¡¡QUE PENA!!

Este inverno pasado, á parte da auga e da neve, trouxo o detestable fenómeno do "Tamarismo", un novo fenómeno que sacaron da manga catro ou cinco impresentables que son o máximo expoñente da cutrería deste país. É que parece que hoxe en día calquera escusa é boa para estar no cumio.

No caso que nos ocupa, a que foi adoptada como o "novo icono da modernidade" non é máis ca unha "pobre" rapaza que despois de inventar que estaba preñada dun "vidente" verdulero", aproveitou este escándalo para promocionar unha canción patética: "No cambié, no cambié", entoada desafinando a máis non poder.

A min o que faga esa "señorita coa súa vida privada tráeme sen coidado, pero con respecto á súa vida "profesional", teño que dicir que o que se apoie un producto tan malo como Tamara aproveitando o seu tirón popular, prodúceme certa desazón, sobre todo pensando na cantidade de intérpretes e músicos que loitan día a día para que alguén lles dea unha oportunidade.

A música é un negocio, pero tamén é traballo, sentimentos, sensibilidades, respecto, arte e valía. Esta rapaza non é cantante, nin musa, nin nada e, co seu disfrace de inocente, estase rindo de todos aqueles profesionais que ansían facerse un oco no mundo da música, e meréceno de verdade, non como ela. Venderá, non o dubido, pero por iso non deixará de dar noxo.

CHUS