| |
Rematado o curso, nós, en 2º de BAC, estabamos pouco
a pouco despedíndonos do noso instituto. Deixabamos o novo
IES, que, aínda que cos seus defectos, estaba moi ben; separamonos
de certos compañeiros e marchabamos de onda os nosos profesores.
Deixabamos a Paco co seu omnipresente sentido do humor e as súas
divertidísimas clases de Literatura Galega do Século
XX; a Susana Losada, que ademais de profesora de Grego (estupenda)
era unha colega; a Mabel, de Galego, que, aínda que na nosa
clase se enfadaba un pouco, era unha tía superguai (destacando
a súa idea da "lista dos tacos a 0,50 €); Marga,
de Filosofía, que nunca se enfadou, e sempre intentou levar
a súa materia (que é moi complicada) coa maior diversión
posible; a Cristina Brión (profesora de Historia) coas súas
rapidísimas clases, que non sei como non afogaba; a Iolanda,
a profesora de Inglés, que todos sabemos como é; a
María José, profesora de Historia da Arte, que, aínda
que na materia había moito que estudar, ela sempre nos botaba
unha manciña; a Teresa, profe de Latín, que esixía,
esixía e non se cansaba de esixir...; e a Andrés,
que levaba as súas clases dunha forma diferente, había
un momento para rir e un para estudar ; era neste momento cando
nós intentabamos seguir coa "festa" e el berrábanos
e enfadábase; non había un día sen discusións,
pero..., a pesar de todo, sempre acababamos de broma, polos corredores,
pola cafetaría...
Os alumnos de 2º BAC tiñamos a idea de, cando comezara
o curso, ir facer unha visita a todos os profes, alumnos... Pero
non contamos con que Andrés deixara de estar entre nós.
Cando nos enteiramos, quedamos sorprendi@s e doid@s, xa que Andrés
levaba con moit@s de nós tres anos seguidos. Nestes anos,
as clases de Lingua Española foran diferentes, e ás
veces complicadas; cansabámonos e desesperabámonos,
pero no último momento sempre aparecía Andrés
para axudarnos un pouco, ou un moito, como fixo na nosa clase o
último ano...
Non me quero despedir sen ter unhas palabras para Alicia. Dicirlle
que conta con nós e darlle moitos ánimos.
Gracias a tod@s, e a ti, Andrés, en especial, moitas gracias,
sempre estarás presente.
María José S. Carricoba.
(Chabuka)
|
|
