A infancia en Roma

De Wiki Aller

O nacemento

Os nenos nacían na casa , coa axuda das muller da casa , unha veciña ou incluso unha comadroa , tamén para que o parto fose máis fácil invocaban a deusa Xuno Lucina. Para dar a luz as mulleres sentábanse nunha cadeira que a propia comadroa lle deixaba , completamente estida e co pelo solto , para que así ningún nó imposibilitara o parto.

Despois do parto as comadroas cortaban o cordón umbilical e aínda que os médicos aconsellaban cortalo con un coitelo ben afiado elas cortábano con un anaco de vidro ou de cerámica , unha cana ou un cacho de cortiza de pan duro para non correr o risco de provocar a morte do bebé. Despois para saber se o meniño era san e forte poñíano no chan para ver se ao entrar en contacto co chan frío choraban , se o cativo era san e forta presentábaselle o paterfamilias .

Aceptación dos fillos

Os pater familias tiñan dereito sobre toda a súa familia , tamén na vida e na morte , por iso cando nacía un meniño a matrona deixábao no chan e se o pai o recollía e o collía no colo era que o aceptaba pero se o deixaba no chan e lle daba a espalda o rapaz era abandoado na porta da súa casa. Se o rapaz era recollido polo pai , coidábano hasta o noveno día para os nenos e o oitavo para as nenas , e se seguían con vida celebrábase a cerimonia chamada dies lvstricvs que consiste en celebrar unha pequena festa na honra do meniño recén nacido. Convidaban a toda a familia e os parentes para ser testigos da entrada do recén nacido na vida social , purificábase o pequeno e asignábaselle o nome. A cerimonia alegraba , sobre todo aos máis xovenciños cando recibían as moedas que repartían os padriños. A cerimonia por completo realizábase ante o lararium ^[1]

Os nenos vestía unha túnica corta de lana o lino con un cinturón e por encima unha togra praetexta borda de púrpura que se cambiaba pola toga de cidadán aos 17 anos , aínda que isto se podía facer noutras fechas estaba marcado no calendario para o 17 de marzo , nas Liberaria ^[2]. Para recibir a toga de cidadán ou de virilidade había que cumprir unha serie de requisitos, había que demostrar a puberdade do rapaz co inspecto corporis ^[3]

Imposición do nome

Na Roma antiga o nome constaba do nome persoal (praenomen) o apelido, o nome da familia (nomen) e o sobrenome ( cognomen )isto no caso dos nenos no caso das nenas so se lle poñía o nome familiar, colgábaselle a bulla que é un amuleto característico escollido polos pais para a protección do meniño. Cando se celebraba o festexo impoñíaselle o nome pero ese nome non era ,por así dicir valido has que lla cambiaban a toga praetexta pola de virilidade e se convertían e cidadáns , iso no caso dos homes as mulleres nunca era cidadanas .

Xogos

En Roma antigamente os nenos xogaban a facer casiñas ,a pases ou nones... facian que eran guerrieros, maxixtrados, xuíces... as veces tamen facian que eran cabalos e.t.c

Bibliografía

[1] dies lustricvs documento da infancia 2º documennto da infancia