CRITERIOS DE AVALIACIÓN. FÍSICA DE 2º DE BACHARELATO LOXSE.

 

I.                 Gravitación

 

1.- Interpretar e analizar o concepto de campo gravitatorio.

         Este criterio pretende comprobar se o alumnado:

Ø      Comprende o concepto físico de campo.

Ø      Comprende o concepto físico de campo gravitatorio.

Ø      Sabe analizar as características dos campos de forzas conservativos.

2.- Establecer e analizar as magnitudes básicas relativas ó campo gravitatorio.

         Este criterio pretende comprobar se o alumnado:

Ø      É capaz de interpretar a forza e a intensidade do campo gravitatorio, creado pola Terra ou por outros corpos celestes, en cuestións e problemas.

Ø      É capaz de analizar a forza e a intensidade do campo gravitatorio, creado pola Terra ou por outros corpos celestes, en cuestións e problemas.

Ø      É capaz de interpretar a enerxía potencial e o potencial do campo gravitatorio en cuestións e problemas.

Ø      É capaz de analizar a enerxía potencial e o potencial do campo gravitatorio en cuestións e problemas.

Ø      É quen de realizar as interpretacións e análises anteriores do punto de vista gráfico e analítico.

Ø      É capaz de realizar un estudio gráfico e analítico das interaccións entre masas puntuais.

3.- Enunciar e interpretar as leis de Kepler do movemento planetario.

         Este criterio pretende comprobar se o alumnado:

Ø      É capaz de aplicar as leis de Kepler profundizando na súa utilización para a resolución de cuestións e problemas.

4.- Recoñecer, analizar e avaliar diferentes situacións-problema contemplando aspectos cinemáticos, dinámicos e enerxéticos relativos ó campo gravitatorio.

         Este criterio pretende avaliar se o alumnado:

Ø      É capaz de resolver problemas e cuestións relativos a corpos situados nas proximidades de superficies planetarias, en estado de movemento ou de repòuso.

Ø      É capaz de valorar e aplicar os aspectos cinemáticos, dinámicos e enerxéticos apropiados contidos nos problemas e cuestións anteriores.

Ø      É capaz de calcular a velocidade de escape dun corpo en traxectoria orbital.

Ø      É capaz de calcular a enerxía total dun corpo en traxectoria orbital.


II.            Electromagnetismo

 

1.- Analizar as interaccións electrostáticas, o campo electrostático, o potencial e a enerxía, xerados por cargas eléctricas puntuais.

2.- Resolver e representar as interaccións electrostáticas, o campo electrostático, o potencial e a enerxía, xerados por cargas eléctricas puntuais.

Con estes criterios preténdese que o alumnado:

Ø      Saiba relacionar e analizar conceptos relativos a forzas electrostáticas, campo, potencial e enerxía potencial en distribucións sinxelas de cargas puntuais.

3.- Definir o Teorema de Gauss.

         Con este criterio preténdese que o alumnado:

Ø      Coñeza o Teorema de Gauss.

4.- Aplicar o Teorema de Gauss ó cálculo do campo creado por esferas conductoras..

         Con este criterio preténdese que o alumnado:

Ø      Saiba aplicar o Teorema de Gauss a distribucións contínuas de cargas.

Ø      Sexa capaz de establecer a relación entre campo e potencial.

5.- Analizar as interaccións magnéticas entre cargas en movemento.

6.- Analizar as interaccións magnéticas entre campos magnéticos entre correntes eléctricas entre sí.

7.- Resolver e representar (se é o caso) as interaccións magnéticas entre cargas en movemento e campos magnéticos entre correntes eléctricas entre sí.

         Con estes criterios preténdese que o alumnado:

Ø      Exprese o grao de coñecemento sobre o resultado das interaccións magnéticas entre cargas en movemento e campos magnéticos mediante a resolución de cuestións e problemas

Con este criterio preténdese:

Ø      Verificar o grao de coñecemento que o alumnado ten sobre as interaccións magnéticas referidas con anterioridade.

8.- Definir e aplicar  Lei de Ampere ó cálculo do campo creado por fíos infinitos, espiras e bobinas.

         Con este critewrio preténdese que o alumnado:

Ø      Enuncie a Lei de Ampere.

Ø      Interprete a Lei de Ampere.

Ø      Relacione a Lei de Ampere coa Lei de gauss do campo eléctrico.

Ø      Analice a aplicación da Lei de Ampere para o cálculo do campo magnético creado por fíos infinitos, espiras e bobinas, tanto en cuestións como en problemas.

9.- Analizar as leis de inducción de Faraday e a Lei de Lenz.

         Con este criterio preténdese:

Ø      Valorar a capacidade do alumnado para interpretar o enunciado das leis de Faraday e de Lenz.

 

Ø      Que o alumnado recoñeza a transcendencia das leis anteriores para a explicación dos fenómenos electromagnéticos.

10.- Analizar a producción de corrente alterna a partir da comprensión dos fundamentos dun xerador.

         Con este criterio preténdese que o alumnado:

Ø      Sexa quen de analizar e interpretar a orixe da corrente alterna baseándose no fenómeno da inducción electromagnética.

 

 

III.       Vibracións e ondas

 

1.- Determinar e avaliar as características xerais do movemento harmónico simple.

Este criterio pretende comprobar se o alumnado:

Ø      É capaz de definir as oscilacións harmónicas utilizando unha descrición das oscilacións nas coordenadas espacio-tempo (definición cinemática) ou ben utilizando unha descrición referente á causa que as provoca (definición dinámica).

Ø      É capaz de analizar as consideracións cinemáticas, dinámicas e enerxéticas que caracterizan un movemento harmónico simple.

Ø      É quen de aplicar as consideracións anteriores para resolver problemas e cuestións relativos ó resorte elástico e ó péndulo simple.

2.- Estimar as características do Movemento Ondulatorio.

Este criterio pretende comprobar se o alumnado:

Ø      É capaz de comparar distintos fenómenos ondulatorios da vida cotiá.

3.- Clasificar os diferentes tipos de ondas en función de diferentes criterios de clasificación.

         Este criterio pretende comprobar se o alumnado:

Ø      Pode analizar os factores que condicionan a existencia dun movemento ondulatorio, para distinguir entres os diferentes tipos de ondas, valorando o por qué desa clasificación.

Ø      É quen de clasificar os movementos ondulatorios da vida cotiá de acorda cos criterios anteriores.

4.- Analizar e relacionar as magnitudes que aparecen na ecuación de onda harmónica.

         Con este criterio preténdese que o alumnado:

Ø      É capaz de analizar a ecuación dunha onda harmónica.

Ø      Identificar as magnitudes que aparecen na ecuación dunha onda harmónica.

Ø      Relacionar as magnitudes que aparecen na ecuación dunha onda harmónica.

Ø      Resolver cuestións teóricas e numéricas para obter os valores da amplitude, lonxitude de onda, frecuencia e velocidade a partires dunha ecuación de onda dada.

5.- Relacionar os conceptos de intensidade e enerxía do movemento ondulatorio e explicar o amortecemento das ondas.

         Con este criterio preténdese que o alumnado:

Ø      Sexa capaz de determinar a intensidade e a enerxía do movemento ondulatorio.

Ø      Sexa capaz de xustificar cómo varían a intensidade e a enerxía do movemento ondulatorio en función da distancia e do medio.

 

6.- Xustificar os fenómenos de reflexión, refracción, difracción, polarización, interferencia de ondas e resonancia mediante procedementos cualitativos.

         Con este criterio preténdese que o alumnado:

Ø      Sexa capaz de discriminar entre os diferentes tipos de fenómenos ondulatorios, analizando as leis que os regulan.

Ø      Sexa quen de xustificar a resolución de cuestións plantexadas en base as leis dos diferentes fenómenos ondulatorios.

Ø      Se achegue ó estudio das ondas sonoras e das características ondulatorias da luz mediante a axuda da análise dos fenómenos ondulatorios precedentes.

 

7.- Contrastar experimentalmente o cumprimento da lei de Hooke, analizando as características do movemento oscilatorio dun resorte así como determinar a constante elástica polos métodos estático e dinámico.

         Con este criterio preténdese que o alumnado:

Ø      Deseñe e realice unha montaxe experimental que permita analizar as características cinemáticas e dinámicas do movemento harmónico simple dun mol elástico, tomando datos, plantexando e contrastando hipóteses e establecendo as conclusións oportunas dobre a realización da experiencia.

 

8.- Avaliar experimentalmente os factores dos que depende o período dun péndulo simple e determinar o valor da gravidade no laboratorio, analizando os resultados obtidos.

         Con este criterio preténdese que o alumnado:

Ø      Sexa quen de analizar o movemento harmónico simple dun péndulo, xustificando as desviacións experimentais do modelo teórico plantexado.

Ø      Aplique os datos obtidos na experiencia ó cálcula da aceleración da gravidade.

 

IV.           Óptica

 

1.- Establecer a diferencia entre Óptica Física e Óptica Xeométrica

 

2.- Resumir as diferentes teorías que ó longo da historia se propuxeron para explicar a natureza da luz.

         Con este criterio preténdese que o alumnado:

Ø      Sexa quen de sintetizar os feitos máis salientables da öptica ó longo da historia, analizando as diferentes teorías sobre a natureza da luz como exemplo paradigmático da forma de contruir o coñecemento científico.

 

3.- Verificar as leis da reflexión e refracción, determiñando as imaxes obtidas en espellos e lentes.

         Con este criterio valórase:

Ø      Que o alumnado é capaz de analizar as leis da reflexión e da refracción, inferindo a partir delas o compostamento de feixes de raios na formación de imaxes en espellos e lentes.

Ø      Que o alumnado saiba determinar e identificar graficamente imaxes reais e virtuais, dereitas ou invertidos e aumentadas ou reducidas.

 

4.- Aplicar a ecuación do constructor de lentes para determinar a distancia focal dunha lente a partir dos radios de curvatura das superficies.

         Con este criterio preténdese comprobar se o alumnado:

Ø      É capaz de situar a imaxe formada por un espello ou por unha lente delgada e de aplicar a ecuación de espellos e lentes ó cálculo das magnitudes correspondentes.

 

5.- Comprobar experimentalmente o mecanismo de formación de imaxes cunha lente delgada. Identificar os conceptos básicos da óptica xeométrica (lentes, imaxes reais e virtuais, focos, aumentos...), calcular a distancia focal en lentes converxentes e estudiar a posición, natureza e tamaño da imaxe en función da distancia entre obxecto e lente.

 

6.- Analizar cualitativamente os fenómenos de interferencias, difracción e polarización.

         Con este criterio preténdese avaliar se o alumnado:

Ø      É capaz de explicar o comportamento dual da luz en fenómenos tipicamente ondulatorios como as interferencias e a difracción, establecendo de xeito cualitativo e experimental as características de interferencias, difracción e polarización de raios luminosos.

 

V.                Física moderna

 

1.- Enunciar e analizar os postulados de Einstein da relatividade especial.

         Con este criterio preténdese verificar:

Ø      O grao de coñecemento que ten o alumnado sobre a física relativista, valorando a figura de Einstein no contexto da Física Moderna e as súas aportacións.

Ø      Se o alumnado é quen de enunciar os postulados básicos da teoría da relatividade especial e algunhas das súas implicacións, mediante cuestión directas e sinxelas.

 

2.- Coñecer as bases experimentais e teóricas da Teoría Cuántica.

         Con este criterio preténdese comprobar que o alumnado:

Ø      É quen de recoñecer e interpretar os feitos máis salientables que levaron ó plantexamento da Mecánica Cuántica, como a teoría cuántica de Planck, a teoría fotónica de Einstein, a dualidade onda-corpúsculo, e o principio de indeterminación de Heisemberg.

 

3.- Xustificar a natureza cuántica da luz a partir da análise do efecto fotoeléctrico.

         Con este criterio preténdese comprobar que o alumnado:

Ø      Valora as implicacións que se derivan do estudio do efecto fotoeléctrico a respecto da natureza dual da luz.

Ø      É capaz de coñecer as características do fotón como partícula contituínte da luz.

Ø      É capaz de aplicar a ecuación fotónica de Einstein á resolución de problemas e cuestións.

 

4.- Recoñecer os aspectos máis salientables no ámbito da Físisa Nuclear.

         Con este criterio preténdese verificar se o alumnado:

Ø      É quén de aplicar as ideas das interaccións fundamentais para xustificar a estabilidade dos núcleos atómicos.

Ø      É capaz de identificar a equivalencia masa-enerxía nos procesos radiactivos das reaccións nucleares.

Ø      Coñece os diferentes tipos de desintegracións radiactivas e as leis que as rixen, aplicando estes coñecementos á resolución de exercícios numéricos e cuestións.

Ø      É quén de valorar e analizar as aplicacións tecnolóxicas derivadas da enerxía nuclear.

Ø      É quén de identificar as vantaxes e inconvintes da enerxía nuclear de fisión fronte á alternativa das enerxías convencionais e renovables.

 

 

En Melide, a 20 de setembro de 2004.