A CAIXA DO COTILLEO |
|
|
|
Moitas veces se ten falado deste
tema: As mesmas preguntas e as mesmas respostas tranquilizadoras para non
seguir debatindo. Se botamos unha ollada ós primeiros números do Intres non
atoparemos nada pero, pola contra nestes últimos seguro que hai moreas de bos
artigos que protestan ou opinan sobre o tema do que vou falar de seguido. E
vós pensaredes: ¿E esta pringadiña, de que raios fala?, seguro que nos vai
botar o mesmo rollo de sempre, unha listiña. Pois
non. Son avogada de causas pedidas e nunca vou cansar de escribir e
participar na miña revista e na de tódolos estudiantes e profesores deste
recuncho de galicia. Cada un pódea facer súa tan só escribindo nela. Despois
da introducción, vaiamos ó que nos ocupa: Gente, Corazón de invierno,
Sabor a ti, Diario de Patricia, Historias de hoy, A tu lado, Días a día, Boa
tarde, Me gustas tú, Gran hermano,,,,¿sigo?. Trapallada,
¡Que televisión máis interesante, culta, informativa, educativa e con
valores! ¡Qué divertida!. Estou
farta de ver cómo neste país cando acendemos o televisor falan en case
tódalas canles e programas dese corazón glamouroso. ¡Que noxo dá!. Agora é
vital en calquera espacio televisivo
(agás o telediario e algún programa serio) falar de famosos de sempre,
dos de turno, populares coñecidos,...e demais xentiña dese mundo. S e casan
ou se divorcian, se pelexan e discuten, qué mercan, de que se operan, quen é
o máis cornudo, a onde van de viaxe, que comen,... querémolo saber
absolutamente todo. Os
que son realmente artistas, os que nos fan sentir admiración polo seu
traballo, os que se curran estar no máis alto do podio, son os que de verdade
teñen clase. Eses son os que deberían saír nas revistas e merecen os
comentarios.¿Qué pasa, con iso non alimentamos o verme do cotilleo? Claro,
non dan tanto morbo nin tanto que falar. Os
actores, deportistas, cantantes, escritores, pintores,...e un longo etcétera
de persoas realmente con ese nome tan grande e que di tanto. Un artista, iso
ten categoría. Agora
os artistas son os que viven a conta das mentiras, os que gañan a vida
falando de plató en plató idioteces. Eses son os perseguidos polos
xornalistas . Moita
tecnoloxía, mundo e evolución, avance pero a mesma mente chea de
serrín.preocúpannos máis a trangallada de famosetes que os problemas que
verdadeiramente importan nesta sociedade xove da que formamos parte. Os que
consumimos e facemos que a audiencia suba, somos nós os que demandamos un
tipo de ocio e recibímolo tal como esiximos. A
solución: máis e mellores series xuvenís, debuxos animados para nenos e non
para que aprendan a matar ó contrincante con espadas ou a pedradas, e sobre
todo, menos cotilleo. ¿Para
que a TV violenta, baleira de ideas que eduquen? As consecuencias vémolas
día a día, quizais estamos sendo
educados para saír nos xornais coma ó da semana pasada. A TV de hoxe dá noxo, é unha caixa parva, a
maioría ensina cousas pouco útiles. No instituto, na casa, na rúa, debemos
aprender a ser máis críticos e menos interesados pola vida dos que non fan
nada. Sen ánimo de ofender. NATALIA- 1ºBach.-B |