Érase unha vez un rapaz chamado Xoán que vivía nunha vila chamada A Porteira. Vivía na casa cos seus pais e cos seus dous irmáns, Serxio e Lorena, e ía á escola que estaba a uns tres quilómetros de alí. Xoán tiña un can que se chamaba Tobi. O can regalárallo o seu tío Antón e Xoán queríalle moito
Un día na súa casa mataron os porcos e ó can gustáballe estar ó lado deles, por se caía algún cacho de carne ó chan. Ó día seguinte á matanza, pola mañá, o can estaba na casa, pero despois de xantar o can desapareceu. Ninguén se deu conta porque era habitual que fose para a casa do veciño.
Ó cabo de tres días o can non aparecía, e foi entón cando notaron a falta do can. Foron preguntar á casa do veciño e alí dixéronlles que non o vían dende o luns. Logo foron ás outras casas dos outros veciños e dixéronlles o mesmo.
Como o can era moi bo, pois ía coas vacas e traías de volta, decidiron ir na súa busca. Foron por todos lados a mirar se o atopaban mentres que dicían: "¡Tobiii, volve por favor!" Pero nin rastro de Tobi. Andaban todos moi desesperados, pais e fillos, pero sobre todo Xoán.
Despois decidiron ir buscalo cada un polo seu lado, un polo prado, outro polo monte e outro polo río. Así o fixeron e Xoán preguntoulle a seu pai:

- ¿Ti cres que estará vivo?
- Si, home, si ¿cómo non vai a estar vivo? Co paso dos días atoparémolo. ¡Ánimo!

Marcharon á procura do can, pero contra a noite, cando chegaron, ningún traía rastro do can. Xoán púxose detrás da cociña e botouse a chorar. A súa nai preguntoulle:

- ¿Por qué choras? ¿Qué che pasa?
- Nada, ¡que me ha pasar...! Só que estes días non paro de pensar en Tobi, onde estará, se estará vivo ou estará morto, se pasará fame ou non...

O día seguinte seguiron buscando. O día anterior non se acordaran de ir mirar ós contedores do lixo, porque a el gustáballe ir dar unha volta por si había algo de comida ou algún animal. Entón foron mirar alí, pero non o atoparon; atoparon outro can parecido a Tobi, pero non o era.
Estiveron sete días buscando a Tobi por todos os lados, pero non o atoparon. Entón decidiron ir á canceira municipal que había na vila da Porteira. Era una canceira moi grande, collían máis de 500 cans, tíñanos metidos nunhas gaiolas de ferro e non podían saír para ningún sitio.
Segundo entraron pola porta da canceira municipal xa viron a Tobi, que empezou a ladrar e saltar coa emoción. Dixéronlle ó señor que os acompañaba que aquel era o seu can, collérono, metérono no coche e levárono para casa.
Déronlle de comer todo o que quixo e despois déronlle unha bañadura en condicións, porque tiña moita lama polo corpo adiante. Logo botárono polo xardín e foi para a súa caseta tan boa e tan grande que tiña. Encontrouse moi feliz cando volveu ver a todos os animais que había naquela casa: as vacas, os gatos, as galiñas, os coellos...
Xoán colleu a Tobi e foi ás casas dos veciños a ensinarllo, para dicirlles que o atoparan na canceira municipal san e forte. Entón Xoán decidiu ir na súa bicicleta a canceira a darlles as gracias porque llo colleran e llo mantiveran durante os días que estivera perdido por aí.
Na casa de Xoán todos estaban felices porque atoparan a Tobi, sobre todo Xoán. Ese día fixeron á noite unha gran festa e invitaron a todos os familiares.
FIN
David Vázquez Cea. 1º de ESO