Wiki Aller - Contribucións do usuario [gl]

Voltaire

2013-06-20T08:28:46Z

Sofía Medela Castiñeiras: /* Biografía */

[[Ficheiro:Voltaire.jpg|right]]
==Nome==
François Marie Arouet, máis coñecido baixo o seu seudónimo,Voltaire.

==Datas de nacemento e morte==
21 de noviembre de 1694 – 30 de mayo de 1778
==Nacionalidade==
París, Francia
==Biografía==
Escritor, historiador e filósofo francés. Foi a figura intelectual dominante do seu século.
Escribiu obras de teatro, poemas, novelas, ensaios e obras históricas e científicas; máis de 20.000 cartas e máis de 2.000 libros e folletos.
Deixou unha obra literaria heteroxénea e desigual, da que resaltan os seus relatos e libros de polémica ideolóxica. Como filósofo, Voltaire foi un divulgador, e o seu credo laico e anticlerical orientou aos teóricos da Revolución Francesa.
Estudou cos xesuitas no colexio Louis-le-Grand de París '''(1704-1711)'''. O seu padriño, o abate de Châteauneuf, introduceuno na sociedade libertina do Temple.
Estivo en A Haya no '''1713''' como secretario de embaixada, pero un romance que tivo coa filla dun refuxiado hugonote obrigouno a regresar a París.
Catro anos despois escribiu uns versos irrespetuosos, dirixidos contra un rexente, que lle valeron a reclusión na Bastilla. Unha vez liberado, foi desterrado a Châtenay, onde adoptou o seudónimo de Voltaire, anagrama de Árouet le Jeune» o do lugar de orixe de seu pai, Air-vault.
Uns anos despois tivo un altercado co cabaleiro Rohan, no que foi apaleado polos sirventes de éste, polo que Voltaire de novo volveu á Bastilla; despois de cinco meses, foi liberado e exiliado a Gran Bretaña do '''1726''' ao '''1729'''.
Recibírono tanto na corte de Londres coma nos medios literarios e comerciais británicos calurosamente; a influencia británica empezou a orientar o seu pensamento.
A súa perda de prestixio na corte e a morte de Mme. du Châtelet fixeron que Voltaire aceptase a invitación de Federico II. Durante a súa estancia en Potsdam escribiu "O século de Luis XIV"'''(1751)''' e continuou, con "Micromégas" '''(1752)''', a serie dos seus contos iniciada con Zadig.

==Ideas principais do seu pensamento==
A influencia británica empezou a orientar o seu pensamento:
*Ainda que foi un pensador polifacético e poco ou nada sistemático, Voltaire convirteuse nun símbolo do enciclopedismo e das ideas modernas ilustradas que defendían a libertade de pensamento, a tolerancia e a xusticia como instrumentos superadores da ignorancia, o dogmatismo e as supersticións. Frente ao oscurantismo non só ideolóxico, senon académico, Voltaire escribiu cunha enorme claridade crítica e franqueza que lle fixeron gañar numerosos problemas e inimigos.
*A crítica volteriana ten unha función terapeútica, ainda que é consciente dos límites do que podía facer.
*Dogmatismo- é unha corrente filosófica feita ao escepticismo e ao idealismo, que facendo derivar o pensamiento dunha persoa, presupón a supremacía do obxeto respecto ao suxeito, da realidade das ideas e da naturaleza do espíritu.
*Unha pregunta que se facía era:
“''¿En qué se convirte e qué importancia ten na humanidade, o bo facer, a modestia, a paciencia, a dozura, a sabedoría, a piedade, cando media libra de plomo lanzada dende 600 pasos me destroza o corpo, se morro aos vinte anos entre tormentos inenarrables, no medio de cinco ou seis mil moribundos, cando os meus ollos, ao abrirse por última vez, ven a cidade onde nacín destruída polo ferro e o lume, e o último son que escoitan os meus oidos son os berros das mulleres e os nenos que expiran baixo as ruinas,e todo polo interés dun home ao que non coñecemos?''”.
*Frases:
- "''Buscamos a felicidade, pero sin saber onde, coma os borrachos buscan a súa casa, sabendo que teñen unha.''"

-"''Non sempre podemos agradar, pero sempre podemos tratar de ser agradables''"

- "''O que revela o secredo de outros pasa por traidor, o que revela o propio secredo pasa por imbécil.''"

- "''A ignorancia afirma ou nega rotundamente, a ciencia duda''."

- "''A beleza complace os ollos, a dozura encadena a alma''."

- "''Qué mentalidade pobre hai que ter pa' dicir que os animais son máquinas carentes de sentimiento e entendemiento''."

- "''Quenes creen que cos cartos o fan todo, acaban facendo todo por cartos.''"

==Bibliografía máis importante==

*Adélaïde du Guesclin ('''1734''')
*[La muerte de César][http://digital.csic.es/bitstream/10261/12953/1/20090507085858331.pdf] ('''1735''')
*Alzire o los americanos ('''1736''')
*Mahoma o el fanatismo ('''1741''')
*[Elementos de la filosofía de Newton][http://books.google.es/books/about/Voltaire_Elementos_de_la_Filosof%C3%ADa_de_N.html?hl=es&id=Q1fohke9K8gC&redir_esc=y ] ('''1738''')

==Fontes==
*http://gl.wikipedia.org/wiki/Voltaire
*http://www.e-torredebabel.com/Biblioteca/Voltaire/jesuitas-Diccionario-Filosofico.htm

[[Categoría:4º PDC 1213]]
[[Categoría:Ámbito lingüístico-social]]

Voltaire

2013-06-20T08:15:00Z

Sofía Medela Castiñeiras: /* Biografía */

[[Ficheiro:Voltaire.jpg|right]]
==Nome==
François Marie Arouet, máis coñecido baixo o seu seudónimo,Voltaire.

==Datas de nacemento e morte==
21 de noviembre de 1694 – 30 de mayo de 1778
==Nacionalidade==
París, Francia
==Biografía==
Escritor, historiador e filósofo francés. Foi a figura intelectual dominante do seu siglo.
Escribiu obras de teatro, poemas, novelas, ensayos e obras históricas e científicas; máis de 20.000 cartas e máis de 2.000 libros e folletos.
Deixou unha obra literaria heteroxénea e desigual, da que resaltan os seus relatos e libros de polémica ideolóxica. Como filósofo, Voltaire foi un divulgador, e o seu credo laico e anticlerical orientou aos teóricos da Revolución Francesa.
Estudou cos xesuitas no colexio Louis-le-Grand de París '''(1704-1711)'''. O seu padriño, o abate de Châteauneuf, introduceuno na sociedade libertina do Temple.
Estivo en A Haya no '''1713''' como secretario de embaixada, pero un romance que tivo ca filla dun refuxiado hugonote obligouno a regresar a París.
Catro anos despois escribiu uns versos irrespetuosos, dirixidos contra un rexente, que lle valeron a reclusión na Bastilla. Unha vez liberado, foi desterrado á Châtenay, onde adoptou o seudónimo de Voltaire, anagrama de Árouet le Jeune» o do lugar de orixe de seu pai, Air-vault.
Uns anos despois tivo un altercado co cabaleiro Rohan, no que foi apaleado polos sirventes de éste, polo que Voltaire de novo volveu á Bastilla; despois de cinco meses, foi liberado e exiliado a Gran Bretaña do '''1726''' ao '''1729'''.
Recibírono tanto na corte de Londres coma nos medios literarios e comerciais británicos calurosamente; a influencia británica empezou a orientar o seu pensamento.
A súa perda de prestixio na corte e a morte de Mme. du Châtelet fixeron que Voltaire aceptase a invitación de Federico II. Durante a súa estancia en Potsdam escribiu "O siglo de Luis XIV"'''(1751)''' e continuou, con "Micromégas" '''(1752)''', a serie dos seus contos iniciada con Zadig.

==Ideas principais do seu pensamento==
A influencia británica empezou a orientar o seu pensamento:
*Ainda que foi un pensador polifacético e poco ou nada sistemático, Voltaire convirteuse nun símbolo do enciclopedismo e das ideas modernas ilustradas que defendían a libertade de pensamento, a tolerancia e a xusticia como instrumentos superadores da ignorancia, o dogmatismo e as supersticións. Frente ao oscurantismo non só ideolóxico, senon académico, Voltaire escribiu cunha enorme claridade crítica e franqueza que lle fixeron gañar numerosos problemas e inimigos.
*A crítica volteriana ten unha función terapeútica, ainda que é consciente dos límites do que podía facer.
*Dogmatismo- é unha corrente filosófica feita ao escepticismo e ao idealismo, que facendo derivar o pensamiento dunha persoa, presupón a supremacía do obxeto respecto ao suxeito, da realidade das ideas e da naturaleza do espíritu.
*Unha pregunta que se facía era:
“''¿En qué se convirte e qué importancia ten na humanidade, o bo facer, a modestia, a paciencia, a dozura, a sabedoría, a piedade, cando media libra de plomo lanzada dende 600 pasos me destroza o corpo, se morro aos vinte anos entre tormentos inenarrables, no medio de cinco ou seis mil moribundos, cando os meus ollos, ao abrirse por última vez, ven a cidade onde nacín destruída polo ferro e o lume, e o último son que escoitan os meus oidos son os berros das mulleres e os nenos que expiran baixo as ruinas,e todo polo interés dun home ao que non coñecemos?''”.
*Frases:
- "''Buscamos a felicidade, pero sin saber onde, coma os borrachos buscan a súa casa, sabendo que teñen unha.''"

-"''Non sempre podemos agradar, pero sempre podemos tratar de ser agradables''"

- "''O que revela o secredo de outros pasa por traidor, o que revela o propio secredo pasa por imbécil.''"

- "''A ignorancia afirma ou nega rotundamente, a ciencia duda''."

- "''A beleza complace os ollos, a dozura encadena a alma''."

- "''Qué mentalidade pobre hai que ter pa' dicir que os animais son máquinas carentes de sentimiento e entendemiento''."

- "''Quenes creen que cos cartos o fan todo, acaban facendo todo por cartos.''"

==Bibliografía máis importante==

*Adélaïde du Guesclin ('''1734''')
*[La muerte de César][http://digital.csic.es/bitstream/10261/12953/1/20090507085858331.pdf] ('''1735''')
*Alzire o los americanos ('''1736''')
*Mahoma o el fanatismo ('''1741''')
*[Elementos de la filosofía de Newton][http://books.google.es/books/about/Voltaire_Elementos_de_la_Filosof%C3%ADa_de_N.html?hl=es&id=Q1fohke9K8gC&redir_esc=y ] ('''1738''')

==Fontes==
*http://gl.wikipedia.org/wiki/Voltaire
*http://www.e-torredebabel.com/Biblioteca/Voltaire/jesuitas-Diccionario-Filosofico.htm

[[Categoría:4º PDC 1213]]
[[Categoría:Ámbito lingüístico-social]]

Voltaire

2013-06-20T08:13:06Z

Sofía Medela Castiñeiras: /* Ideas principais do seu pensamento */

[[Ficheiro:Voltaire.jpg|right]]
==Nome==
François Marie Arouet, máis coñecido baixo o seu seudónimo,Voltaire.

==Datas de nacemento e morte==
21 de noviembre de 1694 – 30 de mayo de 1778
==Nacionalidade==
París, Francia
==Biografía==
Escritor, historiador e filósofo francés. Foi a figura intelectual dominante do seu siglo.
Escribiu obras de teatro, poemas, novelas, ensayos e obras históricas e científicas; máis de 20.000 cartas e máis de 2.000 libros e folletos.
Deixou unha obra literaria heteroxénea e desigual, da que resaltan os seus relatos e libros de polémica ideolóxica. Como filósofo, Voltaire foi un divulgador, e o seu credo laico e anticlerical orientou aos teóricos da Revolución Francesa.
Estudou cos xesuitas no colexio Louis-le-Grand de París '''(1704-1711)'''. O seu padriño, o abate de Châteauneuf, introduceuno na sociedade libertina do Temple.
Estivo en A Haya no '''1713''' como secretario de embaixada, pero un romance que tivo ca filla dun refuxiado hugonote obligouno a regresar a París.
Catro anos despois escribiu uns versos irrespetuosos, dirixidos contra un rexente, que lle valeron a reclusión na Bastilla. Unha vez liberado, foi desterrado á Châtenay, onde adoptou o seudónimo de Voltaire, anagrama de Árouet le Jeune» o do lugar de orixe de seu pai, Air-vault.
Uns anos despois tivo un altercado co cabaleiro Rohan, no que foi apaleado polos sirventes de éste, polo que Voltaire de novo volveu á Bastilla; despois de cinco meses, foi liberado e exiliado a Gran Bretaña do '''1726''' ao '''1729'''.
Recibírono tanto na corte de Londres coma nos medios literarios e comerciales británicos calurosamente; a influencia británica empezou a orientar o seu pensamento.
A súa perda de prestixio na corte e a morte de Mme. du Châtelet fixeron que Voltaire aceptase a invitación de Federico II. Durante a súa estancia en Potsdam escribiu "O siglo de Luis XIV"'''(1751)''' e continuou, con "Micromégas" '''(1752)''', a serie dos seus contos iniciada con Zadig.

==Ideas principais do seu pensamento==
A influencia británica empezou a orientar o seu pensamento:
*Ainda que foi un pensador polifacético e poco ou nada sistemático, Voltaire convirteuse nun símbolo do enciclopedismo e das ideas modernas ilustradas que defendían a libertade de pensamento, a tolerancia e a xusticia como instrumentos superadores da ignorancia, o dogmatismo e as supersticións. Frente ao oscurantismo non só ideolóxico, senon académico, Voltaire escribiu cunha enorme claridade crítica e franqueza que lle fixeron gañar numerosos problemas e inimigos.
*A crítica volteriana ten unha función terapeútica, ainda que é consciente dos límites do que podía facer.
*Dogmatismo- é unha corrente filosófica feita ao escepticismo e ao idealismo, que facendo derivar o pensamiento dunha persoa, presupón a supremacía do obxeto respecto ao suxeito, da realidade das ideas e da naturaleza do espíritu.
*Unha pregunta que se facía era:
“''¿En qué se convirte e qué importancia ten na humanidade, o bo facer, a modestia, a paciencia, a dozura, a sabedoría, a piedade, cando media libra de plomo lanzada dende 600 pasos me destroza o corpo, se morro aos vinte anos entre tormentos inenarrables, no medio de cinco ou seis mil moribundos, cando os meus ollos, ao abrirse por última vez, ven a cidade onde nacín destruída polo ferro e o lume, e o último son que escoitan os meus oidos son os berros das mulleres e os nenos que expiran baixo as ruinas,e todo polo interés dun home ao que non coñecemos?''”.
*Frases:
- "''Buscamos a felicidade, pero sin saber onde, coma os borrachos buscan a súa casa, sabendo que teñen unha.''"

-"''Non sempre podemos agradar, pero sempre podemos tratar de ser agradables''"

- "''O que revela o secredo de outros pasa por traidor, o que revela o propio secredo pasa por imbécil.''"

- "''A ignorancia afirma ou nega rotundamente, a ciencia duda''."

- "''A beleza complace os ollos, a dozura encadena a alma''."

- "''Qué mentalidade pobre hai que ter pa' dicir que os animais son máquinas carentes de sentimiento e entendemiento''."

- "''Quenes creen que cos cartos o fan todo, acaban facendo todo por cartos.''"

==Bibliografía máis importante==

*Adélaïde du Guesclin ('''1734''')
*[La muerte de César][http://digital.csic.es/bitstream/10261/12953/1/20090507085858331.pdf] ('''1735''')
*Alzire o los americanos ('''1736''')
*Mahoma o el fanatismo ('''1741''')
*[Elementos de la filosofía de Newton][http://books.google.es/books/about/Voltaire_Elementos_de_la_Filosof%C3%ADa_de_N.html?hl=es&id=Q1fohke9K8gC&redir_esc=y ] ('''1738''')

==Fontes==
*http://gl.wikipedia.org/wiki/Voltaire
*http://www.e-torredebabel.com/Biblioteca/Voltaire/jesuitas-Diccionario-Filosofico.htm

[[Categoría:4º PDC 1213]]
[[Categoría:Ámbito lingüístico-social]]

Voltaire

2013-06-20T08:01:57Z

Sofía Medela Castiñeiras: /* Biografía */

[[Ficheiro:Voltaire.jpg|right]]
==Nome==
François Marie Arouet, máis coñecido baixo o seu seudónimo,Voltaire.

==Datas de nacemento e morte==
21 de noviembre de 1694 – 30 de mayo de 1778
==Nacionalidade==
París, Francia
==Biografía==
Escritor, historiador e filósofo francés. Foi a figura intelectual dominante do seu siglo.
Escribiu obras de teatro, poemas, novelas, ensayos e obras históricas e científicas; máis de 20.000 cartas e máis de 2.000 libros e folletos.
Deixou unha obra literaria heteroxénea e desigual, da que resaltan os seus relatos e libros de polémica ideolóxica. Como filósofo, Voltaire foi un divulgador, e o seu credo laico e anticlerical orientou aos teóricos da Revolución Francesa.
Estudou cos xesuitas no colexio Louis-le-Grand de París '''(1704-1711)'''. O seu padriño, o abate de Châteauneuf, introduceuno na sociedade libertina do Temple.
Estivo en A Haya no '''1713''' como secretario de embaixada, pero un romance que tivo ca filla dun refuxiado hugonote obligouno a regresar a París.
Catro anos despois escribiu uns versos irrespetuosos, dirixidos contra un rexente, que lle valeron a reclusión na Bastilla. Unha vez liberado, foi desterrado á Châtenay, onde adoptou o seudónimo de Voltaire, anagrama de Árouet le Jeune» o do lugar de orixe de seu pai, Air-vault.
Uns anos despois tivo un altercado co cabaleiro Rohan, no que foi apaleado polos sirventes de éste, polo que Voltaire de novo volveu á Bastilla; despois de cinco meses, foi liberado e exiliado a Gran Bretaña do '''1726''' ao '''1729'''.
Recibírono tanto na corte de Londres coma nos medios literarios e comerciales británicos calurosamente; a influencia británica empezou a orientar o seu pensamento.
A súa perda de prestixio na corte e a morte de Mme. du Châtelet fixeron que Voltaire aceptase a invitación de Federico II. Durante a súa estancia en Potsdam escribiu "O siglo de Luis XIV"'''(1751)''' e continuou, con "Micromégas" '''(1752)''', a serie dos seus contos iniciada con Zadig.

==Ideas principais do seu pensamento==
A influencia británica empezou a orientar o seu pensamento:
*Ainda que foi un pensador polifacético e poco ou nada sistemático, Voltaire convirteuse nun símbolo do enciclopedismo e das ideas modernas ilustradas que defendían a libertade de pensamento, a tolerancia e a xusticia como instrumentos superadores da ignorancia, o dogmatismo e as supersticións. Frente ao oscurantismo non só ideolóxico, senon académico, Voltaire escribiu cunha enorme claridade crítica e franqueza que lle fixeron ganarse numerosos problemas e enemigos.
*A crítica volteriana ten unha función terapeútica, ainda que é consciente dos límites do que podía facer.
*Dogmatismo- é unha corrente filosófica feita ao escepticismo e ao idealismo, que facendo derivar o pensamiento dunha persona, presupón a supremacía do obxeto respecto ao suxeito, da realidade das ideas e da naturaleza do espíritu.
*Unha pregunta que se facía era:
“''¿En qué se convirte e qué importancia ten na humanidade, o bo facer, a modestia, a paciencia, a dozura, a sabiduría, a piedade, cando media libra de plomo lanzada dende 600 pasos me destroza o corpo, se morro aos vinte anos entre tormentos inenarrables, no medio de cinco ou seis mil moribundos, cando os meus ollos, ao abrirse por última vez, ven a cidade donde nacín destruída polo ferro e o lume, e o último son que escoitan os meus oidos son os berros das mulleres e os nenos que expiran baixo as ruinas,e todo polo interés dun home ao que non conocemos?''”.
*Frases:
- "''Buscamos a felicidade, pero sin saber onde, coma os borrachos buscan a súa casa, sabendo que teñen unha.''"

-"''Non sempre podemos agradar, pero sempre podemos tratar de ser agradables''"

- "''O que revela o secredo de outros pasa por traidor, o que revela o propio secredo pasa por imbécil.''"

- "''A ignorancia afirma ou nega rotundamente, a ciencia duda''."

- "''A beleza complace os ollos, a dozura encadena a alma''."

- "''Qué mentalidade pobre hai que ter pa' dicir que os animais son máquinas carentes de sentimiento e entendemiento''."

- "''Quenes creen que cos cartos o fan todo, acaban facendo todo por cartos.''"

==Bibliografía máis importante==

*Adélaïde du Guesclin ('''1734''')
*[La muerte de César][http://digital.csic.es/bitstream/10261/12953/1/20090507085858331.pdf] ('''1735''')
*Alzire o los americanos ('''1736''')
*Mahoma o el fanatismo ('''1741''')
*[Elementos de la filosofía de Newton][http://books.google.es/books/about/Voltaire_Elementos_de_la_Filosof%C3%ADa_de_N.html?hl=es&id=Q1fohke9K8gC&redir_esc=y ] ('''1738''')

==Fontes==
*http://gl.wikipedia.org/wiki/Voltaire
*http://www.e-torredebabel.com/Biblioteca/Voltaire/jesuitas-Diccionario-Filosofico.htm

[[Categoría:4º PDC 1213]]
[[Categoría:Ámbito lingüístico-social]]

Voltaire

2013-06-20T07:52:36Z

Sofía Medela Castiñeiras: /* Biografía */

[[Ficheiro:Voltaire.jpg|right]]
==Nome==
François Marie Arouet, máis coñecido baixo o seu seudónimo,Voltaire.

==Datas de nacemento e morte==
21 de noviembre de 1694 – 30 de mayo de 1778
==Nacionalidade==
París, Francia
==Biografía==
Escritor, historiador e filósofo francés. Foi a figura intelectual dominante do seu siglo.
Escribiu obras de teatro, poemas, novelas, ensayos e obras históricas e científicas; máis de 20.000 cartas e máis de 2.000 libros e folletos.
Deixou unha obra literaria heteroxénea e desigual, da que resaltan os seus relatos e libros de polémica ideolóxica. Como filósofo, Voltaire foi un divulgador, e o seu credo laico e anticlerical orientou aos teóricos da Revolución Francesa.
Estudou cos xesuitas no colexio Louis-le-Grand de París '''(1704-1711)'''. O seu padriño, o abate de Châteauneuf, introduceuno na sociedade libertina do Temple.
Estivo en La Haya no '''1713''' como secretario de embaixada, pero un romance que tivo ca filla dun refuxiado hugonote obligouno a regresar a París.
Catro anos despois escribiu uns versos irrespetuosos, dirixidos contra un rexente, que lle valeron a reclusión na Bastilla. Unha vez liberado, foi desterrado á Châtenay, donde adoptou o seudónimo de Voltaire, anagrama de Árouet le Jeune» o do lugar de orixe de seu padre, Air-vault.
Uns anos despois tivo un altercado co cabaleiro Rohan, no que foi apaleado polos sirvientes de éste, polo que Voltaire de novo volveu á Bastilla; despois de cinco meses, foi liberado e exiliado a Gran Bretaña do '''1726''' ao '''1729'''.
Recibírono tanto na corte de Londres coma nos medios literarios e comerciales británicos calurosamente; a influencia británica empezó a orientar su pensamiento. Publicó Henriade (1728) y obtuvo un gran éxito teatral con Bruto '''(1730)'''; na Historia de Carlos XII (1731), Voltaire levou a cabo unha dura crítica da guerra, a sátira "El templo del gusto" '''(1733)''' tróuxelle a animadversión dos ambientes literarios parisienses.

A súa perda de prestixio na corte e a morte de Mme. du Châtelet fixeron que Voltaire aceptarse a invitación de Federico II. Durante a súa estancia en Potsdam escribiu "El siglo de Luis XIV"'''(1751)''' e continuou, con "Micromégas" '''(1752)''', a serie dos seus contos iniciada con Zadig.

==Ideas principais do seu pensamento==
A influencia británica empezou a orientar o seu pensamento:
*Ainda que foi un pensador polifacético e poco ou nada sistemático, Voltaire convirteuse nun símbolo do enciclopedismo e das ideas modernas ilustradas que defendían a libertade de pensamento, a tolerancia e a xusticia como instrumentos superadores da ignorancia, o dogmatismo e as supersticións. Frente ao oscurantismo non só ideolóxico, senon académico, Voltaire escribiu cunha enorme claridade crítica e franqueza que lle fixeron ganarse numerosos problemas e enemigos.
*A crítica volteriana ten unha función terapeútica, ainda que é consciente dos límites do que podía facer.
*Dogmatismo- é unha corrente filosófica feita ao escepticismo e ao idealismo, que facendo derivar o pensamiento dunha persona, presupón a supremacía do obxeto respecto ao suxeito, da realidade das ideas e da naturaleza do espíritu.
*Unha pregunta que se facía era:
“''¿En qué se convirte e qué importancia ten na humanidade, o bo facer, a modestia, a paciencia, a dozura, a sabiduría, a piedade, cando media libra de plomo lanzada dende 600 pasos me destroza o corpo, se morro aos vinte anos entre tormentos inenarrables, no medio de cinco ou seis mil moribundos, cando os meus ollos, ao abrirse por última vez, ven a cidade donde nacín destruída polo ferro e o lume, e o último son que escoitan os meus oidos son os berros das mulleres e os nenos que expiran baixo as ruinas,e todo polo interés dun home ao que non conocemos?''”.
*Frases:
- "''Buscamos a felicidade, pero sin saber onde, coma os borrachos buscan a súa casa, sabendo que teñen unha.''"

-"''Non sempre podemos agradar, pero sempre podemos tratar de ser agradables''"

- "''O que revela o secredo de outros pasa por traidor, o que revela o propio secredo pasa por imbécil.''"

- "''A ignorancia afirma ou nega rotundamente, a ciencia duda''."

- "''A beleza complace os ollos, a dozura encadena a alma''."

- "''Qué mentalidade pobre hai que ter pa' dicir que os animais son máquinas carentes de sentimiento e entendemiento''."

- "''Quenes creen que cos cartos o fan todo, acaban facendo todo por cartos.''"

==Bibliografía máis importante==

*Adélaïde du Guesclin ('''1734''')
*[La muerte de César][http://digital.csic.es/bitstream/10261/12953/1/20090507085858331.pdf] ('''1735''')
*Alzire o los americanos ('''1736''')
*Mahoma o el fanatismo ('''1741''')
*[Elementos de la filosofía de Newton][http://books.google.es/books/about/Voltaire_Elementos_de_la_Filosof%C3%ADa_de_N.html?hl=es&id=Q1fohke9K8gC&redir_esc=y ] ('''1738''')

==Fontes==
*http://gl.wikipedia.org/wiki/Voltaire
*http://www.e-torredebabel.com/Biblioteca/Voltaire/jesuitas-Diccionario-Filosofico.htm

[[Categoría:4º PDC 1213]]
[[Categoría:Ámbito lingüístico-social]]

Voltaire

2013-06-20T07:46:41Z

Sofía Medela Castiñeiras: /* Ideas principais do seu pensamento */

[[Ficheiro:Voltaire.jpg|right]]
==Nome==
François Marie Arouet, máis coñecido baixo o seu seudónimo,Voltaire.

==Datas de nacemento e morte==
21 de noviembre de 1694 – 30 de mayo de 1778
==Nacionalidade==
París, Francia
==Biografía==
Escritor, historiador e filósofo francés. Foi a figura intelectual dominante do seu siglo.
Escribiu obras de teatro, poemas, novelas, ensayos e obras históricas e científicas; máis de 20.000 cartas e máis de 2.000 libros e folletos.
Deixou unha obra literaria heteroxénea e desigual, da que resaltan os seus relatos e libros de polémica ideolóxica. Como filósofo, Voltaire foi un divulgador, e o seu credo laico e anticlerical orientou aos teóricos da Revolución Francesa.
Estudiou cos xesuitas no colexio Louis-le-Grand de París '''(1704-1711)'''. O seu padriño, o abate de Châteauneuf, introduceuno na sociedade libertina do Temple.
Estivo en La Haya no '''1713''' como secretario de embaixada, pero un romance que tivo ca filla dun refuxiado hugonote obligouno a regresar a París.
Catro anos despois escribiu uns versos irrespetuosos, dirixidos contra un rexente, que lle valeron a reclusión na Bastilla. Unha vez liberado, foi desterrado á Châtenay, donde adoptou o seudónimo de Voltaire, anagrama de Árouet le Jeune» o do lugar de orixe de seu padre, Air-vault.
Uns anos despois tivo un altercado co cabaleiro Rohan, no que foi apaleado polos sirvientes de éste, polo que Voltaire de novo volveu á Bastilla; despois de cinco meses, foi liberado e exiliado a Gran Bretaña do '''1726''' ao '''1729'''.
Recibírono tanto na corte de Londres coma nos medios literarios e comerciales británicos calurosamente; a influencia británica empezó a orientar su pensamiento. Publicó Henriade (1728) y obtuvo un gran éxito teatral con Bruto '''(1730)'''; na Historia de Carlos XII (1731), Voltaire levou a cabo unha dura crítica da guerra, a sátira "El templo del gusto" '''(1733)''' tróuxelle a animadversión dos ambientes literarios parisienses.

A súa perda de prestixio na corte e a morte de Mme. du Châtelet fixeron que Voltaire aceptarse a invitación de Federico II. Durante a súa estancia en Potsdam escribiu "El siglo de Luis XIV"'''(1751)''' e continuou, con "Micromégas" '''(1752)''', a serie dos seus contos iniciada con Zadig.

==Ideas principais do seu pensamento==
A influencia británica empezou a orientar o seu pensamento:
*Ainda que foi un pensador polifacético e poco ou nada sistemático, Voltaire convirteuse nun símbolo do enciclopedismo e das ideas modernas ilustradas que defendían a libertade de pensamento, a tolerancia e a xusticia como instrumentos superadores da ignorancia, o dogmatismo e as supersticións. Frente ao oscurantismo non só ideolóxico, senon académico, Voltaire escribiu cunha enorme claridade crítica e franqueza que lle fixeron ganarse numerosos problemas e enemigos.
*A crítica volteriana ten unha función terapeútica, ainda que é consciente dos límites do que podía facer.
*Dogmatismo- é unha corrente filosófica feita ao escepticismo e ao idealismo, que facendo derivar o pensamiento dunha persona, presupón a supremacía do obxeto respecto ao suxeito, da realidade das ideas e da naturaleza do espíritu.
*Unha pregunta que se facía era:
“''¿En qué se convirte e qué importancia ten na humanidade, o bo facer, a modestia, a paciencia, a dozura, a sabiduría, a piedade, cando media libra de plomo lanzada dende 600 pasos me destroza o corpo, se morro aos vinte anos entre tormentos inenarrables, no medio de cinco ou seis mil moribundos, cando os meus ollos, ao abrirse por última vez, ven a cidade donde nacín destruída polo ferro e o lume, e o último son que escoitan os meus oidos son os berros das mulleres e os nenos que expiran baixo as ruinas,e todo polo interés dun home ao que non conocemos?''”.
*Frases:
- "''Buscamos a felicidade, pero sin saber onde, coma os borrachos buscan a súa casa, sabendo que teñen unha.''"

-"''Non sempre podemos agradar, pero sempre podemos tratar de ser agradables''"

- "''O que revela o secredo de outros pasa por traidor, o que revela o propio secredo pasa por imbécil.''"

- "''A ignorancia afirma ou nega rotundamente, a ciencia duda''."

- "''A beleza complace os ollos, a dozura encadena a alma''."

- "''Qué mentalidade pobre hai que ter pa' dicir que os animais son máquinas carentes de sentimiento e entendemiento''."

- "''Quenes creen que cos cartos o fan todo, acaban facendo todo por cartos.''"

==Bibliografía máis importante==

*Adélaïde du Guesclin ('''1734''')
*[La muerte de César][http://digital.csic.es/bitstream/10261/12953/1/20090507085858331.pdf] ('''1735''')
*Alzire o los americanos ('''1736''')
*Mahoma o el fanatismo ('''1741''')
*[Elementos de la filosofía de Newton][http://books.google.es/books/about/Voltaire_Elementos_de_la_Filosof%C3%ADa_de_N.html?hl=es&id=Q1fohke9K8gC&redir_esc=y ] ('''1738''')

==Fontes==
*http://gl.wikipedia.org/wiki/Voltaire
*http://www.e-torredebabel.com/Biblioteca/Voltaire/jesuitas-Diccionario-Filosofico.htm

[[Categoría:4º PDC 1213]]
[[Categoría:Ámbito lingüístico-social]]

Voltaire

2013-06-08T18:05:16Z

Sofía Medela Castiñeiras: /* Ideas principais do seu pensamento */

[[Ficheiro:Voltaire.jpg|right]]
==Nome==
François Marie Arouet, máis coñecido baixo o seu seudónimo,Voltaire.

==Datas de nacemento e morte==
21 de noviembre de 1694 – 30 de mayo de 1778
==Nacionalidade==
París, Francia
==Biografía==
Escritor, historiador e filósofo francés. Foi a figura intelectual dominante do seu siglo.
Escribiu obras de teatro, poemas, novelas, ensayos e obras históricas e científicas; máis de 20.000 cartas e máis de 2.000 libros e folletos.
Deixou unha obra literaria heteroxénea e desigual, da que resaltan os seus relatos e libros de polémica ideolóxica. Como filósofo, Voltaire foi un divulgador, e o seu credo laico e anticlerical orientou aos teóricos da Revolución Francesa.
Estudiou cos xesuitas no colexio Louis-le-Grand de París '''(1704-1711)'''. O seu padriño, o abate de Châteauneuf, introduceuno na sociedade libertina do Temple.
Estivo en La Haya no '''1713''' como secretario de embaixada, pero un romance que tivo ca filla dun refuxiado hugonote obligouno a regresar a París.
Catro anos despois escribiu uns versos irrespetuosos, dirixidos contra un rexente, que lle valeron a reclusión na Bastilla. Unha vez liberado, foi desterrado á Châtenay, donde adoptou o seudónimo de Voltaire, anagrama de Árouet le Jeune» o do lugar de orixe de seu padre, Air-vault.
Uns anos despois tivo un altercado co cabaleiro Rohan, no que foi apaleado polos sirvientes de éste, polo que Voltaire de novo volveu á Bastilla; despois de cinco meses, foi liberado e exiliado a Gran Bretaña do '''1726''' ao '''1729'''.
Recibírono tanto na corte de Londres coma nos medios literarios e comerciales británicos calurosamente; a influencia británica empezó a orientar su pensamiento. Publicó Henriade (1728) y obtuvo un gran éxito teatral con Bruto '''(1730)'''; na Historia de Carlos XII (1731), Voltaire levou a cabo unha dura crítica da guerra, a sátira "El templo del gusto" '''(1733)''' tróuxelle a animadversión dos ambientes literarios parisienses.

A súa perda de prestixio na corte e a morte de Mme. du Châtelet fixeron que Voltaire aceptarse a invitación de Federico II. Durante a súa estancia en Potsdam escribiu "El siglo de Luis XIV"'''(1751)''' e continuou, con "Micromégas" '''(1752)''', a serie dos seus contos iniciada con Zadig.

==Ideas principais do seu pensamento==
A influencia británica empezou a orientar o seu pensamento:
*Ainda que foi un pensador polifacético e poco ou nada sistemático, Voltaire convirteuse nun símbolo do enciclopedismo e das ideas modernas ilustradas que defendían a libertade de pensamento, a tolerancia e a xusticia como instrumentos superadores da ignorancia, o dogmatismo e as supersticions. Frente ao oscurantismo non só ideolóxico, senon académico, Voltaire escribiu cunha enorme claridade crítica e franqueza que lle fixeron ganarse numerosos problemas e enemigos.
*A crítica volteriana ten unha función terapeútica, ainda que é consciente dos límites do que podía facer.
*Dogmatismo- é unha corrente filosófica feita ao escepticismo e ao idealismo, que facendo derivar o pensamiento dunha persona, presupón a supremacía do obxeto respecto ao suxeito, da realidade das ideas e da naturaleza do espíritu.
*Unha pregunta que se facía era:
“''¿En qué se convirte e qué importancia ten na humanidade, o bo facer, a modestia, a paciencia, a dozura, a sabiduría, a piedade, cando media libra de plomo lanzada dende 600 pasos me destroza o corpo, se morro aos vinte anos entre tormentos inenarrables, no medio de cinco ou seis mil moribundos, cando os meus ollos, ao abrirse por última vez, ven a cidade donde nacín destruída polo ferro e o lume, e o último son que escoitan os meus oidos son os berros das mulleres e os nenos que expiran baixo as ruinas,e todo polo interés dun home ao que non conocemos?''”.
*Frases:
- "''Buscamos a felicidade, pero sin saber onde, coma os borrachos buscan a súa casa, sabendo que teñen unha.''"

-"''Non sempre podemos agradar, pero sempre podemos tratar de ser agradables''"

- "''O que revela o secredo de outros pasa por traidor, o que revela o propio secredo pasa por imbécil.''"

- "''A ignorancia afirma ou nega rotundamente, a ciencia duda''."

- "''A beleza complace os ollos, a dozura encadena a alma''."

- "''Qué mentalidade pobre hai que ter pa' dicir que os animais son máquinas carentes de sentimiento e entendemiento''."

- "''Quenes creen que cos cartos o fan todo, acaban facendo todo por cartos.''"

==Bibliografía máis importante==

*Adélaïde du Guesclin ('''1734''')
*[La muerte de César][http://digital.csic.es/bitstream/10261/12953/1/20090507085858331.pdf] ('''1735''')
*Alzire o los americanos ('''1736''')
*Mahoma o el fanatismo ('''1741''')
*[Elementos de la filosofía de Newton][http://books.google.es/books/about/Voltaire_Elementos_de_la_Filosof%C3%ADa_de_N.html?hl=es&id=Q1fohke9K8gC&redir_esc=y ] ('''1738''')

==Fontes==
*http://gl.wikipedia.org/wiki/Voltaire
*http://www.e-torredebabel.com/Biblioteca/Voltaire/jesuitas-Diccionario-Filosofico.htm

[[Categoría:4º PDC 1213]]
[[Categoría:Ámbito lingüístico-social]]

Voltaire

2013-06-08T18:03:40Z

Sofía Medela Castiñeiras: /* Ideas principais do seu pensamento */

[[Ficheiro:Voltaire.jpg|right]]
==Nome==
François Marie Arouet, máis coñecido baixo o seu seudónimo,Voltaire.

==Datas de nacemento e morte==
21 de noviembre de 1694 – 30 de mayo de 1778
==Nacionalidade==
París, Francia
==Biografía==
Escritor, historiador e filósofo francés. Foi a figura intelectual dominante do seu siglo.
Escribiu obras de teatro, poemas, novelas, ensayos e obras históricas e científicas; máis de 20.000 cartas e máis de 2.000 libros e folletos.
Deixou unha obra literaria heteroxénea e desigual, da que resaltan os seus relatos e libros de polémica ideolóxica. Como filósofo, Voltaire foi un divulgador, e o seu credo laico e anticlerical orientou aos teóricos da Revolución Francesa.
Estudiou cos xesuitas no colexio Louis-le-Grand de París '''(1704-1711)'''. O seu padriño, o abate de Châteauneuf, introduceuno na sociedade libertina do Temple.
Estivo en La Haya no '''1713''' como secretario de embaixada, pero un romance que tivo ca filla dun refuxiado hugonote obligouno a regresar a París.
Catro anos despois escribiu uns versos irrespetuosos, dirixidos contra un rexente, que lle valeron a reclusión na Bastilla. Unha vez liberado, foi desterrado á Châtenay, donde adoptou o seudónimo de Voltaire, anagrama de Árouet le Jeune» o do lugar de orixe de seu padre, Air-vault.
Uns anos despois tivo un altercado co cabaleiro Rohan, no que foi apaleado polos sirvientes de éste, polo que Voltaire de novo volveu á Bastilla; despois de cinco meses, foi liberado e exiliado a Gran Bretaña do '''1726''' ao '''1729'''.
Recibírono tanto na corte de Londres coma nos medios literarios e comerciales británicos calurosamente; a influencia británica empezó a orientar su pensamiento. Publicó Henriade (1728) y obtuvo un gran éxito teatral con Bruto '''(1730)'''; na Historia de Carlos XII (1731), Voltaire levou a cabo unha dura crítica da guerra, a sátira "El templo del gusto" '''(1733)''' tróuxelle a animadversión dos ambientes literarios parisienses.

A súa perda de prestixio na corte e a morte de Mme. du Châtelet fixeron que Voltaire aceptarse a invitación de Federico II. Durante a súa estancia en Potsdam escribiu "El siglo de Luis XIV"'''(1751)''' e continuou, con "Micromégas" '''(1752)''', a serie dos seus contos iniciada con Zadig.

==Ideas principais do seu pensamento==
A influencia británica empezou a orientar o seu pensamento:
*Ainda que foi un pensador polifacético e poco ou nada sistemático, Voltaire convirteuse nun símbolo do enciclopedismo e das ideas modernas ilustradas que defendían a libertade de pensamento, a tolerancia e a xusticia como instrumentos superadores da ignorancia, o dogmatismo e as supersticions. Frente ao oscurantismo non só ideolóxico, senon académico, Voltaire escribiu cunha enorme claridade crítica e franqueza que lle fixeron ganarse numerosos problemas e enemigos.
*A crítica volteriana ten unha función terapeútica, ainda que é consciente dos límites do que podía facer.
*Dogmatismo- é unha corrente filosófica feita ao escepticismo e ao idealismo, que facendo derivar o pensamiento dunha persona, presupón a supremacía do obxeto respecto ao suxeito, da realidade das ideas e da naturaleza do espíritu.
*Unha pregunta que se facía era:
“''¿En qué se convirte e qué importancia ten na humanidade, o bo facer, a modestia, a paciencia, a dozura, a sabiduría, a piedade, cando media libra de plomo lanzada dende 600 pasos me destroza o corpo, se morro aos vinte anos entre tormentos inenarrables, no medio de cinco ou seis mil moribundos, cando os meus ollos, ao abrirse por última vez, ven a cidade donde nacín destruída polo ferro e o lume, e o último son que escoitan os meus oidos son os berros das mulleres e os nenos que expiran baixo as ruinas,e todo polo interés dun home ao que non conocemos?''”.
*Frases:
- "''Buscamos a felicidade, pero sin saber onde, coma os borrachos buscan a súa casa, sabendo que teñen unha.''"
"''Non sempre podemos agradar, pero sempre podemos tratar de ser agradables''"
- "''O que revela o secredo de outros pasa por traidor, o que revela o propio secredo pasa por imbécil.''"
- "''A ignorancia afirma ou nega rotundamente, a ciencia duda''."
- "''A beleza complace os ollos, a dozura encadena a alma''."
- "''Qué mentalidade pobre hai que ter pa' dicir que os animais son máquinas carentes de sentimiento e entendimiento''."
- "''Quenes creen que cos castos o fan todo, acaban facendo todo por cartos.''"

==Bibliografía máis importante==

*Adélaïde du Guesclin ('''1734''')
*[La muerte de César][http://digital.csic.es/bitstream/10261/12953/1/20090507085858331.pdf] ('''1735''')
*Alzire o los americanos ('''1736''')
*Mahoma o el fanatismo ('''1741''')
*[Elementos de la filosofía de Newton][http://books.google.es/books/about/Voltaire_Elementos_de_la_Filosof%C3%ADa_de_N.html?hl=es&id=Q1fohke9K8gC&redir_esc=y ] ('''1738''')

==Fontes==
*http://gl.wikipedia.org/wiki/Voltaire
*http://www.e-torredebabel.com/Biblioteca/Voltaire/jesuitas-Diccionario-Filosofico.htm

[[Categoría:4º PDC 1213]]
[[Categoría:Ámbito lingüístico-social]]

Voltaire

2013-06-08T18:02:30Z

Sofía Medela Castiñeiras: /* Ideas principais do seu pensamento */

[[Ficheiro:Voltaire.jpg|right]]
==Nome==
François Marie Arouet, máis coñecido baixo o seu seudónimo,Voltaire.

==Datas de nacemento e morte==
21 de noviembre de 1694 – 30 de mayo de 1778
==Nacionalidade==
París, Francia
==Biografía==
Escritor, historiador e filósofo francés. Foi a figura intelectual dominante do seu siglo.
Escribiu obras de teatro, poemas, novelas, ensayos e obras históricas e científicas; máis de 20.000 cartas e máis de 2.000 libros e folletos.
Deixou unha obra literaria heteroxénea e desigual, da que resaltan os seus relatos e libros de polémica ideolóxica. Como filósofo, Voltaire foi un divulgador, e o seu credo laico e anticlerical orientou aos teóricos da Revolución Francesa.
Estudiou cos xesuitas no colexio Louis-le-Grand de París '''(1704-1711)'''. O seu padriño, o abate de Châteauneuf, introduceuno na sociedade libertina do Temple.
Estivo en La Haya no '''1713''' como secretario de embaixada, pero un romance que tivo ca filla dun refuxiado hugonote obligouno a regresar a París.
Catro anos despois escribiu uns versos irrespetuosos, dirixidos contra un rexente, que lle valeron a reclusión na Bastilla. Unha vez liberado, foi desterrado á Châtenay, donde adoptou o seudónimo de Voltaire, anagrama de Árouet le Jeune» o do lugar de orixe de seu padre, Air-vault.
Uns anos despois tivo un altercado co cabaleiro Rohan, no que foi apaleado polos sirvientes de éste, polo que Voltaire de novo volveu á Bastilla; despois de cinco meses, foi liberado e exiliado a Gran Bretaña do '''1726''' ao '''1729'''.
Recibírono tanto na corte de Londres coma nos medios literarios e comerciales británicos calurosamente; a influencia británica empezó a orientar su pensamiento. Publicó Henriade (1728) y obtuvo un gran éxito teatral con Bruto '''(1730)'''; na Historia de Carlos XII (1731), Voltaire levou a cabo unha dura crítica da guerra, a sátira "El templo del gusto" '''(1733)''' tróuxelle a animadversión dos ambientes literarios parisienses.

A súa perda de prestixio na corte e a morte de Mme. du Châtelet fixeron que Voltaire aceptarse a invitación de Federico II. Durante a súa estancia en Potsdam escribiu "El siglo de Luis XIV"'''(1751)''' e continuou, con "Micromégas" '''(1752)''', a serie dos seus contos iniciada con Zadig.

==Ideas principais do seu pensamento==
A influencia británica empezou a orientar o seu pensamento:
*Ainda que foi un pensador polifacético e poco ou nada sistemático, Voltaire convirteuse nun símbolo do enciclopedismo e das ideas modernas ilustradas que defendían a libertade de pensamento, a tolerancia e a xusticia como instrumentos superadores da ignorancia, o dogmatismo e as supersticions. Frente ao oscurantismo non só ideolóxico, senon académico, Voltaire escribiu cunha enorme claridade crítica e franqueza que lle fixeron ganarse numerosos problemas e enemigos.
*A crítica volteriana ten unha función terapeútica, ainda que é consciente dos límites do que podía facer.
*Dogmatismo- é unha corrente filosófica feita ao escepticismo e ao idealismo, que facendo derivar o pensamiento dunha persona, presupón a supremacía do obxeto respecto ao suxeito, da realidade das ideas e da naturaleza do espíritu.
*Unha pregunta que se facía era:
“''¿En qué se convirte e qué importancia ten na humanidade, o bo facer, a modestia, a paciencia, a dozura, a sabiduría, a piedade, cando media libra de plomo lanzada dende 600 pasos me destroza o corpo, se morro aos vinte anos entre tormentos inenarrables, no medio de cinco ou seis mil moribundos, cando os meus ollos, ao abrirse por última vez, ven a cidade donde nacín destruída polo ferro e o lume, e o último son que escoitan os meus oidos son os berros das mulleres e os nenos que expiran baixo as ruinas,e todo polo interés dun home ao que non conocemos?''”.
*Frases:
"''Buscamos a felicidade, pero sin saber onde, coma os borrachos buscan a súa casa, sabendo que teñen unha.''"
"''Non sempre podemos agradar, pero sempre podemos tratar de ser agradables''"
"''O que revela o secredo de outros pasa por traidor, o que revela o propio secredo pasa por imbécil.''"
"''A ignorancia afirma ou nega rotundamente, a ciencia duda''."
"''A beleza complace os ollos, a dozura encadena a alma''."
"''Qué mentalidade pobre hai que ter pa' dicir que os animais son máquinas carentes de sentimiento e entendimiento''."
"''Quenes creen que cos castos o fan todo, acaban facendo todo por cartos.''"

==Bibliografía máis importante==

*Adélaïde du Guesclin ('''1734''')
*[La muerte de César][http://digital.csic.es/bitstream/10261/12953/1/20090507085858331.pdf] ('''1735''')
*Alzire o los americanos ('''1736''')
*Mahoma o el fanatismo ('''1741''')
*[Elementos de la filosofía de Newton][http://books.google.es/books/about/Voltaire_Elementos_de_la_Filosof%C3%ADa_de_N.html?hl=es&id=Q1fohke9K8gC&redir_esc=y ] ('''1738''')

==Fontes==
*http://gl.wikipedia.org/wiki/Voltaire
*http://www.e-torredebabel.com/Biblioteca/Voltaire/jesuitas-Diccionario-Filosofico.htm

[[Categoría:4º PDC 1213]]
[[Categoría:Ámbito lingüístico-social]]

Voltaire

2013-06-08T17:38:31Z

Sofía Medela Castiñeiras: /* Bibliografía máis importante */

[[Ficheiro:Voltaire.jpg|right]]
==Nome==
François Marie Arouet, máis coñecido baixo o seu seudónimo,Voltaire.

==Datas de nacemento e morte==
21 de noviembre de 1694 – 30 de mayo de 1778
==Nacionalidade==
París, Francia
==Biografía==
Escritor, historiador e filósofo francés. Foi a figura intelectual dominante do seu siglo.
Escribiu obras de teatro, poemas, novelas, ensayos e obras históricas e científicas; máis de 20.000 cartas e máis de 2.000 libros e folletos.
Deixou unha obra literaria heteroxénea e desigual, da que resaltan os seus relatos e libros de polémica ideolóxica. Como filósofo, Voltaire foi un divulgador, e o seu credo laico e anticlerical orientou aos teóricos da Revolución Francesa.
Estudiou cos xesuitas no colexio Louis-le-Grand de París '''(1704-1711)'''. O seu padriño, o abate de Châteauneuf, introduceuno na sociedade libertina do Temple.
Estivo en La Haya no '''1713''' como secretario de embaixada, pero un romance que tivo ca filla dun refuxiado hugonote obligouno a regresar a París.
Catro anos despois escribiu uns versos irrespetuosos, dirixidos contra un rexente, que lle valeron a reclusión na Bastilla. Unha vez liberado, foi desterrado á Châtenay, donde adoptou o seudónimo de Voltaire, anagrama de Árouet le Jeune» o do lugar de orixe de seu padre, Air-vault.
Uns anos despois tivo un altercado co cabaleiro Rohan, no que foi apaleado polos sirvientes de éste, polo que Voltaire de novo volveu á Bastilla; despois de cinco meses, foi liberado e exiliado a Gran Bretaña do '''1726''' ao '''1729'''.
Recibírono tanto na corte de Londres coma nos medios literarios e comerciales británicos calurosamente; a influencia británica empezó a orientar su pensamiento. Publicó Henriade (1728) y obtuvo un gran éxito teatral con Bruto '''(1730)'''; na Historia de Carlos XII (1731), Voltaire levou a cabo unha dura crítica da guerra, a sátira "El templo del gusto" '''(1733)''' tróuxelle a animadversión dos ambientes literarios parisienses.

A súa perda de prestixio na corte e a morte de Mme. du Châtelet fixeron que Voltaire aceptarse a invitación de Federico II. Durante a súa estancia en Potsdam escribiu "El siglo de Luis XIV"'''(1751)''' e continuou, con "Micromégas" '''(1752)''', a serie dos seus contos iniciada con Zadig.

==Ideas principais do seu pensamento==
A influencia británica empezou a orientar o seu pensamento:
*Ainda que foi un pensador polifacético e poco ou nada sistemático, Voltaire convirteuse nun símbolo do enciclopedismo e das ideas modernas ilustradas que defendían a libertade de pensamento, a tolerancia e a xusticia como instrumentos superadores da ignorancia, o dogmatismo e as supersticions. Frente ao oscurantismo non só ideolóxico, senon académico, Voltaire escribiu cunha enorme claridade crítica e franqueza que lle fixeron ganarse numerosos problemas e enemigos.
*A crítica volteriana ten unha función terapeútica, ainda que é consciente dos límites do que podía facer.
*Dogmatismo- é unha corrente filosófica feita ao escepticismo e ao idealismo, que facendo derivar o pensamiento dunha persona, presupón a supremacía do obxeto respecto ao suxeito, da realidade das ideas e da naturaleza do espíritu.
*Unha pregunta que se facía era:
“¿En qué se convirte e qué importancia ten na humanidade, o bo facer, a modestia, a paciencia, a dozura, a sabiduría, a piedade, cando media libra de plomo lanzada dende 600 pasos me destroza o corpo, se morro aos vinte anos entre tormentos inenarrables, no medio de cinco ou seis mil moribundos, cando os meus ollos, ao abrirse por última vez, ven a cidade donde nacín destruída polo ferro e o lume, e o último son que escoitan os meus oidos son os berros das mulleres e os nenos que expiran baixo as ruinas,e todo polo interés dun home ao que non conocemos?”.

==Bibliografía máis importante==

*Adélaïde du Guesclin ('''1734''')
*[La muerte de César][http://digital.csic.es/bitstream/10261/12953/1/20090507085858331.pdf] ('''1735''')
*Alzire o los americanos ('''1736''')
*Mahoma o el fanatismo ('''1741''')
*[Elementos de la filosofía de Newton][http://books.google.es/books/about/Voltaire_Elementos_de_la_Filosof%C3%ADa_de_N.html?hl=es&id=Q1fohke9K8gC&redir_esc=y ] ('''1738''')

==Fontes==
*http://gl.wikipedia.org/wiki/Voltaire
*http://www.e-torredebabel.com/Biblioteca/Voltaire/jesuitas-Diccionario-Filosofico.htm

[[Categoría:4º PDC 1213]]
[[Categoría:Ámbito lingüístico-social]]

Voltaire

2013-06-08T17:35:16Z

Sofía Medela Castiñeiras: /* Bibliografía máis importante */

[[Ficheiro:Voltaire.jpg|right]]
==Nome==
François Marie Arouet, máis coñecido baixo o seu seudónimo,Voltaire.

==Datas de nacemento e morte==
21 de noviembre de 1694 – 30 de mayo de 1778
==Nacionalidade==
París, Francia
==Biografía==
Escritor, historiador e filósofo francés. Foi a figura intelectual dominante do seu siglo.
Escribiu obras de teatro, poemas, novelas, ensayos e obras históricas e científicas; máis de 20.000 cartas e máis de 2.000 libros e folletos.
Deixou unha obra literaria heteroxénea e desigual, da que resaltan os seus relatos e libros de polémica ideolóxica. Como filósofo, Voltaire foi un divulgador, e o seu credo laico e anticlerical orientou aos teóricos da Revolución Francesa.
Estudiou cos xesuitas no colexio Louis-le-Grand de París '''(1704-1711)'''. O seu padriño, o abate de Châteauneuf, introduceuno na sociedade libertina do Temple.
Estivo en La Haya no '''1713''' como secretario de embaixada, pero un romance que tivo ca filla dun refuxiado hugonote obligouno a regresar a París.
Catro anos despois escribiu uns versos irrespetuosos, dirixidos contra un rexente, que lle valeron a reclusión na Bastilla. Unha vez liberado, foi desterrado á Châtenay, donde adoptou o seudónimo de Voltaire, anagrama de Árouet le Jeune» o do lugar de orixe de seu padre, Air-vault.
Uns anos despois tivo un altercado co cabaleiro Rohan, no que foi apaleado polos sirvientes de éste, polo que Voltaire de novo volveu á Bastilla; despois de cinco meses, foi liberado e exiliado a Gran Bretaña do '''1726''' ao '''1729'''.
Recibírono tanto na corte de Londres coma nos medios literarios e comerciales británicos calurosamente; a influencia británica empezó a orientar su pensamiento. Publicó Henriade (1728) y obtuvo un gran éxito teatral con Bruto '''(1730)'''; na Historia de Carlos XII (1731), Voltaire levou a cabo unha dura crítica da guerra, a sátira "El templo del gusto" '''(1733)''' tróuxelle a animadversión dos ambientes literarios parisienses.

A súa perda de prestixio na corte e a morte de Mme. du Châtelet fixeron que Voltaire aceptarse a invitación de Federico II. Durante a súa estancia en Potsdam escribiu "El siglo de Luis XIV"'''(1751)''' e continuou, con "Micromégas" '''(1752)''', a serie dos seus contos iniciada con Zadig.

==Ideas principais do seu pensamento==
A influencia británica empezou a orientar o seu pensamento:
*Ainda que foi un pensador polifacético e poco ou nada sistemático, Voltaire convirteuse nun símbolo do enciclopedismo e das ideas modernas ilustradas que defendían a libertade de pensamento, a tolerancia e a xusticia como instrumentos superadores da ignorancia, o dogmatismo e as supersticions. Frente ao oscurantismo non só ideolóxico, senon académico, Voltaire escribiu cunha enorme claridade crítica e franqueza que lle fixeron ganarse numerosos problemas e enemigos.
*A crítica volteriana ten unha función terapeútica, ainda que é consciente dos límites do que podía facer.
*Dogmatismo- é unha corrente filosófica feita ao escepticismo e ao idealismo, que facendo derivar o pensamiento dunha persona, presupón a supremacía do obxeto respecto ao suxeito, da realidade das ideas e da naturaleza do espíritu.
*Unha pregunta que se facía era:
“¿En qué se convirte e qué importancia ten na humanidade, o bo facer, a modestia, a paciencia, a dozura, a sabiduría, a piedade, cando media libra de plomo lanzada dende 600 pasos me destroza o corpo, se morro aos vinte anos entre tormentos inenarrables, no medio de cinco ou seis mil moribundos, cando os meus ollos, ao abrirse por última vez, ven a cidade donde nacín destruída polo ferro e o lume, e o último son que escoitan os meus oidos son os berros das mulleres e os nenos que expiran baixo as ruinas,e todo polo interés dun home ao que non conocemos?”.

==Bibliografía máis importante==

*Adélaïde du Guesclin ('''1734''')
*La muerte de César ('''1735''')
*Alzire o los americanos (1736)
*Mahoma o el fanatismo ('''1741''')
*[Elementos de la filosofía de Newton][http://books.google.es/books/about/Voltaire_Elementos_de_la_Filosof%C3%ADa_de_N.html?hl=es&id=Q1fohke9K8gC&redir_esc=y ] ('''1738''')

==Fontes==
*http://gl.wikipedia.org/wiki/Voltaire
*http://www.e-torredebabel.com/Biblioteca/Voltaire/jesuitas-Diccionario-Filosofico.htm

[[Categoría:4º PDC 1213]]
[[Categoría:Ámbito lingüístico-social]]

Voltaire

2013-06-08T17:30:23Z

Sofía Medela Castiñeiras: /* Biografía */

[[Ficheiro:Voltaire.jpg|right]]
==Nome==
François Marie Arouet, máis coñecido baixo o seu seudónimo,Voltaire.

==Datas de nacemento e morte==
21 de noviembre de 1694 – 30 de mayo de 1778
==Nacionalidade==
París, Francia
==Biografía==
Escritor, historiador e filósofo francés. Foi a figura intelectual dominante do seu siglo.
Escribiu obras de teatro, poemas, novelas, ensayos e obras históricas e científicas; máis de 20.000 cartas e máis de 2.000 libros e folletos.
Deixou unha obra literaria heteroxénea e desigual, da que resaltan os seus relatos e libros de polémica ideolóxica. Como filósofo, Voltaire foi un divulgador, e o seu credo laico e anticlerical orientou aos teóricos da Revolución Francesa.
Estudiou cos xesuitas no colexio Louis-le-Grand de París '''(1704-1711)'''. O seu padriño, o abate de Châteauneuf, introduceuno na sociedade libertina do Temple.
Estivo en La Haya no '''1713''' como secretario de embaixada, pero un romance que tivo ca filla dun refuxiado hugonote obligouno a regresar a París.
Catro anos despois escribiu uns versos irrespetuosos, dirixidos contra un rexente, que lle valeron a reclusión na Bastilla. Unha vez liberado, foi desterrado á Châtenay, donde adoptou o seudónimo de Voltaire, anagrama de Árouet le Jeune» o do lugar de orixe de seu padre, Air-vault.
Uns anos despois tivo un altercado co cabaleiro Rohan, no que foi apaleado polos sirvientes de éste, polo que Voltaire de novo volveu á Bastilla; despois de cinco meses, foi liberado e exiliado a Gran Bretaña do '''1726''' ao '''1729'''.
Recibírono tanto na corte de Londres coma nos medios literarios e comerciales británicos calurosamente; a influencia británica empezó a orientar su pensamiento. Publicó Henriade (1728) y obtuvo un gran éxito teatral con Bruto '''(1730)'''; na Historia de Carlos XII (1731), Voltaire levou a cabo unha dura crítica da guerra, a sátira "El templo del gusto" '''(1733)''' tróuxelle a animadversión dos ambientes literarios parisienses.

A súa perda de prestixio na corte e a morte de Mme. du Châtelet fixeron que Voltaire aceptarse a invitación de Federico II. Durante a súa estancia en Potsdam escribiu "El siglo de Luis XIV"'''(1751)''' e continuou, con "Micromégas" '''(1752)''', a serie dos seus contos iniciada con Zadig.

==Ideas principais do seu pensamento==
A influencia británica empezou a orientar o seu pensamento:
*Ainda que foi un pensador polifacético e poco ou nada sistemático, Voltaire convirteuse nun símbolo do enciclopedismo e das ideas modernas ilustradas que defendían a libertade de pensamento, a tolerancia e a xusticia como instrumentos superadores da ignorancia, o dogmatismo e as supersticions. Frente ao oscurantismo non só ideolóxico, senon académico, Voltaire escribiu cunha enorme claridade crítica e franqueza que lle fixeron ganarse numerosos problemas e enemigos.
*A crítica volteriana ten unha función terapeútica, ainda que é consciente dos límites do que podía facer.
*Dogmatismo- é unha corrente filosófica feita ao escepticismo e ao idealismo, que facendo derivar o pensamiento dunha persona, presupón a supremacía do obxeto respecto ao suxeito, da realidade das ideas e da naturaleza do espíritu.
*Unha pregunta que se facía era:
“¿En qué se convirte e qué importancia ten na humanidade, o bo facer, a modestia, a paciencia, a dozura, a sabiduría, a piedade, cando media libra de plomo lanzada dende 600 pasos me destroza o corpo, se morro aos vinte anos entre tormentos inenarrables, no medio de cinco ou seis mil moribundos, cando os meus ollos, ao abrirse por última vez, ven a cidade donde nacín destruída polo ferro e o lume, e o último son que escoitan os meus oidos son os berros das mulleres e os nenos que expiran baixo as ruinas,e todo polo interés dun home ao que non conocemos?”.

==Bibliografía máis importante==

*Adélaïde du Guesclin (1734)
*La muerte de César (1735)
*Alzire o los americanos (1736)
*Mahoma o el fanatismo (1741)
*Elementos de la filosofía de Newton (1738)

==Fontes==
*http://gl.wikipedia.org/wiki/Voltaire
*http://www.e-torredebabel.com/Biblioteca/Voltaire/jesuitas-Diccionario-Filosofico.htm

[[Categoría:4º PDC 1213]]
[[Categoría:Ámbito lingüístico-social]]

O Naranxo.Román Pedreira

2013-06-08T16:58:18Z

Sofía Medela Castiñeiras:

'''I Resumo denotativo:“Carmela da Grota”'''.
Carmela era unha muller que chegaba de novo á aldea de Grota. Todos os veciños fuxían dela porque consideraban que tiña todas as características para ser unha meiga.
Unha noite, un grupo de mozos, decidiron ir visitala e cantarlle unha canción, pero cando estaban diante da súa porta non foron quen de abrir a boca.
'''II Resumo denotativo:“Meu tío Queitano”'''.
Esta é a triste historia dun home chamado Pepe, que se foi vivir co seu tío. El axudábao nas tarefas da casa e traballaba moito decote. Pero tanto traballo fixo que lle cambiara o carácter. Converteuse nun home illado. Pasou de ser un home pobre a un home rico cando herdou os bens do seu tío, que o único que lle proporcionaron foron traballos e miserias, e rechazo por parte dos seus veciños, xa que os bens eran poucos e malos.
'''Recensión connotativa:
“O Naranxo”'''
Esta obra dividida en doce relatos, fálanos das vivenzas de distintos personaxes nas que se tratan diversos temas como a emigración, a morte, as tolemias de varios protagonistas ou o amor convertido en obsesión entre outros.
É un libro bastante entretido e ameno que nos fai gozar das diferentes historias que xorden en aldeas e vilas, e experiencias vividas polas súas xentes. Alén diso, é doado de ler e de comprender, e sobre todo coñeces moitas cousas da comarca dezá. Tamén hai que dicir que algúns dos pequenos relatos carecen de argumento. Recomendable para todo aquel que lle gustase o libro “Cousas” de Castelao, xa que se parece moito á estrutura do mesmo.
'''Home, deberías comentar o relato "O Naranxo"''' que para algo é un dos persoeiros pulares de Lalín.

[[Categoría:Literatura Galega.Lecturas opcionais.4ºESO]]

Voltaire

2013-06-08T16:49:06Z

Sofía Medela Castiñeiras: /* Biografía */

[[Ficheiro:Voltaire.jpg|right]]
==Nome==
François Marie Arouet, máis coñecido baixo o seu seudónimo,Voltaire.

==Datas de nacemento e morte==
21 de noviembre de 1694 – 30 de mayo de 1778
==Nacionalidade==
París, Francia
==Biografía==
Escritor francés. Foi a figura intelectual dominante do seu siglo.
Deixou unha obra literaria heteroxénea e desigual, da que resaltan os seus relatos e libros de polémica ideolóxica. Como filósofo, Voltaire foi un divulgador, e o seu credo laico e anticlerical orientou aos teóricos da Revolución Francesa.
Estudiou cos xesuitas no colexio Louis-le-Grand de París (1704-1711). O seu padriño, o abate de Châteauneuf, introduceuno na sociedade libertina do Temple.
Estivo en La Haya no 1713 como secretario de embaixada, pero un romance que tivo ca filla dun refuxiado hugonote obligouno a regresar a París.
Catro anos despois escribiu uns versos irrespetuosos, dirixidos contra un rexente, que lle valeron a reclusión na Bastilla. Unha vez liberado, foi desterrado á Châtenay, donde adoptou o seudónimo de Voltaire, anagrama de Árouet le Jeune» o do lugar de orixe de seu padre, Air-vault.
Uns anos despois tivo un altercado co cabaleiro Rohan, no que foi apaleado polos sirvientes de éste, polo que Voltaire de novo volveu á Bastilla; despois de cinco meses, foi liberado e exiliado a Gran Bretaña do 1726 ao 1729.
Recibírono tanto na corte de Londres coma nos medios literarios e comerciales británicos calurosamente; a influencia británica empezó a orientar su pensamiento. Publicó Henriade (1728) y obtuvo un gran éxito teatral con Bruto (1730); en la Historia de Carlos XII (1731), Voltaire llevó a cabo una dura crítica de la guerra, y la sátira El templo del gusto (1733) le atrajo la animadversión de los ambientes literarios parisienses.

A súa perda de prestixio na corte e a morte de Mme. du Châtelet moveron a Voltaire a aceptar a invitación de Federico II. Durante a súa estancia en Potsdam escribiu "El siglo de Luis XIV"(1751) e continuou, con "Micromégas" (1752), a serie dos seus contos iniciada con Zadig.

==Ideas principais do seu pensamento==
A influencia británica empezou a orientar o seu pensamento:
*Ainda que foi un pensador polifacético e poco ou nada sistemático, Voltaire convirteuse nun símbolo do enciclopedismo e das ideas modernas ilustradas que defendían a libertade de pensamento, a tolerancia e a xusticia como instrumentos superadores da ignorancia, o dogmatismo e as supersticions. Frente ao oscurantismo non só ideolóxico, senon académico, Voltaire escribiu cunha enorme claridade crítica e franqueza que lle fixeron ganarse numerosos problemas e enemigos.
*A crítica volteriana ten unha función terapeútica, ainda que é consciente dos límites do que podía facer.
*Dogmatismo- é unha corrente filosófica feita ao escepticismo e ao idealismo, que facendo derivar o pensamiento dunha persona, presupón a supremacía do obxeto respecto ao suxeito, da realidade das ideas e da naturaleza do espíritu.
*Unha pregunta que se facía era:
“¿En qué se convirte e qué importancia ten na humanidade, o bo facer, a modestia, a paciencia, a dozura, a sabiduría, a piedade, cando media libra de plomo lanzada dende 600 pasos me destroza o corpo, se morro aos vinte anos entre tormentos inenarrables, no medio de cinco ou seis mil moribundos, cando os meus ollos, ao abrirse por última vez, ven a cidade donde nacín destruída polo ferro e o lume, e o último son que escoitan os meus oidos son os berros das mulleres e os nenos que expiran baixo as ruinas,e todo polo interés dun home ao que non conocemos?”.

==Bibliografía máis importante==

*Adélaïde du Guesclin (1734)
*La muerte de César (1735)
*Alzire o los americanos (1736)
*Mahoma o el fanatismo (1741)
*Elementos de la filosofía de Newton (1738)

==Fontes==
*http://gl.wikipedia.org/wiki/Voltaire
*http://www.e-torredebabel.com/Biblioteca/Voltaire/jesuitas-Diccionario-Filosofico.htm

[[Categoría:4º PDC 1213]]
[[Categoría:Ámbito lingüístico-social]]

Voltaire

2013-06-06T18:30:15Z

Sofía Medela Castiñeiras: /* Biografía */

[[Ficheiro:Voltaire.jpg|right]]
==Nome==
François Marie Arouet, máis coñecido baixo o seu seudónimo,Voltaire.

==Datas de nacemento e morte==
21 de noviembre de 1694 – 30 de mayo de 1778
==Nacionalidade==
París, Francia
==Biografía==
Escritor francés. Foi a figura intelectual dominante do seu siglo.
Deixou unha obra literaria heteroxénea e desigual, da que resaltan os seus relatos e libros de polémica ideolóxica. Como filósofo, Voltaire foi un divulgador, e o seu credo laico e anticlerical orientou aos teóricos da Revolución Francesa.
Estudiou cos xesuitas no colexio Louis-le-Grand de París (1704-1711). O seu padriño, o abate de Châteauneuf, introduceuno na sociedade libertina do Temple.
Estivo en La Haya no 1713 como secretario de embaixada, pero un romance que tivo ca filla dun refuxiado hugonote obligouno a regresar a París.
Catro anos despois escribiu uns versos irrespetuosos, dirixidos contra un rexente, que lle valeron a reclusión na Bastilla. Unha vez liberado, foi desterrado á Châtenay, donde adoptou o seudónimo de Voltaire, anagrama de Árouet le Jeune» o do lugar de orixe de seu padre, Air-vault.
Uns anos despois tivo un altercado co cabaleiro Rohan, no que foi apaleado polos sirvientes de éste, polo que Voltaire de novo volveu á Bastilla; despois de cinco meses, foi liberado e exiliado a Gran Bretaña do 1726 ao 1729.
Recibírono tanto na corte de Londres coma nos medios literarios e comerciales británicos calurosamente; a influencia británica empezó a orientar su pensamiento. Publicó Henriade (1728) y obtuvo un gran éxito teatral con Bruto (1730); en la Historia de Carlos XII (1731), Voltaire llevó a cabo una dura crítica de la guerra, y la sátira El templo del gusto (1733) le atrajo la animadversión de los ambientes literarios parisienses.

Pero su obra más escandalosa fue Cartas filosóficas o Cartas inglesas (1734), en las que Voltaire convierte un brillante reportaje sobre Gran Bretaña en una acerba crítica del régimen francés. Se le dictó orden de arresto, pero logró escapar, refugiándose en Cirey, en la Lorena, donde gracias a la marquesa de Châtelet pudo llevar una vida acorde con sus gustos de trabajo y de trato social (1734-1749).

El éxito de su tragedia Zaïre (1734) movió a Voltaire a intentar rejuvenecer el género; escribió Adélaïde du Guesclin (1734), La muerte de César (1735), Alzire o los americanos (1736), Mahoma o el fanatismo (1741). Menos afortunadas son sus comedias El hijo pródigo (1736) y Nanine o el prejuicio vencido (1749). En esta época divulgó los Elementos de la filosofía de Newton (1738).

Ciertas composiciones, como el Poema de Fontenoy (1745), le acabaron de introducir en la corte, para la que realizó misiones diplomáticas ante Federico II. Luis XV le nombró historiógrafo real, e ingresó en la Academia Francesa (1746). Pero no logró atraerse a Mme. de Pompadour, quien protegía a Crébillon; su rivalidad con este dramaturgo le llevó a intentar desacreditarle, tratando los mismos temas que él: Semíramis (1748), Orestes (1750), etc.

Su pérdida de prestigio en la corte y la muerte de Mme. du Châtelet (1749) movieron a Voltaire a aceptar la invitación de Federico II. Durante su estancia en Potsdam (1750-1753) escribió El siglo de Luis XIV (1751) y continuó, con Micromégas (1752), la serie de sus cuentos iniciada con Zadig (1748).

==Ideas principais do seu pensamento==
A influencia británica empezou a orientar o seu pensamento:
*Ainda que foi un pensador polifacético e poco ou nada sistemático, Voltaire convirteuse nun símbolo do enciclopedismo e das ideas modernas ilustradas que defendían a libertade de pensamento, a tolerancia e a xusticia como instrumentos superadores da ignorancia, o dogmatismo e as supersticions. Frente ao oscurantismo non só ideolóxico, senon académico, Voltaire escribiu cunha enorme claridade crítica e franqueza que lle fixeron ganarse numerosos problemas e enemigos.
*A crítica volteriana ten unha función terapeútica, ainda que é consciente dos límites do que podía facer.
*Dogmatismo- é unha corrente filosófica feita ao escepticismo e ao idealismo, que facendo derivar o pensamiento dunha persona, presupón a supremacía do obxeto respecto ao suxeito, da realidade das ideas e da naturaleza do espíritu.
*Unha pregunta que se facía era:
“¿En qué se convirte e qué importancia ten na humanidade, o bo facer, a modestia, a paciencia, a dozura, a sabiduría, a piedade, cando media libra de plomo lanzada dende 600 pasos me destroza o corpo, se morro aos vinte anos entre tormentos inenarrables, no medio de cinco ou seis mil moribundos, cando os meus ollos, ao abrirse por última vez, ven a cidade donde nacín destruída polo ferro e o lume, e o último son que escoitan os meus oidos son os berros das mulleres e os nenos que expiran baixo as ruinas,e todo polo interés dun home ao que non conocemos?”.

==Bibliografía máis importante==

*Adélaïde du Guesclin (1734)
*La muerte de César (1735)
*Alzire o los americanos (1736)
*Mahoma o el fanatismo (1741)
*Elementos de la filosofía de Newton (1738)

==Fontes==
*http://gl.wikipedia.org/wiki/Voltaire
*http://www.e-torredebabel.com/Biblioteca/Voltaire/jesuitas-Diccionario-Filosofico.htm

[[Categoría:4º PDC 1213]]
[[Categoría:Ámbito lingüístico-social]]

Voltaire

2013-06-06T18:12:07Z

Sofía Medela Castiñeiras: /* Biografía */

[[Ficheiro:Voltaire.jpg|right]]
==Nome==
François Marie Arouet, máis coñecido baixo o seu seudónimo,Voltaire.

==Datas de nacemento e morte==
21 de noviembre de 1694 – 30 de mayo de 1778
==Nacionalidade==
París, Francia
==Biografía==
Escritor francés. Foi a figura intelectual dominante do seu siglo.
Deixou unha obra literaria heteroxénea e desigual, da que resaltan os seus relatos e libros de polémica ideolóxica. Como filósofo, Voltaire foi un divulgador, e o seu credo laico e anticlerical orientou aos teóricos da Revolución Francesa.
Estudiou cos xesuitas no colexio Louis-le-Grand de París (1704-1711). O seu padriño, o abate de Châteauneuf, introduceuno na sociedade libertina do Temple.
Estivo en La Haya no 1713 como secretario de embaixada, pero un romance que tivo ca filla dun refuxiado hugonote obligouno a regresar a París.
Catro anos despois escribiu uns versos irrespetuosos, dirixidos contra un rexente, que lle valeron a reclusión na Bastilla. Unha vez liberado, foi desterrado á Châtenay, donde adoptou o seudónimo de Voltaire, anagrama de Árouet le Jeune» o do lugar de orixe de seu padre, Air-vault.
Uns anos despois tivo un altercado co cabaleiro Rohan, no que foi apaleado polos sirvientes de éste, polo que Voltaire de novo á Bastilla; despois de cinco meses, foi liberado e exiliado a Gran Bretaña do 1726 ao 1729.
Recibírono tanto na corte de Londres coma nos medios literarios e comerciales británicos calurosamente; a influencia británica empezó a orientar su pensamiento. Publicó Henriade (1728) y obtuvo un gran éxito teatral con Bruto (1730); en la Historia de Carlos XII (1731), Voltaire llevó a cabo una dura crítica de la guerra, y la sátira El templo del gusto (1733) le atrajo la animadversión de los ambientes literarios parisienses.

Pero su obra más escandalosa fue Cartas filosóficas o Cartas inglesas (1734), en las que Voltaire convierte un brillante reportaje sobre Gran Bretaña en una acerba crítica del régimen francés. Se le dictó orden de arresto, pero logró escapar, refugiándose en Cirey, en la Lorena, donde gracias a la marquesa de Châtelet pudo llevar una vida acorde con sus gustos de trabajo y de trato social (1734-1749).

El éxito de su tragedia Zaïre (1734) movió a Voltaire a intentar rejuvenecer el género; escribió Adélaïde du Guesclin (1734), La muerte de César (1735), Alzire o los americanos (1736), Mahoma o el fanatismo (1741). Menos afortunadas son sus comedias El hijo pródigo (1736) y Nanine o el prejuicio vencido (1749). En esta época divulgó los Elementos de la filosofía de Newton (1738).

Ciertas composiciones, como el Poema de Fontenoy (1745), le acabaron de introducir en la corte, para la que realizó misiones diplomáticas ante Federico II. Luis XV le nombró historiógrafo real, e ingresó en la Academia Francesa (1746). Pero no logró atraerse a Mme. de Pompadour, quien protegía a Crébillon; su rivalidad con este dramaturgo le llevó a intentar desacreditarle, tratando los mismos temas que él: Semíramis (1748), Orestes (1750), etc.

Su pérdida de prestigio en la corte y la muerte de Mme. du Châtelet (1749) movieron a Voltaire a aceptar la invitación de Federico II. Durante su estancia en Potsdam (1750-1753) escribió El siglo de Luis XIV (1751) y continuó, con Micromégas (1752), la serie de sus cuentos iniciada con Zadig (1748).

==Ideas principais do seu pensamento==
A influencia británica empezou a orientar o seu pensamento:
*Ainda que foi un pensador polifacético e poco ou nada sistemático, Voltaire convirteuse nun símbolo do enciclopedismo e das ideas modernas ilustradas que defendían a libertade de pensamento, a tolerancia e a xusticia como instrumentos superadores da ignorancia, o dogmatismo e as supersticions. Frente ao oscurantismo non só ideolóxico, senon académico, Voltaire escribiu cunha enorme claridade crítica e franqueza que lle fixeron ganarse numerosos problemas e enemigos.
*A crítica volteriana ten unha función terapeútica, ainda que é consciente dos límites do que podía facer.
*Dogmatismo- é unha corrente filosófica feita ao escepticismo e ao idealismo, que facendo derivar o pensamiento dunha persona, presupón a supremacía do obxeto respecto ao suxeito, da realidade das ideas e da naturaleza do espíritu.
*Unha pregunta que se facía era:
“¿En qué se convirte e qué importancia ten na humanidade, o bo facer, a modestia, a paciencia, a dozura, a sabiduría, a piedade, cando media libra de plomo lanzada dende 600 pasos me destroza o corpo, se morro aos vinte anos entre tormentos inenarrables, no medio de cinco ou seis mil moribundos, cando os meus ollos, ao abrirse por última vez, ven a cidade donde nacín destruída polo ferro e o lume, e o último son que escoitan os meus oidos son os berros das mulleres e os nenos que expiran baixo as ruinas,e todo polo interés dun home ao que non conocemos?”.

==Bibliografía máis importante==

*Adélaïde du Guesclin (1734)
*La muerte de César (1735)
*Alzire o los americanos (1736)
*Mahoma o el fanatismo (1741)
*Elementos de la filosofía de Newton (1738)

==Fontes==
*http://gl.wikipedia.org/wiki/Voltaire
*http://www.e-torredebabel.com/Biblioteca/Voltaire/jesuitas-Diccionario-Filosofico.htm

[[Categoría:4º PDC 1213]]
[[Categoría:Ámbito lingüístico-social]]

Voltaire

2013-06-06T18:11:14Z

Sofía Medela Castiñeiras: /* Biografía */

[[Ficheiro:Voltaire.jpg|right]]
==Nome==
François Marie Arouet, máis coñecido baixo o seu seudónimo,Voltaire.

==Datas de nacemento e morte==
21 de noviembre de 1694 – 30 de mayo de 1778
==Nacionalidade==
París, Francia
==Biografía==
Escritor francés. Foi a figura intelectual dominante do seu siglo.
Deixou unha obra literaria heteroxénea e desigual, da que resaltan os seus relatos e libros de polémica ideolóxica. Como filósofo, Voltaire foi un divulgador, e o seu credo laico e anticlerical orientou aos teóricos da Revolución Francesa.
Voltaire estudiou cos jesuitas no colexio Louis-le-Grand de París (1704-1711). O seu padriño, o abate de Châteauneuf, introduceuno na sociedade libertina do Temple.
Estivo en La Haya no 1713 como secretario de embaixada, pero un romance que tivo ca filla dun refuxiado hugonote obligouno a regresar a París.
Catro anos despois escribiu uns versos irrespetuosos, dirixidos contra un rexente, que lle valeron a reclusión na Bastilla. Unha vez liberado, foi desterrado á Châtenay, donde adoptou o seudónimo de Voltaire, anagrama de Árouet le Jeune» o do lugar de orixe de seu padre, Air-vault.
Uns anos despois tivo un altercado co cabaleiro Rohan, no que foi apaleado polos sirvientes de éste, polo que Voltaire de novo á Bastilla; despois de cinco meses, foi liberado e exiliado a Gran Bretaña do 1726 ao 1729.
Recibírono tanto na corte de Londres coma nos medios literarios e comerciales británicos calurosamente; a influencia británica empezó a orientar su pensamiento. Publicó Henriade (1728) y obtuvo un gran éxito teatral con Bruto (1730); en la Historia de Carlos XII (1731), Voltaire llevó a cabo una dura crítica de la guerra, y la sátira El templo del gusto (1733) le atrajo la animadversión de los ambientes literarios parisienses.

Pero su obra más escandalosa fue Cartas filosóficas o Cartas inglesas (1734), en las que Voltaire convierte un brillante reportaje sobre Gran Bretaña en una acerba crítica del régimen francés. Se le dictó orden de arresto, pero logró escapar, refugiándose en Cirey, en la Lorena, donde gracias a la marquesa de Châtelet pudo llevar una vida acorde con sus gustos de trabajo y de trato social (1734-1749).

El éxito de su tragedia Zaïre (1734) movió a Voltaire a intentar rejuvenecer el género; escribió Adélaïde du Guesclin (1734), La muerte de César (1735), Alzire o los americanos (1736), Mahoma o el fanatismo (1741). Menos afortunadas son sus comedias El hijo pródigo (1736) y Nanine o el prejuicio vencido (1749). En esta época divulgó los Elementos de la filosofía de Newton (1738).

Ciertas composiciones, como el Poema de Fontenoy (1745), le acabaron de introducir en la corte, para la que realizó misiones diplomáticas ante Federico II. Luis XV le nombró historiógrafo real, e ingresó en la Academia Francesa (1746). Pero no logró atraerse a Mme. de Pompadour, quien protegía a Crébillon; su rivalidad con este dramaturgo le llevó a intentar desacreditarle, tratando los mismos temas que él: Semíramis (1748), Orestes (1750), etc.

Su pérdida de prestigio en la corte y la muerte de Mme. du Châtelet (1749) movieron a Voltaire a aceptar la invitación de Federico II. Durante su estancia en Potsdam (1750-1753) escribió El siglo de Luis XIV (1751) y continuó, con Micromégas (1752), la serie de sus cuentos iniciada con Zadig (1748).

==Ideas principais do seu pensamento==
A influencia británica empezou a orientar o seu pensamento:
*Ainda que foi un pensador polifacético e poco ou nada sistemático, Voltaire convirteuse nun símbolo do enciclopedismo e das ideas modernas ilustradas que defendían a libertade de pensamento, a tolerancia e a xusticia como instrumentos superadores da ignorancia, o dogmatismo e as supersticions. Frente ao oscurantismo non só ideolóxico, senon académico, Voltaire escribiu cunha enorme claridade crítica e franqueza que lle fixeron ganarse numerosos problemas e enemigos.
*A crítica volteriana ten unha función terapeútica, ainda que é consciente dos límites do que podía facer.
*Dogmatismo- é unha corrente filosófica feita ao escepticismo e ao idealismo, que facendo derivar o pensamiento dunha persona, presupón a supremacía do obxeto respecto ao suxeito, da realidade das ideas e da naturaleza do espíritu.
*Unha pregunta que se facía era:
“¿En qué se convirte e qué importancia ten na humanidade, o bo facer, a modestia, a paciencia, a dozura, a sabiduría, a piedade, cando media libra de plomo lanzada dende 600 pasos me destroza o corpo, se morro aos vinte anos entre tormentos inenarrables, no medio de cinco ou seis mil moribundos, cando os meus ollos, ao abrirse por última vez, ven a cidade donde nacín destruída polo ferro e o lume, e o último son que escoitan os meus oidos son os berros das mulleres e os nenos que expiran baixo as ruinas,e todo polo interés dun home ao que non conocemos?”.

==Bibliografía máis importante==

*Adélaïde du Guesclin (1734)
*La muerte de César (1735)
*Alzire o los americanos (1736)
*Mahoma o el fanatismo (1741)
*Elementos de la filosofía de Newton (1738)

==Fontes==
*http://gl.wikipedia.org/wiki/Voltaire
*http://www.e-torredebabel.com/Biblioteca/Voltaire/jesuitas-Diccionario-Filosofico.htm

[[Categoría:4º PDC 1213]]
[[Categoría:Ámbito lingüístico-social]]

Voltaire

2013-06-06T17:57:14Z

Sofía Medela Castiñeiras: /* Nome */

[[Ficheiro:Voltaire.jpg|right]]
==Nome==
François Marie Arouet, máis coñecido baixo o seu seudónimo,Voltaire.

==Datas de nacemento e morte==
21 de noviembre de 1694 – 30 de mayo de 1778
==Nacionalidade==
París, Francia
==Biografía==
Escritor francés. Foi a figura intelectual dominante do seu siglo.
Deicou unha obra literaria heteroxénea e desigual, da que resaltan os seus relatos e libros de polémica ideolóxica. Como filósofo, Voltaire foi un divulgador, e o seu credo laico e anticlerical orientou aos teóricos da Revolución Francesa.
Voltaire estudiou cos jesuitas no colexio Louis-le-Grand de París (1704-1711). O seu padriño, o abate de Châteauneuf, introduceuno na sociedade libertina do Temple.
Estivo en La Haya no 1713 como secretario de embaixada, pero un romance que tivo ca filla dun refuxiado hugonote obligouno a regresar a París.
Catro anos despois escribiu uns versos irrespetuosos, dirixidos contra un rexente, que lle valeron a reclusión na Bastilla. Unha vez liberado, foi desterrado á Châtenay, donde adoptou o seudónimo de Voltaire, anagrama de Árouet le Jeune» o do lugar de orixe de seu padre, Air-vault.
Uns anos despois tivo un altercado co cabaleiro Rohan, no que foi apaleado polos sirvientes de éste, polo que Voltaire de novo á Bastilla; despois de cinco meses, foi liberado e exiliado a Gran Bretaña do 1726 ao 1729.
Recibírono tanto na corte de Londres coma nos medios literarios e comerciales británicos calurosamente; a influencia británica empezó a orientar su pensamiento. Publicó Henriade (1728) y obtuvo un gran éxito teatral con Bruto (1730); en la Historia de Carlos XII (1731), Voltaire llevó a cabo una dura crítica de la guerra, y la sátira El templo del gusto (1733) le atrajo la animadversión de los ambientes literarios parisienses.

Pero su obra más escandalosa fue Cartas filosóficas o Cartas inglesas (1734), en las que Voltaire convierte un brillante reportaje sobre Gran Bretaña en una acerba crítica del régimen francés. Se le dictó orden de arresto, pero logró escapar, refugiándose en Cirey, en la Lorena, donde gracias a la marquesa de Châtelet pudo llevar una vida acorde con sus gustos de trabajo y de trato social (1734-1749).

El éxito de su tragedia Zaïre (1734) movió a Voltaire a intentar rejuvenecer el género; escribió Adélaïde du Guesclin (1734), La muerte de César (1735), Alzire o los americanos (1736), Mahoma o el fanatismo (1741). Menos afortunadas son sus comedias El hijo pródigo (1736) y Nanine o el prejuicio vencido (1749). En esta época divulgó los Elementos de la filosofía de Newton (1738).

Ciertas composiciones, como el Poema de Fontenoy (1745), le acabaron de introducir en la corte, para la que realizó misiones diplomáticas ante Federico II. Luis XV le nombró historiógrafo real, e ingresó en la Academia Francesa (1746). Pero no logró atraerse a Mme. de Pompadour, quien protegía a Crébillon; su rivalidad con este dramaturgo le llevó a intentar desacreditarle, tratando los mismos temas que él: Semíramis (1748), Orestes (1750), etc.

Su pérdida de prestigio en la corte y la muerte de Mme. du Châtelet (1749) movieron a Voltaire a aceptar la invitación de Federico II. Durante su estancia en Potsdam (1750-1753) escribió El siglo de Luis XIV (1751) y continuó, con Micromégas (1752), la serie de sus cuentos iniciada con Zadig (1748).

==Ideas principais do seu pensamento==
A influencia británica empezou a orientar o seu pensamento:
*Ainda que foi un pensador polifacético e poco ou nada sistemático, Voltaire convirteuse nun símbolo do enciclopedismo e das ideas modernas ilustradas que defendían a libertade de pensamento, a tolerancia e a xusticia como instrumentos superadores da ignorancia, o dogmatismo e as supersticions. Frente ao oscurantismo non só ideolóxico, senon académico, Voltaire escribiu cunha enorme claridade crítica e franqueza que lle fixeron ganarse numerosos problemas e enemigos.
*A crítica volteriana ten unha función terapeútica, ainda que é consciente dos límites do que podía facer.
*Dogmatismo- é unha corrente filosófica feita ao escepticismo e ao idealismo, que facendo derivar o pensamiento dunha persona, presupón a supremacía do obxeto respecto ao suxeito, da realidade das ideas e da naturaleza do espíritu.
*Unha pregunta que se facía era:
“¿En qué se convirte e qué importancia ten na humanidade, o bo facer, a modestia, a paciencia, a dozura, a sabiduría, a piedade, cando media libra de plomo lanzada dende 600 pasos me destroza o corpo, se morro aos vinte anos entre tormentos inenarrables, no medio de cinco ou seis mil moribundos, cando os meus ollos, ao abrirse por última vez, ven a cidade donde nacín destruída polo ferro e o lume, e o último son que escoitan os meus oidos son os berros das mulleres e os nenos que expiran baixo as ruinas,e todo polo interés dun home ao que non conocemos?”.

==Bibliografía máis importante==

*Adélaïde du Guesclin (1734)
*La muerte de César (1735)
*Alzire o los americanos (1736)
*Mahoma o el fanatismo (1741)
*Elementos de la filosofía de Newton (1738)

==Fontes==
*http://gl.wikipedia.org/wiki/Voltaire
*http://www.e-torredebabel.com/Biblioteca/Voltaire/jesuitas-Diccionario-Filosofico.htm

[[Categoría:4º PDC 1213]]
[[Categoría:Ámbito lingüístico-social]]

Voltaire

2013-06-06T17:52:24Z

Sofía Medela Castiñeiras: /* Ideas principais do seu pensamento */

[[Ficheiro:Voltaire.jpg|right]]
==Nome==
François Marie Arouet, más conocido como Voltaire
==Datas de nacemento e morte==
21 de noviembre de 1694 – 30 de mayo de 1778
==Nacionalidade==
París, Francia
==Biografía==
Escritor francés. Foi a figura intelectual dominante do seu siglo.
Deicou unha obra literaria heteroxénea e desigual, da que resaltan os seus relatos e libros de polémica ideolóxica. Como filósofo, Voltaire foi un divulgador, e o seu credo laico e anticlerical orientou aos teóricos da Revolución Francesa.
Voltaire estudiou cos jesuitas no colexio Louis-le-Grand de París (1704-1711). O seu padriño, o abate de Châteauneuf, introduceuno na sociedade libertina do Temple.
Estivo en La Haya no 1713 como secretario de embaixada, pero un romance que tivo ca filla dun refuxiado hugonote obligouno a regresar a París.
Catro anos despois escribiu uns versos irrespetuosos, dirixidos contra un rexente, que lle valeron a reclusión na Bastilla. Unha vez liberado, foi desterrado á Châtenay, donde adoptou o seudónimo de Voltaire, anagrama de Árouet le Jeune» o do lugar de orixe de seu padre, Air-vault.
Uns anos despois tivo un altercado co cabaleiro Rohan, no que foi apaleado polos sirvientes de éste, polo que Voltaire de novo á Bastilla; despois de cinco meses, foi liberado e exiliado a Gran Bretaña do 1726 ao 1729.
Recibírono tanto na corte de Londres coma nos medios literarios e comerciales británicos calurosamente; a influencia británica empezó a orientar su pensamiento. Publicó Henriade (1728) y obtuvo un gran éxito teatral con Bruto (1730); en la Historia de Carlos XII (1731), Voltaire llevó a cabo una dura crítica de la guerra, y la sátira El templo del gusto (1733) le atrajo la animadversión de los ambientes literarios parisienses.

Pero su obra más escandalosa fue Cartas filosóficas o Cartas inglesas (1734), en las que Voltaire convierte un brillante reportaje sobre Gran Bretaña en una acerba crítica del régimen francés. Se le dictó orden de arresto, pero logró escapar, refugiándose en Cirey, en la Lorena, donde gracias a la marquesa de Châtelet pudo llevar una vida acorde con sus gustos de trabajo y de trato social (1734-1749).

El éxito de su tragedia Zaïre (1734) movió a Voltaire a intentar rejuvenecer el género; escribió Adélaïde du Guesclin (1734), La muerte de César (1735), Alzire o los americanos (1736), Mahoma o el fanatismo (1741). Menos afortunadas son sus comedias El hijo pródigo (1736) y Nanine o el prejuicio vencido (1749). En esta época divulgó los Elementos de la filosofía de Newton (1738).

Ciertas composiciones, como el Poema de Fontenoy (1745), le acabaron de introducir en la corte, para la que realizó misiones diplomáticas ante Federico II. Luis XV le nombró historiógrafo real, e ingresó en la Academia Francesa (1746). Pero no logró atraerse a Mme. de Pompadour, quien protegía a Crébillon; su rivalidad con este dramaturgo le llevó a intentar desacreditarle, tratando los mismos temas que él: Semíramis (1748), Orestes (1750), etc.

Su pérdida de prestigio en la corte y la muerte de Mme. du Châtelet (1749) movieron a Voltaire a aceptar la invitación de Federico II. Durante su estancia en Potsdam (1750-1753) escribió El siglo de Luis XIV (1751) y continuó, con Micromégas (1752), la serie de sus cuentos iniciada con Zadig (1748).

==Ideas principais do seu pensamento==
A influencia británica empezou a orientar o seu pensamento:
*Ainda que foi un pensador polifacético e poco ou nada sistemático, Voltaire convirteuse nun símbolo do enciclopedismo e das ideas modernas ilustradas que defendían a libertade de pensamento, a tolerancia e a xusticia como instrumentos superadores da ignorancia, o dogmatismo e as supersticions. Frente ao oscurantismo non só ideolóxico, senon académico, Voltaire escribiu cunha enorme claridade crítica e franqueza que lle fixeron ganarse numerosos problemas e enemigos.
*A crítica volteriana ten unha función terapeútica, ainda que é consciente dos límites do que podía facer.
*Dogmatismo- é unha corrente filosófica feita ao escepticismo e ao idealismo, que facendo derivar o pensamiento dunha persona, presupón a supremacía do obxeto respecto ao suxeito, da realidade das ideas e da naturaleza do espíritu.
*Unha pregunta que se facía era:
“¿En qué se convirte e qué importancia ten na humanidade, o bo facer, a modestia, a paciencia, a dozura, a sabiduría, a piedade, cando media libra de plomo lanzada dende 600 pasos me destroza o corpo, se morro aos vinte anos entre tormentos inenarrables, no medio de cinco ou seis mil moribundos, cando os meus ollos, ao abrirse por última vez, ven a cidade donde nacín destruída polo ferro e o lume, e o último son que escoitan os meus oidos son os berros das mulleres e os nenos que expiran baixo as ruinas,e todo polo interés dun home ao que non conocemos?”.

==Bibliografía máis importante==

*Adélaïde du Guesclin (1734)
*La muerte de César (1735)
*Alzire o los americanos (1736)
*Mahoma o el fanatismo (1741)
*Elementos de la filosofía de Newton (1738)

==Fontes==
*http://gl.wikipedia.org/wiki/Voltaire
*http://www.e-torredebabel.com/Biblioteca/Voltaire/jesuitas-Diccionario-Filosofico.htm

[[Categoría:4º PDC 1213]]
[[Categoría:Ámbito lingüístico-social]]

Voltaire

2013-06-06T17:08:02Z

Sofía Medela Castiñeiras: /* Biografía */

[[Ficheiro:Voltaire.jpg|right]]
==Nome==
François Marie Arouet, más conocido como Voltaire
==Datas de nacemento e morte==
21 de noviembre de 1694 – 30 de mayo de 1778
==Nacionalidade==
París, Francia
==Biografía==
Escritor francés. Foi a figura intelectual dominante do seu siglo.
Deicou unha obra literaria heteroxénea e desigual, da que resaltan os seus relatos e libros de polémica ideolóxica. Como filósofo, Voltaire foi un divulgador, e o seu credo laico e anticlerical orientou aos teóricos da Revolución Francesa.
Voltaire estudiou cos jesuitas no colexio Louis-le-Grand de París (1704-1711). O seu padriño, o abate de Châteauneuf, introduceuno na sociedade libertina do Temple.
Estivo en La Haya no 1713 como secretario de embaixada, pero un romance que tivo ca filla dun refuxiado hugonote obligouno a regresar a París.
Catro anos despois escribiu uns versos irrespetuosos, dirixidos contra un rexente, que lle valeron a reclusión na Bastilla. Unha vez liberado, foi desterrado á Châtenay, donde adoptou o seudónimo de Voltaire, anagrama de Árouet le Jeune» o do lugar de orixe de seu padre, Air-vault.
Uns anos despois tivo un altercado co cabaleiro Rohan, no que foi apaleado polos sirvientes de éste, polo que Voltaire de novo á Bastilla; despois de cinco meses, foi liberado e exiliado a Gran Bretaña do 1726 ao 1729.
Recibírono tanto na corte de Londres coma nos medios literarios e comerciales británicos calurosamente; a influencia británica empezó a orientar su pensamiento. Publicó Henriade (1728) y obtuvo un gran éxito teatral con Bruto (1730); en la Historia de Carlos XII (1731), Voltaire llevó a cabo una dura crítica de la guerra, y la sátira El templo del gusto (1733) le atrajo la animadversión de los ambientes literarios parisienses.

Pero su obra más escandalosa fue Cartas filosóficas o Cartas inglesas (1734), en las que Voltaire convierte un brillante reportaje sobre Gran Bretaña en una acerba crítica del régimen francés. Se le dictó orden de arresto, pero logró escapar, refugiándose en Cirey, en la Lorena, donde gracias a la marquesa de Châtelet pudo llevar una vida acorde con sus gustos de trabajo y de trato social (1734-1749).

El éxito de su tragedia Zaïre (1734) movió a Voltaire a intentar rejuvenecer el género; escribió Adélaïde du Guesclin (1734), La muerte de César (1735), Alzire o los americanos (1736), Mahoma o el fanatismo (1741). Menos afortunadas son sus comedias El hijo pródigo (1736) y Nanine o el prejuicio vencido (1749). En esta época divulgó los Elementos de la filosofía de Newton (1738).

Ciertas composiciones, como el Poema de Fontenoy (1745), le acabaron de introducir en la corte, para la que realizó misiones diplomáticas ante Federico II. Luis XV le nombró historiógrafo real, e ingresó en la Academia Francesa (1746). Pero no logró atraerse a Mme. de Pompadour, quien protegía a Crébillon; su rivalidad con este dramaturgo le llevó a intentar desacreditarle, tratando los mismos temas que él: Semíramis (1748), Orestes (1750), etc.

Su pérdida de prestigio en la corte y la muerte de Mme. du Châtelet (1749) movieron a Voltaire a aceptar la invitación de Federico II. Durante su estancia en Potsdam (1750-1753) escribió El siglo de Luis XIV (1751) y continuó, con Micromégas (1752), la serie de sus cuentos iniciada con Zadig (1748).

==Ideas principais do seu pensamento==
*Aunque fue un pensador polifacético y poco o nada sistemático, Voltaire se convirtió en un símbolo del enciclopedismo y de las modernas ideas ilustradas que defendían la libertad de pensamiento, la tolerancia y la justicia como instrumentos superadores de la ignorancia, el dogmatismo y las supersticiones de toda índole. Frente al oscurantismo no solo ideológico, sino académico, esgrimirá Voltaire el buen hacer de su pluma, la cual gozaba de una enorme claridad crítica y de una demoledora y mordaz franqueza que le hicieron granjearse numerosos problemas y enemistades.
*La crítica volteriana tiene una función terapeútica, aunque es consciente de los límites de su quehacer. Efectivamente, es la propia naturaleza humana la responsable de todas sus ruindades y miserias. El mundo se rige no por el principio de lo mejor, sino de lo peor.
*Dogmatismo-es una corriente filosófica hecha al escepticismo y al idealismo, que haciendo derivar el pensamiento del ser, presupone la supremacía del objeto respecto del sujeto, de la realidad de las ideas y de la naturaleza del espíritu.
*Frase que le resume: : “¿En qué se convierte y qué importancia tiene la humanidad, el buen hacer, la modestia, la templanza, la dulzura, la sabiduría, la piedad, cuando media libra de plomo lanzada desde 600 pasos me destroza el cuerpo, si muero a los veinte años entre tormentos inenarrables, en medio de cinco o seis mil moribundos, cuando mis ojos, al abrirse por última vez, ven la ciudad donde nací destruida por el hierro y el fuego, y el último sonido que escuchan mis oìdos son los gritos de las mujeres y los niños que expiran bajo las ruinas, y todo por el pretendido interés de un hombre al que no conocemos?”.

==Bibliografía máis importante==

*Adélaïde du Guesclin (1734)
*La muerte de César (1735)
*Alzire o los americanos (1736)
*Mahoma o el fanatismo (1741)
*Elementos de la filosofía de Newton (1738)

==Fontes==
*http://gl.wikipedia.org/wiki/Voltaire
*http://www.e-torredebabel.com/Biblioteca/Voltaire/jesuitas-Diccionario-Filosofico.htm

[[Categoría:4º PDC 1213]]
[[Categoría:Ámbito lingüístico-social]]

Voltaire

2013-06-04T21:20:12Z

Sofía Medela Castiñeiras: /* Ideas principais do seu pensamento */

[[Ficheiro:Voltaire.jpg|right]]
==Nome==
François Marie Arouet, más conocido como Voltaire
==Datas de nacemento e morte==
21 de noviembre de 1694 – 30 de mayo de 1778
==Nacionalidade==
París, Francia
==Biografía==
Escritor francés. Fue la figura intelectual dominante de su siglo. Ha dejado una obra literaria heterogénea y desigual, de la que resaltan sus relatos y libros de polémica ideológica. Como filósofo, Voltaire fue un genial divulgador, y su credo laico y anticlerical orientó a los teóricos de la Revolución Francesa.

Voltaire estudió en los jesuitas del colegio Louis-le-Grand de París (1704-1711). Su padrino, el abate de Châteauneuf, le introdujo en la sociedad libertina del Temple. Estuvo en La Haya (1713) como secretario de embajada, pero un idilio con la hija de un refugiado hugonote le obligó a regresar a París. Inició la tragedia Edipo (1718), y escribió unos versos irrespetuosos, dirigidos contra el regente, que le valieron la reclusión en la Bastilla (1717). Una vez liberado, fue desterrado a Châtenay, donde adoptó el seudónimo de Voltaire, anagrama de Árouet le Jeune» o del lugar de origen de su padre, Air-vault.
Un altercado con el caballero de Rohan, en el que fue apaleado por los lacayos de éste (1726), condujo a Voltaire de nuevo a la Bastilla; al cabo de cinco meses, fue liberado y exiliado a Gran Bretaña (1726-1729). En la corte de Londres y en los medios literarios y comerciales británicos fue acogido calurosamente; la influencia británica empezó a orientar su pensamiento. Publicó Henriade (1728) y obtuvo un gran éxito teatral con Bruto (1730); en la Historia de Carlos XII (1731), Voltaire llevó a cabo una dura crítica de la guerra, y la sátira El templo del gusto (1733) le atrajo la animadversión de los ambientes literarios parisienses.

Pero su obra más escandalosa fue Cartas filosóficas o Cartas inglesas (1734), en las que Voltaire convierte un brillante reportaje sobre Gran Bretaña en una acerba crítica del régimen francés. Se le dictó orden de arresto, pero logró escapar, refugiándose en Cirey, en la Lorena, donde gracias a la marquesa de Châtelet pudo llevar una vida acorde con sus gustos de trabajo y de trato social (1734-1749).

El éxito de su tragedia Zaïre (1734) movió a Voltaire a intentar rejuvenecer el género; escribió Adélaïde du Guesclin (1734), La muerte de César (1735), Alzire o los americanos (1736), Mahoma o el fanatismo (1741). Menos afortunadas son sus comedias El hijo pródigo (1736) y Nanine o el prejuicio vencido (1749). En esta época divulgó los Elementos de la filosofía de Newton (1738).

Ciertas composiciones, como el Poema de Fontenoy (1745), le acabaron de introducir en la corte, para la que realizó misiones diplomáticas ante Federico II. Luis XV le nombró historiógrafo real, e ingresó en la Academia Francesa (1746). Pero no logró atraerse a Mme. de Pompadour, quien protegía a Crébillon; su rivalidad con este dramaturgo le llevó a intentar desacreditarle, tratando los mismos temas que él: Semíramis (1748), Orestes (1750), etc.

Su pérdida de prestigio en la corte y la muerte de Mme. du Châtelet (1749) movieron a Voltaire a aceptar la invitación de Federico II. Durante su estancia en Potsdam (1750-1753) escribió El siglo de Luis XIV (1751) y continuó, con Micromégas (1752), la serie de sus cuentos iniciada con Zadig (1748).

==Ideas principais do seu pensamento==
*Aunque fue un pensador polifacético y poco o nada sistemático, Voltaire se convirtió en un símbolo del enciclopedismo y de las modernas ideas ilustradas que defendían la libertad de pensamiento, la tolerancia y la justicia como instrumentos superadores de la ignorancia, el dogmatismo y las supersticiones de toda índole. Frente al oscurantismo no solo ideológico, sino académico, esgrimirá Voltaire el buen hacer de su pluma, la cual gozaba de una enorme claridad crítica y de una demoledora y mordaz franqueza que le hicieron granjearse numerosos problemas y enemistades.
*La crítica volteriana tiene una función terapeútica, aunque es consciente de los límites de su quehacer. Efectivamente, es la propia naturaleza humana la responsable de todas sus ruindades y miserias. El mundo se rige no por el principio de lo mejor, sino de lo peor.
*Dogmatismo-es una corriente filosófica hecha al escepticismo y al idealismo, que haciendo derivar el pensamiento del ser, presupone la supremacía del objeto respecto del sujeto, de la realidad de las ideas y de la naturaleza del espíritu.
*Frase que le resume: : “¿En qué se convierte y qué importancia tiene la humanidad, el buen hacer, la modestia, la templanza, la dulzura, la sabiduría, la piedad, cuando media libra de plomo lanzada desde 600 pasos me destroza el cuerpo, si muero a los veinte años entre tormentos inenarrables, en medio de cinco o seis mil moribundos, cuando mis ojos, al abrirse por última vez, ven la ciudad donde nací destruida por el hierro y el fuego, y el último sonido que escuchan mis oìdos son los gritos de las mujeres y los niños que expiran bajo las ruinas, y todo por el pretendido interés de un hombre al que no conocemos?”.

==Bibliografía máis importante==

*Adélaïde du Guesclin (1734)
*La muerte de César (1735)
*Alzire o los americanos (1736)
*Mahoma o el fanatismo (1741)
*Elementos de la filosofía de Newton (1738)

==Fontes==
*http://gl.wikipedia.org/wiki/Voltaire
*http://www.e-torredebabel.com/Biblioteca/Voltaire/jesuitas-Diccionario-Filosofico.htm

[[Categoría:4º PDC 1213]]
[[Categoría:Ámbito lingüístico-social]]

Voltaire

2013-06-04T21:10:21Z

Sofía Medela Castiñeiras: /* Fontes */

Voltaire

2013-05-29T15:37:07Z

Sofía Medela Castiñeiras: /* Bibliografía máis importante */

Voltaire

2013-05-29T15:32:32Z

Sofía Medela Castiñeiras: /* Biografía */

Voltaire

2013-05-29T15:31:35Z

Sofía Medela Castiñeiras:

Voltaire

2013-05-29T15:31:00Z

Sofía Medela Castiñeiras:

Voltaire

2013-05-29T15:29:28Z

Sofía Medela Castiñeiras:

[[Ficheiro:Voltaire.jpg]]
==Nome==
François Marie Arouet, más conocido como Voltaire
==Datas de nacemento e morte==
21 de noviembre de 1694 – 30 de mayo de 1778
==Nacionalidade==
París, Francia
==Biografía==
Escritor francés. Fue la figura intelectual dominante de su siglo. Ha dejado una obra literaria heterogénea y desigual, de la que resaltan sus relatos y libros de polémica ideológica. Como filósofo, Voltaire fue un genial divulgador, y su credo laico y anticlerical orientó a los teóricos de la Revolución Francesa.

Voltaire estudió en los jesuitas del colegio Louis-le-Grand de París (1704-1711). Su padrino, el abate de Châteauneuf, le introdujo en la sociedad libertina del Temple. Estuvo en La Haya (1713) como secretario de embajada, pero un idilio con la hija de un refugiado hugonote le obligó a regresar a París. Inició la tragedia Edipo (1718), y escribió unos versos irrespetuosos, dirigidos contra el regente, que le valieron la reclusión en la Bastilla (1717). Una vez liberado, fue desterrado a Châtenay, donde adoptó el seudónimo de Voltaire, anagrama de Árouet le Jeune» o del lugar de origen de su padre, Air-vault.

==Ideas principais do seu pensamento==
X
==Bibliografía máis importante==
X
==Fontes==
http://gl.wikipedia.org/wiki/Voltaire

[[Categoría:4º PDC 1213]]
[[Categoría:Ámbito lingüístico-social]]

Voltaire

2013-05-29T15:26:20Z

Sofía Medela Castiñeiras:

[[Ficheiro:Voltaire.jpg]]
==Nome==

==Datas de nacemento e morte==
X
==Nacionalidade==
X
==Biografía==
X
==Ideas principais do seu pensamento==
X
==Bibliografía máis importante==
X
==Fontes==
http://gl.wikipedia.org/wiki/Voltaire

[[Categoría:4º PDC 1213]]
[[Categoría:Ámbito lingüístico-social]]

Ficheiro:Voltaire.jpg

2013-05-29T15:24:39Z

Sofía Medela Castiñeiras: enviou unha nova versión de "Ficheiro:Voltaire.jpg": Sacado de: http://www.google.es/search?hl=es&site=imghp&tbm=isch&source=hp&biw=1280&bih=929&q=voltaire&oq=voltaire&gs_l=img.3..0l10.4306.6015.0.6348.8.8.0.0.0.0.326.1172.1j4j1j1.7.0...0.0

Collida de:
https://www.google.es/search?q=voltaire&oe=utf-8&aq=t&rls=org.mozilla:es-ES:official&client=firefox-a&um=1&ie=UTF-8&hl=es&tbm=isch&source=og&sa=N&tab=wi&ei=IeZ4UdjwBq6f7gb_hoGoCw&biw=1024&bih=596&sei=JOZ4UaXJCPDy7AbPrYHgDQ#imgrc=_OBGb0ffi7137M%3A%3BcQ0F69oLw5JsfM%3Bhttp%253A%252F%252Fbibliolibros.files.wordpress.com%252F2012%252F02%252Fvoltaire.jpg%3Bhttp%253A%252F%252Fbibliolibros.wordpress.com%252F2012%252F02%252F02%252Fclub-de-lectura-en-frances-candide-ou-loptimisme-de-voltaire%252F%3B400%3B484

Voltaire

2013-05-29T15:21:00Z

Sofía Medela Castiñeiras:

[[Ficheiro:Voltaire.jpg|thumb]]
==Nome==

==Datas de nacemento e morte==
X
==Nacionalidade==
X
==Biografía==
X
==Ideas principais do seu pensamento==
X
==Bibliografía máis importante==
X
==Fontes==
http://gl.wikipedia.org/wiki/Voltaire

[[Categoría:4º PDC 1213]]
[[Categoría:Ámbito lingüístico-social]]

Voltaire

2013-04-25T08:25:04Z

Sofía Medela Castiñeiras:

[[Ficheiro:Voltaire.jpg|thumb]]
==Nome==
X
==Datas de nacemento e morte==
X
==Nacionalidade==
X
==Biografía==
X
==Ideas principais do seu pensamento==
X
==Bibliografía máis importante==
X
==Fontes==
http://gl.wikipedia.org/wiki/Voltaire

[[Categoría:4º PDC 1213]]
[[Categoría:Ámbito lingüístico-social]]

Ficheiro:Voltaire.jpg

2013-04-25T08:18:47Z

Sofía Medela Castiñeiras: Collida de: https://www.google.es/search?q=voltaire&oe=utf-8&aq=t&rls=org.mozilla:es-ES:official&client=firefox-a&um=1&ie=UTF-8&hl=es&tbm=isch&source=og&sa=N&tab=wi&ei=IeZ4UdjwBq6f7gb_hoGoCw&biw=1024&bih=596&sei=JOZ4UaXJCPDy7AbPrYHgDQ#imgrc=_OBGb0ffi7137