ÚLTIMOS MOMENTOS

Son as nove da mañá,

non sei qué facer,

prendo o radiocasete.

¡Música...!

Esto fai aflorar os meus sentimentos,

sentimentos de amor,

de tristura,

de esquecemento.

Non podo,

non quero,

non podo esquecer,

non me deixa o corazón,

¡tantos días...!

¡meses...!

¡anos!.

Meses e anos xuntos,

como queres que a esqueza

que esqueza todo iso,

é imposible,

xamais o conseguirás,

¡deixádeme en paz!.

¡deixádeme os recordos!

Só che pido iso,

nunca na miña vida os esquecín,

e ti, babeco,

agora que chega a miña morte,

¿Quéresmos quitar?

É inxusto,

e por iso

os meus recordos,

felices ou tristes,

xamais na túa morte mos has quitar.

B... 1ºC

M.L.C.