QUÉROTE, ANDRÉS

Estou anoxada pola reacción dos meus compañeiros.
O día 20 de marzo estaba convocada unha folga en todos os centros de España e tamén en moitos países europeos, con motivo da guerra de Iraq.
O certo é que a cousa non debía estar moi clara na Asociación de Alumnos, porque houbo que recordalo, pero avisaron o día antes e todos contentos, claro, perdiamos catro horas de clase.
Sempre pensei que esta causa era importante e xustificaría as ausencias na Noela, Vagalume, Xavi, Trinidad... e demais lugares de reunión.
Pois non, pasou o de sempre:
os "pringaos" berramos, fixemos pancartas, barullo, consignas... e escoitóusenos dabondo. O resto do persoal, moi ledo, baixou as escaleiras ó rematar a segunda hora, pasou polo patio para observar o ambiente e procedeu á súa folga particular no sofá pertinente ou de billar e conversación. Daba o mesmo que a guerra xa comezara, que moitos rapaces non tivesen Noela nin Vagalume, porque seguramente un mísil xa os asasinara. Daba o mesmo que Bush fora o amo do mundo e do petróleo e Aznar lle lambese o cu e fose cómplice de semellante asasinato. Daba o mesmo que milleiros de persoas morresen tan só por un pouco de diñeiro para o rei do mundo. O caso era perder clase, pasalo ben e que algúns con gana de leria moveramos o cu. Chamáronnos tontos, "pringaos", e incluso un dixo: "¿Para que, se a matanza xa comezou?".
Non, listiño, non. Foi un acto de estudiantes con sentido común, convencidos duns ideais democráticos e de xustiza, á violencia respóndese coa paz e solucións pacíficas. Só tiñamos a gorxa e o ánimo dos melidenses que saían á ventá ou á rúa e nos animaban.
Noraboa pola vosa concienciación, cada un vai por si e eu poderei dicir que fixen o que estivo nas miñas mans, loitei pola xustiza e estou orgullosa de facelo.
É vergonzoso que de setecentos berremos cincuenta, así que imaxino que non se fará ningún acto deste tipo outra vez.
Así pois, se tedes clase ide facer a folga onde a fixestes ese día, seguro que é máis productivo. Total, mentres non vos bombardeen o cu, ¿para que?.
O exemplo de persoas civilizadas e comprometidas cunha sociedade máis xusta démolo os 50 que berramos ¡NON Á GUERRA IMPERIALISTA! diante do concello, gracias ós que estivestes alí, apoiando a liberdade.
Natalia Blanco, 1º BAC.B