UN NAUFRAGIO DE "PRESTIGE"
|
|
|
|
CRONOLOXÍA DO
“PRESTIGE”: 13 de Novembro.
15:50 horas. Unha chamada de auxilio por parte do petroleiro “Prestige”, que
se dirixía a Xibraltar, chega ó centro de Salvamento Marítimo. Este
petroleiro, situado a 27 millas ó oeste de Fisterra, presenta unha brecha de
27 graos, causada polo temporal, que lle fai perder á tripulación o control
sobre o buque. Máis tarde, tres remolcadores chegan á zona onde se atopaba o
“Prestige” para afastalo das costas galegas. 14 de Novembro. 00:00 horas. O buque continúa á deriva, e vaise achegando ó cabo Touriñán; ó que se acabará acercando máis ás 09:00, estando tan só a 4,6 millas del. Este mesmo día, comézase a observar unha mancha de fuel oíl considerable, de 20 millas de longo e cerca dos 200 metros de ancho. Os remolcadores conseguen levar o petroleiro mar dentro. 15 de Novembro. O
buque conta xa con unha brecha de 35 metros aproximadamente. Son instaladas
barreiras anticontaminantes, e o petroleiro é arrastrado a 120 quilómetros do
cabo Vilán. 16 de Novembro.
Comezan a aparecer as consecuencias da catástrofe coas primeiras aparicións
de aves manchadas de fuel, nas ourelas das praias. Centos de persoas loitan
contra a Marea Negra na Costa da Morte. 17 de Novembro.
Rompe outro tanque do buque que contén máis fuel. A Marea Negra xa alcanza os
200 quilómetros. 18 de Novembro. A
Marea Negra ameaza as rías. O percebe é a especie máis afectada. O petroleiro
atópase na área marítima de responsabilidade portuguesa, a 189 quilómetros de
Fisterra, co perigo de que se parta en dous. Comezan os labores de limpeza
nas praias de Malpica, Camelle e Caión, e un barco francés disponse a extraer
fuel en Corrubedo. Prohíbese a pesca en case toda a costa galega. 19 de Novembro.
08:00 horas. O buque parte en dous a 130 millas de Fisterra. Os golpes do mar
e a fraxilidade do casco no centro provocaron a fractura, polo tanto, proa e
popa emerxen; fundíndose primeiro a ponte de mando, e despois a proa. En
total e de momento, 19.000 toneladas de fuel foron vertidas polo “Prestige” e
58.000 permanecen almacenadas nos tanques do petroleiro, co perigo de que
estes estoupen, e o vertido suba a flote. Unha mancha de 37 quilómetros
podería chegar ás costas galegas en menos de dous días. CRONOLOXÍA HISTÓRICA: 1970. O buque “Polycommader” afunde entre Vigo e Baiona con 35.000 toneladas de cru enriba. 1970. (Meses máis
tarde) O “Durtmond” e o “Erkowitz” chocan á altura do cabo Vilán, vertendo 18
toneladas de insecticida. 1976. O “Urquiola” arde na enseada de A
Coruña con 100.000 ton. de cru. 1987. O “Casón”
encala nos acantilados de Fisterra, vertendo productos tóxicos. 1992. O “Mar Exeo”
embarranca en A Coruña e verte 60.000 toneladas de petróleo. 2002. O “Prestige”
pártese en dous a 130 millas de Fisterra, vertendo 19.000 toneladas de fuel
(dato coñecido a día de hoxe), con perigo de outras 58.000 toneladas que se
atopan emerxidas nos tanques; despois de facer un largo recorrido por toda a
costa galega, convertendo a mancha negra en Marea Negra. Unha
catástrofe marítima volve castigar a Galicia. Cormoráns, gaivotas, infinidade
de peixes, etc. saen a flote vestidos de negro, augas ennegrecidas,
contaminación... a Marea Negra. Ata o mar se viste de loito, ante semellante
acontecemento, para acompañar ás miles de persoas que se sentan de brazos
cruzados diante de tan “desprestixiada” catástrofe, coas mans orfas e cheos
de impotencia na alma e nos corazóns. Quizais sexa culpa da fatalidade, o
esquezo, a incompetencia, etc. as que seguen a maltratar á “Fin do Mundo”,
Fisterra (Finisterra). ¿Como
podemos salvar Galicia?, ¿Quen debería salvala?. A traxedia sempre volve, e
sempre nos atopa desprevidos. ¿Somos abandonados polos gobernantes?, ¿Cantos
días navegou erraticamente o petroleiro?. É imposible nomear todos os danos
orixinados por esta traxedia marítima: pescadores, marisqueiros, animais,
praias, costas, augas, galegos en xeral, etc. en fin, gran parte do
patrimonio de Galicia. Sempre nos preguntaremos: ¿Puido evitarse?, pero agora
estamos a preguntarnos: ¿Foi correcta a forma de tratar a catástrofe?.
Conclusión: “Non é precisamente prestixio o que teñen algúns petroleiros”.O “Prestige” afundiu, e con el o
sentimento galego, pero o medo dos galegos, segue e seguirá a flote. Hoxe, 6 de Decembro, dez mil persoas de toda España, saen ó mar das costas galegas co obxectivo de pasar esta pequena ponte limpando as praias mentres manchan as mans. E a nós, á maioría dos galegos do interior, cáensenos as bágoas, vendo como toda esa xente de fóra chega a Galicia para axudarnos a limpar a “merda dos políticos”, que a día de hoxe, non fixeron máis que agravar a situación da catástrofe, acercándose a sacar unha foto “contaminada” para levantar así a furia dos que, polo contrario, si estaban a traballar. “6 de Decembro. Non sabemos especificar se é o “Prestige” ou a corrupción política, a que segue a verter fuel oíl do seu interior, contaminando o corazón dos galegos.” EU |