Hai moitos anos, uns nenos decidiron facer unha excursión, pero non unha excursión calquera, xa que ían buscar un idioma perdido que eles coñecían e que querían atopar p'ara que todo o mundo o coñecese: ese idioma perdido era o galego.
Os nenos decidiron ir buscalo e para iso encheron as súas mochilas de diccionarios en galego, libros de Fina Casalderrey, helena Villar e de moitos autores que tamén coñecían ese idioma.
Emprenderon camiño, antes de que remataran as clases, cara a móntaña máis alta da súa vila. Atopáronse con moitos señores e señoras, mozosd e mozas e nenos que falaban outros idiomas, pero ningún era o galego e decidiron seguir buscando ata que se fixo noite. Os nenos estaban moi cansos e desanimados pols seus resultados. Entraron nunha cova para comer e durmir e poder erguerse así á mañá seguinte con máis forzas.
Pola noite, cando xa todolos rapaces estaban durmindo, un señor moi maior saiu da escuridade da cova e os nenos espertaron. O velliño contoulle ós rapaces moitas historias de moitos anos atrás, de había moitos séculos.
-Antes de que eu nacera, tódolos homes falaban unha lingua moi semellante ó galego. Pasados uns anos, esta lingua desapareceu e chamouse latín que deixou moitos fillos: francés, catalán, castelán,... e tamén había un pequeniño, o máis cativiño que se chamaba galego.
galego era un neno moi traste que lle gustaba enredar coas letras cambiándoas de sitio. Inventaba palabras novas porque o galego era ademais de trate, moi listo.
Na escola aburríase porque xa sabía todo e dedicaba todo oseu tempo a ler e a escribir.
Cando Galego se fixo adulto, era moi apreciado por todo o mundo e todos querían coñecelo.
Escoitábanse cantigas inspiradas por Galego e co tempo algúns libros.
Galego era feliz ata que chegaron uns reis novos que decidiron encerralo. Viñeron tempos novos e xente nova que recordou e liberou a Galego.
Volvéwronse escribir libros, poemas, teatro,...chegaron