supervisar as tarefas domésticas, cumplidas por los esclavos. Para os romanos, o crimen máis grande que podía cometer unha muller era o adulterio, considerado non sólo un crimen de caráter moral, se non una traición para os deuses tutelares.&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
A diferencia do varón, a muller estaba exenta do reclutamento no exército e de combatir nas campañas militares.&lt;br /&gt;
==O matrimonio==&lt;br /&gt;
O matrimonio na Antigua Roma era unha das principais institucións da sociedade e tiña como principal obxetibo xenerar fijos lexítimos que herdasen a propiedade e a situación dos seus pais. Entre os patricios tamén servía para sellar alianzas políticas ou económicas.&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
Na Antigua Roma, o matrimonio se había de cumprir con ceertos requisitos tales como a idade, sendo comuns os catorce anos para os homes e os doce para as mulleres, sendo raro que se casaran pasada a treintena.&lt;br /&gt;
===Os rituais do matrimonio en Roma===&lt;br /&gt;
Varios ritos do matrimonio na Antigua Roma foron herdados po lo mundo ocidental contemporáneo, como a existencia de un anelo de compromiso, o consentimento dos pais, un velo para a novia, a unión das mans dos contrallentes ou o acto do beso coa novia despois de que quen dirixía a cerimonia de matrimonio os declarase legalmente casados, o que demostra que todos os países poseen a influencia de unha das civilizacións máis poderosas do mundo antiguo.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====Confarreatio====&lt;br /&gt;
O confarreatio era a máis antiga e solemne forma de matrimonio na Roma Antiga, sendo practicada po los patricios durante esos tempos. Era práctica obligatoria entre os Rex Sacrorum, os Flamen Dialis, os Flamen Martialis y os Flamen Quirinalis, ademáis sólo podían casarse de esta forma, estos sacerdotes teíñan que ser fillos das parellas casadas en un confarreatio.&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
O confarreatio tamén era a única forma de matrimonio na que los sacerdotes podían estar presentes. A cerimonia se celebraba en presenza de dez testigos, xa que os novios estaban ca cabeza cuberta un ao lado do outro en bancos cubertos con pel de ovella ofrecida en un sacrifício. Despois continuaba con un acto solemne en o que o novio daba una volta a dereita do altar, tomaba un poco de sal e una bola de espelta, el panis farreus (o que daba lugar ao nombre confarreatio), con o cua xuraba amar a sua esposa, quedando ambos elementos depositados nas mans dos contrayentes)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====Coemptio====&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
O coemptio sí foi unha restauración simbólica dos tempos remotos nos que os homes compraban as mulleres para poder casarse. Requería únicamente cinco testigos, ante os cales o novio pagaba o pai da novia una moeda de prata e unha de bronce, o que colocaba ao home en un equilibrio seguro (el libripens).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====Usus====&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
O usus era una das tres formas de matrimonio, xunto a da confarreatio e a da coemptio admitidas no Dereito Romano para a celebración do matrimonio. Para poder levar a cabo esta forma de matrimonio a novia debía haber estado un ano con seu home. Para disolver o matrimonio era necesario que a novia durmira durante tres noites seguidas fora da sua casa (trinoctio).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===As leis romanas sobre o matrimonio===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=====Requisitos=====&lt;br /&gt;
Para que o matromio fora valido na Antigua Roma (iustae nuptiae), era necesario que se respetaran os seguientes requisitos: a capacidade xurídica Matrimonial, a idade e os consentimentos&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
=====Conubium=====&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
A capacidade xurídica matrimonial recibía o nome de conubium e de ela gozaban únicamente os cidadans romanos. Os estranxeiros, os escravos, os actores e os que dedicaban á prostitución tiñan prohivido contraer matrimonio, ainda que o conubium podía concederse en casos excepcionais.&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
Non era lícito o conubium entre pai e filla, nai e fillo (incluso si o fillo ou filla era adoptado) nin entre hirmans (incluso si eran medio hirmans) Tampouco estaba permitido o matrimonio de un home coa sua filla ou coa filla dun hirman, prohibición que foi modificada po lo Senado Romano para permitir o matrimonio do emperador Claudio coa sua sobriña Agripinila no ano 49 d. C., expoñendo as razons o estado romano&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
=====Edad legal=====&lt;br /&gt;
A idade que debían ter as persoas para casarse estaba relacionada ca pubertade. No caso dos homes, a idade fijada era de catorce anos (ser púber) e nas mulleres era aos doce anos. De feito, era moi estrano que un home se casara pasados os trinta anos. En canto as mulleres, esperabase que se casarian entre os catorce e os quince anos. O matrimonio de un home con unha muller de mallor edad era socialmente aceptado, ainda que no caso contrario non tanto.&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
Casarse cuando ainda non se había conpletado o proceso de desarrollo fisico inplicóu para moitas mulleres romanas a morte prematura durante o parto así como outras aplicacions asociadas. As mulleres das clases menos acomodadas se casaban a unha idade maís madura xa que para elas non era tan facil obter a dote. Os pais podían realizar una promesa matrimonial para os seus fillos cando éstos xa tiñan sete anos.&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
=====Consentimiento=====&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
o consentimento requerido para casarse era os pater familias&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===Modalidades da cerimonia en Roma===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====Confarreatio====&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
El &amp;quot;confarreatio&amp;quot; era un matrimonio entre patricios, as familias aristocráticas de Roma. A cerimonia involucraba cerimonias relixiosas e legais frente a dez testigos legales. Un Torta feita de fariña e auga salgada coñecida como &amp;quot;far&amp;quot; era compartida po la novia e o novio para representar una unión permanente e, a continuación, a torta era ofrecida a os deuses po lo sacerdote. Despois, unha ovella era sacrificada con o intercambio de votos matrimoniais.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====Usus====&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
O &amp;quot;usus&amp;quot; era un tipo de matrimonio de proba que guarda similitudes co matrimonio moderno do dereito común. Era practicado po los plebeos o po los ciudadans non libres de Roma. No &amp;quot;usus&amp;quot;, una muller iba a vivir con un home durante un ano coa intención de convertirse na sua esposa. Pode que hubera otras cerimonias que iban xunto ao &amp;quot;usus&amp;quot;, sin embargo, a parexa era considerada como esencialmente casada, escepto a muller, na medida que ela se quedaba lexos do seu marido durante tres noites consecutibas ao ano, permanecía como parte da casa do seu pai e tiña o dereito a herdancia que o seu pai lle permitira. O marido do &amp;quot;usus&amp;quot; non controlaban a propiedade da esposa.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====Coemptio====&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
O &amp;quot;coemptio&amp;quot; era unha forma mais adecuada de matrimonio entre os plebeos e leva de volta as tradicions moito máis antigas en que as mulleres eran compradas, literalmente, as suas familias. No &amp;quot;coemptio&amp;quot;, unha novia era comprada simbólicamente a sua familia. Unha moeda única representaba o diñeiro da compra. Se realizaba en un conxunto de escalas sostido por un soporte de escala frente a cinco testigos.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====Sine Manu====&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
O &amp;quot;confarreatio&amp;quot; se trata da propiedade das familias. El &amp;quot;Conventio in manum&amp;quot; era o estado normal de matrimonio. A muller se convertía en un membro da familia do seu marido e renunciaba a todo dereito á herencia da propiedade da sua familia de orixen. En certas circunmstancias, unha muller podía casarse &amp;quot;sine manu&amp;quot;. Esta expresión significa unión libre, y en la unión libre, a novia seguía sendo una parte da sua familia de orixen e retiña as demandas de titularidade e de herencia e non tiña ningún dereito sobre os bens da nova familia. Un matrimonio libre podría acabar por unha simple notificación por calquera das duas partes que dixera que o matrimonio se había acabado.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==A xornada da muller casada==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
A muller romano tiña máis liberdade do que a muller ateniense clásica e maior que en períodos posteriores. Sobre a situación das mulleres é necesario dicir que as empresas foron, entón, ou sexa, base política, económica e militar patriarcal era do sexo masculino, o home era o único que garante o apoio da familia e de toda a sociedade co seu traballo e que defenderon con armas en caso de guerra, de xeito que o seu papel era predominante. Tentando ollar sociedades antigas con nosos propios ollos é un pobre mentes erro. Hoxe, a situación de mulleres e homes foi equiparado considerablemente nos países de cultura occidental, que é apreciado, aínda que non forma parte do camiño a percorrer. Hoxe as mulleres traballan, sostendo casa co seu esforzo económico e que é a clave para a súa correspondencia, aínda que a muller accedeu en anos recentes posicións sociais previamente pechados como o servizo militar, que se está mostrando tan capaz un home ao conducir un taxi, pilotar un avión ou gobernar unha nación. Con todo, nada diso aconteceu no pasado. Con conflitos en curso nas sociedades incorporadas, o papel dos homes dominados, a sociedade quere que os nenos a cultivar a terra e loitar contra os seus inimigos ea muller tivo un papel menor, pero, desgraciadamente, hoxe, en pleno século XXI aínda existen culturas como islámica que relegar as mulleres a un papel moito máis humillante, transformándoos en meros obxectos de animación ningún dereito.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Entre as familias aristocráticas romanas organizados moitas veces os matrimonios de conveniencia. Toda a vida romana era regulada por contratos, incluíndo o relugión romano foi baseado en contratos entre os deuses e os homes, polo que, para un casamento a ser realizado era necesaria a autorización dos pais de ambas partes, os matrimonios entre irmáns crime incestum considerado (incesto), en determinadas circunstancias podería casar con primos. O matrimonio pode ser arranxado cando fixo 12 anos e el 14, aínda que para o matrimonio formal espérase que podería desenvolver unha vida sexual satisfactoria. Este compromiso atopado noutras culturas da antigüidade (o caso máis famoso é o compromiso de San José coa Virxe María) podería ser roto por calquera das partes, sen compensación. Durante a cerimonia de compromiso, o noso &amp;quot;compromiso&amp;quot; actual, o noivo deu á noiva un anel de compromiso e outros agasallos do noivo que ambos amigos e familiares. Como normalmente o home trouxo a casa do matrimonio e sustento co seu traballo, ela trouxo un dote ou propiedade, como terra, xoias ou de propiedade pagados ao marido polo pai da noiva. O mes auspiciado para o matrimonio romano era xuño, dedicado ao deus Juno, que un dos dous lados, cunha gran presenza na vida romana. A procesión do noivo, familia, amigos e clientes pasaron a casa da noiva e non a cerimonia foi realizada. A noiva estaba vestida de forma tradicional: unha túnica especial, a túnica en liña recta cunha lá cíngulo Herculeum cinto ou nó dobre e cuberto cun veo de azafrán ritual chamado flammeum tamén estaba indo para a forma tradicional romano, con seis trenzas e un ferro de cabeza. A continuación, a noiva uniuse a man para o noivo en dextrarum iunctio ante testemuñas acreditando o feito de no rexistro, despois dun sacrificio e, a continuación, deu un banquete con música e danza ... Non, iso non vodas romanos ollar como a nosa é que a nosa é unha versión lixeiramente actualizada do romano, e por suposto, moito máis caro, entón, por suposto. Despois da festa, á noite, todos en procesión acompañou os recén casados ​​para o seu novo fogar. Precedendo a noiva era un neno con un facho acendida no lume á casa do noivo, para obter o neno xogou o facho do aire e que puidese pegalo benvidas sempre que este era un sinal de que a súa vida sería longa e lanzou próspero ... hoxe o buque da noiva, sempre algo menos perigoso, xa que non hai perigo de dedos chamuscados. Xa na porta da súa nova casa a muller manchada nos limiares con aceite e adornado con cintas de la. Perforado o limiar como a nova dona da casa e, polo tanto, simbolicamente recibiu o lume e auga nas mans do seu marido e de custodia simbólica das claves da súa nova casa. Dúas damas de honra, casado, por suposto, levou á súa nova sala e preparou mentres que o home soportar cunha cara brava as bromas dos seus amigos. Como todo en Roma, o matrimonio era un contrato e especificou que o seu obxectivo principal era o de dar aos nenos a Roma, entón tivemos que facer o traballo sen demora.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
O mestre ou mestra ocupando agora a súa nova casa, pobres lavar roupa, limpeza, comida e os ricos para supervisar como os escravos facían iso. Logo viñeron os fillos e ela tivo que xestione os primeiros estadios da súa formación como Aurélia dirixiuse ao mozo César, ensina ao seu fillo o que significaba ser romano. O home estaba ausente a súa palabra era lei na casa, tanto para os escravos e clientes. A muller romana sentado á mesa na cea formal cos clientes, os homes deitados en sofás e cadeiras sentado sobre eles, aínda que moitos e tempo de Augusto reclinado en triclinos causando escándalo mulleres tradicionais. Adición estaban libres para deixar a súa casa para facer a compra, visitar amigos, participar en presentacións públicas, os baños femininos ou templos. Mentres está baixo o tellado da muller do seu pai debía obediencia a paterna e mentres estaba baixo conxugal do marido debía esta obediencia. No caso de que unha muller estar orfo e non era casado, ou si era permanecer viuda converteuse en automático suxeito de dereito, pero neste caso foi considerado polas mulleres de que o tempo non como unha liberación, senón como un gran Por desgraza, xa que estabamos sos e indefensos.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Obviamente, hai máis para revisar a historia de Roma para atopar un gran número de mulleres excepcionais, un número moi superior ao atopar en outras culturas. Por que? sinxela: o sistema de familia romana era moi ríxida na práctica, e que, paradoxalmente, serviu moi ben para as mulleres romanas. O home era o único que mantiña a casa e tamén gobernou o Estado e defendeu coas armas, o que levou a maior parte do seu tempo, deixando a muller romana como dona da casa, o dono da casa. Como en Grecia, as mulleres non participan na política, pero a diferenza da grega, romana soubo atopar un xeito de influír poderosamente eventos políticos. A propia idea de que os dignitas romanos, xeralmente atribuídas aos homes, o favorecer, xa que moitos dos fillos de Lobo non lle importaba en ser henpecked na casa, se xa cruzou o limiar quedou perfecto cos seus dignitas romanos custodia. Fixeron Cicerón entre outros, pero a fofoca non parou de correr, pero antes certas matronas romanas non é sorprendente que os romanos na batalla duro para facer cordeiros mansos na casa.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
A principio, a muller estaba baixo a autoridade do home case completa, pero a realidade impúxose e que a situación chegou a ser equilibrado no último século da República. Basta lembrar que as mulleres en Europa non de acordo con tal grao de liberdade para o século XX. O divorcio foi regulamentado legalmente, as vodas pode ser disolto polo simple acordo de ambas partes non máis, pero había dous pequenos problemas que desencorajaram el e ela dar ese paso, e foi que o divorcio, debe retornar dote completo solicitado pola muller e ela perdeu a garda dos fillos. Romanos así sufriron preferido en moitos casos de divorcio, de aí a mala reputación da voda romano, desde a súa chegada en situación normal é que ambos os cónxuxes facer a vida &amp;quot;só&amp;quot;, pero si, en ceas ambos os cónxuxes gala sorrinte da man agasallos para os invitados ... Quero dicir, como agora pasa nas mellores familias. Pódese ver que o legado de Roma é eterna. O adulterio era un problema serio, xa que foi considerado non só desonroso, pero tamén foi un crime que pode levar a banimento. De feito Augusto tivo que desterrar a propia filla Julia por este motivo. Adulterio En xeral, non foi tida en conta se foi consentido polo outro cónxuxe e non feitos públicos, coa aconteceu na maioría dos casos. Lembre da famosa frase de Xulio César divorciarse da súa muller, como resultado do escándalo da festa da deusa Bona: &amp;quot;a muller de César non só debe ser decente, tamén debe ser visto.&amp;quot;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==Notas==&lt;br /&gt;
{{listaref}}&lt;br /&gt;
==Bibliografía==&lt;br /&gt;
*[http://es.wikipedia.org/wiki/Matrimonio_en_la_Antigua_Roma#Tipos_de_matrimonio Os rituais do matrimonio en Roma; Conferratio; Coemptio; Usus]&lt;br /&gt;
*[http://es.wikipedia.org/wiki/Antigua_Roma#Rep.C3.BAblica_romana Wikipedia A muller na Antigüidade]&lt;br /&gt;
*[http://es.wikipedia.org/wiki/Matrimonio_en_la_Antigua_Roma Os rituais do matrimonio en Roma]&lt;br /&gt;
[[Categoría:3º PDC 1314]]&lt;br /&gt;
[[Categoría:Ámbito lingüístico-social]]&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Alejandro Dopazo Taboada</name></author>	</entry>

	<entry>
		<id>http://centros.edu.xunta.es/iesallerulloa/wiki/index.php/A_muller_en_Roma</id>
		<title>A muller en Roma</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://centros.edu.xunta.es/iesallerulloa/wiki/index.php/A_muller_en_Roma"/>
				<updated>2014-06-12T11:27:38Z</updated>
		
		<summary type="html">&lt;p&gt;Alejandro Dopazo Taboada: /* Coemptio */&lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;==A muller na Antigüidade==&lt;br /&gt;
Nas familias ricas, a muller debía levar unha vida de obediencia. O traballo era axeno, excepto o hilar e texer. Como ama de casa debía supervisar as tarefas domésticas, cumplidas por los esclavos. Para os romanos, o crimen máis grande que podía cometer unha muller era o adulterio, considerado non sólo un crimen de caráter moral, se non una traición para os deuses tutelares.&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
A diferencia do varón, a muller estaba exenta do reclutamento no exército e de combatir nas campañas militares.&lt;br /&gt;
==O matrimonio==&lt;br /&gt;
O matrimonio na Antigua Roma era unha das principais institucións da sociedade e tiña como principal obxetibo xenerar fijos lexítimos que herdasen a propiedade e a situación dos seus pais. Entre os patricios tamén servía para sellar alianzas políticas ou económicas.&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
Na Antigua Roma, o matrimonio se había de cumprir con ceertos requisitos tales como a idade, sendo comuns os catorce anos para os homes e os doce para as mulleres, sendo raro que se casaran pasada a treintena.&lt;br /&gt;
===Os rituais do matrimonio en Roma===&lt;br /&gt;
Varios ritos do matrimonio na Antigua Roma foron herdados po lo mundo ocidental contemporáneo, como a existencia de un anelo de compromiso, o consentimento dos pais, un velo para a novia, a unión das mans dos contrallentes ou o acto do beso coa novia despois de que quen dirixía a cerimonia de matrimonio os declarase legalmente casados, o que demostra que todos os países poseen a influencia de unha das civilizacións máis poderosas do mundo antiguo.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====Confarreatio====&lt;br /&gt;
O confarreatio era a máis antiga e solemne forma de matrimonio na Roma Antiga, sendo practicada po los patricios durante esos tempos. Era práctica obligatoria entre os Rex Sacrorum, os Flamen Dialis, os Flamen Martialis y os Flamen Quirinalis, ademáis sólo podían casarse de esta forma, estos sacerdotes teíñan que ser fillos das parellas casadas en un confarreatio.&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
O confarreatio tamén era a única forma de matrimonio na que los sacerdotes podían estar presentes. A cerimonia se celebraba en presenza de dez testigos, xa que os novios estaban ca cabeza cuberta un ao lado do outro en bancos cubertos con pel de ovella ofrecida en un sacrifício. Despois continuaba con un acto solemne en o que o novio daba una volta a dereita do altar, tomaba un poco de sal e una bola de espelta, el panis farreus (o que daba lugar ao nombre confarreatio), con o cua xuraba amar a sua esposa, quedando ambos elementos depositados nas mans dos contrayentes)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====Coemptio====&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
O coemptio sí foi unha restauración simbólica dos tempos remotos nos que os homes compraban as mulleres para poder casarse. Requería únicamente cinco testigos, ante os cales o novio pagaba o pai da novia una moeda de prata e unha de bronce, o que colocaba ao home en un equilibrio seguro (el libripens).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====Usus====&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
O usus era una das tres formas de matrimonio, xunto a da confarreatio e a da coemptio admitidas no Dereito Romano para a celebración do matrimonio. Para poder levar a cabo esta forma de matrimonio a novia debía haber estado un ano con seu home. Para disolver o matrimonio era necesario que a novia durmira durante tres noites seguidas fora da sua casa (trinoctio).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===As leis romanas sobre o matrimonio===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=====Requisitos=====&lt;br /&gt;
Para que o matromio fora valido na Antigua Roma (iustae nuptiae), era necesario que se respetaran os seguientes requisitos: a capacidade xurídica Matrimonial, a idade e os consentimentos&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
=====Conubium=====&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
A capacidade xurídica matrimonial recibía o nome de conubium e de ela gozaban únicamente os cidadans romanos. Os estranxeiros, os escravos, os actores e os que dedicaban á prostitución tiñan prohivido contraer matrimonio, ainda que o conubium podía concederse en casos excepcionais.&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
Non era lícito o conubium entre pai e filla, nai e fillo (incluso si o fillo ou filla era adoptado) nin entre hirmans (incluso si eran medio hirmans) Tampouco estaba permitido o matrimonio de un home coa sua filla ou coa filla dun hirman, prohibición que foi modificada po lo Senado Romano para permitir o matrimonio do emperador Claudio coa sua sobriña Agripinila no ano 49 d. C., expoñendo as razons o estado romano&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
=====Edad legal=====&lt;br /&gt;
A idade que debían ter as persoas para casarse estaba relacionada ca pubertade. No caso dos homes, a idade fijada era de catorce anos (ser púber) e nas mulleres era aos doce anos. De feito, era moi estrano que un home se casara pasados os trinta anos. En canto as mulleres, esperabase que se casarian entre os catorce e os quince anos. O matrimonio de un home con unha muller de mallor edad era socialmente aceptado, ainda que no caso contrario non tanto.&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
Casarse cuando ainda non se había conpletado o proceso de desarrollo fisico inplicóu para moitas mulleres romanas a morte prematura durante o parto así como outras aplicacions asociadas. As mulleres das clases menos acomodadas se casaban a unha idade maís madura xa que para elas non era tan facil obter a dote. Os pais podían realizar una promesa matrimonial para os seus fillos cando éstos xa tiñan sete anos.&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
=====Consentimiento=====&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
o consentimento requerido para casarse era os pater familias&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===Modalidades da cerimonia en Roma===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====Confarreatio====&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
El &amp;quot;confarreatio&amp;quot; era un matrimonio entre patricios, as familias aristocráticas de Roma. A cerimonia involucraba cerimonias relixiosas e legais frente a dez testigos legales. Un Torta feita de fariña e auga salgada coñecida como &amp;quot;far&amp;quot; era compartida po la novia e o novio para representar una unión permanente e, a continuación, a torta era ofrecida a os deuses po lo sacerdote. Despois, unha ovella era sacrificada con o intercambio de votos matrimoniais.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====Usus====&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
O &amp;quot;usus&amp;quot; era un tipo de matrimonio de proba que guarda similitudes co matrimonio moderno do dereito común. Era practicado po los plebeos o po los ciudadans non libres de Roma. No &amp;quot;usus&amp;quot;, una muller iba a vivir con un home durante un ano coa intención de convertirse na sua esposa. Pode que hubera otras cerimonias que iban xunto ao &amp;quot;usus&amp;quot;, sin embargo, a parexa era considerada como esencialmente casada, escepto a muller, na medida que ela se quedaba lexos do seu marido durante tres noites consecutibas ao ano, permanecía como parte da casa do seu pai e tiña o dereito a herdancia que o seu pai lle permitira. O marido do &amp;quot;usus&amp;quot; non controlaban a propiedade da esposa.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====Coemptio====&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
O &amp;quot;coemptio&amp;quot; era unha forma mais adecuada de matrimonio entre os plebeos e leva de volta as tradicions moito máis antigas en que as mulleres eran compradas, literalmente, as suas familias. No &amp;quot;coemptio&amp;quot;, unha novia era comprada simbólicamente a sua familia. Unha moeda única representaba o diñeiro da compra. Se realizaba en un conxunto de escalas sostido por un soporte de escala frente a cinco testigos.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====Sine Manu====&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
O &amp;quot;confarreatio&amp;quot; se trata da propiedade das familias. El &amp;quot;Conventio in manum&amp;quot; era o estado normal de matrimonio. A muller se convertía en un membro da familia do seu marido e renunciaba a todo dereito á herencia da propiedade da sua familia de orixen. En certas circunmstancias, unha muller podía casarse &amp;quot;sine manu&amp;quot;. Esta expresión significa unión libre, y en la unión libre, a novia seguía sendo una parte da sua familia de orixen e retiña as demandas de titularidade e de herencia e non tiña ningún dereito sobre os bens da nova familia. Un matrimonio libre podría acabar por unha simple notificación por calquera das duas partes que dixera que o matrimonio se había acabado.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==A xornada da muller casada==&lt;br /&gt;
==Notas==&lt;br /&gt;
{{listaref}}&lt;br /&gt;
==Bibliografía==&lt;br /&gt;
*[http://es.wikipedia.org/wiki/Matrimonio_en_la_Antigua_Roma#Tipos_de_matrimonio Os rituais do matrimonio en Roma; Conferratio; Coemptio; Usus]&lt;br /&gt;
*[http://es.wikipedia.org/wiki/Antigua_Roma#Rep.C3.BAblica_romana Wikipedia A muller na Antigüidade]&lt;br /&gt;
*[http://es.wikipedia.org/wiki/Matrimonio_en_la_Antigua_Roma Os rituais do matrimonio en Roma]&lt;br /&gt;
[[Categoría:3º PDC 1314]]&lt;br /&gt;
[[Categoría:Ámbito lingüístico-social]]&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Alejandro Dopazo Taboada</name></author>	</entry>

	<entry>
		<id>http://centros.edu.xunta.es/iesallerulloa/wiki/index.php/A_muller_en_Roma</id>
		<title>A muller en Roma</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://centros.edu.xunta.es/iesallerulloa/wiki/index.php/A_muller_en_Roma"/>
				<updated>2014-06-12T11:26:48Z</updated>
		
		<summary type="html">&lt;p&gt;Alejandro Dopazo Taboada: /* Confarreatio */&lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;==A muller na Antigüidade==&lt;br /&gt;
Nas familias ricas, a muller debía levar unha vida de obediencia. O traballo era axeno, excepto o hilar e texer. Como ama de casa debía supervisar as tarefas domésticas, cumplidas por los esclavos. Para os romanos, o crimen máis grande que podía cometer unha muller era o adulterio, considerado non sólo un crimen de caráter moral, se non una traición para os deuses tutelares.&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
A diferencia do varón, a muller estaba exenta do reclutamento no exército e de combatir nas campañas militares.&lt;br /&gt;
==O matrimonio==&lt;br /&gt;
O matrimonio na Antigua Roma era unha das principais institucións da sociedade e tiña como principal obxetibo xenerar fijos lexítimos que herdasen a propiedade e a situación dos seus pais. Entre os patricios tamén servía para sellar alianzas políticas ou económicas.&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
Na Antigua Roma, o matrimonio se había de cumprir con ceertos requisitos tales como a idade, sendo comuns os catorce anos para os homes e os doce para as mulleres, sendo raro que se casaran pasada a treintena.&lt;br /&gt;
===Os rituais do matrimonio en Roma===&lt;br /&gt;
Varios ritos do matrimonio na Antigua Roma foron herdados po lo mundo ocidental contemporáneo, como a existencia de un anelo de compromiso, o consentimento dos pais, un velo para a novia, a unión das mans dos contrallentes ou o acto do beso coa novia despois de que quen dirixía a cerimonia de matrimonio os declarase legalmente casados, o que demostra que todos os países poseen a influencia de unha das civilizacións máis poderosas do mundo antiguo.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====Confarreatio====&lt;br /&gt;
O confarreatio era a máis antiga e solemne forma de matrimonio na Roma Antiga, sendo practicada po los patricios durante esos tempos. Era práctica obligatoria entre os Rex Sacrorum, os Flamen Dialis, os Flamen Martialis y os Flamen Quirinalis, ademáis sólo podían casarse de esta forma, estos sacerdotes teíñan que ser fillos das parellas casadas en un confarreatio.&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
O confarreatio tamén era a única forma de matrimonio na que los sacerdotes podían estar presentes. A cerimonia se celebraba en presenza de dez testigos, xa que os novios estaban ca cabeza cuberta un ao lado do outro en bancos cubertos con pel de ovella ofrecida en un sacrifício. Despois continuaba con un acto solemne en o que o novio daba una volta a dereita do altar, tomaba un poco de sal e una bola de espelta, el panis farreus (o que daba lugar ao nombre confarreatio), con o cua xuraba amar a sua esposa, quedando ambos elementos depositados nas mans dos contrayentes)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====Coemptio====&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
O coemptio sí foi unha restauración simbólica dos tempos remotos nos que os homes compraban as mulleres para poder casarse. Requería únicamente cinco testigos, ante os cales o novio pagaba o pai da novia una moeda de prata e unha de bronce, o que colocaba ao home en un equilibrio seguro (el libripens).&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
====Usus====&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
O usus era una das tres formas de matrimonio, xunto a da confarreatio e a da coemptio admitidas no Dereito Romano para a celebración do matrimonio. Para poder levar a cabo esta forma de matrimonio a novia debía haber estado un ano con seu home. Para disolver o matrimonio era necesario que a novia durmira durante tres noites seguidas fora da sua casa (trinoctio).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===As leis romanas sobre o matrimonio===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=====Requisitos=====&lt;br /&gt;
Para que o matromio fora valido na Antigua Roma (iustae nuptiae), era necesario que se respetaran os seguientes requisitos: a capacidade xurídica Matrimonial, a idade e os consentimentos&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
=====Conubium=====&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
A capacidade xurídica matrimonial recibía o nome de conubium e de ela gozaban únicamente os cidadans romanos. Os estranxeiros, os escravos, os actores e os que dedicaban á prostitución tiñan prohivido contraer matrimonio, ainda que o conubium podía concederse en casos excepcionais.&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
Non era lícito o conubium entre pai e filla, nai e fillo (incluso si o fillo ou filla era adoptado) nin entre hirmans (incluso si eran medio hirmans) Tampouco estaba permitido o matrimonio de un home coa sua filla ou coa filla dun hirman, prohibición que foi modificada po lo Senado Romano para permitir o matrimonio do emperador Claudio coa sua sobriña Agripinila no ano 49 d. C., expoñendo as razons o estado romano&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
=====Edad legal=====&lt;br /&gt;
A idade que debían ter as persoas para casarse estaba relacionada ca pubertade. No caso dos homes, a idade fijada era de catorce anos (ser púber) e nas mulleres era aos doce anos. De feito, era moi estrano que un home se casara pasados os trinta anos. En canto as mulleres, esperabase que se casarian entre os catorce e os quince anos. O matrimonio de un home con unha muller de mallor edad era socialmente aceptado, ainda que no caso contrario non tanto.&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
Casarse cuando ainda non se había conpletado o proceso de desarrollo fisico inplicóu para moitas mulleres romanas a morte prematura durante o parto así como outras aplicacions asociadas. As mulleres das clases menos acomodadas se casaban a unha idade maís madura xa que para elas non era tan facil obter a dote. Os pais podían realizar una promesa matrimonial para os seus fillos cando éstos xa tiñan sete anos.&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
=====Consentimiento=====&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
o consentimento requerido para casarse era os pater familias&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===Modalidades da cerimonia en Roma===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====Confarreatio====&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
El &amp;quot;confarreatio&amp;quot; era un matrimonio entre patricios, as familias aristocráticas de Roma. A cerimonia involucraba cerimonias relixiosas e legais frente a dez testigos legales. Un Torta feita de fariña e auga salgada coñecida como &amp;quot;far&amp;quot; era compartida po la novia e o novio para representar una unión permanente e, a continuación, a torta era ofrecida a os deuses po lo sacerdote. Despois, unha ovella era sacrificada con o intercambio de votos matrimoniais.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====Usus====&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
O &amp;quot;usus&amp;quot; era un tipo de matrimonio de proba que guarda similitudes co matrimonio moderno do dereito común. Era practicado po los plebeos o po los ciudadans non libres de Roma. No &amp;quot;usus&amp;quot;, una muller iba a vivir con un home durante un ano coa intención de convertirse na sua esposa. Pode que hubera otras cerimonias que iban xunto ao &amp;quot;usus&amp;quot;, sin embargo, a parexa era considerada como esencialmente casada, escepto a muller, na medida que ela se quedaba lexos do seu marido durante tres noites consecutibas ao ano, permanecía como parte da casa do seu pai e tiña o dereito a herdancia que o seu pai lle permitira. O marido do &amp;quot;usus&amp;quot; non controlaban a propiedade da esposa.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====Coemptio====&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
O &amp;quot;coemptio&amp;quot; era unha forma mais adecuada de matrimonio entre os plebeos e leva de volta as tradicions moito máis antigas en que as mulleres eran compradas, literalmente, as suas familias. No &amp;quot;coemptio&amp;quot;, unha novia era comprada simbólicamente a sua familia. Unha moeda única representaba o diñeiro da compra. Se realizaba en un conxunto de escalas sostido por un soporte de escala frente a cinco testigos.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====Sine Manu====&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
O &amp;quot;confarreatio&amp;quot; se trata da propiedade das familias. El &amp;quot;Conventio in manum&amp;quot; era o estado normal de matrimonio. A muller se convertía en un membro da familia do seu marido e renunciaba a todo dereito á herencia da propiedade da sua familia de orixen. En certas circunmstancias, unha muller podía casarse &amp;quot;sine manu&amp;quot;. Esta expresión significa unión libre, y en la unión libre, a novia seguía sendo una parte da sua familia de orixen e retiña as demandas de titularidade e de herencia e non tiña ningún dereito sobre os bens da nova familia. Un matrimonio libre podría acabar por unha simple notificación por calquera das duas partes que dixera que o matrimonio se había acabado.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==A xornada da muller casada==&lt;br /&gt;
==Notas==&lt;br /&gt;
{{listaref}}&lt;br /&gt;
==Bibliografía==&lt;br /&gt;
*[http://es.wikipedia.org/wiki/Matrimonio_en_la_Antigua_Roma#Tipos_de_matrimonio Os rituais do matrimonio en Roma; Conferratio; Coemptio; Usus]&lt;br /&gt;
*[http://es.wikipedia.org/wiki/Antigua_Roma#Rep.C3.BAblica_romana Wikipedia A muller na Antigüidade]&lt;br /&gt;
*[http://es.wikipedia.org/wiki/Matrimonio_en_la_Antigua_Roma Os rituais do matrimonio en Roma]&lt;br /&gt;
[[Categoría:3º PDC 1314]]&lt;br /&gt;
[[Categoría:Ámbito lingüístico-social]]&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Alejandro Dopazo Taboada</name></author>	</entry>

	<entry>
		<id>http://centros.edu.xunta.es/iesallerulloa/wiki/index.php/A_muller_en_Roma</id>
		<title>A muller en Roma</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://centros.edu.xunta.es/iesallerulloa/wiki/index.php/A_muller_en_Roma"/>
				<updated>2014-06-12T10:30:09Z</updated>
		
		<summary type="html">&lt;p&gt;Alejandro Dopazo Taboada: /* Modalidades da cerimonia en Roma */&lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;==A muller na Antigüidade==&lt;br /&gt;
Nas familias ricas, a muller debía levar unha vida de obediencia. O traballo era axeno, excepto o hilar e texer. Como ama de casa debía supervisar as tarefas domésticas, cumplidas por los esclavos. Para os romanos, o crimen máis grande que podía cometer unha muller era o adulterio, considerado non sólo un crimen de caráter moral, se non una traición para os deuses tutelares.&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
A diferencia do varón, a muller estaba exenta do reclutamento no exército e de combatir nas campañas militares.&lt;br /&gt;
==O matrimonio==&lt;br /&gt;
O matrimonio na Antigua Roma era unha das principais institucións da sociedade e tiña como principal obxetibo xenerar fijos lexítimos que herdasen a propiedade e a situación dos seus pais. Entre os patricios tamén servía para sellar alianzas políticas ou económicas.&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
Na Antigua Roma, o matrimonio se había de cumprir con ceertos requisitos tales como a idade, sendo comuns os catorce anos para os homes e os doce para as mulleres, sendo raro que se casaran pasada a treintena.&lt;br /&gt;
===Os rituais do matrimonio en Roma===&lt;br /&gt;
Varios ritos do matrimonio na Antigua Roma foron herdados po lo mundo ocidental contemporáneo, como a existencia de un anelo de compromiso, o consentimento dos pais, un velo para a novia, a unión das mans dos contrallentes ou o acto do beso coa novia despois de que quen dirixía a cerimonia de matrimonio os declarase legalmente casados, o que demostra que todos os países poseen a influencia de unha das civilizacións máis poderosas do mundo antiguo.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====Confarreatio====&lt;br /&gt;
O confarreatio era a máis antiga e solemne forma de matrimonio na Roma Antiga, sendo practicada po los patricios durante esos tempos. Era práctica obligatoria entre os Rex Sacrorum, os Flamen Dialis, os Flamen Martialis y os Flamen Quirinalis, ademáis sólo podían casarse de esta forma, estos sacerdotes teíñan que ser fillos das parellas casadas en un confarreatio.&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
O confarreatio tamén era a única forma de matrimonio na que los sacerdotes podían estar presentes. A cerimonia se celebraba en presenza de dez testigos, xa que os novios estaban ca cabeza cuberta un ao lado do outro en bancos cubertos con pel de ovella ofrecida en un sacrifício. Despois continuaba con un acto solemne en o que o novio daba una volta a dereita do altar, tomaba un poco de sal e una bola de espelta, el panis farreus (o que daba lugar ao nombre confarreatio), con o cua xuraba amar a sua esposa, quedando ambos elementos depositados nas mans dos contrayentes)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====Coemptio====&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
O coemptio sí foi unha restauración simbólica dos tempos remotos nos que os homes compraban as mulleres para poder casarse. Requería únicamente cinco testigos, ante os cales o novio pagaba o pai da novia una moeda de prata e unha de bronce, o que colocaba ao home en un equilibrio seguro (el libripens).&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
====Usus====&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
O usus era una das tres formas de matrimonio, xunto a da confarreatio e a da coemptio admitidas no Dereito Romano para a celebración do matrimonio. Para poder levar a cabo esta forma de matrimonio a novia debía haber estado un ano con seu home. Para disolver o matrimonio era necesario que a novia durmira durante tres noites seguidas fora da sua casa (trinoctio).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===As leis romanas sobre o matrimonio===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=====Requisitos=====&lt;br /&gt;
Para que o matromio fora valido na Antigua Roma (iustae nuptiae), era necesario que se respetaran os seguientes requisitos: a capacidade xurídica Matrimonial, a idade e os consentimentos&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
=====Conubium=====&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
A capacidade xurídica matrimonial recibía o nome de conubium e de ela gozaban únicamente os cidadans romanos. Os estranxeiros, os escravos, os actores e os que dedicaban á prostitución tiñan prohivido contraer matrimonio, ainda que o conubium podía concederse en casos excepcionais.&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
Non era lícito o conubium entre pai e filla, nai e fillo (incluso si o fillo ou filla era adoptado) nin entre hirmans (incluso si eran medio hirmans) Tampouco estaba permitido o matrimonio de un home coa sua filla ou coa filla dun hirman, prohibición que foi modificada po lo Senado Romano para permitir o matrimonio do emperador Claudio coa sua sobriña Agripinila no ano 49 d. C., expoñendo as razons o estado romano&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
=====Edad legal=====&lt;br /&gt;
A idade que debían ter as persoas para casarse estaba relacionada ca pubertade. No caso dos homes, a idade fijada era de catorce anos (ser púber) e nas mulleres era aos doce anos. De feito, era moi estrano que un home se casara pasados os trinta anos. En canto as mulleres, esperabase que se casarian entre os catorce e os quince anos. O matrimonio de un home con unha muller de mallor edad era socialmente aceptado, ainda que no caso contrario non tanto.&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
Casarse cuando ainda non se había conpletado o proceso de desarrollo fisico inplicóu para moitas mulleres romanas a morte prematura durante o parto así como outras aplicacions asociadas. As mulleres das clases menos acomodadas se casaban a unha idade maís madura xa que para elas non era tan facil obter a dote. Os pais podían realizar una promesa matrimonial para os seus fillos cando éstos xa tiñan sete anos.&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
=====Consentimiento=====&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
o consentimento requerido para casarse era os pater familias&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===Modalidades da cerimonia en Roma===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====Confarreatio====&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
El &amp;quot;confarreatio&amp;quot; era un matrimonio entre patricios, as familias aristocráticas de Roma. A cerimonia involucraba cerimonias relixiosas e legais frente a dez testigos legales. Un Torta feita de fariña e auga salgada coñecida como &amp;quot;far&amp;quot; era compartida po la novia e o novio para representar una unión permanente e, a continuación, a torta era ofrecida a os deuses po lo sacerdote. Despois, unha ovella era sacrificada con o intercambio de votos matrimoniais.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Usus&lt;br /&gt;
El &amp;quot;usus&amp;quot; era un tipo de matrimonio de prueba que guarda similitudes con el matrimonio moderno del derecho común. Era practicado por los plebeyos o por los ciudadanos no libres de Roma. En el &amp;quot;usus&amp;quot;, una mujer iba a vivir con un hombre durante un año con la intención de convertirse en su esposa. Puede que haya habido otras ceremonias que iban junto al &amp;quot;usus&amp;quot;, sin embargo, la pareja era considerada como esencialmente casada, excepto la mujer, en la medida que ella se quedaba lejos de su marido durante tres noches consecutivas al año, permanecía como parte de la casa de su padre y tenía el derecho a la herencia que su padre le había permitido. El marido del &amp;quot;usus&amp;quot; no controlaba la propiedad de la esposa.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Coemptio&lt;br /&gt;
El &amp;quot;coemptio&amp;quot; era una forma más adecuada de matrimonio entre los plebeyos y lleva de vuelta a las tradiciones mucho más antiguas en las que las mujeres eran compradas literalmente a sus familias. En el &amp;quot;coemptio&amp;quot;, una novia era comprada simbólicamente a su familia. Una moneda única representaba el dinero de la compra. Se realizaba en un conjunto de escalas sostenido por un soporte de escala frente a cinco testigos.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Sine Manu&lt;br /&gt;
Hubo otra distinción en el matrimonio, por lo general, relacionada con la forma de &amp;quot;confarreatio&amp;quot; porque se trata de la propiedad de las familias. El &amp;quot;Conventio in manum&amp;quot; era el estado normal del matrimonio. La mujer se convertía en un miembro de la familia de su marido y renunciaba a todo derecho a la herencia de la propiedad de su familia de origen. En ciertas circunstancias, una mujer podía casarse &amp;quot;sine manu&amp;quot;. Esta expresión significa unión libre, y en la unión libre, la novia seguía siendo una parte de su familia de origen y retenía las demandas de titularidad y de herencia y no tenía ningún derecho sobre los bienes de la nueva familia. Un matrimonio libre podría ser terminado por una simple notificación por cualquiera de las partes que dijera que el matrimonio se había acabado.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==A xornada da muller casada==&lt;br /&gt;
==Notas==&lt;br /&gt;
{{listaref}}&lt;br /&gt;
==Bibliografía==&lt;br /&gt;
*[http://es.wikipedia.org/wiki/Matrimonio_en_la_Antigua_Roma#Tipos_de_matrimonio Os rituais do matrimonio en Roma; Conferratio; Coemptio; Usus]&lt;br /&gt;
*[http://es.wikipedia.org/wiki/Antigua_Roma#Rep.C3.BAblica_romana Wikipedia A muller na Antigüidade]&lt;br /&gt;
*[http://es.wikipedia.org/wiki/Matrimonio_en_la_Antigua_Roma Os rituais do matrimonio en Roma]&lt;br /&gt;
[[Categoría:3º PDC 1314]]&lt;br /&gt;
[[Categoría:Ámbito lingüístico-social]]&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Alejandro Dopazo Taboada</name></author>	</entry>

	<entry>
		<id>http://centros.edu.xunta.es/iesallerulloa/wiki/index.php/A_muller_en_Roma</id>
		<title>A muller en Roma</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://centros.edu.xunta.es/iesallerulloa/wiki/index.php/A_muller_en_Roma"/>
				<updated>2014-06-12T10:16:35Z</updated>
		
		<summary type="html">&lt;p&gt;Alejandro Dopazo Taboada: /* Requisitos */&lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;==A muller na Antigüidade==&lt;br /&gt;
Nas familias ricas, a muller debía levar unha vida de obediencia. O traballo era axeno, excepto o hilar e texer. Como ama de casa debía supervisar as tarefas domésticas, cumplidas por los esclavos. Para os romanos, o crimen máis grande que podía cometer unha muller era o adulterio, considerado non sólo un crimen de caráter moral, se non una traición para os deuses tutelares.&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
A diferencia do varón, a muller estaba exenta do reclutamento no exército e de combatir nas campañas militares.&lt;br /&gt;
==O matrimonio==&lt;br /&gt;
O matrimonio na Antigua Roma era unha das principais institucións da sociedade e tiña como principal obxetibo xenerar fijos lexítimos que herdasen a propiedade e a situación dos seus pais. Entre os patricios tamén servía para sellar alianzas políticas ou económicas.&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
Na Antigua Roma, o matrimonio se había de cumprir con ceertos requisitos tales como a idade, sendo comuns os catorce anos para os homes e os doce para as mulleres, sendo raro que se casaran pasada a treintena.&lt;br /&gt;
===Os rituais do matrimonio en Roma===&lt;br /&gt;
Varios ritos do matrimonio na Antigua Roma foron herdados po lo mundo ocidental contemporáneo, como a existencia de un anelo de compromiso, o consentimento dos pais, un velo para a novia, a unión das mans dos contrallentes ou o acto do beso coa novia despois de que quen dirixía a cerimonia de matrimonio os declarase legalmente casados, o que demostra que todos os países poseen a influencia de unha das civilizacións máis poderosas do mundo antiguo.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====Confarreatio====&lt;br /&gt;
O confarreatio era a máis antiga e solemne forma de matrimonio na Roma Antiga, sendo practicada po los patricios durante esos tempos. Era práctica obligatoria entre os Rex Sacrorum, os Flamen Dialis, os Flamen Martialis y os Flamen Quirinalis, ademáis sólo podían casarse de esta forma, estos sacerdotes teíñan que ser fillos das parellas casadas en un confarreatio.&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
O confarreatio tamén era a única forma de matrimonio na que los sacerdotes podían estar presentes. A cerimonia se celebraba en presenza de dez testigos, xa que os novios estaban ca cabeza cuberta un ao lado do outro en bancos cubertos con pel de ovella ofrecida en un sacrifício. Despois continuaba con un acto solemne en o que o novio daba una volta a dereita do altar, tomaba un poco de sal e una bola de espelta, el panis farreus (o que daba lugar ao nombre confarreatio), con o cua xuraba amar a sua esposa, quedando ambos elementos depositados nas mans dos contrayentes)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====Coemptio====&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
O coemptio sí foi unha restauración simbólica dos tempos remotos nos que os homes compraban as mulleres para poder casarse. Requería únicamente cinco testigos, ante os cales o novio pagaba o pai da novia una moeda de prata e unha de bronce, o que colocaba ao home en un equilibrio seguro (el libripens).&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
====Usus====&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
O usus era una das tres formas de matrimonio, xunto a da confarreatio e a da coemptio admitidas no Dereito Romano para a celebración do matrimonio. Para poder levar a cabo esta forma de matrimonio a novia debía haber estado un ano con seu home. Para disolver o matrimonio era necesario que a novia durmira durante tres noites seguidas fora da sua casa (trinoctio).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===As leis romanas sobre o matrimonio===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=====Requisitos=====&lt;br /&gt;
Para que o matromio fora valido na Antigua Roma (iustae nuptiae), era necesario que se respetaran os seguientes requisitos: a capacidade xurídica Matrimonial, a idade e os consentimentos&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
=====Conubium=====&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
A capacidade xurídica matrimonial recibía o nome de conubium e de ela gozaban únicamente os cidadans romanos. Os estranxeiros, os escravos, os actores e os que dedicaban á prostitución tiñan prohivido contraer matrimonio, ainda que o conubium podía concederse en casos excepcionais.&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
Non era lícito o conubium entre pai e filla, nai e fillo (incluso si o fillo ou filla era adoptado) nin entre hirmans (incluso si eran medio hirmans) Tampouco estaba permitido o matrimonio de un home coa sua filla ou coa filla dun hirman, prohibición que foi modificada po lo Senado Romano para permitir o matrimonio do emperador Claudio coa sua sobriña Agripinila no ano 49 d. C., expoñendo as razons o estado romano&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
=====Edad legal=====&lt;br /&gt;
A idade que debían ter as persoas para casarse estaba relacionada ca pubertade. No caso dos homes, a idade fijada era de catorce anos (ser púber) e nas mulleres era aos doce anos. De feito, era moi estrano que un home se casara pasados os trinta anos. En canto as mulleres, esperabase que se casarian entre os catorce e os quince anos. O matrimonio de un home con unha muller de mallor edad era socialmente aceptado, ainda que no caso contrario non tanto.&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
Casarse cuando ainda non se había conpletado o proceso de desarrollo fisico inplicóu para moitas mulleres romanas a morte prematura durante o parto así como outras aplicacions asociadas. As mulleres das clases menos acomodadas se casaban a unha idade maís madura xa que para elas non era tan facil obter a dote. Os pais podían realizar una promesa matrimonial para os seus fillos cando éstos xa tiñan sete anos.&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
=====Consentimiento=====&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
o consentimento requerido para casarse era os pater familias&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===Modalidades da cerimonia en Roma===&lt;br /&gt;
==A xornada da muller casada==&lt;br /&gt;
==Notas==&lt;br /&gt;
{{listaref}}&lt;br /&gt;
==Bibliografía==&lt;br /&gt;
*[http://es.wikipedia.org/wiki/Matrimonio_en_la_Antigua_Roma#Tipos_de_matrimonio Os rituais do matrimonio en Roma; Conferratio; Coemptio; Usus]&lt;br /&gt;
*[http://es.wikipedia.org/wiki/Antigua_Roma#Rep.C3.BAblica_romana Wikipedia A muller na Antigüidade]&lt;br /&gt;
*[http://es.wikipedia.org/wiki/Matrimonio_en_la_Antigua_Roma Os rituais do matrimonio en Roma]&lt;br /&gt;
[[Categoría:3º PDC 1314]]&lt;br /&gt;
[[Categoría:Ámbito lingüístico-social]]&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Alejandro Dopazo Taboada</name></author>	</entry>

	<entry>
		<id>http://centros.edu.xunta.es/iesallerulloa/wiki/index.php/A_muller_en_Roma</id>
		<title>A muller en Roma</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://centros.edu.xunta.es/iesallerulloa/wiki/index.php/A_muller_en_Roma"/>
				<updated>2014-06-12T10:15:08Z</updated>
		
		<summary type="html">&lt;p&gt;Alejandro Dopazo Taboada: /* Conubium */&lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;==A muller na Antigüidade==&lt;br /&gt;
Nas familias ricas, a muller debía levar unha vida de obediencia. O traballo era axeno, excepto o hilar e texer. Como ama de casa debía supervisar as tarefas domésticas, cumplidas por los esclavos. Para os romanos, o crimen máis grande que podía cometer unha muller era o adulterio, considerado non sólo un crimen de caráter moral, se non una traición para os deuses tutelares.&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
A diferencia do varón, a muller estaba exenta do reclutamento no exército e de combatir nas campañas militares.&lt;br /&gt;
==O matrimonio==&lt;br /&gt;
O matrimonio na Antigua Roma era unha das principais institucións da sociedade e tiña como principal obxetibo xenerar fijos lexítimos que herdasen a propiedade e a situación dos seus pais. Entre os patricios tamén servía para sellar alianzas políticas ou económicas.&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
Na Antigua Roma, o matrimonio se había de cumprir con ceertos requisitos tales como a idade, sendo comuns os catorce anos para os homes e os doce para as mulleres, sendo raro que se casaran pasada a treintena.&lt;br /&gt;
===Os rituais do matrimonio en Roma===&lt;br /&gt;
Varios ritos do matrimonio na Antigua Roma foron herdados po lo mundo ocidental contemporáneo, como a existencia de un anelo de compromiso, o consentimento dos pais, un velo para a novia, a unión das mans dos contrallentes ou o acto do beso coa novia despois de que quen dirixía a cerimonia de matrimonio os declarase legalmente casados, o que demostra que todos os países poseen a influencia de unha das civilizacións máis poderosas do mundo antiguo.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====Confarreatio====&lt;br /&gt;
O confarreatio era a máis antiga e solemne forma de matrimonio na Roma Antiga, sendo practicada po los patricios durante esos tempos. Era práctica obligatoria entre os Rex Sacrorum, os Flamen Dialis, os Flamen Martialis y os Flamen Quirinalis, ademáis sólo podían casarse de esta forma, estos sacerdotes teíñan que ser fillos das parellas casadas en un confarreatio.&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
O confarreatio tamén era a única forma de matrimonio na que los sacerdotes podían estar presentes. A cerimonia se celebraba en presenza de dez testigos, xa que os novios estaban ca cabeza cuberta un ao lado do outro en bancos cubertos con pel de ovella ofrecida en un sacrifício. Despois continuaba con un acto solemne en o que o novio daba una volta a dereita do altar, tomaba un poco de sal e una bola de espelta, el panis farreus (o que daba lugar ao nombre confarreatio), con o cua xuraba amar a sua esposa, quedando ambos elementos depositados nas mans dos contrayentes)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====Coemptio====&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
O coemptio sí foi unha restauración simbólica dos tempos remotos nos que os homes compraban as mulleres para poder casarse. Requería únicamente cinco testigos, ante os cales o novio pagaba o pai da novia una moeda de prata e unha de bronce, o que colocaba ao home en un equilibrio seguro (el libripens).&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
====Usus====&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
O usus era una das tres formas de matrimonio, xunto a da confarreatio e a da coemptio admitidas no Dereito Romano para a celebración do matrimonio. Para poder levar a cabo esta forma de matrimonio a novia debía haber estado un ano con seu home. Para disolver o matrimonio era necesario que a novia durmira durante tres noites seguidas fora da sua casa (trinoctio).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===As leis romanas sobre o matrimonio===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====Requisitos====&lt;br /&gt;
Para que o matromio fora valido na Antigua Roma (iustae nuptiae), era necesario que se respetaran os seguientes requisitos: a capacidade xurídica Matrimonial, a idade e os consentimentos&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
=====Conubium=====&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
A capacidade xurídica matrimonial recibía o nome de conubium e de ela gozaban únicamente os cidadans romanos. Os estranxeiros, os escravos, os actores e os que dedicaban á prostitución tiñan prohivido contraer matrimonio, ainda que o conubium podía concederse en casos excepcionais.&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
Non era lícito o conubium entre pai e filla, nai e fillo (incluso si o fillo ou filla era adoptado) nin entre hirmans (incluso si eran medio hirmans) Tampouco estaba permitido o matrimonio de un home coa sua filla ou coa filla dun hirman, prohibición que foi modificada po lo Senado Romano para permitir o matrimonio do emperador Claudio coa sua sobriña Agripinila no ano 49 d. C., expoñendo as razons o estado romano&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
=====Edad legal=====&lt;br /&gt;
A idade que debían ter as persoas para casarse estaba relacionada ca pubertade. No caso dos homes, a idade fijada era de catorce anos (ser púber) e nas mulleres era aos doce anos. De feito, era moi estrano que un home se casara pasados os trinta anos. En canto as mulleres, esperabase que se casarian entre os catorce e os quince anos. O matrimonio de un home con unha muller de mallor edad era socialmente aceptado, ainda que no caso contrario non tanto.&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
Casarse cuando ainda non se había conpletado o proceso de desarrollo fisico inplicóu para moitas mulleres romanas a morte prematura durante o parto así como outras aplicacions asociadas. As mulleres das clases menos acomodadas se casaban a unha idade maís madura xa que para elas non era tan facil obter a dote. Os pais podían realizar una promesa matrimonial para os seus fillos cando éstos xa tiñan sete anos.&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
=====Consentimiento=====&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
o consentimento requerido para casarse era os pater familias&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===Modalidades da cerimonia en Roma===&lt;br /&gt;
==A xornada da muller casada==&lt;br /&gt;
==Notas==&lt;br /&gt;
{{listaref}}&lt;br /&gt;
==Bibliografía==&lt;br /&gt;
*[http://es.wikipedia.org/wiki/Matrimonio_en_la_Antigua_Roma#Tipos_de_matrimonio Os rituais do matrimonio en Roma; Conferratio; Coemptio; Usus]&lt;br /&gt;
*[http://es.wikipedia.org/wiki/Antigua_Roma#Rep.C3.BAblica_romana Wikipedia A muller na Antigüidade]&lt;br /&gt;
*[http://es.wikipedia.org/wiki/Matrimonio_en_la_Antigua_Roma Os rituais do matrimonio en Roma]&lt;br /&gt;
[[Categoría:3º PDC 1314]]&lt;br /&gt;
[[Categoría:Ámbito lingüístico-social]]&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Alejandro Dopazo Taboada</name></author>	</entry>

	<entry>
		<id>http://centros.edu.xunta.es/iesallerulloa/wiki/index.php/A_muller_en_Roma</id>
		<title>A muller en Roma</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://centros.edu.xunta.es/iesallerulloa/wiki/index.php/A_muller_en_Roma"/>
				<updated>2014-06-12T08:26:46Z</updated>
		
		<summary type="html">&lt;p&gt;Alejandro Dopazo Taboada: /* As leis romanas sobre o matrimonio */&lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;==A muller na Antigüidade==&lt;br /&gt;
Nas familias ricas, a muller debía levar unha vida de obediencia. O traballo era axeno, excepto o hilar e texer. Como ama de casa debía supervisar as tarefas domésticas, cumplidas por los esclavos. Para os romanos, o crimen máis grande que podía cometer unha muller era o adulterio, considerado non sólo un crimen de caráter moral, se non una traición para os deuses tutelares.&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
A diferencia do varón, a muller estaba exenta do reclutamento no exército e de combatir nas campañas militares.&lt;br /&gt;
==O matrimonio==&lt;br /&gt;
O matrimonio na Antigua Roma era unha das principais institucións da sociedade e tiña como principal obxetibo xenerar fijos lexítimos que herdasen a propiedade e a situación dos seus pais. Entre os patricios tamén servía para sellar alianzas políticas ou económicas.&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
Na Antigua Roma, o matrimonio se había de cumprir con ceertos requisitos tales como a idade, sendo comuns os catorce anos para os homes e os doce para as mulleres, sendo raro que se casaran pasada a treintena.&lt;br /&gt;
===Os rituais do matrimonio en Roma===&lt;br /&gt;
Varios ritos do matrimonio na Antigua Roma foron herdados po lo mundo ocidental contemporáneo, como a existencia de un anelo de compromiso, o consentimento dos pais, un velo para a novia, a unión das mans dos contrallentes ou o acto do beso coa novia despois de que quen dirixía a cerimonia de matrimonio os declarase legalmente casados, o que demostra que todos os países poseen a influencia de unha das civilizacións máis poderosas do mundo antiguo.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====Confarreatio====&lt;br /&gt;
O confarreatio era a máis antiga e solemne forma de matrimonio na Roma Antiga, sendo practicada po los patricios durante esos tempos. Era práctica obligatoria entre os Rex Sacrorum, os Flamen Dialis, os Flamen Martialis y os Flamen Quirinalis, ademáis sólo podían casarse de esta forma, estos sacerdotes teíñan que ser fillos das parellas casadas en un confarreatio.&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
O confarreatio tamén era a única forma de matrimonio na que los sacerdotes podían estar presentes. A cerimonia se celebraba en presenza de dez testigos, xa que os novios estaban ca cabeza cuberta un ao lado do outro en bancos cubertos con pel de ovella ofrecida en un sacrifício. Despois continuaba con un acto solemne en o que o novio daba una volta a dereita do altar, tomaba un poco de sal e una bola de espelta, el panis farreus (o que daba lugar ao nombre confarreatio), con o cua xuraba amar a sua esposa, quedando ambos elementos depositados nas mans dos contrayentes)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====Coemptio====&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
O coemptio sí foi unha restauración simbólica dos tempos remotos nos que os homes compraban as mulleres para poder casarse. Requería únicamente cinco testigos, ante os cales o novio pagaba o pai da novia una moeda de prata e unha de bronce, o que colocaba ao home en un equilibrio seguro (el libripens).&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
====Usus====&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
O usus era una das tres formas de matrimonio, xunto a da confarreatio e a da coemptio admitidas no Dereito Romano para a celebración do matrimonio. Para poder levar a cabo esta forma de matrimonio a novia debía haber estado un ano con seu home. Para disolver o matrimonio era necesario que a novia durmira durante tres noites seguidas fora da sua casa (trinoctio).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===As leis romanas sobre o matrimonio===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====Requisitos====&lt;br /&gt;
Para que o matromio fora valido na Antigua Roma (iustae nuptiae), era necesario que se respetaran os seguientes requisitos: a capacidade xurídica Matrimonial, a idade e os consentimentos&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
=====Conubium=====&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
A capacidade xurídica matrimonial recibía o nome de conubium e de ela gozaban únicamente os cidadans romanos. Os estranxeiros, os escravos, os actores e os que dedicaban á prostitución tiñan prohivido contraer matrimonio, ainda que o conubium podía concederse en casos excepcionais.&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
Non era lícito o conubium entre padre e hija, madre e hijo (incluso si el hijo o hija era adoptado) ni entre hermanos (incluso si eran medio hermanos).9 Tampoco estaba permitido el matrimonio de un hombre con la hija de su hermano, prohibición que fue modificada por el Senado Romano para permitir el matrimonio del emperador Claudio con su sobrina Agripinila en el año 49 d. C., exponiéndole las razones al estado romano.10 9&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
Edad legal[editar]&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
La edad mínima que debían tener las personas para casarse estaba relacionada con la pubertad (pubertas). En el caso de los hombres, la edad fijada eran los catorce años (ser púber) y en las mujeres los doce años (viri potens, &amp;quot;que pudieran soportar varón&amp;quot;). De hecho, era sumamente raro que un hombre se casara pasados los treinta años. En cuanto a las mujeres, esperaban llegar a una edad entre los catorce y los quince años. El matrimonio de un hombre con una mujer de mayor edad era socialmente aceptado, aunque no tanto como el caso contrario.&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
Casarse cuando aún no se había completado el proceso del desarrollo físico implicó para muchas jóvenes romanas la muerte prematura durante el parto así como otras complicaciones asociadas. Las mujeres de las clases menos acomodadas se casaban a una edad más madura ya que para ellas no era tan fácil obtener la dote. Los padres podían realizar una promesa matrimonial para sus hijos cuando éstos ya tenían siete años de edad.&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
Consentimiento[editar]&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
El consentimiento requerido para contraer matrimonio era el de los contrayentes y el de los pater familias.11&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===Modalidades da cerimonia en Roma===&lt;br /&gt;
==A xornada da muller casada==&lt;br /&gt;
==Notas==&lt;br /&gt;
{{listaref}}&lt;br /&gt;
==Bibliografía==&lt;br /&gt;
*[http://es.wikipedia.org/wiki/Matrimonio_en_la_Antigua_Roma#Tipos_de_matrimonio Os rituais do matrimonio en Roma; Conferratio; Coemptio; Usus]&lt;br /&gt;
*[http://es.wikipedia.org/wiki/Antigua_Roma#Rep.C3.BAblica_romana Wikipedia A muller na Antigüidade]&lt;br /&gt;
*[http://es.wikipedia.org/wiki/Matrimonio_en_la_Antigua_Roma Os rituais do matrimonio en Roma]&lt;br /&gt;
[[Categoría:3º PDC 1314]]&lt;br /&gt;
[[Categoría:Ámbito lingüístico-social]]&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Alejandro Dopazo Taboada</name></author>	</entry>

	<entry>
		<id>http://centros.edu.xunta.es/iesallerulloa/wiki/index.php/A_muller_en_Roma</id>
		<title>A muller en Roma</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://centros.edu.xunta.es/iesallerulloa/wiki/index.php/A_muller_en_Roma"/>
				<updated>2014-06-12T08:13:13Z</updated>
		
		<summary type="html">&lt;p&gt;Alejandro Dopazo Taboada: /* As leis romanas sobre o matrimonio */&lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;==A muller na Antigüidade==&lt;br /&gt;
Nas familias ricas, a muller debía levar unha vida de obediencia. O traballo era axeno, excepto o hilar e texer. Como ama de casa debía supervisar as tarefas domésticas, cumplidas por los esclavos. Para os romanos, o crimen máis grande que podía cometer unha muller era o adulterio, considerado non sólo un crimen de caráter moral, se non una traición para os deuses tutelares.&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
A diferencia do varón, a muller estaba exenta do reclutamento no exército e de combatir nas campañas militares.&lt;br /&gt;
==O matrimonio==&lt;br /&gt;
O matrimonio na Antigua Roma era unha das principais institucións da sociedade e tiña como principal obxetibo xenerar fijos lexítimos que herdasen a propiedade e a situación dos seus pais. Entre os patricios tamén servía para sellar alianzas políticas ou económicas.&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
Na Antigua Roma, o matrimonio se había de cumprir con ceertos requisitos tales como a idade, sendo comuns os catorce anos para os homes e os doce para as mulleres, sendo raro que se casaran pasada a treintena.&lt;br /&gt;
===Os rituais do matrimonio en Roma===&lt;br /&gt;
Varios ritos do matrimonio na Antigua Roma foron herdados po lo mundo ocidental contemporáneo, como a existencia de un anelo de compromiso, o consentimento dos pais, un velo para a novia, a unión das mans dos contrallentes ou o acto do beso coa novia despois de que quen dirixía a cerimonia de matrimonio os declarase legalmente casados, o que demostra que todos os países poseen a influencia de unha das civilizacións máis poderosas do mundo antiguo.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====Confarreatio====&lt;br /&gt;
O confarreatio era a máis antiga e solemne forma de matrimonio na Roma Antiga, sendo practicada po los patricios durante esos tempos. Era práctica obligatoria entre os Rex Sacrorum, os Flamen Dialis, os Flamen Martialis y os Flamen Quirinalis, ademáis sólo podían casarse de esta forma, estos sacerdotes teíñan que ser fillos das parellas casadas en un confarreatio.&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
O confarreatio tamén era a única forma de matrimonio na que los sacerdotes podían estar presentes. A cerimonia se celebraba en presenza de dez testigos, xa que os novios estaban ca cabeza cuberta un ao lado do outro en bancos cubertos con pel de ovella ofrecida en un sacrifício. Despois continuaba con un acto solemne en o que o novio daba una volta a dereita do altar, tomaba un poco de sal e una bola de espelta, el panis farreus (o que daba lugar ao nombre confarreatio), con o cua xuraba amar a sua esposa, quedando ambos elementos depositados nas mans dos contrayentes)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====Coemptio====&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
O coemptio sí foi unha restauración simbólica dos tempos remotos nos que os homes compraban as mulleres para poder casarse. Requería únicamente cinco testigos, ante os cales o novio pagaba o pai da novia una moeda de prata e unha de bronce, o que colocaba ao home en un equilibrio seguro (el libripens).&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
====Usus====&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
O usus era una das tres formas de matrimonio, xunto a da confarreatio e a da coemptio admitidas no Dereito Romano para a celebración do matrimonio. Para poder levar a cabo esta forma de matrimonio a novia debía haber estado un ano con seu home. Para disolver o matrimonio era necesario que a novia durmira durante tres noites seguidas fora da sua casa (trinoctio).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===As leis romanas sobre o matrimonio===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===Modalidades da cerimonia en Roma===&lt;br /&gt;
==A xornada da muller casada==&lt;br /&gt;
==Notas==&lt;br /&gt;
{{listaref}}&lt;br /&gt;
==Bibliografía==&lt;br /&gt;
*[http://es.wikipedia.org/wiki/Matrimonio_en_la_Antigua_Roma#Tipos_de_matrimonio Os rituais do matrimonio en Roma; Conferratio; Coemptio; Usus]&lt;br /&gt;
*[http://es.wikipedia.org/wiki/Antigua_Roma#Rep.C3.BAblica_romana Wikipedia A muller na Antigüidade]&lt;br /&gt;
*[http://es.wikipedia.org/wiki/Matrimonio_en_la_Antigua_Roma Os rituais do matrimonio en Roma]&lt;br /&gt;
[[Categoría:3º PDC 1314]]&lt;br /&gt;
[[Categoría:Ámbito lingüístico-social]]&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Alejandro Dopazo Taboada</name></author>	</entry>

	<entry>
		<id>http://centros.edu.xunta.es/iesallerulloa/wiki/index.php/A_muller_en_Roma</id>
		<title>A muller en Roma</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://centros.edu.xunta.es/iesallerulloa/wiki/index.php/A_muller_en_Roma"/>
				<updated>2014-06-12T08:09:48Z</updated>
		
		<summary type="html">&lt;p&gt;Alejandro Dopazo Taboada: /* As leis romanas sobre o matrimonio */&lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;==A muller na Antigüidade==&lt;br /&gt;
Nas familias ricas, a muller debía levar unha vida de obediencia. O traballo era axeno, excepto o hilar e texer. Como ama de casa debía supervisar as tarefas domésticas, cumplidas por los esclavos. Para os romanos, o crimen máis grande que podía cometer unha muller era o adulterio, considerado non sólo un crimen de caráter moral, se non una traición para os deuses tutelares.&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
A diferencia do varón, a muller estaba exenta do reclutamento no exército e de combatir nas campañas militares.&lt;br /&gt;
==O matrimonio==&lt;br /&gt;
O matrimonio na Antigua Roma era unha das principais institucións da sociedade e tiña como principal obxetibo xenerar fijos lexítimos que herdasen a propiedade e a situación dos seus pais. Entre os patricios tamén servía para sellar alianzas políticas ou económicas.&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
Na Antigua Roma, o matrimonio se había de cumprir con ceertos requisitos tales como a idade, sendo comuns os catorce anos para os homes e os doce para as mulleres, sendo raro que se casaran pasada a treintena.&lt;br /&gt;
===Os rituais do matrimonio en Roma===&lt;br /&gt;
Varios ritos do matrimonio na Antigua Roma foron herdados po lo mundo ocidental contemporáneo, como a existencia de un anelo de compromiso, o consentimento dos pais, un velo para a novia, a unión das mans dos contrallentes ou o acto do beso coa novia despois de que quen dirixía a cerimonia de matrimonio os declarase legalmente casados, o que demostra que todos os países poseen a influencia de unha das civilizacións máis poderosas do mundo antiguo.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====Confarreatio====&lt;br /&gt;
O confarreatio era a máis antiga e solemne forma de matrimonio na Roma Antiga, sendo practicada po los patricios durante esos tempos. Era práctica obligatoria entre os Rex Sacrorum, os Flamen Dialis, os Flamen Martialis y os Flamen Quirinalis, ademáis sólo podían casarse de esta forma, estos sacerdotes teíñan que ser fillos das parellas casadas en un confarreatio.&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
O confarreatio tamén era a única forma de matrimonio na que los sacerdotes podían estar presentes. A cerimonia se celebraba en presenza de dez testigos, xa que os novios estaban ca cabeza cuberta un ao lado do outro en bancos cubertos con pel de ovella ofrecida en un sacrifício. Despois continuaba con un acto solemne en o que o novio daba una volta a dereita do altar, tomaba un poco de sal e una bola de espelta, el panis farreus (o que daba lugar ao nombre confarreatio), con o cua xuraba amar a sua esposa, quedando ambos elementos depositados nas mans dos contrayentes)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====Coemptio====&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
O coemptio sí foi unha restauración simbólica dos tempos remotos nos que os homes compraban as mulleres para poder casarse. Requería únicamente cinco testigos, ante os cales o novio pagaba o pai da novia una moeda de prata e unha de bronce, o que colocaba ao home en un equilibrio seguro (el libripens).&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
====Usus====&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
O usus era una das tres formas de matrimonio, xunto a da confarreatio e a da coemptio admitidas no Dereito Romano para a celebración do matrimonio. Para poder levar a cabo esta forma de matrimonio a novia debía haber estado un ano con seu home. Para disolver o matrimonio era necesario que a novia durmira durante tres noites seguidas fora da sua casa (trinoctio).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===As leis romanas sobre o matrimonio===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
O matrimonio romano é a unión de duas personas de diferente sexo que conviven ca voluntade de ser marido e muller. Dous elementos afloran en este concepto:&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====Elemento objetivo: la convivencia conyugal====&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
Un obxetivo, externo, que é a convivencia conxugal (coniunctio), conetada íntimamente con o honor matrimonii, que hfai referencia a forma en que 0os cónxuges deben comportarse e respetarse mutuamente, e con respecto a muller, exterioriza socialmente a sua condición de esposa, facendoa partícipe da dignidade e rango do marido.&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=====Elemento subjetivo: voluntad de permanecer unidos como marido y mujer=====&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
Otro subjetivo, intencional, que es la voluntad recíproca de permanecer unidos como marido y mujer (consensus). Es el elemento más importante, y tanto que Ulpiano afirma tajantemente que nuptias non concubitus, sed consensus facit, esto es, el matrimonio no lo hace la cópula sino el consentimiento. Tal principio, a través de la doctrina canónica medieval, va a informar el moderno Derecho matrimonial canónico, según el cual, la esencia del matrimonio la constituye el consentimiento no la cópula carnal (copula carnalis). Ahora bien respecto a este elemento hay que hacer una distinción entre Derecho clásico y Derecho justineaneo.&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
En el Derecho clásico se exige no una voluntad inicial, sino continuada de permanecer unidos en matrimonio, y precisamente por este carácter permanente, los juristas hablan más que de consensus de affectio maritalis. De tal modo, que la existencia del matrimonio depende de la persistencia de esta recíproca voluntad de permanecer unidos, y basta con que uno de los cónyuges la pierda para que el matrimonio se considere disuelto. Es por ello por lo que en ésta época el divorcio no es un acto jurídico, ni reviste ninguna forma especial: la interrupción de la affectio maritalis lleva consigo automáticamente el divorcio.&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
En Derecho postclásico y justinianeo, aunque el matrimonio descansa sobre el mismo principio consensusfacit nupcias , tal consensus o affectio indican ahora voluntad inicial de los cónyuges, dirigida a la constitución del matrimonio, el cual subsiste con independencia o no de la affectio maritalis, y sólo se entenderá disuelto cuando se efectúe formalmente el divorcio.&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
- La promesa de matrimonio en la antigua Roma&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
El matrimonio puede ser precedido de un acuerdo mediante el cual los futuros esposos, o sus respectivos padres si estaban sometidos a su potestad, se comprometen a contraer matrimonio. Si bien ya en la época clásica no era necesario una forma especial de celebración, al principio, tal acuerdo tomaba la forma especial de una sponsio (derivado de spondeo=prometer), de donde el nombre de sponsalia (esponsales) para indicar la promesa de matrimonio, y sponsus (esposo) y sponsa (esposa) para designar los futuros contrayentes, términos que aún perduran en la actualidad.&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
Para llevarla a cabo los esponsales cuentan prácticamente los mismos requisitos e impedimentos que para el matrimonio, salvo que podían contraerse entre impúberes, fijando Justiniano la edad mínima de siete años.&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
Aunque los esponsales daban lugar a un vínculo más bien social que jurídico, sin embargo, de su celebración se derivaban algunas consecuencias jurídicas, especialmente en relación a los supuestos en que hayan mediado arras en Derecho justinianeo, el que rehuse cumplir la promesa pierde las que entregó, o deberá devolver al duplum las que recibió. Tampoco en nuestro Código Civil (art.42) la promesa de matrimonio produce la obligación de contraerlo, aunque el incumplimiento sin causa de tal promesa producirá la obligación de resarcir a la otra parte de los gastos hechos y las obligaciones contraídas en consideración al matrimonio prometido (art. 43).&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
- Requisitos del matrimonio romano&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
Los requisitos para contraer legítimo matrimonio (legitimum matrimonium) son los siguientes:&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
+ Capacidad natural&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
No pueden contraer matrimonio los impúberes, que eran los varones menores de 14 años y las hembras menores de 12, pues se entiende que aún no han alcanzado el desarrollo necesario para procrear.&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
+ Capacidad jurídica&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
En Derecho romano la aptitud para contraer matrimonio legítimo se denominaba conubium (de cum y nubo = casarse). Tal capacidad la tenían sólo las personas libres y los ciudadanos romanos. Este requisito es propio de una sociedad que admite la desigualdad entre sus miembros, y donde no sólo los esclavos carecían de toda personalidad, sino también los individuos pertenecían a diversas categorías y clases. A partir de la época postclásica, habiéndose concedido la ciudadanía romana a todos los súbditos del imperio (a. 212), y por influjo del cristianismo que propicia la igualdad entre los hombres, dicho requisito irá cayendo en desuso hasta desaparecer completamente.&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
+ Consentimiento de los esposos&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
El consentimiento de los esposos no es válido si se hubiese prestado bajo el influjo de la violencia. Si eran alieni iuris se exigía también el consentimiento de sus paterfamilias que, según interpretación de los juristas, no tenía que ser explícitamente manifestado, bastando con que no se opusieran al matrimonio. Si el paterfamilias se negara a prestarlo sin suficiente motivo, los esposos podrían recurrir a un magistrado.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===Modalidades da cerimonia en Roma===&lt;br /&gt;
==A xornada da muller casada==&lt;br /&gt;
==Notas==&lt;br /&gt;
{{listaref}}&lt;br /&gt;
==Bibliografía==&lt;br /&gt;
*[http://es.wikipedia.org/wiki/Matrimonio_en_la_Antigua_Roma#Tipos_de_matrimonio Os rituais do matrimonio en Roma; Conferratio; Coemptio; Usus]&lt;br /&gt;
*[http://es.wikipedia.org/wiki/Antigua_Roma#Rep.C3.BAblica_romana Wikipedia A muller na Antigüidade]&lt;br /&gt;
*[http://es.wikipedia.org/wiki/Matrimonio_en_la_Antigua_Roma Os rituais do matrimonio en Roma]&lt;br /&gt;
[[Categoría:3º PDC 1314]]&lt;br /&gt;
[[Categoría:Ámbito lingüístico-social]]&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Alejandro Dopazo Taboada</name></author>	</entry>

	<entry>
		<id>http://centros.edu.xunta.es/iesallerulloa/wiki/index.php/A_muller_en_Roma</id>
		<title>A muller en Roma</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://centros.edu.xunta.es/iesallerulloa/wiki/index.php/A_muller_en_Roma"/>
				<updated>2014-06-11T07:39:53Z</updated>
		
		<summary type="html">&lt;p&gt;Alejandro Dopazo Taboada: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;==A muller na Antigüidade==&lt;br /&gt;
Nas familias ricas, a muller debía levar unha vida de obediencia. O traballo era axeno, excepto o hilar e texer. Como ama de casa debía supervisar as tarefas domésticas, cumplidas por los esclavos. Para os romanos, o crimen máis grande que podía cometer unha muller era o adulterio, considerado non sólo un crimen de caráter moral, se non una traición para os deuses tutelares.&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
A diferencia do varón, a muller estaba exenta do reclutamento no exército e de combatir nas campañas militares.&lt;br /&gt;
==O matrimonio==&lt;br /&gt;
O matrimonio na Antigua Roma era unha das principais institucións da sociedade e tiña como principal obxetibo xenerar fijos lexítimos que herdasen a propiedade e a situación dos seus pais. Entre os patricios tamén servía para sellar alianzas políticas ou económicas.&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
Na Antigua Roma, o matrimonio se había de cumprir con ceertos requisitos tales como a idade, sendo comuns os catorce anos para os homes e os doce para as mulleres, sendo raro que se casaran pasada a treintena.&lt;br /&gt;
===Os rituais do matrimonio en Roma===&lt;br /&gt;
Varios ritos do matrimonio na Antigua Roma foron herdados po lo mundo ocidental contemporáneo, como a existencia de un anelo de compromiso, o consentimento dos pais, un velo para a novia, a unión das mans dos contrallentes ou o acto do beso coa novia despois de que quen dirixía a cerimonia de matrimonio os declarase legalmente casados, o que demostra que todos os países poseen a influencia de unha das civilizacións máis poderosas do mundo antiguo.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====Confarreatio====&lt;br /&gt;
O confarreatio era a máis antiga e solemne forma de matrimonio na Roma Antiga, sendo practicada po los patricios durante esos tempos. Era práctica obligatoria entre os Rex Sacrorum, os Flamen Dialis, os Flamen Martialis y os Flamen Quirinalis, ademáis sólo podían casarse de esta forma, estos sacerdotes teíñan que ser fillos das parellas casadas en un confarreatio.&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
O confarreatio tamén era a única forma de matrimonio na que los sacerdotes podían estar presentes. A cerimonia se celebraba en presenza de dez testigos, xa que os novios estaban ca cabeza cuberta un ao lado do outro en bancos cubertos con pel de ovella ofrecida en un sacrifício. Despois continuaba con un acto solemne en o que o novio daba una volta a dereita do altar, tomaba un poco de sal e una bola de espelta, el panis farreus (o que daba lugar ao nombre confarreatio), con o cua xuraba amar a sua esposa, quedando ambos elementos depositados nas mans dos contrayentes)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====Coemptio====&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
O coemptio sí foi unha restauración simbólica dos tempos remotos nos que os homes compraban as mulleres para poder casarse. Requería únicamente cinco testigos, ante os cales o novio pagaba o pai da novia una moeda de prata e unha de bronce, o que colocaba ao home en un equilibrio seguro (el libripens).&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
====Usus====&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
O usus era una das tres formas de matrimonio, xunto a da confarreatio e a da coemptio admitidas no Dereito Romano para a celebración do matrimonio. Para poder levar a cabo esta forma de matrimonio a novia debía haber estado un ano con seu home. Para disolver o matrimonio era necesario que a novia durmira durante tres noites seguidas fora da sua casa (trinoctio).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===As leis romanas sobre o matrimonio===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===Modalidades da cerimonia en Roma===&lt;br /&gt;
==A xornada da muller casada==&lt;br /&gt;
==Notas==&lt;br /&gt;
{{listaref}}&lt;br /&gt;
==Bibliografía==&lt;br /&gt;
*[http://es.wikipedia.org/wiki/Matrimonio_en_la_Antigua_Roma#Tipos_de_matrimonio Os rituais do matrimonio en Roma; Conferratio; Coemptio; Usus]&lt;br /&gt;
*[http://es.wikipedia.org/wiki/Antigua_Roma#Rep.C3.BAblica_romana Wikipedia A muller na Antigüidade]&lt;br /&gt;
*[http://es.wikipedia.org/wiki/Matrimonio_en_la_Antigua_Roma Os rituais do matrimonio en Roma]&lt;br /&gt;
[[Categoría:3º PDC 1314]]&lt;br /&gt;
[[Categoría:Ámbito lingüístico-social]]&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Alejandro Dopazo Taboada</name></author>	</entry>

	<entry>
		<id>http://centros.edu.xunta.es/iesallerulloa/wiki/index.php/A_muller_en_Roma</id>
		<title>A muller en Roma</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://centros.edu.xunta.es/iesallerulloa/wiki/index.php/A_muller_en_Roma"/>
				<updated>2014-06-11T07:37:33Z</updated>
		
		<summary type="html">&lt;p&gt;Alejandro Dopazo Taboada: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;==A muller na Antigüidade==&lt;br /&gt;
Nas familias ricas, a muller debía levar unha vida de obediencia. O traballo era axeno, excepto o hilar e texer. Como ama de casa debía supervisar as tarefas domésticas, cumplidas por los esclavos. Para os romanos, o crimen máis grande que podía cometer unha muller era o adulterio, considerado non sólo un crimen de caráter moral, se non una traición para os deuses tutelares.&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
A diferencia do varón, a muller estaba exenta do reclutamento no exército e de combatir nas campañas militares.&lt;br /&gt;
==O matrimonio==&lt;br /&gt;
O matrimonio na Antigua Roma era unha das principais institucións da sociedade e tiña como principal obxetibo xenerar fijos lexítimos que herdasen a propiedade e a situación dos seus pais. Entre os patricios tamén servía para sellar alianzas políticas ou económicas.&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
Na Antigua Roma, o matrimonio se había de cumprir con ceertos requisitos tales como a idade, sendo comuns os catorce anos para os homes e os doce para as mulleres, sendo raro que se casaran pasada a treintena.&lt;br /&gt;
===Os rituais do matrimonio en Roma===&lt;br /&gt;
Varios ritos do matrimonio na Antigua Roma foron herdados po lo mundo ocidental contemporáneo, como a existencia de un anelo de compromiso, o consentimento dos pais, un velo para a novia, a unión das mans dos contrallentes ou o acto do beso coa novia despois de que quen dirixía a cerimonia de matrimonio os declarase legalmente casados, o que demostra que todos os países poseen a influencia de unha das civilizacións máis poderosas do mundo antiguo.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====Confarreatio====&lt;br /&gt;
O confarreatio era a máis antiga e solemne forma de matrimonio na Roma Antiga, sendo practicada po los patricios durante esos tempos. Era práctica obligatoria entre os Rex Sacrorum, os Flamen Dialis, os Flamen Martialis y os Flamen Quirinalis, ademáis sólo podían casarse de esta forma, estos sacerdotes teíñan que ser fillos das parellas casadas en un confarreatio.&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
O confarreatio tamén era a única forma de matrimonio na que los sacerdotes podían estar presentes. A cerimonia se celebraba en presenza de dez testigos, xa que os novios estaban ca cabeza cuberta un ao lado do outro en bancos cubertos con pel de ovella ofrecida en un sacrifício. Despois continuaba con un acto solemne en o que o novio daba una volta a dereita do altar, tomaba un poco de sal e una bola de espelta, el panis farreus (o que daba lugar ao nombre confarreatio), con o cua xuraba amar a sua esposa, quedando ambos elementos depositados nas mans dos contrayentes)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====Coemptio====&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
O coemptio sí foi unha restauración simbólica dos tempos remotos nos que os homes compraban as mulleres para poder casarse. Requería únicamente cinco testigos, ante os cales o novio pagaba o pai da novia una moeda de prata e unha de bronce, o que colocaba ao home en un equilibrio seguro (el libripens).&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
====Usus====&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
O usus era una das tres formas de matrimonio, xunto a da confarreatio e a da coemptio admitidas no Dereito Romano para a celebración do matrimonio. Para poder levar a cabo esta forma de matrimonio a novia debía haber estado un ano con seu home. Para disolver o matrimonio era necesario que a novia durmira durante tres noites seguidas fora da sua casa (trinoctio).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===As leis romanas sobre o matrimonio===&lt;br /&gt;
===Modalidades da cerimonia en Roma===&lt;br /&gt;
==A xornada da muller casada==&lt;br /&gt;
==Notas==&lt;br /&gt;
{{listaref}}&lt;br /&gt;
==Bibliografía==&lt;br /&gt;
*[http://es.wikipedia.org/wiki/Matrimonio_en_la_Antigua_Roma#Tipos_de_matrimonio Os rituais do matrimonio en Roma; Conferratio; Coemptio; Usus]&lt;br /&gt;
*[http://es.wikipedia.org/wiki/Antigua_Roma#Rep.C3.BAblica_romana Wikipedia A muller na Antigüidade]&lt;br /&gt;
*[http://es.wikipedia.org/wiki/Matrimonio_en_la_Antigua_Roma Os rituais do matrimonio en Roma]&lt;br /&gt;
[[Categoría:3º PDC 1314]]&lt;br /&gt;
[[Categoría:Ámbito lingüístico-social]]&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Alejandro Dopazo Taboada</name></author>	</entry>

	<entry>
		<id>http://centros.edu.xunta.es/iesallerulloa/wiki/index.php/A_muller_en_Roma</id>
		<title>A muller en Roma</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://centros.edu.xunta.es/iesallerulloa/wiki/index.php/A_muller_en_Roma"/>
				<updated>2014-06-11T07:30:22Z</updated>
		
		<summary type="html">&lt;p&gt;Alejandro Dopazo Taboada: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;==A muller na Antigüidade==&lt;br /&gt;
Nas familias ricas, a muller debía levar unha vida de obediencia. O traballo era axeno, excepto o hilar e texer. Como ama de casa debía supervisar as tarefas domésticas, cumplidas por los esclavos. Para os romanos, o crimen máis grande que podía cometer unha muller era o adulterio, considerado non sólo un crimen de caráter moral, se non una traición para os deuses tutelares.&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
A diferencia do varón, a muller estaba exenta do reclutamento no exército e de combatir nas campañas militares.&lt;br /&gt;
==O matrimonio==&lt;br /&gt;
O matrimonio na Antigua Roma era unha das principais institucións da sociedade e tiña como principal obxetibo xenerar fijos lexítimos que herdasen a propiedade e a situación dos seus pais. Entre os patricios tamén servía para sellar alianzas políticas ou económicas.&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
Na Antigua Roma, o matrimonio se había de cumprir con ceertos requisitos tales como a idade, sendo comuns os catorce anos para os homes e os doce para as mulleres, sendo raro que se casaran pasada a treintena.&lt;br /&gt;
===Os rituais do matrimonio en Roma===&lt;br /&gt;
Varios ritos do matrimonio na Antigua Roma foron herdados po lo mundo ocidental contemporáneo, como a existencia de un anelo de compromiso, o consentimento dos pais, un velo para a novia, a unión das mans dos contrallentes ou o acto do beso coa novia despois de que quen dirixía a cerimonia de matrimonio os declarase legalmente casados, o que demostra que todos os países poseen a influencia de unha das civilizacións máis poderosas do mundo antiguo.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====Confarreatio====&lt;br /&gt;
O confarreatio era a máis antiga e solemne forma de matrimonio na Roma Antiga, sendo practicada po los patricios durante esos tempos. Era práctica obligatoria entre os Rex Sacrorum, os Flamen Dialis, os Flamen Martialis y os Flamen Quirinalis, ademáis sólo podían casarse de esta forma, estos sacerdotes teíñan que ser fillos das parellas casadas en un confarreatio.&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
O confarreatio tamén era a única forma de matrimonio na que los sacerdotes podían estar presentes. A cerimonia se celebraba en presenza de dez testigos, xa que os novios estaban ca cabeza cuberta un ao lado do outro en bancos cubertos con pel de ovella ofrecida en un sacrifício. Despois continuaba con un acto solemne en o que o novio daba una volta a dereita do altar, tomaba un poco de sal e una bola de espelta, el panis farreus (o que daba lugar ao nombre confarreatio), con o cua xuraba amar a sua esposa, quedando ambos elementos depositados nas mans dos contrayentes)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===As leis romanas sobre o matrimonio===&lt;br /&gt;
===Modalidades da cerimonia en Roma===&lt;br /&gt;
==A xornada da muller casada==&lt;br /&gt;
==Notas==&lt;br /&gt;
{{listaref}}&lt;br /&gt;
==Bibliografía==&lt;br /&gt;
*[http://es.wikipedia.org/wiki/Matrimonio_en_la_Antigua_Roma#Tipos_de_matrimonio Os rituais do matrimonio en Roma, Conferratio]&lt;br /&gt;
*[http://es.wikipedia.org/wiki/Antigua_Roma#Rep.C3.BAblica_romana Wikipedia A muller na Antigüidade]&lt;br /&gt;
*[http://es.wikipedia.org/wiki/Matrimonio_en_la_Antigua_Roma Os rituais do matrimonio en Roma]&lt;br /&gt;
[[Categoría:3º PDC 1314]]&lt;br /&gt;
[[Categoría:Ámbito lingüístico-social]]&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Alejandro Dopazo Taboada</name></author>	</entry>

	<entry>
		<id>http://centros.edu.xunta.es/iesallerulloa/wiki/index.php/A_muller_en_Roma</id>
		<title>A muller en Roma</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://centros.edu.xunta.es/iesallerulloa/wiki/index.php/A_muller_en_Roma"/>
				<updated>2014-06-11T07:29:00Z</updated>
		
		<summary type="html">&lt;p&gt;Alejandro Dopazo Taboada: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;==A muller na Antigüidade==&lt;br /&gt;
Nas familias ricas, a muller debía levar unha vida de obediencia. O traballo era axeno, excepto o hilar e texer. Como ama de casa debía supervisar as tarefas domésticas, cumplidas por los esclavos. Para os romanos, o crimen máis grande que podía cometer unha muller era o adulterio, considerado non sólo un crimen de caráter moral, se non una traición para os deuses tutelares.&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
A diferencia do varón, a muller estaba exenta do reclutamento no exército e de combatir nas campañas militares.&lt;br /&gt;
==O matrimonio==&lt;br /&gt;
O matrimonio na Antigua Roma era unha das principais institucións da sociedade e tiña como principal obxetibo xenerar fijos lexítimos que herdasen a propiedade e a situación dos seus pais. Entre os patricios tamén servía para sellar alianzas políticas ou económicas.&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
Na Antigua Roma, o matrimonio se había de cumprir con ceertos requisitos tales como a idade, sendo comuns os catorce anos para os homes e os doce para as mulleres, sendo raro que se casaran pasada a treintena.&lt;br /&gt;
===Os rituais do matrimonio en Roma===&lt;br /&gt;
Varios ritos do matrimonio na Antigua Roma foron herdados po lo mundo ocidental contemporáneo, como a existencia de un anelo de compromiso, o consentimento dos pais, un velo para a novia, a unión das mans dos contrallentes ou o acto do beso coa novia despois de que quen dirixía a cerimonia de matrimonio os declarase legalmente casados, o que demostra que todos os países poseen a influencia de unha das civilizacións máis poderosas do mundo antiguo.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====Confarreatio====&lt;br /&gt;
O confarreatio era a máis antiga e solemne forma de matrimonio na Roma Antiga, sendo practicada po los patricios durante esos tempos. Era práctica obligatoria entre os Rex Sacrorum, os Flamen Dialis, os Flamen Martialis y os Flamen Quirinalis, ademáis sólo podían casarse de esta forma, estos sacerdotes teíñan que ser fillos das parellas casadas en un confarreatio.&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
O confarreatio tamén era a única forma de matrimonio na que los sacerdotes podían estar presentes. A cerimonia se celebraba en presenza de dez testigos, xa que os novios estaban ca cabeza cuberta un ao lado do outro en bancos cubertos con pel de ovella ofrecida en un sacrifício. Despois continuaba con un acto solemne en o que o novio daba una volta a dereita do altar, tomaba un poco de sal e una bola de espelta, el panis farreus (o que daba lugar ao nombre confarreatio), con o cua xuraba amar a sua esposa, quedando ambos elementos depositados nas mans dos contrayentes)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===As leis romanas sobre o matrimonio===&lt;br /&gt;
===Modalidades da cerimonia en Roma===&lt;br /&gt;
==A xornada da muller casada==&lt;br /&gt;
==Notas==&lt;br /&gt;
{{listaref}}&lt;br /&gt;
==Bibliografía==&lt;br /&gt;
*[http://es.wikipedia.org/wiki/Antigua_Roma#Rep.C3.BAblica_romana Wikipedia A muller na Antigüidade]&lt;br /&gt;
*[http://es.wikipedia.org/wiki/Matrimonio_en_la_Antigua_Roma Os rituais do matrimonio en Roma]&lt;br /&gt;
[[Categoría:3º PDC 1314]]&lt;br /&gt;
[[Categoría:Ámbito lingüístico-social]]&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Alejandro Dopazo Taboada</name></author>	</entry>

	<entry>
		<id>http://centros.edu.xunta.es/iesallerulloa/wiki/index.php/A_muller_en_Roma</id>
		<title>A muller en Roma</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://centros.edu.xunta.es/iesallerulloa/wiki/index.php/A_muller_en_Roma"/>
				<updated>2014-06-11T07:27:47Z</updated>
		
		<summary type="html">&lt;p&gt;Alejandro Dopazo Taboada: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;==A muller na Antigüidade==&lt;br /&gt;
Nas familias ricas, a muller debía levar unha vida de obediencia. O traballo era axeno, excepto o hilar e texer. Como ama de casa debía supervisar as tarefas domésticas, cumplidas por los esclavos. Para os romanos, o crimen máis grande que podía cometer unha muller era o adulterio, considerado non sólo un crimen de caráter moral, se non una traición para os deuses tutelares.&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
A diferencia do varón, a muller estaba exenta do reclutamento no exército e de combatir nas campañas militares.&lt;br /&gt;
==O matrimonio==&lt;br /&gt;
O matrimonio na Antigua Roma era unha das principais institucións da sociedade e tiña como principal obxetibo xenerar fijos lexítimos que herdasen a propiedade e a situación dos seus pais. Entre os patricios tamén servía para sellar alianzas políticas ou económicas.&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
Na Antigua Roma, o matrimonio se había de cumprir con ceertos requisitos tales como a idade, sendo comuns os catorce anos para os homes e os doce para as mulleres, sendo raro que se casaran pasada a treintena.&lt;br /&gt;
===Os rituais do matrimonio en Roma===&lt;br /&gt;
Varios ritos do matrimonio na Antigua Roma foron herdados po lo mundo ocidental contemporáneo, como a existencia de un anelo de compromiso, o consentimento dos pais, un velo para a novia, a unión das mans dos contrallentes ou o acto do beso coa novia despois de que quen dirixía a cerimonia de matrimonio os declarase legalmente casados, o que demostra que todos os países poseen a influencia de unha das civilizacións máis poderosas do mundo antiguo.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===Confarreatio===&lt;br /&gt;
O confarreatio era a máis antiga e solemne forma de matrimonio na Roma Antiga, sendo practicada po los patricios durante esos tempos. Era práctica obligatoria entre os Rex Sacrorum, os Flamen Dialis, os Flamen Martialis y os Flamen Quirinalis, ademáis sólo podían casarse de esta forma, estos sacerdotes teíñan que ser fillos das parellas casadas en un confarreatio.&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
O confarreatio tamén era a única forma de matrimonio na que los sacerdotes podían estar presentes. A cerimonia se celebraba en presenza de dez testigos, xa que os novios estaban ca cabeza cuberta un ao lado do outro en bancos cubertos con pel de ovella ofrecida en un sacrifício. Despois continuaba con un acto solemne en o que o novio daba una volta a dereita do altar, tomaba un poco de sal e una bola de espelta, el panis farreus (o que daba lugar ao nombre confarreatio), con o cua xuraba amar a sua esposa, quedando ambos elementos depositados nas mans dos contrayentes)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===As leis romanas sobre o matrimonio===&lt;br /&gt;
===Modalidades da cerimonia en Roma===&lt;br /&gt;
==A xornada da muller casada==&lt;br /&gt;
==Notas==&lt;br /&gt;
{{listaref}}&lt;br /&gt;
==Bibliografía==&lt;br /&gt;
*[http://es.wikipedia.org/wiki/Antigua_Roma#Rep.C3.BAblica_romana Wikipedia A muller na Antigüidade]&lt;br /&gt;
*[http://es.wikipedia.org/wiki/Matrimonio_en_la_Antigua_Roma Os rituais do matrimonio en Roma]&lt;br /&gt;
[[Categoría:3º PDC 1314]]&lt;br /&gt;
[[Categoría:Ámbito lingüístico-social]]&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Alejandro Dopazo Taboada</name></author>	</entry>

	<entry>
		<id>http://centros.edu.xunta.es/iesallerulloa/wiki/index.php/A_muller_en_Roma</id>
		<title>A muller en Roma</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://centros.edu.xunta.es/iesallerulloa/wiki/index.php/A_muller_en_Roma"/>
				<updated>2014-06-11T07:19:13Z</updated>
		
		<summary type="html">&lt;p&gt;Alejandro Dopazo Taboada: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;==A muller na Antigüidade==&lt;br /&gt;
Nas familias ricas, a muller debía levar unha vida de obediencia. O traballo era axeno, excepto o hilar e texer. Como ama de casa debía supervisar as tarefas domésticas, cumplidas por los esclavos. Para os romanos, o crimen máis grande que podía cometer unha muller era o adulterio, considerado non sólo un crimen de caráter moral, se non una traición para os deuses tutelares.&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
A diferencia do varón, a muller estaba exenta do reclutamento no exército e de combatir nas campañas militares.&lt;br /&gt;
==O matrimonio==&lt;br /&gt;
O matrimonio na Antigua Roma era unha das principais institucións da sociedade e tiña como principal obxetibo xenerar fijos lexítimos que herdasen a propiedade e a situación dos seus pais. Entre os patricios tamén servía para sellar alianzas políticas ou económicas.&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
Na Antigua Roma, o matrimonio se había de cumprir con ceertos requisitos tales como a idade, sendo comuns os catorce anos para os homes e os doce para as mulleres, sendo raro que se casaran pasada a treintena.&lt;br /&gt;
===Os rituais do matrimonio en Roma===&lt;br /&gt;
Varios ritos do matrimonio na Antigua Roma foron herdados po lo mundo ocidental contemporáneo, como a existencia de un anelo de compromiso, o consentimento dos pais, un velo para a novia, a unión das mans dos contrallentes ou o acto do beso coa novia despois de que quen dirixía a cerimonia de matrimonio os declarase legalmente casados, o que demostra que todos os países poseen a influencia de unha das civilizacións máis poderosas do mundo antiguo.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===Confarreatio===&lt;br /&gt;
El confarreatio era la más antigua y solemne forma de matrimonio en la Roma Antigua, siendo practicada por los patricios durante esos tiempos. Era práctica obligatoria entre los Rex Sacrorum, los Flamen Dialis, los Flamen Martialis y los Flamen Quirinalis, además sólo podían casarse de esta forma, estos sacerdotes tenían que ser hijos de las parejas casadas en un confarreatio.&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
El confarreatio también era la única forma de matrimonio en el que los sacerdotes podían estar presentes, y eran los Flamen (en representación de Júpiter) y al igual los Pontifeces Maximus. La ceremonia se celebraba en presencia de diez testigos, ya que los novios estaban con la cabeza cubierta uno al lado del otro en bancos cubiertos con piel de oveja ofrecida en un sacrificio. Después continuaba con un acto solemne en el que el novio daba una vuelta a la derecha del altar, tomaba un poco de sal y una bola de espelta, el panis farreus (lo que daba lugar al nombre confarreatio), con lo cual juraba amar a su esposa, quedando ambos elementos depositados en las manos de los contrayentes).9&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===As leis romanas sobre o matrimonio===&lt;br /&gt;
===Modalidades da cerimonia en Roma===&lt;br /&gt;
==A xornada da muller casada==&lt;br /&gt;
==Notas==&lt;br /&gt;
{{listaref}}&lt;br /&gt;
==Bibliografía==&lt;br /&gt;
*[http://es.wikipedia.org/wiki/Antigua_Roma#Rep.C3.BAblica_romana Wikipedia A muller na Antigüidade]&lt;br /&gt;
*[http://es.wikipedia.org/wiki/Matrimonio_en_la_Antigua_Roma Os rituais do matrimonio en Roma]&lt;br /&gt;
[[Categoría:3º PDC 1314]]&lt;br /&gt;
[[Categoría:Ámbito lingüístico-social]]&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Alejandro Dopazo Taboada</name></author>	</entry>

	<entry>
		<id>http://centros.edu.xunta.es/iesallerulloa/wiki/index.php/A_muller_en_Roma</id>
		<title>A muller en Roma</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://centros.edu.xunta.es/iesallerulloa/wiki/index.php/A_muller_en_Roma"/>
				<updated>2014-06-11T07:18:51Z</updated>
		
		<summary type="html">&lt;p&gt;Alejandro Dopazo Taboada: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;==A muller na Antigüidade==&lt;br /&gt;
Nas familias ricas, a muller debía levar unha vida de obediencia. O traballo era axeno, excepto o hilar e texer. Como ama de casa debía supervisar as tarefas domésticas, cumplidas por los esclavos. Para os romanos, o crimen máis grande que podía cometer unha muller era o adulterio, considerado non sólo un crimen de caráter moral, se non una traición para os deuses tutelares.&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
A diferencia do varón, a muller estaba exenta do reclutamento no exército e de combatir nas campañas militares.&lt;br /&gt;
==O matrimonio==&lt;br /&gt;
O matrimonio na Antigua Roma era unha das principais institucións da sociedade e tiña como principal obxetibo xenerar fijos lexítimos que herdasen a propiedade e a situación dos seus pais. Entre os patricios tamén servía para sellar alianzas políticas ou económicas.&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
Na Antigua Roma, o matrimonio se había de cumprir con ceertos requisitos tales como a idade, sendo comuns os catorce anos para os homes e os doce para as mulleres, sendo raro que se casaran pasada a treintena.&lt;br /&gt;
===Os rituais do matrimonio en Roma===&lt;br /&gt;
Varios ritos do matrimonio na Antigua Roma foron herdados po lo mundo ocidental contemporáneo, como a existencia de un anelo de compromiso, o consentimento dos pais, un velo para a novia, a unión das mans dos contrallentes ou o acto do beso coa novia despois de que quen dirixía a cerimonia de matrimonio os declarase legalmente casados, o que demostra que todos os países poseen a influencia de unha das civilizacións máis poderosas do mundo antiguo.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=Confarreatio=&lt;br /&gt;
El confarreatio era la más antigua y solemne forma de matrimonio en la Roma Antigua, siendo practicada por los patricios durante esos tiempos. Era práctica obligatoria entre los Rex Sacrorum, los Flamen Dialis, los Flamen Martialis y los Flamen Quirinalis, además sólo podían casarse de esta forma, estos sacerdotes tenían que ser hijos de las parejas casadas en un confarreatio.&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
El confarreatio también era la única forma de matrimonio en el que los sacerdotes podían estar presentes, y eran los Flamen (en representación de Júpiter) y al igual los Pontifeces Maximus. La ceremonia se celebraba en presencia de diez testigos, ya que los novios estaban con la cabeza cubierta uno al lado del otro en bancos cubiertos con piel de oveja ofrecida en un sacrificio. Después continuaba con un acto solemne en el que el novio daba una vuelta a la derecha del altar, tomaba un poco de sal y una bola de espelta, el panis farreus (lo que daba lugar al nombre confarreatio), con lo cual juraba amar a su esposa, quedando ambos elementos depositados en las manos de los contrayentes).9&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===As leis romanas sobre o matrimonio===&lt;br /&gt;
===Modalidades da cerimonia en Roma===&lt;br /&gt;
==A xornada da muller casada==&lt;br /&gt;
==Notas==&lt;br /&gt;
{{listaref}}&lt;br /&gt;
==Bibliografía==&lt;br /&gt;
*[http://es.wikipedia.org/wiki/Antigua_Roma#Rep.C3.BAblica_romana Wikipedia A muller na Antigüidade]&lt;br /&gt;
*[http://es.wikipedia.org/wiki/Matrimonio_en_la_Antigua_Roma Os rituais do matrimonio en Roma]&lt;br /&gt;
[[Categoría:3º PDC 1314]]&lt;br /&gt;
[[Categoría:Ámbito lingüístico-social]]&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Alejandro Dopazo Taboada</name></author>	</entry>

	<entry>
		<id>http://centros.edu.xunta.es/iesallerulloa/wiki/index.php/A_muller_en_Roma</id>
		<title>A muller en Roma</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://centros.edu.xunta.es/iesallerulloa/wiki/index.php/A_muller_en_Roma"/>
				<updated>2014-06-11T07:17:17Z</updated>
		
		<summary type="html">&lt;p&gt;Alejandro Dopazo Taboada: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;==A muller na Antigüidade==&lt;br /&gt;
Nas familias ricas, a muller debía levar unha vida de obediencia. O traballo era axeno, excepto o hilar e texer. Como ama de casa debía supervisar as tarefas domésticas, cumplidas por los esclavos. Para os romanos, o crimen máis grande que podía cometer unha muller era o adulterio, considerado non sólo un crimen de caráter moral, se non una traición para os deuses tutelares.&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
A diferencia do varón, a muller estaba exenta do reclutamento no exército e de combatir nas campañas militares.&lt;br /&gt;
==O matrimonio==&lt;br /&gt;
O matrimonio na Antigua Roma era unha das principais institucións da sociedade e tiña como principal obxetibo xenerar fijos lexítimos que herdasen a propiedade e a situación dos seus pais. Entre os patricios tamén servía para sellar alianzas políticas ou económicas.&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
Na Antigua Roma, o matrimonio se había de cumprir con ceertos requisitos tales como a idade, sendo comuns os catorce anos para os homes e os doce para as mulleres, sendo raro que se casaran pasada a treintena.&lt;br /&gt;
===Os rituais do matrimonio en Roma===&lt;br /&gt;
Varios ritos do matrimonio na Antigua Roma foron herdados po lo mundo ocidental contemporáneo, como a existencia de un anelo de compromiso, o consentimento dos pais, un velo para a novia, a unión das mans dos contrallentes ou o acto do beso coa novia despois de que quen dirixía a cerimonia de matrimonio os declarase legalmente casados, o que demostra que todos os países poseen a influencia de unha das civilizacións máis poderosas do mundo antiguo.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
El confarreatio era la más antigua y solemne forma de matrimonio en la Roma Antigua, siendo practicada por los patricios durante esos tiempos. Era práctica obligatoria entre los Rex Sacrorum, los Flamen Dialis, los Flamen Martialis y los Flamen Quirinalis, además sólo podían casarse de esta forma, estos sacerdotes tenían que ser hijos de las parejas casadas en un confarreatio.&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
El confarreatio también era la única forma de matrimonio en el que los sacerdotes podían estar presentes, y eran los Flamen (en representación de Júpiter) y al igual los Pontifeces Maximus. La ceremonia se celebraba en presencia de diez testigos, ya que los novios estaban con la cabeza cubierta uno al lado del otro en bancos cubiertos con piel de oveja ofrecida en un sacrificio. Después continuaba con un acto solemne en el que el novio daba una vuelta a la derecha del altar, tomaba un poco de sal y una bola de espelta, el panis farreus (lo que daba lugar al nombre confarreatio), con lo cual juraba amar a su esposa, quedando ambos elementos depositados en las manos de los contrayentes).9&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===As leis romanas sobre o matrimonio===&lt;br /&gt;
===Modalidades da cerimonia en Roma===&lt;br /&gt;
==A xornada da muller casada==&lt;br /&gt;
==Notas==&lt;br /&gt;
{{listaref}}&lt;br /&gt;
==Bibliografía==&lt;br /&gt;
*[http://es.wikipedia.org/wiki/Antigua_Roma#Rep.C3.BAblica_romana Wikipedia A muller na Antigüidade]&lt;br /&gt;
*[http://es.wikipedia.org/wiki/Matrimonio_en_la_Antigua_Roma Os rituais do matrimonio en Roma]&lt;br /&gt;
[[Categoría:3º PDC 1314]]&lt;br /&gt;
[[Categoría:Ámbito lingüístico-social]]&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Alejandro Dopazo Taboada</name></author>	</entry>

	<entry>
		<id>http://centros.edu.xunta.es/iesallerulloa/wiki/index.php/A_muller_en_Roma</id>
		<title>A muller en Roma</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://centros.edu.xunta.es/iesallerulloa/wiki/index.php/A_muller_en_Roma"/>
				<updated>2014-06-11T07:16:12Z</updated>
		
		<summary type="html">&lt;p&gt;Alejandro Dopazo Taboada: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;==A muller na Antigüidade==&lt;br /&gt;
Nas familias ricas, a muller debía levar unha vida de obediencia. O traballo era axeno, excepto o hilar e texer. Como ama de casa debía supervisar as tarefas domésticas, cumplidas por los esclavos. Para os romanos, o crimen máis grande que podía cometer unha muller era o adulterio, considerado non sólo un crimen de caráter moral, se non una traición para os deuses tutelares.&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
A diferencia do varón, a muller estaba exenta do reclutamento no exército e de combatir nas campañas militares.&lt;br /&gt;
==O matrimonio==&lt;br /&gt;
O matrimonio na Antigua Roma era unha das principais institucións da sociedade e tiña como principal obxetibo xenerar fijos lexítimos que herdasen a propiedade e a situación dos seus pais. Entre os patricios tamén servía para sellar alianzas políticas ou económicas.&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
Na Antigua Roma, o matrimonio se había de cumprir con ceertos requisitos tales como a idade, sendo comuns os catorce anos para os homes e os doce para as mulleres, sendo raro que se casaran pasada a treintena.&lt;br /&gt;
===Os rituais do matrimonio en Roma===&lt;br /&gt;
Varios ritos do matrimonio na Antigua Roma foron herdados po lo mundo ocidental contemporáneo, como a existencia de un anelo de compromiso, o consentimento dos pais, un velo para a novia, a unión das mans dos contrallentes ou o acto do beso coa novia despois de que quen dirixía a cerimonia de matrimonio os declarase legalmente casados, o que demostra que todos os países poseen a influencia de unha das civilizacións máis poderosas do mundo antiguo.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===As leis romanas sobre o matrimonio===&lt;br /&gt;
===Modalidades da cerimonia en Roma===&lt;br /&gt;
==A xornada da muller casada==&lt;br /&gt;
==Notas==&lt;br /&gt;
{{listaref}}&lt;br /&gt;
==Bibliografía==&lt;br /&gt;
*[http://es.wikipedia.org/wiki/Antigua_Roma#Rep.C3.BAblica_romana Wikipedia A muller na Antigüidade]&lt;br /&gt;
*[http://es.wikipedia.org/wiki/Matrimonio_en_la_Antigua_Roma Os rituais do matrimonio en Roma]&lt;br /&gt;
[[Categoría:3º PDC 1314]]&lt;br /&gt;
[[Categoría:Ámbito lingüístico-social]]&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Alejandro Dopazo Taboada</name></author>	</entry>

	<entry>
		<id>http://centros.edu.xunta.es/iesallerulloa/wiki/index.php/A_muller_en_Roma</id>
		<title>A muller en Roma</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://centros.edu.xunta.es/iesallerulloa/wiki/index.php/A_muller_en_Roma"/>
				<updated>2014-06-11T07:14:48Z</updated>
		
		<summary type="html">&lt;p&gt;Alejandro Dopazo Taboada: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;==A muller na Antigüidade==&lt;br /&gt;
Nas familias ricas, a muller debía levar unha vida de obediencia. O traballo era axeno, excepto o hilar e texer. Como ama de casa debía supervisar as tarefas domésticas, cumplidas por los esclavos. Para os romanos, o crimen máis grande que podía cometer unha muller era o adulterio, considerado non sólo un crimen de caráter moral, se non una traición para os deuses tutelares.&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
A diferencia do varón, a muller estaba exenta do reclutamento no exército e de combatir nas campañas militares.&lt;br /&gt;
==O matrimonio==&lt;br /&gt;
O matrimonio na Antigua Roma era unha das principais institucións da sociedade e tiña como principal obxetibo xenerar fijos lexítimos que herdasen a propiedade e a situación dos seus pais. Entre os patricios tamén servía para sellar alianzas políticas ou económicas.&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
Na Antigua Roma, o matrimonio se había de cumprir con ceertos requisitos tales como a idade, sendo comuns os catorce anos para os homes e os doce para as mulleres, sendo raro que se casaran pasada a treintena.&lt;br /&gt;
===Os rituais do matrimonio en Roma===&lt;br /&gt;
Varios ritos do matrimonio na Antigua Roma foron herdados po lo mundo ocidental contemporáneo, como a existencia de un anelo de compromiso, o consentimento dos pais, un velo para a novia, a unión das mans dos contrallentes ou o acto do beso coa novia despois de que quen dirixía a cerimonia de matrimonio os declarase legalmente casados, o que demostra que todos os países poseen a influencia de unha das civilizacións máis poderosas do mundo antiguo.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===As leis romanas sobre o matrimonio===&lt;br /&gt;
===Modalidades da cerimonia en Roma===&lt;br /&gt;
==A xornada da muller casada==&lt;br /&gt;
==Notas==&lt;br /&gt;
{{listaref}}&lt;br /&gt;
==Bibliografía==&lt;br /&gt;
*[http://es.wikipedia.org/wiki/Antigua_Roma#Rep.C3.BAblica_romana Wikipedia A muller na Antigüidade]&lt;br /&gt;
[[Categoría:3º PDC 1314]]&lt;br /&gt;
[[Categoría:Ámbito lingüístico-social]]&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Alejandro Dopazo Taboada</name></author>	</entry>

	<entry>
		<id>http://centros.edu.xunta.es/iesallerulloa/wiki/index.php/A_muller_en_Roma</id>
		<title>A muller en Roma</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://centros.edu.xunta.es/iesallerulloa/wiki/index.php/A_muller_en_Roma"/>
				<updated>2014-06-10T08:27:36Z</updated>
		
		<summary type="html">&lt;p&gt;Alejandro Dopazo Taboada: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;==A muller na Antigüidade==&lt;br /&gt;
Nas familias ricas, a muller debía levar unha vida de obediencia. O traballo era axeno, excepto o hilar e texer. Como ama de casa debía supervisar as tarefas domésticas, cumplidas por los esclavos. Para os romanos, o crimen máis grande que podía cometer unha muller era o adulterio, considerado non sólo un crimen de caráter moral, se non una traición para os deuses tutelares.&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
A diferencia do varón, a muller estaba exenta do reclutamento no exército e de combatir nas campañas militares.&lt;br /&gt;
==O matrimonio==&lt;br /&gt;
===Os rituais do matrimonio en Roma===&lt;br /&gt;
===As leis romanas sobre o matrimonio===&lt;br /&gt;
===Modalidades da cerimonia en Roma===&lt;br /&gt;
==A xornada da muller casada==&lt;br /&gt;
==Notas==&lt;br /&gt;
{{listaref}}&lt;br /&gt;
==Bibliografía==&lt;br /&gt;
*[http://es.wikipedia.org/wiki/Antigua_Roma#Rep.C3.BAblica_romana Wikipedia]&lt;br /&gt;
[[Categoría:3º PDC 1314]]&lt;br /&gt;
[[Categoría:Ámbito lingüístico-social]]&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Alejandro Dopazo Taboada</name></author>	</entry>

	<entry>
		<id>http://centros.edu.xunta.es/iesallerulloa/wiki/index.php/A_muller_en_Roma</id>
		<title>A muller en Roma</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://centros.edu.xunta.es/iesallerulloa/wiki/index.php/A_muller_en_Roma"/>
				<updated>2014-06-10T08:24:45Z</updated>
		
		<summary type="html">&lt;p&gt;Alejandro Dopazo Taboada: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;==A muller na Antigüidade==&lt;br /&gt;
Nas familias ricas, a muller debía levar unha vida de obediencia. O traballo era axeno, excepto o hilar e texer. Como ama de casa debía supervisar as tarefas domésticas, cumplidas por los esclavos. Para os romanos, o crimen máis grande que podía cometer unha muller era o adulterio, considerado non sólo un crimen de caráter moral, se non una traición para os deuses tutelares.&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
A diferencia do varón, a muller estaba exenta do reclutamento no exército e de combatir nas campañas militares.&lt;br /&gt;
==O matrimonio==&lt;br /&gt;
===Os rituais do matrimonio en Roma===&lt;br /&gt;
===As leis romanas sobre o matrimonio===&lt;br /&gt;
===Modalidades da cerimonia en Roma===&lt;br /&gt;
==A xornada da muller casada==&lt;br /&gt;
==Notas==&lt;br /&gt;
{{listaref}}&lt;br /&gt;
==Bibliografía==&lt;br /&gt;
*[http://es.wikipedia.org/wiki/Museo_de_Jonuta_Prof._Omar_Huerta_Escalante wikipedia]&lt;br /&gt;
[[Categoría:3º PDC 1314]]&lt;br /&gt;
[[Categoría:Ámbito lingüístico-social]]&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Alejandro Dopazo Taboada</name></author>	</entry>

	<entry>
		<id>http://centros.edu.xunta.es/iesallerulloa/wiki/index.php/A_muller_en_Roma</id>
		<title>A muller en Roma</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://centros.edu.xunta.es/iesallerulloa/wiki/index.php/A_muller_en_Roma"/>
				<updated>2014-06-10T08:15:52Z</updated>
		
		<summary type="html">&lt;p&gt;Alejandro Dopazo Taboada: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;==A muller na Antigüidade==&lt;br /&gt;
==O matrimonio==&lt;br /&gt;
===Os rituais do matrimonio en Roma===&lt;br /&gt;
===As leis romanas sobre o matrimonio===&lt;br /&gt;
===Modalidades da cerimonia en Roma===&lt;br /&gt;
==A xornada da muller casada==&lt;br /&gt;
==Notas==&lt;br /&gt;
{{listaref}}&lt;br /&gt;
==Bibliografía==&lt;br /&gt;
*[http://es.wikipedia.org/wiki/Museo_de_Jonuta_Prof._Omar_Huerta_Escalante wikipedia]&lt;br /&gt;
[[Categoría:3º PDC 1314]]&lt;br /&gt;
[[Categoría:Ámbito lingüístico-social]]&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Alejandro Dopazo Taboada</name></author>	</entry>

	<entry>
		<id>http://centros.edu.xunta.es/iesallerulloa/wiki/index.php/A_muller_en_Roma</id>
		<title>A muller en Roma</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://centros.edu.xunta.es/iesallerulloa/wiki/index.php/A_muller_en_Roma"/>
				<updated>2014-06-10T08:15:19Z</updated>
		
		<summary type="html">&lt;p&gt;Alejandro Dopazo Taboada: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;==A muller na Antigüidade==&lt;br /&gt;
==O matrimonio==&lt;br /&gt;
===Os rituais do matrimonio en Roma===&lt;br /&gt;
===As leis romanas sobre o matrimonio===&lt;br /&gt;
===Modalidades da cerimonia en Roma===&lt;br /&gt;
pñpjiñhpñhyñ&lt;br /&gt;
==A xornada da muller casada==&lt;br /&gt;
==Notas==&lt;br /&gt;
{{listaref}}&lt;br /&gt;
==Bibliografía==&lt;br /&gt;
*[http://es.wikipedia.org/wiki/Museo_de_Jonuta_Prof._Omar_Huerta_Escalante wikipedia]&lt;br /&gt;
[[Categoría:3º PDC 1314]]&lt;br /&gt;
[[Categoría:Ámbito lingüístico-social]]&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Alejandro Dopazo Taboada</name></author>	</entry>

	<entry>
		<id>http://centros.edu.xunta.es/iesallerulloa/wiki/index.php/A_muller_en_Roma</id>
		<title>A muller en Roma</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://centros.edu.xunta.es/iesallerulloa/wiki/index.php/A_muller_en_Roma"/>
				<updated>2014-06-10T08:13:00Z</updated>
		
		<summary type="html">&lt;p&gt;Alejandro Dopazo Taboada: asdf&lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;==A muller na Antigüidade==&lt;br /&gt;
==O matrimonio==&lt;br /&gt;
===Os rituais do matrimonio en Roma===&lt;br /&gt;
===As leis romanas sobre o matrimonio===&lt;br /&gt;
===Modalidades da cerimonia en Roma===&lt;br /&gt;
pñpjiñhpñhyñ&lt;br /&gt;
==A xornada da muller casada==&lt;br /&gt;
==Notas==&lt;br /&gt;
{{listaref}}&lt;br /&gt;
==Bibliografía==&lt;br /&gt;
[[Categoría:3º PDC 1314]]&lt;br /&gt;
[[Categoría:Ámbito lingüístico-social]]&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Alejandro Dopazo Taboada</name></author>	</entry>

	</feed>