O PRINCIPIÑO RA
|
|
|
|
Había unha
vez un principiño que estaba canso de ser príncipe. Nunca podía sair do
castelo el só, non lle gustaba porse a coroa nin facer as tarefas que tiñan
que facer os príncipes. O príncipe vivía nun castelo que estaba moi
apartado,tiña un xardín moi fermoso cun estanque con peixes,pero o xardín
estaba rodeado dun muro moi alto. Ese muro tiña unha porta que sempre estaba
pechada,pero unha maña o principiño asomouse a fiestra e dende alí viu que a
porta estaba aberta,observou a ver se os gardas estaban por alí,o non
velos,vestiuse e marchou ata a porta sen que nadie o vira;cando chegou a
porta,non o pensou e saiu explorar o que había fora do castelo. Fora
había un bosque e el decidíu ir dar un paseo,andando,andando chegou a unha
lagoa chea de ras. O principe dixo: -Eu tamén quero divertirme coma
vos. -Pois vente que a auga esta moi
boa;ispete e pon a roupa nesas ramas e ven saltar connosco. -Claro que sí,saltar é moi
divertido.¡Ala vouuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuu! O
principe e a ra puxéronse a xogar e a saltar,pero nun despiste da ra o
príncipe puxose a chorar moi triste. -¿Que che pasa
príncipe?-Preguntoulle a ra. -Estou moi triste porque vou ter
que marchar para a casa o castelo e non darei saido ata que os gardas teñan
outro despiste e volban deixar a porta aberta. A ra
deulle un bico cando o viutan triste,e o principiño con verteuse en ra e tivo
unha racción moi rar,puxose a saltar de alegría porque así el non voltaría a
ser príncipe. *El asombrado dixo: -¡Ooooh! son unha ra agora podo
facelo que queira e non terei que volver ser príncipe. Pero de súpeto púxose a pensar:"EU
ESTOU AQUÍ TODO CONTENTO E FELIZ E MEUS PAÍS ESTARÁN PREOCUPADOS POR
MÍN" Entón
saiu da auga e escribiulle unha mensaxe a seus pais nunha folla de chopo na
que puña:"QUERIDOS PAIS:EU ESTAR ENCANTADO.BIKOS" Buscou
un paxaro e deulle a mensaxe,para levar o castelo,cando o rei leu a mensaxe
berrou: -¡Apresa!o meu fillo esta
enfeitizado que veñan tódalas princesas. Cando
chegaron as princesas o castelo marcharon todos para a lagoa busca-lo
príncipe,cando chegaron a lagoa e o ver tantas o rei dixo: -Colledeas todas unha dlas e o
meu fillo. -Maxestade,¡xa estan todas!¿que
lles facemos? -Imolas levar xunto as princesas o castelo. Chegaron
o castelo as princesas deronlle bikos a todalas ras pero ningunha delas era o
príncipe,xa que el quedaro debaixo da auga
falando coa súa amiga.O rei enfadado votou as princesas e buscou un
feitizeiro e despois levouno a lagoa. Cando
chegaron alí o príncipe xa sabía a nova,que seu pai estaba en busca del para
desencantalo.Entón el dixo: - Teño que marchar para o castelo
xunta a miña familia. -Non te vaias sin ti esto sería moi
aburrido -Ra sinto pero teño que marchar Unha ra
que había na lagoa que era moi aventureira ofrceuse para ir no lugar do
príncipe,porque ela estaba cansa de vivir sempre na lagoa. Pero o príncipe dixo: -Ti es enha ra e eu un príncipe -Ti por iso non te preocupes,sentareime na beira da lagoa e
esperarei a que o feitizeiro diga o conxuro e teus pais pensaran que son o
seu fillo. -Enton vai no meu lugar se
queres,pero advirtocho ser príncipe e mais aburrido que ser ra. -Irei de todas todas -Gracias prométoche que non será
para sempre dentro dun ano irei o castelo.E entón ti voltarás para a tua
casa. -¡Adeus!ata dentro dun ano Cando
saiu a ra e a viu o mago dixo: RA SENTADA SAL DA TUA PEL E CONVERTETE NO QUE EU CHE DIGA. A ra
aventureira quitouse o disfraz de ra e puxose a roupa do príncipe,pero a
raiña dixolle o rei: -Este non é o noso fillo non se
parece a el -S i que se parece so que o estar na
auga cambiou -Si e eso,a auga fixome cambiar. -¡Esa non e a sua voz! -Si que e a do noso fillo so que de
estar na auga acatarrouse. -Pois entón tápate e vamos para a
casa. Durante
todo ese ano o prín cipe pasouno moi ben na lagoa e a ra no castelo.Pero
pasou o ano e o príncipe foi cumplir a sua promesa.Cando chagou o castelo
chamou a porta. -¿Quen é? -Son eu o verdadeiro príncipe O
porteiro mirou para fora e o ver unha ra dixo: -Marcha ra o príncipe esta sentado
no trono. O
verdadeiro príncipe volveu chamar a porta e saiu a raiña -¿Quen chama? -Son eu o tue verdadeiro fillo -O meu verdadeiro fillo esta na
casa estudiando para ser rei.Vaite Pero a
ra non se cansou e volveu chamar outras duas veces pero sempre lle decian o
mesmo,que o príncipe estaba no castelo, pero volveu chamar e contestou o
príncipe. -Ra son eu o verdadeiro principe
veño cumprir a miña promesa.Xa podes volver a lagoa -Pero que tolerias dis.Eu son o
verdadeiro príncipe.Vaite para a tua lagoa. O falso
príncipe marchou paseanso polo
xardín.Tiña posta a coroa de seguido se lle notaba que lle gustaba ser
príncipe e a ra non insistiu mais. -Entón adeus a todos! A ra
marchou e de camiño a lagoa púxose a saltar e a pensar que estupendo era ser
ra. Mirabase
asua pel,as suas patas que largas ran,por eso daba saltos tan grandes.Cada
vez daba saltos mais grandes para chegar antes a lagoa. Notabaselle
que lle gustaba ser ra. Todo
quedou ben solucionado o príncipe que quería ser ra conseguiuno,e a ra que
queria ser príncipe tamen o conseguiu.
Mª DEL MAR
CABADO COEGO
1ºBAC-B |