| |
Alumnado de PDC-3
Escribimos estes contos para que vos deades conta de que non só
os rapaces pequenos teñen ilusións, senón que
tamén as persoas maiores poden soñar. Non só
debemos tratar de cumprir as ilusións dos nenos e das nenas;
tamén as persoas maiores teñen dereito a elas, para
sentírense ben, para sentírense contentas.
O tema das ilusións ocorréusenos despois de ver O
vello que quería ver o tren, unha peliculiña baseada
nun conto de Rafael Dieste, e Mamasunción, a primeira película
galega contemporánea. Unha e outra tratan xustamente deste
tema, das ilusións que teñen os velliños e
as velliñas; o primeiro velliño quería ver
o tren antes de morrer, e Mamasunción quería, simplemente,
ver ao seu fillo, que emigrara había anos a América.
As persoas maiores que nós vos presentamos teñen outras
ilusións; lede as historias con atención e coñecerédelas.
"LA ILUSIÓN DE UN VIEJO"
Era una vez un viejo, alto, delgado que sólo tenía
una ilusión, esa ilusión era montar en avión.
El viejo iba todos los días al Aeropuerto, pero era tan tímido
que no hablaba con la gente y le tenía mucho miedo a volar.
Pero él tenía esa ilusión, pasaba días
sin comer porque no trabajaba y no tenía dinero para poder
montar en avión. Le daba igual el tipo de avión, le
daba igual su miedo a volar, él sólo quería
montar. Todo ocurrió cuando otra persona mayor había
perdido el billete. Nuestro viejo, que se llamaba Pepe, fue tan
educado y tan honrado que se lo encontró, y se lo dio. Luis,
que así se llamaba el otro viejo, era rico, quería
conocer todo el mundo y para darle las gracias lo invitó
a ir con él. Pepe lloraba con la ilusión, no podía
creérselo. Él temblaba, así que Luis le pagó
el billete en el mejor avión del mundo. Pepe tenía
miedo al principio pero después ni se enteraba de que iba
en avión, y encima iba a recorrer el mundo entero con un
colega llamado Luis. Pepe le dio las gracias al mundo por encontrar
a un amigo y cumplirse su ilusión. Luis también se
alegró de compartir el mundo con él, ya que así
no iba solo. La ilusión fue cumplida.
María Varela Sánchez
"UN VELLO QUE QUERIA VER O AVIÓN"
Un vello tiña a ilusión de ver un avión e
a filla e o xenro dixéronlle para qué quería
velo aos seus anos. O neto díxolles aos pais cando estaban
comendo que el tamén quería ver o avión, e
o pai levantouse da mesa e pegoulle unhas azoutas ao fillo, e o
xenro e a filla botáronlle unha bronca ao vello porque lle
metía esas ideas ao neto. Cando o xenro voltou do traballo
díxolle ao vello que prepararan a merenda, que ían
ir ver o aroporto e o avión. Colleron o coche e meteron a
merenda e emprenderon a viaxe cara o aroporto. Xusto cando chegaron
ao aroporto chegaba un avión, e no avión viña
un fillo do vello que había moitos anos que non o vira; co
seu fillo viñeran a nora e a súa neta, das que lle
falaba moito nas cartas que lle mandaba. O fillo cando entrou no
aroporto recoller as maletas viu ao seu pai e foi onda el para preguntarlle
qué facían no aroporto, e o vello díxolle que
quería ver un avión. Despois de recoller as maletas
metéronas no coche e voltaron cara a aldea. Polo camiño,
a neta díxolle ao vello qué tal estaba pola aldea
e o vello constestoulle que estaba regular. Á noite, cando
chegaron, na casa fixeron unha boa cea as mulleres mentres os homes
ían muxir as vacas e os rapaces ían xogar. O vello
marchou rápido para a cama porque estaba canso da viaxe que
fixeran.
Elisa Amboage
"UN ANCIANO EN NUEVA YORK"
Había una vez un anciano de 80 años que vivía
con su hija, su yerno y su nieto. Los cuatro vivían en una
casa vieja, en una aldea pequeña de Pontevedra. El anciano
se llamaba Lucas, era muy mayor pero tenía la ilusión
de viajar a Nueva York porque nunca había salido de la aldea.
Un día, hablando con la familia, el anciano les dijo que
quería viajar a Nueva York. La hija y el yerno se echaron
a reír de la tontería que había dicho el anciano;
el nieto, sin embargo, estaba sentado escuchando lo que decía
su abuelo. El niño se levantó y empezó a gritar
que él también quería ir a Nueva York. La madre
se levantó y le pegó al niño en el culo, al
anciano también le regañaron, y el niño y el
anciano se fueron enfadados a sus habitaciones. A la mañana
siguiente Lucas le dijo a un vecino si lo podía llevar al
aeropuerto. El vecino le dijo que lo llevaba y a la mañana
siguiente el anciano Lucas y su nieto fueron al aeropuerto para
viajar a Nueva York. Ya en el aeropuerto, su hija y el yerno se
despidieron del anciano y de su hijo. Se montaron en el avión
y se fueron a América. Cuando llegaron a Nueva York el anciano
se quedó alucinado de los edificios tan altos, de tanta gente,
de los coches...
Cuando volvieron a la aldea los vecinos le llamaban Lucas, el anciano
en Nueva York.
Anabel Sanmartín García
|
|