Sumario

Hoxe volvín a velo

Hoxe volvín a velo.Estaba tan ledo como o deixara a comezos do vrao,cando a abandoou,e tanto me ilusionei.Hoxe volvín ver eses ollos escuros que penetran hasta na alma máis fría e inerte,que me corroen por non poder ser alcanzados,que me aturden con brusquedade,que tanto me enamoraron naqueles tenros días,eses que ás veces enchen a nosa vida e dan sentido a nosa difícil e fráxil existencia. Tan afable como de costume,dirixiuse a min adicándome un sinxelo sorriso,que aínda horas despois do noso encontro non logro comprender.Díxome un simple”Ola”,soupen que repsonder pero non o fixen.De súpeto alguén chamouno,e volveuse. Era ela.Tras un longo verán os seus problemas solucionáranse e agora estabn xuntos de novo.Unha mezcla de rabia,vergoña e tristeza encheron o meu rostro. Doída retireime a calquer lugar onde poder meditar sobre o que ía ser o meu futuro,e sobre as miñas posibilidades..¿que é o que son hoxe?Nada teño e polo tanto nada vaio.¿que vai ser de min?Mañá a dura realidade destrozarame de novo,ou tal vez o destino me compense. Hoxe morrín tras resucitar,pero quizais mañá volva a nacer. 1ºBAC C. Raqel.