Hoxe en día hai pouca xente por aquí que non coñeza a chamada Pena Moura. Pois ben, escóitanse por aí varias lendas sobre este grupo de rochas situadas nos montes do Bocelo.
Unha delas conta que hai centos de anos, cando vivían por aquí os mouros, unha moura ía con todo o que lle facía falta para fiar, nun fardo á cabeza. Cando estaba chegando ó lugar onde actualmente se atopan as penas, empezou a sentirse cansa, e entón pousou todo no chan, para descansar un pouco, e dixo: Nin que foses de pedra. Entón converteuse todo en pedra e empezou a medrar, ata chegar á altura que teñen hoxe en día.
Outra lenda dinos que había polo monte un sacerdote ou un frade, non se sabe moi ben, que fuxía dos mouros. Traía consigo un altar de ouro, e, chegando ó lugar, sentou un pouco nas pedras, pousando alí o altar de ouro. Entón quedou durmido e, cando espertou, viu que unha enorme pedra medrara no lugar onde deixara o altar e que este quedara dentro da pedra.
Tamén hai unha lenda, que é unha das máis coñecidas, que fala de que facendo unhas obras nunha casa cerca dese lugar, encontraron un libro moi antigo, no que se falaba da pedra máis pequena, e dicía que debaixo dela había unha pel de boi chea de moedas de ouro. Así, xuntáronse os homes da aldea e puxéronse a cavar ata que lle deron a volta. Non encontraron nin a pel nin as moedas, pero o que si encontraron foi unha inscrición na pedra que dicía: "Bendito e loado, xa bastante tempo estiven do outro lado"

A Libélula

(Información sacada de: WWW.Sobrado.es.com)