O 18/03/03 foi un día no que a liberdade dos centros educativos galegos se viu seriamente restrinxida.
Dende a Xunta de Galicia déronse ordes inmediatas para que toda a información da Marea Negra e da Guerra de Iraq fose retirada dos institutos.
A razón que se deu foi que constitúe un delicto calquera tipo de manifestación política por parte dun centro de ensino.
As miñas conclusións:
A traxedia do Prestige é algo que perdurará na memoria de todos nós, porque se trata dun suceso que nos afecta de moi pretiño.
A guerra, a morte de inocentes, nunca é convincente.
Considero que as responsabilidades son compartidas entre o noso goberno, que para algo nos representa, e os dirixentes doutros países.
Mofándose e insultando non se axudou ós mariñeiros, xa que o verdadeiramente eficaz foi recoller o chapapote das praias.
Tampouco estou de acordo nin creo que ninguén coaccionase ó alumnado deste instituto.
Todo, absolutamente todo o que se pode ver nas paredes e taboleiros, só responde a un dereito fundamental na democracia: liberdade de opinión, de expresión e de prensa. Estas liberdades víronse truncadas porque alguén decidiu no seu propio beneficio que a verdade da mocidade galega deixase de escoitarse.
Nestes momentos de censura quixera dirixirme non sei moi ben a quen e expresarlle isto:
Sinto noxo, vergoña e impotencia polos políticos que tanto usan o termo democracia nos seus discursos, porque vivimos nun país ó que denominan democrático e constitucional, pero á hora punta non o é.
Galicia é fermosa, a pesar das pegadas do chapapote, máis noxenta é a nosa Xunta.
A algúns dos estudiantes galegos quédanos moito que dicir e aínda moito máis que facer. Non nos ides pechar a boca, e oxalá nun futuro próximo os que hoxe presumides de maioría quededes nun recuncho dos ignorados.
Ós galegos non se nos vence tan axiña, berra liberdade.

Natalia Blanco
1º BAC-B

Chámanlle democracia e non o é.