Wiki Aller - Contribucións do usuario [gl]

Arnoia.Arnoia.Tito Fernández

2013-06-15T21:31:20Z

Tito Fernández: /* O Libro */

'''Arnoia, Arnoia''', escrito por [http://gl.wikipedia.org/wiki/Xos%C3%A9_Lu%C3%ADs_M%C3%A9ndez_Ferr%C3%ADn Xosé Luís Mendez Ferrín], foi publicado en 1985 e dedicado a Oriana, Roi e Cristal. Actualmente conta con sete edicións, catro das cales dentro da colección "Fóra de Xogo", baixo a editorial Xerais.

==O Autor==
Xóse Luís Mendez Ferrín naceu en Ourense no 1938. Estudou Filosofía e Letras na Universidade de Santiago de Compostela. Alí tomou contacto con galeguistas e esquerdistas para pasar a formar parte do grupo [http://gl.wikipedia.org/wiki/Grupo_Brais_Pinto Brais Pinto] no 1958. Foi procesado tres veces debido ás súas actividades políticas. Actualmente é columnista no diario Faro de Vigo e director da revista Trabe de Ouro. Tamén é membro da Real Academia Galega (da cal é presidente) e Doutor Honoris Causa pola Universidade de Vigo.
Ferrín conta con moitos premios, coma o Premio da Crítica Española, Premio Losada Diéguez, Premio Trasalba ou o Premio Nacional de Literatura.

==O Libro==
'''Arnoia, Arnoia''' é un relato iniciático de temática fantástica, narrado en primeira persoa por Nmógadah, mozo de dezaseis anos que tras ser detido e preso ten que superar diversas probas para logras a liberdade e o regresa á súa “Casa pequena de Arnoia”. Este libro ten oito capítulos:

*''Capítulo 1'': Nmógadah é apresado polos policías Montaos, trala morte da súa nai, Mai Loretta. É levado a unha pousada en Armenia (na fronteira de Tagen Ata), onde o encerran xunto a un castrón, chamado Mestre Lionel, o cal é capaz de comunicarse con Nmógadah mentalmente. Finalmente, grazas ao seu desexo de liberdade, o Príncipe Segredo activa o Libredón (unha estrela que ten na man dereita) e fai que a parede desapareza e así podan fuxir el máis o castrón.
*''Capítulo 2'': Mentres foxen, atopan un castelo onde viven os Leabertkolm, unha raza de xigantes. Nel son capturados de novo, e teñen que resolver un enigma, plantexado polo rei dos enormes seres, Hannak Oberzen. Nmógadah logra resolvelo grazas ao seu castrón, pero, enfurecido porque un rapaz de 16 anos solucionara o seu enigma, o monarca atacounos coa súa mirada de lume. Despois dun momento de confusión provocado por Mestre Lionel, conseguen fuxir do castelo e seguir coa viaxe.
*''Capítulo 3'': Despois, chegan a Brocelianda, onde os recibe un cabaleiro, chamado Grutanka, fillo dun deus vello, o cal axúdalles a atopar á espada Milmanda, que estaba agochada nunha fonte, a cal tiña unha figura dunha fermosa moza da que Nmógadah se enamora. Cando xa saen de Brocelianda, caen nunha trampa.
*''Capítulo 4'': Unha raza de mineiros azuis chamados Grou aprésanos es sepáranos, metendo a Mestre Lionel co gando e a Nmógadah ás minas, a traballar. Tras uns dias, ao rapaz chégalle unha mensaxe do castrón, que lle di que ten que atopar a Ronaldo Macsen. Grazas a el, o resto de presos son liberados tras unha revolución, e os protagonistas puideron seguir a súa viaxe.
*''Capítulo 5'': Neste capítulo, xúntase cunha caravana de Outigakums, que os levará ata Lee Poeirento. Nun tramo do camiño atópanse con Brandaberis que lle amosa a Nmógadah as oito palabras retornadas, as cales non debes esquecer xa que o acompañarán toda a vida.
*''Capítulo 6'': Chegan a Fisterra, abandonan a caravana, buscan unha embarcación e pasan a formar parte da tripulación de Grandaux e o seu contramestre Xamirás Kaebr, no cliper Calpurnia Abana. Nmógadah descobre que a filla morta de Grandaux, Calpurnia Abana, era a moza da fonte. Amadou, o primeiro oficial, provoca un motin matando ao capitán e tomando o control do barco, deixando a Mestre Lionel, a Nmógadah e ao contramestre nun bote a deriva, onde o rapaz de desmaia.
*''Capítulo 7'': Despértase sendo levado por Lira Mascato, unha aguia xigante que os levou ata Francastel, a terra das damas mortas. Alí estaba Calpurnia Abana a cal fixo que Nomógadah cheirase o arrecendo da flor Chunnilain, ca cal o droga, co obxectivo de matalo. Mestre Lionel e Xamirás, que fuxiran intuíndo que algo non ía ben, chegaron á Serra da Boa Esperanza ou Delourabana, terra dos Hirr Henn Ys, grazas aos cales conseguen derrotar ás damas mortas e ao xigantesco paxaro, es así poden voltar ás súas terras.
*''Capítulo 8'': Despois de todas estas aventuras embarcanse de novo e van ata a Taberna Galiana. Alí, cada un recolle a flor do regreso que lle corresponde, e que levará a cada un ao seu respectivo lugar de orixe por cadansúa porta. Cando Nmógadah pasa pola súa, atópase con que segue no mesmo lugar, acababa de cumprir 17 anos, e xa non tiña o Libredón nin era un Príncipe Segredo.

*'''Opinión persoal''': Este é uha das mellores obras de X.L. Méndez Ferrín, que conta cunha gran cantidade de fantasía. Non me gustou moito o final, xa que me deixou descolocado. Serían esas aventuras un soño?

[[Categoría:Literatura Galega.Lecturas opcionais.4ºESO]]

Arnoia.Arnoia.Tito Fernández

2013-06-15T21:30:44Z

Tito Fernández: /* O Libro */

'''Arnoia, Arnoia''', escrito por [http://gl.wikipedia.org/wiki/Xos%C3%A9_Lu%C3%ADs_M%C3%A9ndez_Ferr%C3%ADn Xosé Luís Mendez Ferrín], foi publicado en 1985 e dedicado a Oriana, Roi e Cristal. Actualmente conta con sete edicións, catro das cales dentro da colección "Fóra de Xogo", baixo a editorial Xerais.

==O Autor==
Xóse Luís Mendez Ferrín naceu en Ourense no 1938. Estudou Filosofía e Letras na Universidade de Santiago de Compostela. Alí tomou contacto con galeguistas e esquerdistas para pasar a formar parte do grupo [http://gl.wikipedia.org/wiki/Grupo_Brais_Pinto Brais Pinto] no 1958. Foi procesado tres veces debido ás súas actividades políticas. Actualmente é columnista no diario Faro de Vigo e director da revista Trabe de Ouro. Tamén é membro da Real Academia Galega (da cal é presidente) e Doutor Honoris Causa pola Universidade de Vigo.
Ferrín conta con moitos premios, coma o Premio da Crítica Española, Premio Losada Diéguez, Premio Trasalba ou o Premio Nacional de Literatura.

==O Libro==
'''Arnoia, Arnoia''' é un relato iniciático de temática fantástica, narrado en primeira persoa por Nmógadah, mozo de dezaseis anos que tras ser detido e preso ten que superar diversas probas para logras a liberdade e o regresa á súa “Casa pequena de Arnoia”. Este libro ten oito capítulos:

*''Capítulo 1'': Nmógadah é apresado polos policías Montaos, trala morte da súa nai, Mai Loretta. É levado a unha pousada en Armenia (na fronteira de Tagen Ata), onde o encerran xunto a un castrón, chamado Mestre Lionel, o cal é capaz de comunicarse con Nmógadah mentalmente. Finalmente, grazas ao seu desexo de liberdade, o Príncipe Segredo activa o Libredón (unha estrela que ten na man dereita) e fai que a parede desapareza e así podan fuxir el máis o castrón.
*''Capítulo 2'': Mentres foxen, atopan un castelo onde viven os Leabertkolm, unha raza de xigantes. Nel son capturados de novo, e teñen que resolver un enigma, plantexado polo rei dos enormes seres, Hannak Oberzen. Nmógadah logra resolvelo grazas ao seu castrón, pero, enfurecido porque un rapaz de 16 anos solucionara o seu enigma, o monarca atacounos coa súa mirada de lume. Despois dun momento de confusión provocado por Mestre Lionel, conseguen fuxir do castelo e seguir coa viaxe.
*''Capítulo 3'': Despois, chegan a Brocelianda, onde os recibe un cabaleiro, chamado Grutanka, fillo dun deus vello, o cal axúdalles a atopar á espada Milmanda, que estaba agochada nunha fonte, a cal tiña unha figura dunha fermosa moza da que Nmógadah se enamora. Cando xa saen de Brocelianda, caen nunha trampa.
*''Capítulo 4'': Unha raza de mineiros azuis chamados Grou aprésanos es sepáranos, metendo a Mestre Lionel co gando e a Nmógadah ás minas, a traballar. Tras uns dias, ao rapaz chégalle unha mensaxe do castrón, que lle di que ten que atopar a Ronaldo Macsen. Grazas a el, o resto de presos son liberados tras unha revolución, e os protagonistas puideron seguir a súa viaxe.
*''Capítulo 5'': Neste capítulo, xúntase cunha caravana de Outigakums, que os levará ata Lee Poeirento. Nun tramo do camiño atópanse con Brandaberis que lle amosa a Nmógadah as oito palabras retornadas, as cales non debes esquecer xa que o acompañarán toda a vida.
*''Capítulo 6'': Chegan a Fisterra, abandonan a caravana, buscan unha embarcación e pasan a formar parte da tripulación de Grandaux e o seu contramestre Xamirás Kaebr, no cliper Calpurnia Abana. Nmógadah descobre que a filla morta de Grandaux, Calpurnia Abana, era a moza da fonte. Amadou, o primeiro oficial, provoca un motin matando ao capitán e tomando o control do barco, deixando a Mestre Lionel, a Nmógadah e ao contramestre nun bote a deriva, onde o rapaz de desmaia.
*''Capítulo 7'': Despértase sendo levado por Lira Mascato, unha aguia xigante que os levou ata Francastel, a terra das damas mortas. Alí estaba Calpurnia Abana a cal fixo que Nomógadah cheirase o arrecendo da flor Chunnilain, ca cal o droga, co obxectivo de matalo. Mestre Lionel e Xamirás, que fuxiran intuíndo que algo non ía ben, chegaron á Serra da Boa Esperanza ou Delourabana, terra dos Hirr Henn Ys, grazas aos cales conseguen derrotar ás damas mortas e ao xigantesco paxaro, es así poden voltar ás súas terras.
*''Capítulo 8'': Despois de todas estas aventuras embarcanse de novo e van ata a Taberna Galiana. Alí, cada un recolle a flor do regreso que lle corresponde, e que levará a cada un ao seu respectivo lugar de orixe por cadansúa porta. Cando Nmógadah pasa pola súa, atópase con que segue no mesmo lugar, acababa de cumprir 17 anos, e xa non tiña o Libredón nin era un Príncipe Segredo.

*Opinión persoal: Este é uha das mellores obras de X.L. Méndez Ferrín, que conta cunha gran cantidade de fantasía. Non me gustou moito o final, xa que me deixou descolocado. Serían esas aventuras un soño?

[[Categoría:Literatura Galega.Lecturas opcionais.4ºESO]]

Arnoia.Arnoia.Tito Fernández

2013-06-09T21:18:54Z

Tito Fernández: