A infancia en Roma
De Wiki Aller
Índice |
O nacemento
Os nenos nacían na casa,coa axuda das muller da casa,unha veciña ou incluso unha comadrona,tamen para que o parto fose máis facil invocaban a deusa Xuno Lucina.Para dar a luz as mulleres sentabanse nunha cadeira que a propia comadrona ye deixaba,completamente estida e co pelo solto,para que así ningun nó imposivilitara o parto.
Despois do parto as comadronas cortaban o cordon umbilical e ainda que os medicos aconsellaban cortalo con un coitelo ben afiado elas cortabano con un anaco de vidrio ou de ceámica,unha cana ou un cacho de cortiza de pan duro para non correr o risco de probocar a morte do bebé. Despois para saber se o meniño era san e forte poñiano no chan para ver se ao entrar en contacto co chan frío choraban,se o cativo era san e forta presentabaselle o paterfamilias .
Aceptación dos fillos
Os pater familias tiñan dereito sobre toda a sua familia,tamen na vida e na morte,por eso cando nacía un meniño a matrona deixabao no chan e se o pai o recollia e o collia no colo era que o aceptaba pero se o deixaba no chan e ye daba a espalda o rapaz era abandoado na porta da súa casa. Se o rapaz era recollido polo pai,coidabano hasta o noveno dia para os nenos e o oitavo para as nenas,e se seguian con vida celbrabase a cerimonia chamada dies lvstricvs que consiste en celbrar unha pequena festa na honra do meniño recén nacido. Convidaban a toda a familia e os parentes para ser testigos da entrada do recén nacido na vida social,purificabase o pequeno e asignabaselle o praenomen que o iva distinguir do resto da familia,colgabaselle a bulla ao pescozo e ofrecianse algúns sacrificios domésticos. A ceremonia alegraba,sobre todo aos máis xovenciños cando recibian as monedas que repartian os padriños. A cerimonia por completo realizabase ante o lararium [1]
Imposición do nome
Xogos
- ↑ O lararium (pl. lararia) era un pequeno altar sagrado da antigua vivenda romana, donde se realizaban as ofrendas e oracions a os dioses ou espíritus guardians do hfogar
