Páxina seguinte

O ENFERMO IMAXINARIO
Non sei se lembrades aquel 20 de Febreiro no que na obra de teatro realizada por alumnos/as do IES, viamos aquel enfermo de vicio que non facía máis que queixarse; a súa irmá que non lle calaba nin unha; a aquela criada argallante que se fixo pasar por médico; a aquel médico "de verdade" cabreado e berrón. ¿Non vos acordades? ¿de verdade? E a aquela muller que se alegraba pola morte do seu home, e aquela filliña chorimicas apoiada no seu Cleanto, tan listiño el. Pois se non o recordades é porque non o fostes ver, e non sabedes o que perdestes, porque houbo dende persecucións e insultos ata risos e bágoas. Dende logo quen nolo ía dicir; hai burras e burras, e burras que dan cornadas... pero despois de todo o que conta é que non morran as vacas nin os porquiños...¿ou non? Con tal de non caer na hipocresía, ou de criar bacallau... Eu penso que todos estamos ben. O caso é ir a modiño, non tropezar porque iso de facerse cirurxián, boticario ou veterinario...
TONIÑA (Ana Belén Villamor Bande B2B)