Os primeiros libros graváronse sobre táboas de madeira aínda que anteriormente empregouse a pedra como soporte.
En Grecia e Roma as táboas de madeira recubríanse con cera e gravábase nelas a escrita cun punzón ou obxecto semellante. Despois, estas táboas uníanse por un lado mediante correas de coiro ou aneis de metal.
En Asiria e Babilonia escribíase en táboas de arxila cunha superficie branda na que se gravaban as letras con pezas de madeira. Estas táboas cocíanse e despois gardábanse nos andeis. Duraban moito e algunhas chegaron ata os nosos días.

O material máis empregado na antigüidade era o papiro fabricado a partires dunha planta alta parecida a unha cana da que se cortaban unhas tiras parecidas ó papel. Os papiros utilizáronos as antigas civilizacións ata o S. V aproximadamente.

Outro material moi empregado era o pergamiño que se facía con peles de animais novos. Duraban máis có papiro pero resultaba máis caro. Tamén se empregaba outro tipo de pergamiño máis fino chamado vitela. Os primeiros libros escritos nestes materiais tiñan forma de tira continua enrolada nun cilindro de madeira situado no lado oposto. A estes rolos os romanos denomináronos volume de onde procede a palabra actual.

No antigo Exipto, os papiros soían conservarse en tumbas seladas polo que se conservan miles deles. Non pasou o mesmo con Grecia e Roma xa que debido ás frecuentes guerras e conflictos destruíronse e queimáronse importantes bibliotecas e arquivos.
En Roma, os libros eran bastante abondosos pois sábese da existencia de moitas librarías e que cara o ano 39 a.C. fundouse a primeira biblioteca pública.
Daquela só os ricos podían mercar libros e soían ter os seus propios escribas encargados de copiar textos de bibliotecas importantes. O escriba ou librarius soía ser un escravo, pero era moi apreciado por saber escribir.

Na Idade Media, a arte da escritura acadou niveis moi altos. A maioría dos escribas ou copistas eran monxes que dedicaban toda a súa vida a esa tarefa. Invertían moitas horas en escribir e ilustrar unha soa páxina.

As bibliotecas soían encadear os exemplares nos andeis para evitar que alguén os roubase e só podían consultar os libros as poucas persoas que sabían ler. A verdadeira difusión do libro produciuse coa invención da imprenta.

Os primeiros libros impresos.

Johann Gutenberg naceu en Alemania no 1400 e foi o que inventou a imprenta no 1440 e nesa mesma data empezouse a empregar o papel.

A primeira obra impresa foi probablemente a Biblia de 42 liñas escrita en latín a dúas columnas ó redor do 1452. A difusión da imprenta foi tan rápida que a finais daquel século xa había máis de 200 imprentas en Europa.
Antes de rematar o S.XV introduciuse un novo tipo de letra chamado letra branca que foi o antecesor do tipo romano usado hoxe.

Os primeiros libros non tiñan portadas, empezaban simplemente coa primeira páxina do texto. Axiña os libros impresos acadaron unha grande perfección e os artesáns amosábanse orgullosos do seu traballo.

Tódolos libros impresos entre 1455 e 1530 chámanse "incunables". Din que houbo uns 450.000.

A prensa de madeira foi o primeiro instrumento usado para imprimir. Con este invento, a cultura foi asequible á maioría da xente deixando de ser privativa para uns cantos.

Patricia Rodríguez Mosteiro 2º ESO-C
(Actividades Alternativas)