AMIGA, QUEREMOS ANIMARTE

Nestes intres que temos libres pensamos escribir para alguén que onde estea se lembre, coma nós, de Nati. A quen vai dedicado este artigo; queremos recordarlle que hoxe tamén pensamos nela, en Maite e en Gorka.

Estamos ó lado da discoteca “Estudio”, en Lugo, ás cinco e media da tarde para contar a historia máis bonita e máis triste que nos ocorreu. Nós perdemos unha amiga, Maite.

Morreu hai uns meses nun accidente de coche cando viña dunha festa de disfraces co seu mozo. O coche saíu da calzada, deu tres voltas de campá e catro horas e media despois, Maite entrou nun estado de coma do que saíu para ir ó ceo.

Durante os quince días que permaneceu no hospital de Santiago, estivemos con ela e agora seguimos recordándoa. Sentímonos bastante "fodidos" porque son momentos duros sobre todo para Nati, a pitufa do grupo (a máis pequena).

Maite vivía en Arzúa, tiña vinte e tantos anos e estudia unha carreira, ademais de traballar nunha tenda. Formaba parte desas amizades entre colegas. É moi duro asimilar que xa non está, e para Nati moito máis, porque Maite e ela eran coma irmás, pasaron todo xuntas ata o último momento, unha a carón da outra.

A morte dun amigo/a desfai a calquera e, se un non conta cos demais, encérrase en si mesmo e faise máis difícil superalo. O silencio non é unha solución, en pouco tempo perdemos dous amigos e asegúrovos que é moi difícil non acordarse de Maite e Gorka.

A moitos pareceralles unha parvada isto, pero ata que non se pasa por algo así, ninguén pode entender como nos sentimos.

O que escribe agora é Alex. Eu estudiei dous anos no IES melidense, coñezo ben a xente, e o primeiro día de clase coñecín a unha das mellores colegas que teño, Nati. Fixemos unha boa amizade que dura xa tres anos, ó igual que co resto que están aquí. Este artigo non é algo que divirta ou unha simple historieta, serve para darse conta que cando o teu amigo se vai debes tirar cara diante, porque unha amizade así durará toda a vida, aínda que o teu amigo ou amiga xa non estea contigo.

Escrito e firmado por: Ana, Rocío, Jorge, Álex e David.

Dedicado a Maite, Gorka e a Nati, para que saiba que tamén aquí ten colegas, que axudaremos a que estes momentos "fodidos" pasen pronto e volvamos case á normalidade, sen a túa alma xemela e compañeira da nosa, que estará no ceo, seguro.

Gracias ó IES de Melide por deixar que todas e todos participemos na revista.