A música tradicional galega é fiel reflexo da súa historia. Galicia posúe múltiples influencias que se reflicten con forza na súa música. O seu instrumento máis característico é a GAITA e a danza máis popular, coñecida como muiñeira, parece recibir o seu nome de que se realizaba inicialmente no interior dos muíños namentres se esperaba.

No ámbito da cultura popular galega, a música ocupa un lugar importantísimo. Dentro da fala popular, enténdese por música tradicional ou folclórica a música do pobo, a que se propaga de persoa a persoa por medio da súa audición e que se aprende sen partituras.

PERCUSIÓN

Dentro da música popular, a percusión ocupa un lugar insubstituíble xa como instrumento de acompañamento ou como instrumento solista de certo tipo de bailes e cantos. Calquera cousa que faga un pouco de ruído serve para acompañar calquera peza musical.
Os instrumentos percutivos máis coñecidos e empregados son o tamboril, caixa, bombo, pandeireta, pandeiro e cunchas. Pero hai moitísimos máis: castañolas ou castañetas, tarrañolas, charrasco, botella de anís, carraca, culleres, morteiro ou unha lata grande de pemento.

Os instrumentos populares, no seu comezo, eran unha creación individual máis ou menos lograda, que o pobo fixo súa ó se sentir identificado con ela. Axiña se estenderon por tódalas aldeas, parroquias e vilas e a xente adaptábaos a unha función social determinada, xa de lecer, entretemento, acompañando danzas, cantos ou no traballo.
Actualmente os instrumentos musicais perderon a función social orixinal para a que naceran, e convértense en parte dun espectáculo musical-folclórico.
Equipo de Normalización Lingüística (ENL)