INTRES

I
E
S

de

M
E
L
I
D
E

Páxina de inicio do IES de Melide
As últimas  novidades no IES
O Centro, comarca e información do entorno
Actividades extraescolares
A radio do IES de Melide
Tódolos ensinos no centro: a nosa oferta
Departamentos docentes
Accede a biblioteca do IES
Intres, FalaMelide, Dalle á Lingua, ...
Visita outros sitios de interese
 

NON ME CHAMES ILUSO...

 
 

Alumnado de PDC-3

Escribimos estes contos para que vos deades conta de que non só os rapaces pequenos teñen ilusións, senón que tamén as persoas maiores poden soñar. Non só debemos tratar de cumprir as ilusións dos nenos e das nenas; tamén as persoas maiores teñen dereito a elas, para sentírense ben, para sentírense contentas.

O tema das ilusións ocorréusenos despois de ver O vello que quería ver o tren, unha peliculiña baseada nun conto de Rafael Dieste, e Mamasunción, a primeira película galega contemporánea. Unha e outra tratan xustamente deste tema, das ilusións que teñen os velliños e as velliñas; o primeiro velliño quería ver o tren antes de morrer, e Mamasunción quería, simplemente, ver ao seu fillo, que emigrara había anos a América. As persoas maiores que nós vos presentamos teñen outras ilusións; lede as historias con atención e coñecerédelas.


"LA ILUSIÓN DE UN VIEJO"

Era una vez un viejo, alto, delgado que sólo tenía una ilusión, esa ilusión era montar en avión. El viejo iba todos los días al Aeropuerto, pero era tan tímido que no hablaba con la gente y le tenía mucho miedo a volar. Pero él tenía esa ilusión, pasaba días sin comer porque no trabajaba y no tenía dinero para poder montar en avión. Le daba igual el tipo de avión, le daba igual su miedo a volar, él sólo quería montar. Todo ocurrió cuando otra persona mayor había perdido el billete. Nuestro viejo, que se llamaba Pepe, fue tan educado y tan honrado que se lo encontró, y se lo dio. Luis, que así se llamaba el otro viejo, era rico, quería conocer todo el mundo y para darle las gracias lo invitó a ir con él. Pepe lloraba con la ilusión, no podía creérselo. Él temblaba, así que Luis le pagó el billete en el mejor avión del mundo. Pepe tenía miedo al principio pero después ni se enteraba de que iba en avión, y encima iba a recorrer el mundo entero con un colega llamado Luis. Pepe le dio las gracias al mundo por encontrar a un amigo y cumplirse su ilusión. Luis también se alegró de compartir el mundo con él, ya que así no iba solo. La ilusión fue cumplida.

María Varela Sánchez


"UN VELLO QUE QUERIA VER O AVIÓN"

Un vello tiña a ilusión de ver un avión e a filla e o xenro dixéronlle para qué quería velo aos seus anos. O neto díxolles aos pais cando estaban comendo que el tamén quería ver o avión, e o pai levantouse da mesa e pegoulle unhas azoutas ao fillo, e o xenro e a filla botáronlle unha bronca ao vello porque lle metía esas ideas ao neto. Cando o xenro voltou do traballo díxolle ao vello que prepararan a merenda, que ían ir ver o aroporto e o avión. Colleron o coche e meteron a merenda e emprenderon a viaxe cara o aroporto. Xusto cando chegaron ao aroporto chegaba un avión, e no avión viña un fillo do vello que había moitos anos que non o vira; co seu fillo viñeran a nora e a súa neta, das que lle falaba moito nas cartas que lle mandaba. O fillo cando entrou no aroporto recoller as maletas viu ao seu pai e foi onda el para preguntarlle qué facían no aroporto, e o vello díxolle que quería ver un avión. Despois de recoller as maletas metéronas no coche e voltaron cara a aldea. Polo camiño, a neta díxolle ao vello qué tal estaba pola aldea e o vello constestoulle que estaba regular. Á noite, cando chegaron, na casa fixeron unha boa cea as mulleres mentres os homes ían muxir as vacas e os rapaces ían xogar. O vello marchou rápido para a cama porque estaba canso da viaxe que fixeran.

Elisa Amboage


"UN ANCIANO EN NUEVA YORK"

Había una vez un anciano de 80 años que vivía con su hija, su yerno y su nieto. Los cuatro vivían en una casa vieja, en una aldea pequeña de Pontevedra. El anciano se llamaba Lucas, era muy mayor pero tenía la ilusión de viajar a Nueva York porque nunca había salido de la aldea. Un día, hablando con la familia, el anciano les dijo que quería viajar a Nueva York. La hija y el yerno se echaron a reír de la tontería que había dicho el anciano; el nieto, sin embargo, estaba sentado escuchando lo que decía su abuelo. El niño se levantó y empezó a gritar que él también quería ir a Nueva York. La madre se levantó y le pegó al niño en el culo, al anciano también le regañaron, y el niño y el anciano se fueron enfadados a sus habitaciones. A la mañana siguiente Lucas le dijo a un vecino si lo podía llevar al aeropuerto. El vecino le dijo que lo llevaba y a la mañana siguiente el anciano Lucas y su nieto fueron al aeropuerto para viajar a Nueva York. Ya en el aeropuerto, su hija y el yerno se despidieron del anciano y de su hijo. Se montaron en el avión y se fueron a América. Cuando llegaron a Nueva York el anciano se quedó alucinado de los edificios tan altos, de tanta gente, de los coches...
Cuando volvieron a la aldea los vecinos le llamaban Lucas, el anciano en Nueva York.

Anabel Sanmartín García


 

Inicio

Oferta Educativa