A orixe das mitoloxías.

Parece lóxico que uns homes que viven baixo un ceo brillante, rodeados de mar e montañas se preguntaran hai xa miles de anos acerca da orixe de canto ven ó seu arredor, comezando polos grandes fenómenos que, de forma natural, condicionaban a súa vida, e que, en definitiva, se formulasen unha pregunta básica ¿como empezou todo?

Segundo conta HESIODO, nun principio só existía o caos, abismo sen fondo, espacio aberto sumido na escuridade. Dalgún modo, que non se relata, del naceron XEA (a terra); o TÁRTARO (sombrío lugar nas profundidades); EROS (o amor); ÉREBO, vasta extensión das tebras; e a Noite. Da unión destes últimos naceron o ÉTER (parte superior da atmosfera) e o DÍA. Foron numerosos os intentos de identificar algúns mitos con diversos sucesos históricos ocorridos en Grecia, e como resultado unha posible cronoloxía da mitoloxía clásica. O procedemento máis fiable é o subministrado pola arqueoloxía, a través da cal se puido determinar o momento da Guerra de Troia, cantado por Homero na “Ilíada”. Sucedeu segundo os datos arqueolóxicos a finais do século XII a.C.

Como na Guerra de Troia interveñen heroes da mitoloxía e da tradición literaria, a data da caída de Troia (ano 1184 A.C.) é a clave para establecer unha cronoloxía dos mitos.

Rocío Gosenje Mato. Cou A